<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
		<id>https://wiki.czarnobyl.pl/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=162.158.102.77</id>
		<title>Czarnobyl Wiki - Wkład użytkownika [pl]</title>
		<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wiki.czarnobyl.pl/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=162.158.102.77"/>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wiki.czarnobyl.pl/index.php?title=Specjalna:Wk%C5%82ad/162.158.102.77"/>
		<updated>2026-04-30T01:17:17Z</updated>
		<subtitle>Wkład użytkownika</subtitle>
		<generator>MediaWiki 1.28.3</generator>

	<entry>
		<id>https://wiki.czarnobyl.pl/index.php?title=Aleksandr_Akimow&amp;diff=2201</id>
		<title>Aleksandr Akimow</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wiki.czarnobyl.pl/index.php?title=Aleksandr_Akimow&amp;diff=2201"/>
				<updated>2018-01-28T20:26:33Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;162.158.102.77: /* Życiorys */ literówka&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Plik:42334.jpg|mały|Aleksandr Fiodorowicz Akimow]]&lt;br /&gt;
'''Aleksandr Fiodorowicz Akimow''' (ros. Александр Федорович Акимов; ur. 6 maja 1953 w Nowosybirsku, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) - naczelnik zmiany bloku nr IV w [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]. Podczas jego zmiany doszło do awarii reaktora 26 kwietnia 1986 roku&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot;&amp;gt;{{Cytuj książkę|nazwisko=Siwiński|imię=Waldemar|tytuł=Czernobyl|rok=1989|wydawca=Wydawnictwo Iskry|miejsce=Warszawa|strony=22|isbn=83-207-1179-7}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Życiorys ==&lt;br /&gt;
Urodził się 6 maja 1953 roku w Nowosybirsku. Zdał maturę z wyróżnieniem. W 1976 roku ukończył studia na Moskiewskim Instytucie Energetyki w których uzyskał dyplom inżyniera w dziedzinie automatyki układów sterowania elektrowni jądrowych. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął we wrześniu 1979 roku. Kilkakrotnie przechodził 3-4 miesięczne, specjalistyczne przeszkolenia w Obnińsku, gdzie mieściło się centrum szkolenia kadr dla elektrowni jądrowych - gdzie uzyskiwał noty celujące i posiadał doskonalą opinię&amp;lt;ref&amp;gt;{{Cytuj stronę|url=http://www.dakowski.pl/index.php?option=com_content&amp;amp;task=view&amp;amp;id=17870&amp;amp;Itemid=44|tytuł=Przyczyny Katastrofy w Czarnobylu|autor=Mirosław Dakowski|data dostępu=2017-06-08|opublikowany=dakowski.pl|język=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. Objął stanowisko starszego inżyniera ds. kontroli turbin. 10 lipca 1984 roku został mianowany na stanowisko naczelnika zmiany bloku. Był członkiem etatowej załogi sterowni bloku nr IV&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot; /&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== 26 kwietnia 1986 roku ==&lt;br /&gt;
Tragicznej nocy 26 kwietnia 1986 roku pełnił obowiązki kierownika (naczelnika) nocnej zmiany w bloku nr IV&amp;lt;ref group=&amp;quot;uwaga&amp;quot;&amp;gt;Nocna zmiana pod kierownictwem Aleksandra Akimowa około północy z dnia 25 na 26 kwietnia zastąpiła dzienną zmianę którą kierował Jurij Tregub.&amp;lt;/ref&amp;gt;. Do dnia dzisiejszego trwają spory dotyczące roli jaką odegrał Akimow 26 kwietnia 1986 roku. Niektóre źródła podają, że przez cały czas trwania eksperymentu zdawał on sobie sprawę z konsekwencji poleceń wydawanych przez obecnego podczas eksperymentu zastępcy naczelnego inżyniera [[Anatolij Diatłow|Anatolija Diatłowa]]&amp;lt;ref&amp;gt;Film: Zero Hour: Disaster at Chernobyl, reż. Renny Bartlett, 2004.&amp;lt;/ref&amp;gt; . &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pisemne zeznania personelu obecnego w sterowni bloku IV podczas feralnej nocy, wskazują jednoznacznie na w pełni samodzielne podejmował wszystkie kluczowe decyzje. To on wydał decyzję o nie zwiększaniu mocy reaktora do 700 MW, po spadku mocy jak napisano w programie testu, lecz do 200 MW, aby zaoszczędzić stracony czas&amp;lt;ref group=&amp;quot;uwaga&amp;quot;&amp;gt;Według zeznań Anatolija Diatłowa w czasie spadku mocy do 50 MW nie był obecny w sterowni z powodu rutynowego obchodu bloku, jak to zawsze miał w zwyczaju rutynowo czynić&amp;lt;/ref&amp;gt;. Tą decyzję miał zaakceptować sam Diatłow. Bezspornym i oczywistym zdaje się fakt że według ówczesnego regulaminu, kierownik zmiany bloku miał całkowitą autonomię i nie podlegał bezpośrednio zastępcy naczelnego inżyniera jakim był Diatłow.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Występują także różnice dotyczące sytuacji tuż przed wybuchem. Diatłow twierdzi, że uruchomienie procedury AZ nastąpiło spokojnie i miało na celu nie zatrzymanie już rozwijającej się awarii, lecz wygaszenie reaktora do remontu. Akimow wydał rozkaz uruchomienia AZ-5 Leonidowi Toptunowowi. Przed podjęciem tej decyzji, obydwóch inżynierów rozmawiało ze sobą. Treść tej rozmowy, zapewne cenna, nie jest znana, albowiem oni sami nigdy o niej nikomu nie opowiadali, a słyszeć ją mogli jedynie Grigorij Mietlienko oraz Borys Stolarczuk. Wersja zaś druga, opowiada o sytuacji paniki, na sali panuje popłoch. Oprócz Godziny Zero podobną wersje przedstawia Grigorij Miedwiediew – pisarz:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Starszy inżynier kierowania reaktorem Leonid Toptunow pierwszy wpadł w popłoch: „Należy włączyć awaryjne procedury obronne, Aleksandrze Fiodorowiczu, rozpędzamy się!” – powiedział on Akimowowi. Akimow szybko spojrzał na wydrukowane wykresy. Wykres drukował się powoli, bardzo powoli… Akimow wahał się.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W centralce nie było żadnego urządzenia do drukowania wykresów dotyczących stanu reaktora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Po wybuchu, zdezorientowany personel, nie wiedział co robić. Akimowa automatycznie nakazał włączenie pomp działających na silnikach Diesla. Po chwili Diatłow kazał Akimowowi wezwać straż pożarną. Aleksandr tak i uczynił. Później Akimow zawiadomił także Borysa Rogożkina, który poinformował o wypadku Kijów i Moskwę. Po rozeznaniu się przez personel sytuacji, Akimow zatrzymał wcześniej uruchomione pompy, albowiem rurociągi były uszkodzone. Później Aleksandr rozkazał rozejść się poszczególnym członkom zespołu w inne miejsca (np. na trzeci blok). Na centrali czwartego bloku został tylko on i Stolarczuk. Następnie, we trójkę, tj. Diatłow, Akimow i kierownik zmiany elektrycznej Aleksandr Leleczenko, starali się odłączyć jak najwięcej mechanizmów, by zniszczenia elektrowni nie rozprzestrzeniały się przez wodę i spięcia elektryczności. Aleksandr został na stanowisku ratując co się da. Brak spisanych zeznań dotyczących jego działań, od czasu przybycia Nikołaja Fomina do elektrowni, do czasu przywiezienia go do szpitala w Moskwie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
We wczesnych godzinach po wypadku próbował udrożnić przepływ wody chłodzącej do reaktora, w wyniku czego otrzymał wysoką dawkę promieniowania wynoszącą 16 grejów. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Śmierć ==&lt;br /&gt;
Pomimo przeszczepu szpiku kostnego od brata – bliźniaka Akimow zmarł 11 maja 1986 roku w wieku 33 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w [[Szpital Kliniczny nr 6 w Moskwie|Szpitalu Klinicznym nr VI w Moskwie]]. Został pochowany na tamtejszym [[Cmentarz Mitinskoe|cmentarzu Mitino]] .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Proces ==&lt;br /&gt;
Jako kierownik zmiany został oskarżony w procesie o niedopełnienie obowiązków i nieprzestrzeganie wytycznych bezpieczeństwa. 28 listopada 1986 roku uchwałą prokuratury na mocy artykułu 6 paragrafu 8, kryminalno-procesowego kodeksu ZSRR proces w sprawie jego odpowiedzialności został umorzony.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Odznaczenia ==&lt;br /&gt;
Został pośmiertnie odznaczony orderem &amp;quot;Za Odwagę&amp;quot; III klasy (Ukraina) (dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r.).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Uwagi ==&lt;br /&gt;
&amp;lt;references group=&amp;quot;uwaga&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Przypisy ==&lt;br /&gt;
&amp;lt;references /&amp;gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>162.158.102.77</name></author>	</entry>

	</feed>