Jurij Konował: Różnice pomiędzy wersjami

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
m (Kategoria)
 
(Nie pokazano 3 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 9: Linia 9:
  
 
== Śmierć ==
 
== Śmierć ==
Zmarł 28 maja 1986 roku w wieku 44 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w [[Szpital nr 6 w Moskwie|Szpitalu nr 6 w Moskwie]]. Został pochowany na [[Cmentarz Mitino|cmentarzu Mitino]] w Moskwie<ref name=":0" />.
+
Zmarł 28 maja 1986 roku w wieku 44 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w [[Szpital nr 6 w Moskwie|Szpitalu nr 6 w Moskwie]]. Został pochowany na [[Cmentarz Mitiński|cmentarzu Mitino]] w Moskwie<ref name=":0" />. 23. ofiara katastrofy w kolejności chronologicznej.
  
 
== Odznaczenia ==
 
== Odznaczenia ==
Linia 16: Linia 16:
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
 
<references />
 
<references />
 +
 +
{{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}}
 +
[[Kategoria:Ofiary śmiertelne]]

Aktualna wersja na dzień 17:40, 26 kwi 2024

Jurij Iwanowicz Konował
Jurij Iwanowicz Konował

Jurij Iwanowicz Konował (ros. Юрий Иванович Коновал; ur. 1 stycznia 1942 w Ust-Pier, zm. 28 maja 1986 w Moskwie) - dyżurny elektryk trzeciego bloku energetycznego w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 1 stycznia 1942 w Ust-Pier w Kraju Ałtańskim w ZSRR. W 1969 roku ukończył technikum mechanizacji i elektryfikacji rolnictwa. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął w maju 1981 roku na stanowisku starszego dyżurnego elektryka trzeciego bloku energetycznego[1].

26 kwietnia 1986 roku[edytuj | edytuj kod]

Jako jeden z pierwszych udał się na miejsce zdarzenia i pomagał wydostać się innym, nie zważając na niebezpieczeństwo utraty życia i zdrowia, próbował ugasić ogień[1].

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Zmarł 28 maja 1986 roku w wieku 44 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w Szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany na cmentarzu Mitino w Moskwie[1]. 23. ofiara katastrofy w kolejności chronologicznej.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Został pośmiertnie odznaczony orderem "Znak Honoru" (ZSRR) oraz orderem "Za Odwagę" III klasy (Ukraina) (dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r.)[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Герои-ликвидаторы. chnpp.gov.ua. [dostęp 2016-12-19].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".