Czarnobyl Wiki - Wkład użytkownika [pl]

Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny

2016-12-04T18:43:57Z

83.30.203.177: Dodano informację o faunie i florze na terenie rezerwatu

[[Plik:421999 511086825622925 1101643780 n.png|mały|Obecne granice rezerwatu]]
[[Plik:Logores.png|mały|Logo PPRRE]]
'''Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny''' (biał. Палескі дзяржаўны радыяцыйна-экалагічны запаведнік; ros. Полесский государственный радиационно-экологический заповедник) - rezerwat przyrody utworzony 18 lipca 1988 roku na mocy decyzji Komunistycznej Partii Białorusi oraz Rady Ministrów BSRR w białoruskiej części 30-kilometrowej strefy zamkniętej, na terenie trzech rejonów; obwodu Homelskiego, Brahińskiego, Chojnickiego i Narowelskiego. W 1993 roku przyłączono do rezerwatu 849 km2 obszarów sklasyfikowanych jako tereny o znacznym skażeniu radionuklidem. Obecnie powierzchnia rezerwatu wynosi 2166 km2 czyniąc go jednym z największych rezerwatów w Europie. Znany jest także pod nazwą ''Zapovednik'' (biał. rezerwat).

== Historia ==
Przed awarią w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, na terenach obecnego rezerwatu znajdowało się 96 miejscowości zamieszkanych przez 22 tysiące osób. Mieszkańcy zajmowali się głównie hodowlą bydła mlecznego. Obszar ten należał do najbardziej skażonych rejonów po awarii w Elektrowni Jądrowej w Czarnobylu m.in. izotopami; cezu-137, strontu-90 a także plutonu. W 1986 roku prawie wszyscy mieszkańcy zostali wysiedleni, a wszelkie działalności gospodarcze zakazane. Niektóre ze wsi najbardziej skażonych zostały zburzone i zakopane. Po wysiedleniu mieszkańców, w celu kontroli dozymetrycznej na obszarze utworzono w łącznej liczbie 11 punktów kontrolnych ( m.in. we wsiach Babczyk, Багушы , Верхне-Слабодскае, Глухавічы , Піркі , Цешкаў). We wsi Babczyk zostało umieszczone główne zaplecze do badań i eksperymentów na terenie rezerwatu. W 1996 roku w dawnej wsi Вёска Масаны założono stację badawczą. Niemal równocześnie z chwilą opuszczenia obszaru przez ludzi odnotowano wzmożoną aktywność dzikich zwierząt. Aktywna ich działalność doprowadziła do niezwykłej różnorodności gatunkowo-roślinnej na terenie rezerwatu (jak dotąd odnotowano obecność 1251 gatunków roślin, co stanowi 2/3 od wszystkich gatunków flory na Białorusi). Na terenie rezerwatu obowiązuje podwyższony rygor bezpieczeństwa, przebywanie na jego terenie jest możliwe tylko i wyłącznie po uzyskaniu odpowiednich zezwoleń. Wyjątek stanowi święto Radunicy (dzień pamięci zmarłych), jest to jedyny dzień w roku kiedy wjazd na teren rezerwatu jest możliwy bez stosownych zezwoleń. Ma to na celu umożliwienie byłym mieszkańcom odwiedzenie dawnych cmentarzy <ref group="uwaga">Na Białorusi Radunica to święto państwowe i dzień wolny od pracy. Przypada w drugi wtorek po prawosławnej Wielkanocy.</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://potocki.blox.pl/2013/04/27-lat-po-Czarnobylu.html|tytuł=27 lat po Czarnobylu|autor=Michał Potocki|data dostępu=2016-12-04|opublikowany=potocki.blox.pl|język=}}</ref>. Na obszarze rezerwatu zabronione jest łowienie ryb, łowiectwo oraz uprawa wszelkich płodów rolnych.

== Obecny stan skażenia ==
[[Plik:164941 511086725622935 926329556 n.jpg|mały|Stan skażenia w roku 2009]]
Gęstość skażenia różnymi izotopami promieniotwórczymi na stan obecny przedstawia się następująco; skażenie cezem-137 do 1000 Ci/km2, strontem-90 do 20 Ci/km2, plutonem-238-240 do 5 Ci/km2. Grunty skażone tymi izotopami nie będą nadawały się do użytkowania przez najbliższe 300 lat, a grunty skażone pierwiastkami uranowymi w przyszłości nie będą mogły być użytkowane. Obecnie głównym zagrożeniem jest izotop ameryku 241, produkt rozpadu plutonu-241. Jego zawartość w glebie będzie się jeszcze zwiększała do 2060 roku. Ze względu na jego właściwości fizyczno-chemiczne (rozpad alfa) jest bardziej niebezpieczny niż pluton-241 i stront-90 (rozpad beta). 20 lat po wypadku jego zawartość w środowisku podwoiła się, a przez następne 50 lat wzrośnie dziesięciokrotnie.
{| class="wikitable"
|+Gęstość skażenia poszczególnymi izotopami promieniotwórczym<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.zapovednik.by/about/|tytuł=О заповеднике|autor=|data dostępu=2016-12-04|opublikowany=zapovednik.by|język=}}</ref>
|Cez-137
|do 37.000 kBq / m2 (1000 Ci / km2)
|-
|Stront-90
|do 740 kBq / m2 (20 Ci / km2)
|-
|Pluton-238, -239, -240
|do 185 kBq / m2 (5 Ci / km2)
|}

== Fauna i flora ==
W ramach zalesiania i braku działalności człowieka od czasu utworzenia rezerwatu powstało 5000 ha nowych lasów. Pojawiło się też wiele uważanych jak dotąd za wymarłe lub nie występujące w tej części kraju gatunków roślin i zwierząt. Raport PPRRE stwierdza występowanie na terenie rezerwatu 7 gatunków gadów, 11 gatunków płazów, 46 gatunków ssaków, 213 gatunków ptactwa oraz 25 gatunków ryb. Około 70 gatunków znajduje się w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych i/lub Białoruskiej czerwonej księdze zwierząt. W skład gatunków zwierząt objętych ochroną wchodzą m. in. niedźwiedzie brunatne, lisy, borsuki, [[konie Przewalskiego]], ślimaki, żubry, żółwie błotne, bociany czarne oraz orły bieliki. Ponadto do księgi zostało wpisanych 1250 gatunków roślin, z czego 18 gatunków uważanych jest za niezwykle rzadkie<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.wildlife.by/polesskij_zapovednik|tytuł=Государственное природоохранное научно-исследовательское учреждение|autor=|data dostępu=2016-12-04|opublikowany=wildlife.by|język=}}</ref>.

== Struktura i cele rezerwatu ==
Administracja rezerwatu znajduje się w miejscowości Chojniki. Obszar rezerwatu został podzielony na trzy rejony administracyjne; Brahiński (powierzchnia 64.602 ha), Narowelski (63.645 ha), Chojnicki (88.331 ha) oraz 16 nadleśnictw. Na stan obecny w rezerwacie pracuje około 700 osób, roczny koszt utrzymania szacuje się na 4 mln dolarów.

Cele rezerwatu:

* Wprowadzanie w zabiegów i środków mających na celu zapobieganie rozprzestrzeniania się radionuklidu na obszary poza rezerwatem;
* Kontrola i nadzór nad monitorowaniem stężenia radionuklidu w glebie, wodzie i powietrzu;
* Ochrona od pożarów, szkodników oraz erozji wodnej i wietrznej;
* Prowadzenie badań i prac badawczych oraz ocena wpływu zanieczyszczenia środowiska radionuklidem;
* Ochrona przed nielegalnym przebywaniem na terenie rezerwatu osób bez odpowiednich zezwoleń;
* Przeciwdziałanie nielegalnym próbom przekroczenia granicy
* Zalesianie i zadrzewianie w celu zapobiegania erozji gleby

== Uwagi ==
<references group="uwaga" />

== Przypisy ==
<references />

== Linki zewnętrzne ==
[http://www.zapovednik.by zapovednik.by] - oficjalna strona rezerwatu (w języku rosyjskim)

Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny

2016-12-04T18:17:46Z

83.30.203.177:

[[Plik:421999 511086825622925 1101643780 n.png|mały|Obecne granice rezerwatu]]
[[Plik:Logores.png|mały|Logo PPRRE]]
'''Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny''' (biał. Палескі дзяржаўны радыяцыйна-экалагічны запаведнік; ros. Полесский государственный радиационно-экологический заповедник) - rezerwat przyrody utworzony 18 lipca 1988 roku na mocy decyzji Komunistycznej Partii Białorusi oraz Rady Ministrów BSRR w białoruskiej części 30-kilometrowej strefy zamkniętej, na terenie trzech rejonów; obwodu Homelskiego, Brahińskiego, Chojnickiego i Narowelskiego. W 1993 roku przyłączono do rezerwatu 849 km2 obszarów sklasyfikowanych jako tereny o znacznym skażeniu radionuklidem. Obecnie powierzchnia rezerwatu wynosi 2166 km2 czyniąc go jednym z największych rezerwatów w Europie. Znany jest także pod nazwą ''Zapovednik'' (biał. rezerwat).

== Historia ==
Przed awarią w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, na terenach obecnego rezerwatu znajdowało się 96 miejscowości zamieszkanych przez 22 tysiące osób. Mieszkańcy zajmowali się głównie hodowlą bydła mlecznego. Obszar ten należał do najbardziej skażonych rejonów po awarii w Elektrowni Jądrowej w Czarnobylu m.in. izotopami; cezu-137, strontu-90 a także plutonu. W 1986 roku prawie wszyscy mieszkańcy zostali wysiedleni, a wszelkie działalności gospodarcze zakazane. Niektóre ze wsi najbardziej skażonych zostały zburzone i zakopane. Po wysiedleniu mieszkańców, w celu kontroli dozymetrycznej na obszarze utworzono w łącznej liczbie 11 punktów kontrolnych ( m.in. we wsiach Babczyk, Багушы , Верхне-Слабодскае, Глухавічы , Піркі , Цешкаў). We wsi Babczyk zostało umieszczone główne zaplecze do badań i eksperymentów na terenie rezerwatu. W 1996 roku w dawnej wsi Вёска Масаны założono stację badawczą. Niemal równocześnie z chwilą opuszczenia obszaru przez ludzi odnotowano wzmożoną aktywność dzikich zwierząt. Aktywna ich działalność doprowadziła do niezwykłej różnorodności gatunkowo-roślinnej na terenie rezerwatu (jak dotąd odnotowano obecność 1251 gatunków roślin, co stanowi 2/3 od wszystkich gatunków flory na Białorusi). Na terenie rezerwatu obowiązuje podwyższony rygor bezpieczeństwa, przebywanie na jego terenie jest możliwe tylko i wyłącznie po uzyskaniu odpowiednich zezwoleń. Wyjątek stanowi święto Radunicy (dzień pamięci zmarłych), jest to jedyny dzień w roku kiedy wjazd na teren rezerwatu jest możliwy bez stosownych zezwoleń. Ma to na celu umożliwienie byłym mieszkańcom odwiedzenie dawnych cmentarzy <ref group="uwaga">Na Białorusi Radunica to święto państwowe i dzień wolny od pracy. Przypada w drugi wtorek po prawosławnej Wielkanocy.</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://potocki.blox.pl/2013/04/27-lat-po-Czarnobylu.html|tytuł=27 lat po Czarnobylu|autor=Michał Potocki|data dostępu=2016-12-04|opublikowany=potocki.blox.pl|język=}}</ref>. Na obszarze rezerwatu zabronione jest łowienie ryb, łowiectwo oraz uprawa wszelkich płodów rolnych.

== Obecny stan skażenia ==
[[Plik:164941 511086725622935 926329556 n.jpg|mały|Stan skażenia w roku 2009]]
Gęstość skażenia różnymi izotopami promieniotwórczymi na stan obecny przedstawia się następująco; skażenie cezem-137 do 1000 Ci/km2, strontem-90 do 20 Ci/km2, plutonem-238-240 do 5 Ci/km2. Grunty skażone tymi izotopami nie będą nadawały się do użytkowania przez najbliższe 300 lat, a grunty skażone pierwiastkami uranowymi w przyszłości nie będą mogły być użytkowane. Obecnie głównym zagrożeniem jest izotop ameryku 241, produkt rozpadu plutonu-241. Jego zawartość w glebie będzie się jeszcze zwiększała do 2060 roku. Ze względu na jego właściwości fizyczno-chemiczne (rozpad alfa) jest bardziej niebezpieczny niż pluton-241 i stront-90 (rozpad beta). 20 lat po wypadku jego zawartość w środowisku podwoiła się, a przez następne 50 lat wzrośnie dziesięciokrotnie.
{| class="wikitable"
|+Gęstość skażenia poszczególnymi izotopami promieniotwórczym<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.zapovednik.by/about/|tytuł=О заповеднике|autor=|data dostępu=2016-12-04|opublikowany=zapovednik.by|język=}}</ref>
|Cez-137
|do 37.000 kBq / m2 (1000 Ci / km2)
|-
|Stront-90
|do 740 kBq / m2 (20 Ci / km2)
|-
|Pluton-238, -239, -240
|do 185 kBq / m2 (5 Ci / km2)
|}

== Struktura i cele rezerwatu ==
Administracja rezerwatu znajduje się w miejscowości Chojniki. Obszar rezerwatu został podzielony na trzy rejony administracyjne; Brahiński (powierzchnia 64.602 ha), Narowelski (63.645 ha), Chojnicki (88.331 ha) oraz 16 nadleśnictw. Na stan obecny w rezerwacie pracuje około 700 osób, roczny koszt utrzymania szacuje się na 4 mln dolarów.

Cele rezerwatu:

* Wprowadzanie w zabiegów i środków mających na celu zapobieganie rozprzestrzeniania się radionuklidu na obszary poza rezerwatem;
* Kontrola i nadzór nad monitorowaniem stężenia radionuklidu w glebie, wodzie i powietrzu;
* Ochrona od pożarów, szkodników oraz erozji wodnej i wietrznej;
* Prowadzenie badań i prac badawczych oraz ocena wpływu zanieczyszczenia środowiska radionuklidem;
* Ochrona przed nielegalnym przebywaniem na terenie rezerwatu osób bez odpowiednich zezwoleń;
* Przeciwdziałanie nielegalnym próbom przekroczenia granicy

== Uwagi ==
<references group="uwaga" />

== Przypisy ==
<references />

== Linki zewnętrzne ==
[http://www.zapovednik.by zapovednik.by] - oficjalna strona rezerwatu (w języku rosyjskim)

Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny

2016-12-04T18:09:31Z

83.30.203.177:

[[Plik:421999 511086825622925 1101643780 n.png|mały|Obecne granice rezerwatu]]
'''Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny''' (biał. Палескі дзяржаўны радыяцыйна-экалагічны запаведнік; ros. Полесский государственный радиационно-экологический заповедник) - rezerwat przyrody utworzony 18 lipca 1988 roku na mocy decyzji Komunistycznej Partii Białorusi oraz Rady Ministrów BSRR w białoruskiej części 30-kilometrowej strefy zamkniętej, na terenie trzech rejonów; obwodu Homelskiego, Brahińskiego, Chojnickiego i Narowelskiego. W 1993 roku przyłączono do rezerwatu 849 km2 obszarów sklasyfikowanych jako tereny o znacznym skażeniu radionuklidem. Obecnie powierzchnia rezerwatu wynosi 2166 km2 czyniąc go jednym z największych rezerwatów w Europie. Znany jest także pod nazwą ''Zapovednik'' (biał. rezerwat).

== Historia ==
Przed awarią w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, na terenach obecnego rezerwatu znajdowało się 96 miejscowości zamieszkanych przez 22 tysiące osób. Mieszkańcy zajmowali się głównie hodowlą bydła mlecznego. Obszar ten należał do najbardziej skażonych rejonów po awarii w Elektrowni Jądrowej w Czarnobylu m.in. izotopami; cezu-137, strontu-90 a także plutonu. W 1986 roku prawie wszyscy mieszkańcy zostali wysiedleni, a wszelkie działalności gospodarcze zakazane. Niektóre ze wsi najbardziej skażonych zostały zburzone i zakopane. Po wysiedleniu mieszkańców, w celu kontroli dozymetrycznej na obszarze utworzono w łącznej liczbie 11 punktów kontrolnych ( m.in. we wsiach Babczyk, Багушы , Верхне-Слабодскае, Глухавічы , Піркі , Цешкаў). We wsi Babczyk zostało umieszczone główne zaplecze do badań i eksperymentów na terenie rezerwatu. W 1996 roku w dawnej wsi Вёска Масаны założono stację badawczą. Niemal równocześnie z chwilą opuszczenia obszaru przez ludzi odnotowano wzmożoną aktywność dzikich zwierząt. Aktywna ich działalność doprowadziła do niezwykłej różnorodności gatunkowo-roślinnej na terenie rezerwatu (jak dotąd odnotowano obecność 1251 gatunków roślin, co stanowi 2/3 od wszystkich gatunków flory na Białorusi). Na terenie rezerwatu obowiązuje podwyższony rygor bezpieczeństwa, przebywanie na jego terenie jest możliwe tylko i wyłącznie po uzyskaniu odpowiednich zezwoleń. Wyjątek stanowi święto Radunicy (dzień pamięci zmarłych), jest to jedyny dzień w roku kiedy wjazd na teren rezerwatu jest możliwy bez stosownych zezwoleń. Ma to na celu umożliwienie byłym mieszkańcom odwiedzenie dawnych cmentarzy <ref group="uwaga">Na Białorusi Radunica to święto państwowe i dzień wolny od pracy. Przypada w drugi wtorek po prawosławnej Wielkanocy.</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://potocki.blox.pl/2013/04/27-lat-po-Czarnobylu.html|tytuł=27 lat po Czarnobylu|autor=Michał Potocki|data dostępu=2016-12-04|opublikowany=potocki.blox.pl|język=}}</ref>. Na obszarze rezerwatu zabronione jest łowienie ryb, łowiectwo oraz uprawa wszelkich płodów rolnych.

== Obecny stan skażenia ==
[[Plik:164941 511086725622935 926329556 n.jpg|mały|Stan skażenia w roku 2009]]
Gęstość skażenia różnymi izotopami promieniotwórczymi na stan obecny przedstawia się następująco; skażenie cezem-137 do 1000 Ci/km2, strontem-90 do 20 Ci/km2, plutonem-238-240 do 5 Ci/km2. Grunty skażone tymi izotopami nie będą nadawały się do użytkowania przez najbliższe 300 lat, a grunty skażone pierwiastkami uranowymi w przyszłości nie będą mogły być użytkowane. Obecnie głównym zagrożeniem jest izotop ameryku 241, produkt rozpadu plutonu-241. Jego zawartość w glebie będzie się jeszcze zwiększała do 2060 roku. Ze względu na jego właściwości fizyczno-chemiczne (rozpad alfa) jest bardziej niebezpieczny niż pluton-241 i stront-90 (rozpad beta). 20 lat po wypadku jego zawartość w środowisku podwoiła się, a przez następne 50 lat wzrośnie dziesięciokrotnie.
{| class="wikitable"
|+Gęstość skażenia poszczególnymi izotopami promieniotwórczym<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.zapovednik.by/about/|tytuł=О заповеднике|autor=|data dostępu=2016-12-04|opublikowany=zapovednik.by|język=}}</ref>
|Cez-137
|do 37.000 kBq / m2 (1000 Ci / km2)
|-
|Stront-90
|do 740 kBq / m2 (20 Ci / km2)
|-
|Pluton-238, -239, -240
|do 185 kBq / m2 (5 Ci / km2)
|}

== Struktura i cele rezerwatu ==
Administracja rezerwatu znajduje się w miejscowości Chojniki. Obszar rezerwatu został podzielony na trzy rejony administracyjne; Brahiński (powierzchnia 64.602 ha), Narowelski (63.645 ha), Chojnicki (88.331 ha) oraz 16 nadleśnictw. Na stan obecny w rezerwacie pracuje około 700 osób, roczny koszt utrzymania szacuje się na 4 mln dolarów.

Cele rezerwatu:

* Wprowadzanie w zabiegów i środków mających na celu zapobieganie rozprzestrzeniania się radionuklidu na obszary poza rezerwatem;
* Kontrola i nadzór nad monitorowaniem stężenia radionuklidu w glebie, wodzie i powietrzu;
* Ochrona od pożarów, szkodników oraz erozji wodnej i wietrznej;
* Prowadzenie badań i prac badawczych oraz ocena wpływu zanieczyszczenia środowiska radionuklidem;
* Ochrona przed nielegalnym przebywaniem na terenie rezerwatu osób bez odpowiednich zezwoleń;
* Przeciwdziałanie nielegalnym próbom przekroczenia granicy

== Uwagi ==
<references group="uwaga" />

== Przypisy ==
<references />

== Linki zewnętrzne ==
[http://www.zapovednik.by zapovednik.by] - oficjalna strona rezerwatu (w języku rosyjskim)

Wiaczesław Brażnik

2016-12-04T17:43:49Z

83.30.203.177:

[[Image:Brazhnik.jpg|mały]]
'''Wiaczesław Stiepanowicz Brażnik''' (ros. Бражник, Вячеслав Степанович; ur. 3 maja 1957 na Ukrainie, zm. 14 maja 1986 w Moskwie) - operator turbiny w hali nr. 2. Pełni służbę w nocy 26 kwietnia 1986 roku.

== Życiorys ==
Urodził się 3 maja 1957 roku na Ukrainie. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął w kwietniu 1979 roku. Objął stanowisko elektromontera. W październiku 1980 roku został przeniesiony do hali turbin, gdzie pracował jako mechanik i operator turbin parowych.

== 26 kwietnia 1986 roku ==
W chwili katastrofy znajdował się na terenie hali turbin. Jako jeden z pierwszych brał udział w lokalizacji awarii oraz dołożył wszelkich starań zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się ognia. Zmarł 14 maja 1986 roku w wieku 29 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany na [[Cmentarz Mitinskoe|cmentarzu Mitinskoe]] w Moskwie.

== Odznaczenia ==
Został pośmiertnie odznaczony orderem "Znak Honoru" oraz orderem "Za Odwagę" III klasy (dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r)

Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny

2016-12-04T17:35:15Z

83.30.203.177: Dodano informację na temat obostrzeń związanych z poruszaniem się po obszarze rezerwatu i wyjątku jakim jest święto Radunica.

[[Plik:421999 511086825622925 1101643780 n.png|mały|Obecne granice rezerwatu]]
'''Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny''' (biał. Палескі дзяржаўны радыяцыйна-экалагічны запаведнік) - rezerwat utworzony 18 lipca 1988 roku na mocy decyzji Komunistycznej Partii Białorusi oraz Rady Ministrów BSRR w białoruskiej części 30-kilometrowej strefy zamkniętej, na terenie trzech rejonów; obwodu Homelskiego, Brahińskiego, Chojnickiego i Narowelskiego. W 1993 roku przyłączono do rezerwatu 849 km2 obszarów sklasyfikowanych jako tereny o znacznym skażeniu radionuklidem. Obecnie powierzchnia rezerwatu wynosi 2166 km2.

== Historia ==
Przed awarią w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, na terenach obecnego rezerwatu znajdowało się 96 miejscowości zamieszkanych przez 22 tysiące osób. Mieszkańcy zajmowali się głównie hodowlą bydła mlecznego. Obszar ten należał do najbardziej skażonych rejonów po awarii w Elektrowni Jądrowej w Czarnobylu m.in. izotopami; cezu-137, strontu-90 a także plutonu. W 1986 roku prawie wszyscy mieszkańcy zostali wysiedleni, a wszelkie działalności gospodarcze zakazane. Niektóre ze wsi najbardziej skażonych zostały zburzone i zakopane. Po wysiedleniu mieszkańców, w celu kontroli dozymetrycznej na obszarze utworzono w łącznej liczbie 11 punktów kontrolnych ( m.in. we wsiach Babczyk, Багушы , Верхне-Слабодскае, Глухавічы , Піркі , Цешкаў). We wsi Babczyk zostało umieszczone główne zaplecze do badań i eksperymentów na terenie rezerwatu. W 1996 roku w dawnej wsi Вёска Масаны założono stację badawczą. Niemal równocześnie z chwilą opuszczenia obszaru przez ludzi odnotowano wzmożoną aktywność dzikich zwierząt. Aktywna ich działalność doprowadziła do niezwykłej różnorodności gatunkowo-roślinnej na terenie rezerwatu (jak dotąd odnotowano obecność 1251 gatunków roślin, co stanowi 2/3 od wszystkich gatunków flory na Białorusi). Na terenie rezerwatu obowiązuje podwyższony rygor bezpieczeństwa, przebywanie na jego terenie jest możliwe tylko i wyłącznie po uzyskaniu odpowiednich zezwoleń. Wyjątek stanowi święto Radunicy (dzień pamięci zmarłych), jest to jedyny dzień w roku kiedy wjazd na teren rezerwatu jest możliwy bez stosownych zezwoleń. Ma to na celu umożliwienie byłym mieszkańcom odwiedzenie dawnych cmentarzy <ref group="uwaga">Na Białorusi Radunica to święto państwowe i dzień wolny od pracy. Przypada w drugi wtorek po prawosławnej Wielkanocy.</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://potocki.blox.pl/2013/04/27-lat-po-Czarnobylu.html|tytuł=27 lat po Czarnobylu|autor=Michał Potocki|data dostępu=2016-12-04|opublikowany=potocki.blox.pl|język=}}</ref>. Na obszarze rezerwatu zabronione jest łowienie ryb, łowiectwo oraz uprawa wszelkich płodów rolnych.

== Obecny stan skażenia ==
[[Plik:164941 511086725622935 926329556 n.jpg|mały|Stan skażenia w roku 2009]]
Gęstość skażenia różnymi izotopami promieniotwórczymi na stan obecny przedstawia się następująco; skażenie cezem-137 do 1000 Ci/km2, strontem-90 do 20 Ci/km2, plutonem-238-240 do 5 Ci/km2. Grunty skażone tymi izotopami nie będą nadawały się do użytkowania przez najbliższe 300 lat, a grunty skażone pierwiastkami uranowymi w przyszłości nie będą mogły być użytkowane. Obecnie głównym zagrożeniem jest izotop ameryku 241, produkt rozpadu plutonu-241. Jego zawartość w glebie będzie się jeszcze zwiększała do 2060 roku. Ze względu na jego właściwości fizyczno-chemiczne (rozpad alfa) jest bardziej niebezpieczny niż pluton-241 i stront-90 (rozpad beta). 20 lat po wypadku jego zawartość w środowisku podwoiła się, a przez następne 50 lat wzrośnie dziesięciokrotnie.

== Struktura i cele rezerwatu ==
Administracja rezerwatu znajduje się w miejscowości Chojniki. Obszar rezerwatu został podzielony na trzy rejony administracyjne; Brahiński (powierzchnia 64.602 ha), Narowelski (63.645 ha), Chojnicki (88.331 ha) oraz 16 nadleśnictw. Na stan obecny w rezerwacie pracuje około 700 osób, roczny koszt utrzymania szacuje się na 4 mln dolarów.

Cele rezerwatu:

* Wprowadzanie w zabiegów i środków mających na celu zapobieganie rozprzestrzeniania się radionuklidu na obszary poza rezerwatem;
* Kontrola i nadzór nad monitorowaniem stężenia radionuklidu w glebie, wodzie i powietrzu;
* Ochrona od pożarów, szkodników oraz erozji wodnej i wietrznej;
* Prowadzenie badań i prac badawczych oraz ocena wpływu zanieczyszczenia środowiska radionuklidem;
* Ochrona przed nielegalnym przebywaniem na terenie rezerwatu osób bez odpowiednich zezwoleń;
* Przeciwdziałanie nielegalnym próbom przekroczenia granicy

== Uwagi ==
<references group="uwaga" />

== Przypisy ==
<references />