Sarkofag: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 2: | Linia 2: | ||
== Budowa == | == Budowa == | ||
| − | Podczas budowy sarkofagu zużyto ponad 400 000 m³ betonu i 7300 ton metalowych elementów | + | Projektowanie konstrukcji ochronnej rozpoczęto 20 maja 1986 roku, 24 dni po katastrofie<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Ebel|imię=Robert E.|tytuł=Chernobyl and its aftermath: a chronology of events|rok=1994|wydawca=Center for Strategic and International Studies|miejsce=Washington, D.C.|strony=43|isbn=978-0-89206-302-4}}</ref>. Kierownikiem budowy został inż. Lew Leonidowicz Boczarow<ref>"Bitwa o Czarnobyl<nowiki>''</nowiki>, film dokumentalny, 2006, reżyser Thomas Johnson</ref>. Jej budowę podzielono na trzy etapy. |
| + | * '''Etap I:''' 20 maja - 15 lipca 1986 roku. | ||
| + | Etap ten zakładał zaprojektowania konstrukcji budowanego obiektu, stworzenie od podstaw infrastruktury która miała być wykorzystywana do budowy obiektu (betoniarnie, składy zaopatrzenia, zaplecze administracyjno-socjalne). W tym okresie dokonano także oczyszczenia przyszłego placu budowy oraz dekontaminacji bloku I i II w celu ich późniejszego uruchomienia. | ||
| + | * '''Etap II:''' 16 lipca - 15 września 1986 roku | ||
| + | * '''Etap III:''' 16 września - 30 listopada 1986 roku | ||
| + | Budowa sarkofagu rozpoczęła się 6 czerwca a zakończyła po 206 dniach 30 listopada 1986 roku. Podczas budowy sarkofagu zużyto ponad 400 000 m³ betonu i 7300 ton metalowych elementów. W budowę było zaangażowanych ok 90 tys. ludzi. 13 lutego 2013 nastąpiło załamanie płyt uchylnych nad urządzeniem obszaru siłowni kilkuset metrów kwadratowych. Według władz, nie miało wpływu na właściwości ochronne schronu i nie powodować wzrostu promieniowania tła. | ||
| − | Przeprowadzone w 1996 roku badania wykazały, że siła promieniowania wewnątrz konstrukcji wynosi 10 000 rentgenów na godzinę (normalne promieniowanie naturalne w miastach wynosi 20–50 mikrorentgenów na godzinę) | + | Przeprowadzone w 1996 roku badania wykazały, że siła promieniowania wewnątrz konstrukcji wynosi 10 000 rentgenów na godzinę (normalne promieniowanie naturalne w miastach wynosi 20–50 mikrorentgenów na godzinę). |
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
<references /> | <references /> | ||
Wersja z 21:30, 10 lut 2017
Sarkofag (ofc.: ukr. № 4 Укриття; ros. № 4 укрытие; pol. Schronienie nr 4) – masywna betonowa powłoka ochronna reaktora jądrowego nr 4 w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, zbudowana w okresie od maja do listopada 1986 roku w celu zabezpieczenia atmosfery przed promieniowaniem jonizującym.
Budowa
Projektowanie konstrukcji ochronnej rozpoczęto 20 maja 1986 roku, 24 dni po katastrofie[1]. Kierownikiem budowy został inż. Lew Leonidowicz Boczarow[2]. Jej budowę podzielono na trzy etapy.
- Etap I: 20 maja - 15 lipca 1986 roku.
Etap ten zakładał zaprojektowania konstrukcji budowanego obiektu, stworzenie od podstaw infrastruktury która miała być wykorzystywana do budowy obiektu (betoniarnie, składy zaopatrzenia, zaplecze administracyjno-socjalne). W tym okresie dokonano także oczyszczenia przyszłego placu budowy oraz dekontaminacji bloku I i II w celu ich późniejszego uruchomienia.
- Etap II: 16 lipca - 15 września 1986 roku
- Etap III: 16 września - 30 listopada 1986 roku
Budowa sarkofagu rozpoczęła się 6 czerwca a zakończyła po 206 dniach 30 listopada 1986 roku. Podczas budowy sarkofagu zużyto ponad 400 000 m³ betonu i 7300 ton metalowych elementów. W budowę było zaangażowanych ok 90 tys. ludzi. 13 lutego 2013 nastąpiło załamanie płyt uchylnych nad urządzeniem obszaru siłowni kilkuset metrów kwadratowych. Według władz, nie miało wpływu na właściwości ochronne schronu i nie powodować wzrostu promieniowania tła.
Przeprowadzone w 1996 roku badania wykazały, że siła promieniowania wewnątrz konstrukcji wynosi 10 000 rentgenów na godzinę (normalne promieniowanie naturalne w miastach wynosi 20–50 mikrorentgenów na godzinę).
