Wiktor Kibenok: Różnice pomiędzy wersjami

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
m
(Nie pokazano 10 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
[[Plik:Kibenok.jpg|mały]]
+
{{Biogram Infobox
−
'''Wiktor Mikołajewicz Kibenok''' (ros. Виктор Николаевич Кибенок; ur. 17 lutego 1963 na Ukrainie, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) - naczelnik samodzielnej zmilitaryzowanej jednostki pożarniczej nr 6 w Prypeci.  
+
|grafika              = Plik:Wiktor Kibenok.jpg
 +
|opis grafiki        =
 +
|imię i nazwisko org  = Wiktor Nikołajewicz Kibenok
 +
|stanowisko          = Naczelnik warty [[SWPCz-6]]
 +
|imię i nazwisko      = Wiktor Nikołajewicz Kibenok
 +
|data urodzenia      = 17 lutego 1963
 +
|miejsce urodzenia    =Iwaniwka
 +
|data śmierci        = 11 maja 1986 († 23 l.)
 +
|miejsce śmierci      = Moskwa
 +
|przyczyna śmierci    = Zespół ostrej choroby popromiennej
 +
|miejsce spoczynku    = [[Cmentarz Mitiński]] (kwatera 162)
 +
|narodowość          =ukraińska
 +
|tytuł zawodowy      =
 +
|tytuł naukowy        =
 +
|edukacja            =Czerkaska Szkoła Pożarowo-Techniczna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR
 +
|edukacja okres      =1981 – 1984
 +
|pracodawca          = Kijowski Obwodowy Urząd Spraw Wewnętrznych
 +
|pracodawca okres    = 1980 – 11.05.1986
 +
|wydział              =
 +
|w momencie wypadku  =
 +
|odznaczenia          =[[File:Order of Lenin ribbon bar.png]] [[File:Order for Bravery of Ukraine.png]]
 +
}}
 +
[[Plik:Wiktor Kibenok i Wasilij Ignatenko.jpg|mały|239x239px|23 lutego 1986. Tatjana i Wiktor Kibenok (po lewej) i [[Ludmiła Ignatienko|Ludmiła]] i [[Wasilij Ignatienko]] (po prawej)]]
 +
[[Plik:Кибенок Виктор Николаевич (конверт).jpg|mały|239x239px|Okazjonalna koperta z wizerunkiem W. N. Kibenoka.]]
 +
[[Plik:Autocysterna AC-40 (Ural 375) o numerze 99-39 KXX należąca do SWPCz-6..jpg|mały|239x239px|Autocysterna AC-40 (Ural 375) o numerze 99-39 KXX należąca do [[SWPCz-6]] którą na miejsce wypadku, 26 kwietnia przybył por. Wiktor Kibenok wraz z kierowcą sierż. Anatolijem Najdiukiem znajdująca się pod ABK-1. (lato 1986)]]
 +
'''Wiktor Nikołajewicz Kibenok''' (ros. Виктор Николаевич Кибенок; ur. 17 lutego 1963 we wsi Iwaniwka, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – strażak, porucznik służby wewnętrznej, naczelnik warty (zmiany) [[SWPCz-6]]. 26 kwietnia 1986 dowodził jednostką straży pożarnej z [[Prypeć (miasto)|Prypeci]] podczas akcji gaśniczej bloku energetycznego nr IV Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Jedna z [[Ofiary śmiertelne katastrofy w Czarnobylu|ofiar śmiertelnych wypadku]]. Uhonorowany pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego oraz Orderem Lenina (1986).  
  
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
−
W 1984 roku ukończył studia techniczne Czerkaskiej szkoły pożarnictwa. Pracę w Czarnobylu zaczął od 1980 roku jako dyspozytor w CEJ. Po ukończeniu studiów został mianowany szefem straży SVPCH-6
+
Urodził się 17 lutego 1963 we wsi Iwaniwka w rejonie nyżniosirohozkim w obwodzie chersońskim, w rodzinie z tradycjami strażackimi. Od 1980 pracował w organach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR. W 1984 ukończył Czerkaską Szkołę Pożarowo-Techniczną Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR (obecnie Akademia Bezpieczeństwa Pożarowego im. Bohaterów Czarnobyla). W tym samym roku w stopniu porucznika został mianowany naczelnikiem warty (zmiany) Samodzielnej Zmilitaryzowanej Jednostki Pożarniczej nr 6 (SWPCz-6) Kijowskiego Obwodowego Urzędu Spraw Wewnętrznych<ref>{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ua/about/labour-glory/heroi-likvidatory|tytuł=Герої-ліквідатори|autor=|data dostępu=2019-05-18|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>. Był członkiem Komsomołu oraz kandydatem na mistrza sportu jednostek pożarniczych ZSRR<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=2523|tytuł=Виктор Николаевич Кибенок|autor=|data dostępu=2019-05-20|opublikowany=warheroes.ru|język=}}</ref>.
  
−
== 26 kwietnia 1986 roku ==
+
=== 26 kwietnia 1986 ===
−
Tragicznej nocy 26 kwietnia 1986 roku przebywał w głównej sterowni bloku nr IV. Zmarł 11 maja 1986 roku w wieku 23 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany na [[Cmentarz Mitinskoe|cmentarzu Mitinskoe]] w Moskwie.
+
W chwili wypadku pełnił dyżur bojowy. O 1:35 jego jednostka jako druga przybyła na miejsce akcji gaśniczej wezwana jako wsparcie dla [[WPCz-2]]. Nad ranem z pierwszymi objawami choroby popromiennej został przewieziony na oddział szpitalny [[MSCz-126]] w Prypeci gdzie otrzymał podstawową opiekę medyczną. 27 kwietnia został przewieziony na oddział radiologiczny Instytutu Biofizyki [[Szpital Kliniczny nr 6 w Moskwie|Szpitala Klinicznego nr 6 w Moskwie]].
  
−
Pośmiertnie uhonorowany tytułem Bohatera Związku Radzieckiego oraz odznaczony orderem Lenina. (dekret Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 roku).
+
=== Śmierć ===
 +
Zmarł 11 maja 1986 w wieku 23 lat w wyniku [[Choroba popromienna|zespołu ostrej choroby popromiennej]] IV stopnia (uszkodzenia skóry i płuc<ref name=":0">Raport UNSCEAR, Appendix to Annex G “Early effects in man of high radiation doses”. Acute radiation effects in victims of the Chernobyl accident  (1988), s. 20.</ref>). Został pochowany 13 maja na tamtejszym [[Cmentarz Mitiński|Cmentarzu Mitińskim]] (kwatera 162)<ref name=":1" /><ref>{{Cytuj stronę|url=https://gp.by/category/special/only-in-gp/news89954.html|tytuł=Мать героя Чернобыля рассказала о сыне|autor=Nina Złydienko|data dostępu=2019-0519|opublikowany=gp.by|język=}}</ref>.
  
−
<!-- ============================================================ -->
+
== Rodzina ==
−
<!-- NIE DODAWAJ WIĘCEJ LINKÓW. CZARNOBYL WIKI NIE JEST ZBIOREM LINKÓW -->
+
Dziadek Kuzma Archipowicz Kibienok oraz ojciec Nikołaj Kuzmicz Kibienok (1938-1993) byli strażakami. Ojciec został odznaczony medalem „Za odwagę w ogniu”, zmarł w wyniku choroby nowotworowej. Matka, Irina Iosifowna (1937-2017) mieszkała we Lwowie. Ponadto miał siostrę Tatjanę Nikołajewną Pjetrieczenko (ur. 1966). Żona Tatjana Nikołajewna (ur. 1962) obecnie mieszka w Kijowie..
−
<!-- Jeżeli sądzisz, że Twój link może się przydać, zamiast tutaj -->
+
 
−
<!-- umieść go najpierw na stronie dyskusji tego artykułu. Linki -->
+
== Upamiętnienie ==
−
<!-- umieszczone bez przeprowadzonej weryfikacji zostaną usunięte --><!-- ============================================================ -->
+
* Jego imieniem nazwano ulice w kilku miastach oraz wsiach obwodu kijowskiego: Bojarki, Mironowki, Skwiry, Borodianki oraz wsiach: Zielony Bór, Sukacze, Fieniewiczie, Szpili i Koziczanka. A także miast innych obwodów Ukrainy: Warasz, Luboml, Uman, Czerkasy<ref name=":1" />.
 +
* 26 kwietnia 1987 w Iwankowie w obwodzie kijowskim, na mocy decyzji Rady Regionalnej Kijowa wzniesiono pomnik będący jego wizerunkiem. Popiersie zostało wykonane z brązu a cokół pokryty został marmurowymi płytami.
 +
* 22 maja 1987 Ministerstwo Komunikacji ZSRR wydało artystycznie oznakowaną kopertę z jego wizerunkiem.
 +
* 28 listopada 1988 nazwano jego imieniem tankowiec typu Oleg Koszewoj (wycofany ze służby we wrześniu 2014)<ref>{{Cytuj stronę|url=https://fleetphoto.ru/vessel/5245/|tytuł=Wiktor Kibenok|autor=|data dostępu=2020-09-20|opublikowany=fleetphoto.ru|język=ru}}</ref>
 +
 
 +
== Odznaczenia ==
 +
* Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 roku ''za "męstwo, odwagę i poświęcenie przy likwidacji następstw katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej"'' został pośmiertnie odznaczony tytułem honorowym Bohatera Związku Radzieckiego ( nr 11548) oraz Orderem Lenina (nr 459660)<ref>Medal nr 11548, Order Lenina nr 459660</ref>.
 +
* 26 kwietnia 1996 za "''wyjątkową osobistą odwagę i poświęcenie, oraz profesjonalizm, jakim wykazał się w czasie likwidacji skutków katastrofy czarnobylskiej''" został pośmiertnie odznaczony gwiazdą "Za Odwagę"<ref>{{Cytuj stronę|url=https://zakon1.rada.gov.ua/cgi-bin/laws/main.cgi?nreg=297/96|tytuł=Указ Президента України № 297/96 від 26 квітня 1996 року «Про нагородження відзнакою Президента України — зіркою „За мужність“»|autor=|data dostępu=2019-05-20|opublikowany=zakon1.rada.gov.ua|język=}}</ref>.
 +
 
 +
== Przypisy ==
 +
<references />
 +
{{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}}
 +
[[Kategoria:Ludzie]]
 +
[[Kategoria:Ofiary śmiertelne]]
 +
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Mitińskim]]
 +
[[Kategoria:Hospitalizowani w Szpitalu Klinicznym nr 6]]
 +
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]
 +
[[Kategoria:Strażacy]]
 +
[[Kategoria:SWPCz-6]]
 +
{{DEFAULTSORT:Kibenok Wiktor}}
 +
[[Kategoria:Bohaterowie Związku Radzieckiego]]

Wersja z 20:46, 29 lis 2020

Wiktor Kibenok
Wiktor Nikołajewicz Kibenok
[[Plik:Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|alt=Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".]]Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
Stanowisko
Naczelnik warty SWPCz-6
Informacje biograficzne
Imię i nazwisko Wiktor Nikołajewicz Kibenok
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1963
Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
Data i miejsce śmierci 11 maja 1986 († 23 l.)
Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
Przyczyna śmierci Zespół ostrej choroby popromiennej
Miejsce spoczynku Cmentarz Mitiński (kwatera 162)
Narodowość ukraińska
Edukacja Czerkaska Szkoła Pożarowo-Techniczna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR
Okres 1981 – 1984
Kariera zawodowa
Pracodawca Kijowski Obwodowy Urząd Spraw Wewnętrznych
Okres 1980 – 11.05.1986
Odznaczenia
Order of Lenin ribbon bar.png Order for Bravery of Ukraine.png
Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
23 lutego 1986. Tatjana i Wiktor Kibenok (po lewej) i Ludmiła i Wasilij Ignatienko (po prawej)
Okazjonalna koperta z wizerunkiem W. N. Kibenoka.
Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
Autocysterna AC-40 (Ural 375) o numerze 99-39 KXX należąca do SWPCz-6 którą na miejsce wypadku, 26 kwietnia przybył por. Wiktor Kibenok wraz z kierowcą sierż. Anatolijem Najdiukiem znajdująca się pod ABK-1. (lato 1986)

Wiktor Nikołajewicz Kibenok (ros. Виктор Николаевич Кибенок; ur. 17 lutego 1963 we wsi Iwaniwka, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – strażak, porucznik służby wewnętrznej, naczelnik warty (zmiany) SWPCz-6. 26 kwietnia 1986 dowodził jednostką straży pożarnej z Prypeci podczas akcji gaśniczej bloku energetycznego nr IV Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Jedna z ofiar śmiertelnych wypadku. Uhonorowany pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego oraz Orderem Lenina (1986).

Życiorys

Urodził się 17 lutego 1963 we wsi Iwaniwka w rejonie nyżniosirohozkim w obwodzie chersońskim, w rodzinie z tradycjami strażackimi. Od 1980 pracował w organach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR. W 1984 ukończył Czerkaską Szkołę Pożarowo-Techniczną Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR (obecnie Akademia Bezpieczeństwa Pożarowego im. Bohaterów Czarnobyla). W tym samym roku w stopniu porucznika został mianowany naczelnikiem warty (zmiany) Samodzielnej Zmilitaryzowanej Jednostki Pożarniczej nr 6 (SWPCz-6) Kijowskiego Obwodowego Urzędu Spraw Wewnętrznych[1]. Był członkiem Komsomołu oraz kandydatem na mistrza sportu jednostek pożarniczych ZSRR[2].

26 kwietnia 1986

W chwili wypadku pełnił dyżur bojowy. O 1:35 jego jednostka jako druga przybyła na miejsce akcji gaśniczej wezwana jako wsparcie dla WPCz-2. Nad ranem z pierwszymi objawami choroby popromiennej został przewieziony na oddział szpitalny MSCz-126 w Prypeci gdzie otrzymał podstawową opiekę medyczną. 27 kwietnia został przewieziony na oddział radiologiczny Instytutu Biofizyki Szpitala Klinicznego nr 6 w Moskwie.

Śmierć

Zmarł 11 maja 1986 w wieku 23 lat w wyniku zespołu ostrej choroby popromiennej IV stopnia (uszkodzenia skóry i płuc[3]). Został pochowany 13 maja na tamtejszym Cmentarzu Mitińskim (kwatera 162)[2][4].

Rodzina

Dziadek Kuzma Archipowicz Kibienok oraz ojciec Nikołaj Kuzmicz Kibienok (1938-1993) byli strażakami. Ojciec został odznaczony medalem „Za odwagę w ogniu”, zmarł w wyniku choroby nowotworowej. Matka, Irina Iosifowna (1937-2017) mieszkała we Lwowie. Ponadto miał siostrę Tatjanę Nikołajewną Pjetrieczenko (ur. 1966). Żona Tatjana Nikołajewna (ur. 1962) obecnie mieszka w Kijowie..

Upamiętnienie

  • Jego imieniem nazwano ulice w kilku miastach oraz wsiach obwodu kijowskiego: Bojarki, Mironowki, Skwiry, Borodianki oraz wsiach: Zielony Bór, Sukacze, Fieniewiczie, Szpili i Koziczanka. A także miast innych obwodów Ukrainy: Warasz, Luboml, Uman, Czerkasy[2].
  • 26 kwietnia 1987 w Iwankowie w obwodzie kijowskim, na mocy decyzji Rady Regionalnej Kijowa wzniesiono pomnik będący jego wizerunkiem. Popiersie zostało wykonane z brązu a cokół pokryty został marmurowymi płytami.
  • 22 maja 1987 Ministerstwo Komunikacji ZSRR wydało artystycznie oznakowaną kopertę z jego wizerunkiem.
  • 28 listopada 1988 nazwano jego imieniem tankowiec typu Oleg Koszewoj (wycofany ze służby we wrześniu 2014)[5]

Odznaczenia

  • Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 roku za "męstwo, odwagę i poświęcenie przy likwidacji następstw katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej" został pośmiertnie odznaczony tytułem honorowym Bohatera Związku Radzieckiego ( nr 11548) oraz Orderem Lenina (nr 459660)[6].
  • 26 kwietnia 1996 za "wyjątkową osobistą odwagę i poświęcenie, oraz profesjonalizm, jakim wykazał się w czasie likwidacji skutków katastrofy czarnobylskiej" został pośmiertnie odznaczony gwiazdą "Za Odwagę"[7].

Przypisy

  1. ↑ Герої-ліквідатори. chnpp.gov.ua. [dostęp 2019-05-18].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Виктор Николаевич Кибенок. warheroes.ru. [dostęp 2019-05-20].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  3. ↑ Raport UNSCEAR, Appendix to Annex G “Early effects in man of high radiation doses”. Acute radiation effects in victims of the Chernobyl accident (1988), s. 20.
  4. ↑ Nina Złydienko: Мать героя Чернобыля рассказала о сыне. gp.by. [dostęp 2019-0519].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  5. ↑ Wiktor Kibenok Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".. fleetphoto.ru. [dostęp 2020-09-20].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  6. ↑ Medal nr 11548, Order Lenina nr 459660
  7. ↑ Указ Президента України № 297/96 від 26 квітня 1996 року «Про нагородження відзнакою Президента України — зіркою „За мужність“». zakon1.rada.gov.ua. [dostęp 2019-05-20].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
Źródło: „https://wiki.czarnobyl.pl/index.php?title=Wiktor_Kibenok&oldid=5913”