Wiktor Kibenok: Różnice pomiędzy wersjami
Z Czarnobyl Wiki
| Linia 6: | Linia 6: | ||
|imię i nazwisko = Wiktor Mikołajewicz Kibenok | |imię i nazwisko = Wiktor Mikołajewicz Kibenok | ||
|data urodzenia = 17 lutego 1963 | |data urodzenia = 17 lutego 1963 | ||
| − | |miejsce urodzenia = | + | |miejsce urodzenia =Iwanowka |
|data śmierci = 11 maja 1986 († 23 l.) | |data śmierci = 11 maja 1986 († 23 l.) | ||
|miejsce śmierci = Moskwa | |miejsce śmierci = Moskwa | ||
|przyczyna śmierci = Zespół ostrej choroby popromiennej | |przyczyna śmierci = Zespół ostrej choroby popromiennej | ||
|miejsce spoczynku = [[Cmentarz Mitiński]] | |miejsce spoczynku = [[Cmentarz Mitiński]] | ||
| − | |narodowość = | + | |narodowość =ukraińska |
|tytuł zawodowy = | |tytuł zawodowy = | ||
|tytuł naukowy = | |tytuł naukowy = | ||
| − | |edukacja =Czerkaska Szkoła Pożarowo-Techniczna | + | |edukacja =Czerkaska Szkoła Pożarowo-Techniczna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR |
|edukacja okres =1981 – 1984 | |edukacja okres =1981 – 1984 | ||
|pracodawca = Kijowski Obwodowy Zarząd Spraw Wewnętrznych | |pracodawca = Kijowski Obwodowy Zarząd Spraw Wewnętrznych | ||
| Linia 20: | Linia 20: | ||
|wydział = | |wydział = | ||
|w momencie wypadku = | |w momencie wypadku = | ||
| − | |odznaczenia =[[File:Order of Lenin ribbon bar.png]] | + | |odznaczenia =[[File:Order of Lenin ribbon bar.png]] [[File:Order for Bravery of Ukraine.png]] |
| − | }}'''Wiktor Mikołajewicz Kibenok''' (ros. Виктор Николаевич Кибенок; ur. 17 lutego 1963 w | + | }} |
| + | [[Plik:Кибенок Виктор Николаевич (конверт).jpg|mały|239x239px|Okazjonalna koperta z wizerunkiem W. N. Kibenoka.]] | ||
| + | '''Wiktor Mikołajewicz Kibenok''' (ros. Виктор Николаевич Кибенок; ur. 17 lutego 1963 w Iwanowka, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – strażak, porucznik służby wewnętrznej, naczelnik [[SWPCz-6]]. | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Urodził się 17 lutego 1963 w | + | Urodził się 17 lutego 1963 w Iwanowce w rejonie nyżniosirohozkim w obwodzie chersońskim w rodzinie z tradycjami strażackimi. Od 1980 w organach bezpieczeństwa wewnętrznego. Początkowo pełnił służbę jako strażak w [[WPCz-2]]. W 1984 ukończył Czerkaską Szkołę Pożarowo-Techniczną Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR<ref>Obecnie Akademia Bezpieczeństwa Pożarowego im. Bohaterów Czarnobyla</ref>. W tym samym roku już w stopniu porucznika został mianowany naczelnikiem [[SWPCz-6]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ua/about/labour-glory/heroi-likvidatory|tytuł=Герої-ліквідатори|autor=|data dostępu=2019-05-18|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>. Był członkiem Komsomołu. Kandydat na mistrza sportu<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=2523|tytuł=Виктор Николаевич Кибенок|autor=|data dostępu=2019-05-20|opublikowany=warheroes.ru|język=}}</ref>. |
=== 26 kwietnia 1986 roku === | === 26 kwietnia 1986 roku === | ||
| Linia 30: | Linia 32: | ||
=== Śmierć === | === Śmierć === | ||
| − | Zmarł 11 maja 1986 w wieku 23 lat w wyniku [[Choroba popromienna|zespołu ostrej choroby popromiennej]] IV stopnia (uszkodzenia skóry i płuc<ref name=":0">Raport UNSCEAR, Appendix to Annex G “Early effects in man of high radiation doses”. Acute radiation effects in victims of the Chernobyl accident (1988), s. 20.</ref>). Został pochowany 13 maja na tamtejszym [[Cmentarz Mitiński|Cmentarzu Mitińskim]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://gp.by/category/special/only-in-gp/news89954.html|tytuł=Мать героя Чернобыля рассказала о сыне|autor=Nina Złydienko|data dostępu=2019-0519|opublikowany=gp.by|język=}}</ref>. | + | Zmarł 11 maja 1986 w wieku 23 lat w wyniku [[Choroba popromienna|zespołu ostrej choroby popromiennej]] IV stopnia (uszkodzenia skóry i płuc<ref name=":0">Raport UNSCEAR, Appendix to Annex G “Early effects in man of high radiation doses”. Acute radiation effects in victims of the Chernobyl accident (1988), s. 20.</ref>). Został pochowany 13 maja na tamtejszym [[Cmentarz Mitiński|Cmentarzu Mitińskim]] (kwatera 162)<ref name=":1" /><ref>{{Cytuj stronę|url=https://gp.by/category/special/only-in-gp/news89954.html|tytuł=Мать героя Чернобыля рассказала о сыне|autor=Nina Złydienko|data dostępu=2019-0519|opublikowany=gp.by|język=}}</ref>. |
| + | |||
| + | == Rodzina == | ||
| + | Jego ojciec i dziadek byli strażakami. Ojciec, Nikołaj Kibenok, został odznaczony medalem „Za odwagę w ogniu”, zmarł w 1992 roku na nowotwór. Matka - Irina Iosifowna (ur. 1937) mieszka obecnie we Lwowie. Miał żonę Tatianę. | ||
| + | |||
| + | == Upamiętnienie == | ||
| + | * Jego imieniem nazwano ulice w miastach kilku miastach oraz wsiach obwodu kijowskiego: Bojarka, Mironowka, Skwira, Borodianka oraz wsiach: Zielony Bór, Sukacze, Fieniewiczie, Szpili i Koziczanka. A także miast innych obwodów Ukrainy: Warasz, Luboml, Uman, Czerkasy. | ||
| + | * 26 kwietnia 1987 w Iwankowie w obwodzie kijowskim, na mocy decyzji Rady Regionalnej Kijowa wzniesiono pomnik będący jego wizerunkiem. Popiersie zostało wykonane z brązu, cokół jest pokryty marmurowymi płytami. | ||
| + | * 22 maja 1987 Ministerstwo Komunikacji ZSRR wydało artystycznie oznakowaną kopertę z jego wizerunkiem. | ||
== Odznaczenia == | == Odznaczenia == | ||
| − | * | + | * Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 roku ''za "męstwo, odwagę i poświęcenie przy likwidacji następstw katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej"'' został pośmiertnie odznaczony tytułem honorowym Bohatera Związku Radzieckiego oraz Orderem Lenina<ref>Medal nr 11548, Order Lenina nr 459660</ref>. |
| + | * 26 kwietnia 1996 za "''wyjątkową osobistą odwagę i poświęcenie, oraz profesjonalizm, jakim wykazał się w czasie likwidacji skutków katastrofy czarnobylskiej''" został pośmiertnie odznaczony gwiazdą "Za Odwagę"<ref>{{Cytuj stronę|url=https://zakon1.rada.gov.ua/cgi-bin/laws/main.cgi?nreg=297/96|tytuł=Указ Президента України № 297/96 від 26 квітня 1996 року «Про нагородження відзнакою Президента України — зіркою „За мужність“»|autor=|data dostępu=2019-05-20|opublikowany=zakon1.rada.gov.ua|język=}}</ref>. | ||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
Wersja z 23:53, 19 maj 2019
| ||
| [[Plik:Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|alt=Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".]]Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". | ||
| Stanowisko | ||
| Naczelnik SWPCz-6 | ||
| Informacje biograficzne | ||
| Imię i nazwisko | Wiktor Mikołajewicz Kibenok | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 lutego 1963 Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". | |
| Data i miejsce śmierci | 11 maja 1986 († 23 l.) Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". | |
| Przyczyna śmierci | Zespół ostrej choroby popromiennej | |
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Mitiński | |
| Narodowość | ukraińska | |
| Edukacja | Czerkaska Szkoła Pożarowo-Techniczna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR | |
| Okres | 1981 – 1984 | |
| Kariera zawodowa | ||
| Pracodawca | Kijowski Obwodowy Zarząd Spraw Wewnętrznych | |
| Okres | 1980 – 11.05.1986 | |
| Odznaczenia | ||
 
| ||
.jpg)
Wiktor Mikołajewicz Kibenok (ros. Виктор Николаевич Кибенок; ur. 17 lutego 1963 w Iwanowka, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – strażak, porucznik służby wewnętrznej, naczelnik SWPCz-6.
Spis treści
Życiorys
Urodził się 17 lutego 1963 w Iwanowce w rejonie nyżniosirohozkim w obwodzie chersońskim w rodzinie z tradycjami strażackimi. Od 1980 w organach bezpieczeństwa wewnętrznego. Początkowo pełnił służbę jako strażak w WPCz-2. W 1984 ukończył Czerkaską Szkołę Pożarowo-Techniczną Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR[1]. W tym samym roku już w stopniu porucznika został mianowany naczelnikiem SWPCz-6[2]. Był członkiem Komsomołu. Kandydat na mistrza sportu[3].
26 kwietnia 1986 roku
W chwili wypadku pełnił dyżur bojowy. O 1:35 jego jednostka jako druga przybyła na miejsce akcji gaśniczej wezwana jako wsparcie dla WPCz-2. Nad ranem z pierwszymi objawami choroby popromiennej został przewieziony na oddział szpitalny MSCz-126 w Prypeci gdzie otrzymał podstawową opiekę medyczną. 27 kwietnia został przewieziony na oddział radiologiczny Instytutu Biofizyki Szpitala Klinicznego nr 6 w Moskwie.
Śmierć
Zmarł 11 maja 1986 w wieku 23 lat w wyniku zespołu ostrej choroby popromiennej IV stopnia (uszkodzenia skóry i płuc[4]). Został pochowany 13 maja na tamtejszym Cmentarzu Mitińskim (kwatera 162)[3][5].
Rodzina
Jego ojciec i dziadek byli strażakami. Ojciec, Nikołaj Kibenok, został odznaczony medalem „Za odwagę w ogniu”, zmarł w 1992 roku na nowotwór. Matka - Irina Iosifowna (ur. 1937) mieszka obecnie we Lwowie. Miał żonę Tatianę.
Upamiętnienie
- Jego imieniem nazwano ulice w miastach kilku miastach oraz wsiach obwodu kijowskiego: Bojarka, Mironowka, Skwira, Borodianka oraz wsiach: Zielony Bór, Sukacze, Fieniewiczie, Szpili i Koziczanka. A także miast innych obwodów Ukrainy: Warasz, Luboml, Uman, Czerkasy.
- 26 kwietnia 1987 w Iwankowie w obwodzie kijowskim, na mocy decyzji Rady Regionalnej Kijowa wzniesiono pomnik będący jego wizerunkiem. Popiersie zostało wykonane z brązu, cokół jest pokryty marmurowymi płytami.
- 22 maja 1987 Ministerstwo Komunikacji ZSRR wydało artystycznie oznakowaną kopertę z jego wizerunkiem.
Odznaczenia
- Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 roku za "męstwo, odwagę i poświęcenie przy likwidacji następstw katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej" został pośmiertnie odznaczony tytułem honorowym Bohatera Związku Radzieckiego oraz Orderem Lenina[6].
- 26 kwietnia 1996 za "wyjątkową osobistą odwagę i poświęcenie, oraz profesjonalizm, jakim wykazał się w czasie likwidacji skutków katastrofy czarnobylskiej" został pośmiertnie odznaczony gwiazdą "Za Odwagę"[7].
Przypisy
- ↑ Obecnie Akademia Bezpieczeństwa Pożarowego im. Bohaterów Czarnobyla
- ↑ Герої-ліквідатори. chnpp.gov.ua. [dostęp 2019-05-18].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ 3,0 3,1 Виктор Николаевич Кибенок. warheroes.ru. [dostęp 2019-05-20].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Raport UNSCEAR, Appendix to Annex G “Early effects in man of high radiation doses”. Acute radiation effects in victims of the Chernobyl accident (1988), s. 20.
- ↑ Nina Złydienko: Мать героя Чернобыля рассказала о сыне. gp.by. [dostęp 2019-0519].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Medal nr 11548, Order Lenina nr 459660
- ↑ Указ Президента України № 297/96 від 26 квітня 1996 року «Про нагородження відзнакою Президента України — зіркою „За мужність“». zakon1.rada.gov.ua. [dostęp 2019-05-20].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
| |||||||||||
