Wiktor Kibenok: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | + | {{Biogram Infobox | |
| − | '''Wiktor Mikołajewicz Kibenok''' (ros. Виктор Николаевич Кибенок; ur. 17 lutego 1963 | + | |grafika = Plik:Wiktor Kibenok.jpg |
| + | |opis grafiki = | ||
| + | |imię i nazwisko org = Wiktor Mikołajewicz Kibenok | ||
| + | |stanowisko = Naczelnik [[SWPCz-6]] | ||
| + | |imię i nazwisko = Wiktor Mikołajewicz Kibenok | ||
| + | |data urodzenia = 17 lutego 1963 | ||
| + | |miejsce urodzenia =Iwanków | ||
| + | |data śmierci = 11 maja 1986 († 23 l.) | ||
| + | |miejsce śmierci = Moskwa | ||
| + | |przyczyna śmierci = Zespół ostrej choroby popromiennej | ||
| + | |miejsce spoczynku = [[Cmentarz Mitiński]] | ||
| + | |narodowość = | ||
| + | |tytuł zawodowy = | ||
| + | |tytuł naukowy = | ||
| + | |edukacja =Czerkaska Szkoła Pożarowo-Techniczna | ||
| + | |edukacja okres =1981 – 1984 | ||
| + | |pracodawca = Kijowski Obwodowy Zarząd Spraw Wewnętrznych | ||
| + | |pracodawca okres = 1980 – 11.05.1986 | ||
| + | |wydział = | ||
| + | |w momencie wypadku = | ||
| + | |odznaczenia =[[File:Order of Lenin ribbon bar.png]] | ||
| + | }}'''Wiktor Mikołajewicz Kibenok''' (ros. Виктор Николаевич Кибенок; ur. 17 lutego 1963 w Iwankowie, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – strażak, porucznik służby wewnętrznej, naczelnik [[SWPCz-6]]. | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | W 1984 | + | Urodził się 17 lutego 1963 w Iwankowie w rejonie nyżniosirohozkim w obwodzie chersońskim. Od 1980 w organach bezpieczeństwa wewnętrznego. Początkowo pełnił służbę jako strażak w [[WPCz-2]]. W 1984 ukończył Czerkaską Szkołę Pożarowo-Techniczną. W tym samym roku już w stopniu porucznika został mianowany naczelnikiem [[SWPCz-6]]. |
| − | == 26 kwietnia 1986 roku == | + | === 26 kwietnia 1986 roku === |
| − | + | W chwili wypadku pełnił dyżur bojowy. O 1:35 jego jednostka jako druga przybyła na miejsce akcji gaśniczej wezwana jako wsparcie dla WPCz-2. Nad ranem z pierwszymi objawami choroby popromiennej został przewieziony na oddział szpitalny MSCz-126 w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]] gdzie otrzymał podstawową opiekę medyczną. 27 kwietnia został przewieziony na oddział radiologiczny Instytutu Biofizyki [[Szpital Kliniczny nr 6 w Moskwie|Szpitala Klinicznego nr 6 w Moskwie]]. | |
| − | + | === Śmierć === | |
| + | Zmarł 11 maja 1986 w wieku 23 lat w wyniku [[Choroba popromienna|zespołu ostrej choroby popromiennej]] IV stopnia (uszkodzenia skóry i płuc<ref name=":0">Raport UNSCEAR, Appendix to Annex G “Early effects in man of high radiation doses”. Acute radiation effects in victims of the Chernobyl accident (1988), s. 20.</ref>). Został pochowany 13 maja na tamtejszym [[Cmentarz Mitiński|Cmentarzu Mitińskim]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://gp.by/category/special/only-in-gp/news89954.html|tytuł=Мать героя Чернобыля рассказала о сыне|autor=Nina Złydienko|data dostępu=2019-0519|opublikowany=gp.by|język=}}</ref>. | ||
| + | == Odznaczenia == | ||
| + | * Tytuł Bohatera Związku Radzickiego wraz z nadaniem Orderu Lenina (pośmiertnie, 25 września 1986)<ref>Dekret Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 r.</ref> | ||
| − | {{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}} | + | == Przypisy == |
| + | <references />{{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}} | ||
| + | [[Kategoria:Ludzie]] | ||
| + | [[Kategoria:Ofiary śmiertelne]] | ||
| + | [[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Mitińskim]] | ||
| + | [[Kategoria:Hospitalizowani w Szpitalu Klinicznym nr 6]] | ||
| + | [[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]] | ||
| + | [[Kategoria:Strażacy]] | ||
| + | [[Kategoria:SWPCz-6]] | ||
| + | {{DEFAULTSORT:Kibenok Wiktor}} | ||
Wersja z 23:13, 19 maj 2019
| ||
| [[Plik:Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|alt=Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".]]Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". | ||
| Stanowisko | ||
| Naczelnik SWPCz-6 | ||
| Informacje biograficzne | ||
| Imię i nazwisko | Wiktor Mikołajewicz Kibenok | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 lutego 1963 Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". | |
| Data i miejsce śmierci | 11 maja 1986 († 23 l.) Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". | |
| Przyczyna śmierci | Zespół ostrej choroby popromiennej | |
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Mitiński | |
| Edukacja | Czerkaska Szkoła Pożarowo-Techniczna | |
| Okres | 1981 – 1984 | |
| Kariera zawodowa | ||
| Pracodawca | Kijowski Obwodowy Zarząd Spraw Wewnętrznych | |
| Okres | 1980 – 11.05.1986 | |
| Odznaczenia | ||
| | ||
Życiorys
Urodził się 17 lutego 1963 w Iwankowie w rejonie nyżniosirohozkim w obwodzie chersońskim. Od 1980 w organach bezpieczeństwa wewnętrznego. Początkowo pełnił służbę jako strażak w WPCz-2. W 1984 ukończył Czerkaską Szkołę Pożarowo-Techniczną. W tym samym roku już w stopniu porucznika został mianowany naczelnikiem SWPCz-6.
26 kwietnia 1986 roku
W chwili wypadku pełnił dyżur bojowy. O 1:35 jego jednostka jako druga przybyła na miejsce akcji gaśniczej wezwana jako wsparcie dla WPCz-2. Nad ranem z pierwszymi objawami choroby popromiennej został przewieziony na oddział szpitalny MSCz-126 w Prypeci gdzie otrzymał podstawową opiekę medyczną. 27 kwietnia został przewieziony na oddział radiologiczny Instytutu Biofizyki Szpitala Klinicznego nr 6 w Moskwie.
Śmierć
Zmarł 11 maja 1986 w wieku 23 lat w wyniku zespołu ostrej choroby popromiennej IV stopnia (uszkodzenia skóry i płuc[1]). Został pochowany 13 maja na tamtejszym Cmentarzu Mitińskim[2].
Odznaczenia
- Tytuł Bohatera Związku Radzickiego wraz z nadaniem Orderu Lenina (pośmiertnie, 25 września 1986)[3]
Przypisy
- ↑ Raport UNSCEAR, Appendix to Annex G “Early effects in man of high radiation doses”. Acute radiation effects in victims of the Chernobyl accident (1988), s. 20.
- ↑ Nina Złydienko: Мать героя Чернобыля рассказала о сыне. gp.by. [dostęp 2019-0519].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Dekret Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 r.
| |||||||||||