Czarnobyl Wiki - Wkład użytkownika [pl]

Zakład Jupiter

2017-02-18T04:30:17Z

Adar:

[[Plik:2311.JPG|mały|275x275px|Zakład "Jupiter"]]
<div class="thumb tright"><div class="thumbinner" style="width:275px;">{{#display_map:
51.402439,30.042329
}}
</div></div>
[[Plik:Plan zakladu.png|mały|275x275px|Plan zakładu]]
'''Zakład "Jupiter"''' (ros. Завод "Юпитер") - opuszczony zakład przemysłowy zajmując się produkcją komponentów elektronicznych do radioodbiorników położony w zachodniej części miasta [[Prypeć (miasto)|Prypeć]] przy ulicy Fabrycznej 11.

== Historia ==
Z uwagi na dynamiczny rozwój [[Prypeć (miasto)|Prypeci]] władze podjęły decyzję o budowie na obrzeżach miasta nowego zakładu przemysłowego mającego zapewnić zatrudnienie dla części niezwiązanych z elektrownią mieszkańców miasta. Nowo powstały zakład oddano do użytku w 1979 roku, a rozpoczął on swoje funkcjonowanie rok później w 1980 roku<ref>{{Cytuj stronę|url=https://ru.wikipedia.org/wiki/Чернобыльская_АЭС|tytuł=Чернобыльская АЭС|autor=|data dostępu=2016-12-31|opublikowany=wikipedia.org|język=}}</ref>. Oficjalnie zakład był filią kijewskich zakładów "Majak" zajmujących się produkcją urządzeń audio: magnetofonów, radioodbiorników oraz radiostacji. Miał on zatrudniać docelowo ok. 3.5 tys. osób, głównie mieszkańców [[Prypeć (miasto)|Prypeci]] stając się drugim (po [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]) największym zakładem pracy w mieście<ref>{{Cytuj stronę|url=http://stalker-tour.com/forum/viewtopic.php?f=55&t=1238|tytuł=3авод "Юпитер"|autor=|data dostępu=2017-02-17|opublikowany=stalker-tour.com|język=}}</ref>. Dla zamiejscowych pracowników w bliskim sąsiedztwie zakładu wybudowano dwa hotele pracownicze z własną stołówką, znajdujące się przy ulicy Ukrainki Łesi 46.

== Produkcja ==

Zakład zajmował się wytwarzaniem m.in. części do magnetofonów szpulowych serii 204 i 206. Na terenie zakładu znajdowała się m.in. odlewnia oraz nowoczesne obrabiarki sterowane numerycznie<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.facebook.com/media/set/?set=a.492854854112789.1073741839.402853886446220&type=3|tytuł=Fabryka "Jupiter"|autor=|data dostępu=2016-10-10|opublikowany=Facebook Fan Page: 30HA, czyli projekt S.T.A.L.K.E.R. Socho|język=}}</ref>.

=== Nieoficjalna produkcja ===
Najprawdopodobniej na terenie Zakładów "Jupiter" nieoficjalnie produkowano urządzenia elektroniczne na potrzeby wojska, podobnie jak w polskich Zakładach Radiowych Radmor<ref>{{Cytuj stronę|url=http://forum.pripyat.com/archive/index.php/t-671.html|tytuł=3авод Юпитер|autor=|data dostępu=2017-02-17|opublikowany=forum.pripyat.com|język=|archiwum=https://web.archive.org/web/20091209113441/http://forum.pripyat.com/archive/index.php/t-671.html}}</ref>.

=== Kontrowersje dot. nieoficjalnej produkcji ===
Niektóre źródła podają informacje jakoby na terenie Zakładu "Jupiter" dokonywano przetwarzania i odzyskiwania plutonu o przeznaczeniu wojskowym z zużytego paliwa jądrowego z pobliskiej elektrowni jądrowej<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.pawelsuder.pl/portfolio/zaklady-jupiter-prypec-czarnobyl-zona/|tytuł=Zakłady Jupiter (Prypeć, Czarnobyl ZONA)|autor=Paweł Suder|data dostępu=2016-10-10|opublikowany=pawelsuder.pl|język=}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://licznikgeigera.pl/jupiter/|tytuł=Jupiter|autor=|data dostępu=2017-0217|opublikowany=licznikgeigera.pl|język=}}</ref>.

W świetle obecnych faktów wydaje się to jednak mało prawdopodobne. Świadczy za tym szereg faktów, m. in fakt słabego zabezpieczenia kompleksu jak na zakład jądrowy o znaczeniu militarnym<ref group="uwaga">Dostęp na teren zakład zabezpieczony był tylko przez 2,5 metrowe ogrodzenie.</ref>. Wątpliwym jest także kwestia zlokalizowania tego typu obiektu w bliskim sąsiedztwie kilkudziesięciotysięcznego miasta co narażałoby jego mieszkańców na bezpośrednie oddziaływanie skutków jakichkolwiek większych wypadków jądrowych na jego terenie. Warto również zaznaczyć że wszystkie miasta w których funkcjonowały zakłady zajmujące się rafinowaniem i obrabianiem pluton miały status miast zamkniętych i były wyłączone z pod administracji publicznej co również dowodzi nieprawdziwości powyższych domysłów. Również byli pracownicy zakładu dementują tego rodzaju spekulacje<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.youtube.com/watch?v=JmdfMTvT7uo|tytuł=Wywiad z jednym z byłych pracowników zakładu|autor=|data dostępu=2017-02-18|opublikowany=youtube.com|język=}}</ref>. Faktem jest natomiast to że w krajach bloku sowieckiego w przetwarzaniu plutonu ze zdemobilizowanej broni i odpadów z reaktorów atomowych specjalizował się największy w ZSRR zakład atomowy "Majak", zlokalizowany 72 kilometry na północny zachód od Czelabińska.

Pozostawione w niektórych budynkach zakładu m.in. bramki dozymetryczne, pomieszczenia do dekontaminacji osobistej, ostrzeżenia o treści: „Stop! Przejdź kontrolę dozymetryczną”, instrukcje, jak postępować z materiałami radioaktywnymi czy skrzynie zaadresowane do Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej pod Moskwą (prowadzono tam badania m.in. z zakresu fizyki jądrowej)<ref>{{Cytuj stronę|url=http://strefazero.org/forum/viewtopic.php?f=7&t=1073|tytuł=Prypeć i okolice - kilka pytań|autor=|data dostępu=2016-10-10|opublikowany=strefazero.org|język=}}</ref> są śladami po mieszczącym się w okresie od połowy 1986 do 1996 roku laboratorium radiologicznego.
== Sytuacja po ewakuacji ==
Po ewakuacji miasta [[Prypeć (miasto)|Prypeć]] w 1986 roku zakład nie został opuszczony. W wyniku znacznego skażenia radioaktywnego terenu zakładu<ref group="uwaga">Znalazł się on na obszarze tzw. północnego śladu.</ref> przez kilka tygodni był obiektem na którym została przeprowadzona akacje dekontaminacyjna. W 1986 roku został przejęty przez przedsiębiorstwo "Specatom"<ref>[http://www-ns.iaea.org/downloads/rw/projects/emras-urban-draft-pripyat-May06.pdf Scenario for modeling changes in radiological conditions in contaminated urban environments.]</ref> i przekształcony w laboratorium radiologiczne gdzie prowadzono badania nad różnymi technikami dekontaminacji oraz poddawano testom przyrządy do pomiaru dawek promieniowania jonizującego. Wytwarzano tu także niektóry elementy wykorzystywane przy budowie Sarkofagu. Ostatecznie zakład został zamknięty 1996 roku<ref>{{Cytuj stronę|url=http://chernobylgallery.com/galleries/jupiter-factory/|tytuł=Jupiter Factory|autor=|data dostępu=2017-02-17|opublikowany=http://chernobylgallery.com|język=}}</ref><ref group="uwaga">Niektóre źródła podają za rok zamknięcia zakładów rok 1997.</ref>.

== Obecnie ==
Obecnie najniższe kondygnacje zakładu zalane są wodą. Na początku kwietnia 2013 roku doszło do zawalenia się dużej części dachu hali nr 1<ref>{{Cytuj stronę|url=http://wikimapia.org/#lang=pl&lat=51.402318&lon=30.041792&z=18&m=b|tytuł=Zakład "Jupiter:|autor=|data dostępu=2017-02-17|opublikowany=wikimapia.org|język=}}</ref>.

== Galeria ==
'''Okres funkcjonowania zakładu'''<gallery>
Plik:1387041336 01-img 1284-01-prc.jpg|
Plik:1387041372 02-img 1285-01-prc.jpg|
Plik:1387041430 03-img 1288-01-prc.jpg|
Plik:1387041397 04-img 1289-01-prc.jpg|
Plik:1387041403 05-img 1291-01-prc.jpg|
Plik:1387041406 06-img 1290-01-prc.jpg|
Plik:1387041459 07-img 1287-01-prc.jpg|
</gallery>'''Jesień 1986'''<gallery>
Plik:1389720954 cnv000106-04-prc.jpg|
Plik:1389720969 cnv000106-prc.jpg|
Plik:1389720901 cnv000107-prc.jpg|
Plik:1389720971 cnv000108-prc.jpg|
</gallery>

== Uwagi ==
<references group="uwaga" />

== Przypisy ==
<references />

Dyskusja:Zakład Jupiter

2017-02-18T03:06:58Z

Adar: Adar przeniósł stronę Dyskusja:Zakłady Jupiter na Dyskusja:Zakład Jupiter, bez pozostawienia przekierowania pod starym tytułem

Zakład Jupiter

2017-02-18T03:06:54Z

Adar: Adar przeniósł stronę Zakłady Jupiter do Zakład Jupiter

[[Plik:2311.JPG|mały|252x252px]]
[[Plik:Plan zakladu.png|mały|250x250px|Plan zakładu]]
'''Zakład "Jupiter"''' (ros. Завод "Юпитер") - opuszczony zakład przemysłowy położony w zachodniej części miasta [[Prypeć (miasto)|Prypeć]] zajmując się produkcją komponentów elektronicznych, mieszczący się przy ulicy Fabrycznej 11.

== Historia ==
Z uwagi na dynamiczny rozwój [[Prypeć (miasto)|Prypeci]] władze podjęły decyzję o budowie na obrzeżach miasta nowego zakładu przemysłowego mającego zapewnić zatrudnienie dla części mieszkańców miasta. Zakład oddano do użytku w 1979 roku<ref>{{Cytuj stronę|url=https://ru.wikipedia.org/wiki/Чернобыльская_АЭС|tytuł=Чернобыльская АЭС|autor=|data dostępu=2016-12-31|opublikowany=wikipedia.org|język=}}</ref>. a rozpoczął on swoją działalność rok później w 1980 roku. Oficjalnie zakład był filią kijewskich zakładów "Majak" zajmujących się produkcją komponentów elektronicznych: magnetofonów, radioodbiorników oraz radiostacji. Zakład "Jupiter" docelowo miał zatrudniać blisko 3.5 tys. osób, głównie mieszkańców [[Prypeć (miasto)|Prypeci]] stając się drugim (po [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]) największym zakładem pracy w mieście<ref>{{Cytuj stronę|url=http://stalker-tour.com/forum/viewtopic.php?f=55&t=1238|tytuł=3авод "Юпитер"|autor=|data dostępu=2017-02-17|opublikowany=stalker-tour.com|język=}}</ref>. Dla zamiejscowych pracowników w bliskim sąsiedztwie zakładu wybudowano m.in dwa hotele pracownicze z własną stołówką, znajdujące się przy ulicy Ukrainki Łesi 46.

== Produkcja ==

Zakład zajmował się wytwarzaniem m.in. części do magnetofonów szpulowych serii 204 i 206. Na terenie zakładu znajdowała się odlewnia oraz nowoczesne obrabiarki sterowane numerycznie<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.facebook.com/media/set/?set=a.492854854112789.1073741839.402853886446220&type=3|tytuł=Fabryka "Jupiter"|autor=|data dostępu=2016-10-10|opublikowany=Facebook Fan Page: 30HA, czyli projekt S.T.A.L.K.E.R. Socho|język=}}</ref>.

=== Nieoficjalna produkcja ===
Najprawdopodobniej na terenie Zakładów "Jupiter" nieoficjalnie produkowano urządzenia elektroniczne na potrzeby wojska, podobnie jak w polskich Zakładach Radiowych Radmor<ref>{{Cytuj stronę|url=http://forum.pripyat.com/archive/index.php/t-671.html|tytuł=3авод Юпитер|autor=|data dostępu=2017-02-17|opublikowany=forum.pripyat.com|język=|archiwum=https://web.archive.org/web/20091209113441/http://forum.pripyat.com/archive/index.php/t-671.html}}</ref>.

=== Kontrowersje dot. nieoficjalnej produkcji ===
Niektóre źródła podają informacją jakoby na terenie Zakładu "Jupiter" dokonywano przetwarzania i odzyskiwania plutonu do celów wojskowych z zużytego paliwa jądrowego z pobliskiej elektrowni jądrowej<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.pawelsuder.pl/portfolio/zaklady-jupiter-prypec-czarnobyl-zona/|tytuł=Zakłady Jupiter (Prypeć, Czarnobyl ZONA)|autor=Paweł Suder|data dostępu=2016-10-10|opublikowany=pawelsuder.pl|język=}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://licznikgeigera.pl/jupiter/|tytuł=Jupiter|autor=|data dostępu=2017-0217|opublikowany=licznikgeigera.pl|język=}}</ref>. Tłumaczyłoby to fakt zabezpieczenia dostępu do niektórych pięter pancernymi wrotami. Ponadto na terenie kompleksu miały znajdować się pomieszczenia które mogły pełnić funkcję pomieszczeń do dekontaminacji osobistej. Miały się też tam znajdować skrzynie zaadresowane do Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej pod Moskwą (prowadzono tam badania m.in. z zakresu fizyki jądrowej)<ref>{{Cytuj stronę|url=http://strefazero.org/forum/viewtopic.php?f=7&t=1073|tytuł=Prypeć i okolice - kilka pytań|autor=|data dostępu=2016-10-10|opublikowany=strefazero.org|język=}}</ref>.

W świetle obecnych faktów wydaje się to jednak mało prawdopodobne. Świadczy za tym m. in. fakt słabego zabezpieczenia kompleksu jak na zakład jądrowy o znaczeniu militarnym<ref group="uwaga">Dostęp na teren zakład zabezpieczony był tylko przez 2,5 metrowe ogrodzenie.</ref>. Wątpliwym jest także fakt zlokalizowania tego typu obiektu w bliskim sąsiedztwie kilkudziesięciotysięcznego miasta. Faktem natomiast jest że w krajach bloku sowieckiego w przetwarzaniu plutonu ze zdemobilizowanej broni i odpadów z reaktorów atomowych specjalizował się zakład atomowy "Majak", zlokalizowany 72 kilometry na północny zachód od Czelabińska. Pozostawione w niektórych budynkach zakładu np. bramki dozymetryczne, pomieszczenia do dekontaminacji osobistej, napisy „Stop! Przejdź kontrolę dozymetryczną” czy instrukcje, jak postępować z materiałami radioaktywnymi są śladami po mieszczącym się w latach 1986 - 1996 laboratorium radiologicznym.
[[Plik:Radiomap 11.gif|mały|250x250px]]

== Akcja likwidacyjna ==
Z uwagi na to że Zakład "Jupiter" znalazł się na drodze "północnego śladu" akcja dekontaminacyjna była prowadzona z użyciem wielu środków.

== Sytuacja po Katastrofie w Czarnobylu ==
Po ewakuacji miasta [[Prypeć (miasto)|Prypeć]] w 1986 roku zakład nie został opuszczony. W 1986 roku został przejęty przez przedsiębiorstwo "Specatom"<ref>[http://www-ns.iaea.org/downloads/rw/projects/emras-urban-draft-pripyat-May06.pdf Scenario for modeling changes in radiological conditions in contaminated urban environments.]</ref> i przekształcony w laboratorium radiologiczne gdzie prowadzono badania nad różnymi technikami dekontaminacji oraz poddawano testom przyrządy do pomiaru dawek promieniowania jonizującego. Wytwarzano tu także niektóry elementy wykorzystywane przy budowie Sarkofagu. Ostatecznie zakład został zamknięty 1996 roku<ref>{{Cytuj stronę|url=http://chernobylgallery.com/galleries/jupiter-factory/|tytuł=Jupiter Factory|autor=|data dostępu=2017-02-17|opublikowany=http://chernobylgallery.com|język=}}</ref><ref group="uwaga">Niektóre źródła podają za rok zamknięcia zakładów rok 1997.</ref>.

== Obecnie ==
Na początku kwietnia 2013 roku doszło do zawalenia się dużej części dachu hali nr 1<ref>{{Cytuj stronę|url=http://wikimapia.org/#lang=pl&lat=51.402318&lon=30.041792&z=18&m=b|tytuł=Zakład "Jupiter:|autor=|data dostępu=2017-02-17|opublikowany=wikimapia.org|język=}}</ref>.

== Galeria ==
'''Okres funkcjonowania zakładu'''<gallery>
Plik:1387041336 01-img 1284-01-prc.jpg|
Plik:1387041372 02-img 1285-01-prc.jpg|
Plik:1387041430 03-img 1288-01-prc.jpg|
Plik:1387041397 04-img 1289-01-prc.jpg|
Plik:1387041403 05-img 1291-01-prc.jpg|
Plik:1387041406 06-img 1290-01-prc.jpg|
Plik:1387041459 07-img 1287-01-prc.jpg|
</gallery>'''Jesień 1986'''<gallery>
Plik:1389720954 cnv000106-04-prc.jpg|
Plik:1389720969 cnv000106-prc.jpg|
Plik:1389720901 cnv000107-prc.jpg|
Plik:1389720971 cnv000108-prc.jpg|
</gallery>

== Uwagi ==
<references group="uwaga" />

== Przypisy ==
<references />

Anatolij Diatłow

2017-02-17T21:03:40Z

Adar: Poprawki względem mojej poprzedniej edycji

[[Plik:Дятлов Анатолий Степанович.jpg|mały|Anatolij Diatłow na ławie oskarżonych podczas procesu]]
'''Anatolij Stiepanowicz Diatłow''' (ros. Анатолий Степанович Дятлов; ur. 3 marca 1931 roku w Atamanowie, zm. 13 grudnia 1995 roku w Kijowie) – zastępca naczelnego inżyniera w [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]. Jedna z kluczowych postaci Awarii Czarnobylskiej.

== Życiorys ==
Urodził się 3 marca 1931 roku we wsi Atamanowo w Kraju Krasnojarskim, 50 km na północny wschód od Krasnojarska. Jego ojciec był inwalidą wojennym, weteranem pierwszej wojny światowej. Pracował jako spławiacz drewna rzece Jenisej<ref group="uwagi">W filmie dokumentalnym ''Godzina Zero. Katastrofa w Czarnobylu'' podano że ojciec A. Diatłowa był rybakiem.</ref>. Matka nie pracowała, zajmowała się domem. Po ukończeniu szkoły podstawowej w 1945 roku rozpoczął naukę w technikum górniczo-metalurgicznym o specjalności automatyka i elektronika, które ukończył z wyróżnieniem pięć lat później. W 1950 roku rozpoczął pracę w jednym z zakładów w Norylsku. Trzy lata później zakład został podporządkowany Ministerstwu Średniego Przemysłu Maszynowego ZSRR<ref group="uwagi">Ministerstwo Średniego Przemysłu Maszynowego ZSRR nadzorowało m.in. przemysł atomowy w ZSRR, w tym produkcję głowic jądrowych.</ref>. W latach 1953-1959 studiował na Moskiewskim Instytucie Inżynieryjno-Fizycznym, który również ukończył z wyróżnieniem, uzyskując dyplom inżyniera fizyka ze specjalnością w dziedzinie automatyki i elektroniki. Po ukończeniu studiów otrzymał nakaz pracy w stoczni im. Leninowskiego Komsomołu w Komsomolsku nad Amurem, gdzie objął stanowisko starszego inżyniera, naczelnika fizycznego laboratorium i głównego mechanika instalacji napędów jądrowych w okrętach podwodnych. W latach 60-tych doszło tam do wypadku jądrowego w wyniku którego otrzymał dawkę 200 remów promieniowania<ref group="uwagi">Zwykle po pochłonięciu przez organizm takiej dawki w krótkim czasie zaczynają pojawiać objawy lekkiej choroby popromiennej. Jest to dawka trzy razy wyższa niż statystyczna dawka życiowa.</ref><ref>Nolan, Dennis P. ''Loss Prevention and Safety Control: Terms and Definitions'', CRC Press,LLC (2016); Boca Raton, Florida; p. 225.</ref>. Późniejsze dochodzenia wykazało że do wypadku doszło w wyniku błędnych decyzji Diatłowa, mimo to w oficjalnym raporcie uznano że do wypadku nie doszło bezpośrednio z jego winy<ref>''Czarnobyl. Godzina Zero;'' film dokumentalny; reż. Renny Bartlett; 2004, </ref>. Wkrótce po wypadku jego syn zmarł na białaczkę. W 1973 roku ze względów rodzinnych został przeniesiony do pracy przy nowo budowanej [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]], gdzie początkowo objął stanowisko zastępcy kierownika działu reaktorów. Wraz z rozbudową elektrowni awansował obejmując w początku lat 80-tych stanowisko zastępcy naczelnego inżyniera ds. eksploatacji elektrowni<ref name=":0">{{Cytuj książkę|nazwisko=Diatłow|imię=Anatolij S.|tytuł=Czarnobyl. Jak to było|rok=1995|wydawca=|miejsce=Kijów|strony=|isbn=}}</ref>.

== 26 kwietnia 1986 roku ==
W dniu awarii pełnił służbę w sterowni reaktora nr IV na stanowisku zastępcy naczelnego inżyniera ds. eksploatacji elektrowni. W czasie awarii otrzymał dawkę promieniowania, wynoszącą co najmniej 550 remów (5,5 Sv)<ref group="uwagi">Niektóre źródła podają dawkę 390 remów (3,9 Sv).</ref>. Następnie został przewieziony do [[Szpital Kliniczny nr 6|Szpitala Klinicznego nr 6]] w Moskwie, z którego został wypisany pół roku później 4 listopada 1986 roku<ref name=":0" />.

== Zwolnienie ==
15 czerwca 1986 roku niemal cały zespół zarządzający blokiem VI został dyscyplinarnie zwolniony za "Nieodpowiedzialność oraz brak należytej kontroli". Wśród zwolnionych oprócz naczelnego inżyniera oraz dyrektora elektrowni znalazł się Anatolij Diatłow.

== Proces ==
5 listopada przyjechał razem z żoną Izabelą Iwanowną do Kijowa. Niedługo po tym 4 grudnia 1986 roku został aresztowany<ref name=":0" />. Według orzeczenia Sądu Najwyższego ZSRR został uznany winnym z artykułu 220 KK ZSRR za nieprawidłową eksploatacje urządzeń wysokiego ryzyka i skazany na karę 10 lat kolonii karnej. Początkowo został osadzony w więzieniu Łukianiwka w Kijowie a następnie został przeniesiony do kolonii karnej niedaleko miejscowości Kriukowo, w Obwodzie Połtawskim. 1 października 1990 roku wskutek wielu apeli rożnych organizacji, przyjaciół a nawet osobistego wstawiennictwa Andrieja Sacharowa oraz jego żony Jeleny Bonner, ze względu na zły stan zdrowia został przedterminowo zwolniony z odbywania kary.

== Pogląd na temat przyczyn awarii ==
Przez cały czas był przekonany o swojej niewinności, a za główną przyczynę katastrofę winił wadliwą konstrukcję reaktora. W 1995 roku napisał książkę ''Czarnobyl. Ja to było'' w której wykłada swój pogląd na temat przyczyn awarii.
{{CytatD|
(...) Lecz kwestia wątpliwości nie wywołuje. Ogólne stany bezpieczeństwa i reguły pokrywają reaktory AES. Projekt reaktora jest wykonany z naruszeniami, więc reaktora nie nadaje się do eksploatacji. Nasze działania 26 kwietnia były zgodne z zasadami PBJa i OPB, w żaden sposób nie doprowadziliśmy do awarii, a tym bardziej do eksplozji. Jest to niepodważalne. Więc, wydaje się, oskarżenie personelu przydałoby się wreszcie zdjąć. Ale gdzie tam. (...) Na koniec chcę powiedzieć rzecz następującą. Katastrofa Czarnobylska w całej swej mierze jest wynikiem brutalnych błędów fizyków i konstruktorów reaktora. Od dawna należało to stwierdzić: właściwości reaktora były nie główną, nie rozstrzygającą, ale jedyną przyczyną Katastrofy Czarnobylskiej.
|autor|Anatolij S. Diatłow<ref name=":0" />
|width=x%
|align=left/center/right
|text=left/center/right
}}

== Śmierć ==
Postęp choroby popromiennej był jednak tak szybki, że mimo pomocy niemieckich lekarzy (od 1991 roku dwukrotnie w ciągu roku przebywał na oddziale oparzeń Klinice Uniwersyteckiej w Monachium) Zmarł 13 grudnia 1995 w wieku 64 lat w wyniku ataku serca. Miejsce pochówku nie jest znane.

== Prywatnie ==
Miał żonę Izabelę Iwanownę oraz córkę która również przez pewien czas pracowała w CEJ<ref name=":0" />.

== Odznaczenia ==
Został odznaczony "Orderem Honoru" oraz "Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy".

== Uwagi ==
<references group="uwagi" />

== Przypisy ==
<references />

== Bibliografia ==
* Anatolij S. Diatłow: ''Czarnobyl. Jak to było'', Kijów: 1995. (ros. Дятлов А.С., "Чернобыль. Как это было.")

Zakład Jupiter

2017-02-17T01:05:10Z

Adar:

Anatolij Diatłow

2017-02-16T22:29:35Z

Adar: Znacznie poszerzono życiorys A.S. Diatłowa

[[Plik:Дятлов Анатолий Степанович.jpg|mały|Anatolij Diatłow na ławie oskarżonych podczas procesu]]
'''Anatolij Stiepanowicz Diatłow''', (ros. Анатолий Степанович Дятлов; ur. 3 marca 1931 roku w Atamanowo, zm. 13 grudnia 1995 roku) – zastępca naczelnego inżyniera w [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]. Jedna z kluczowych postaci Katastrofy Czarnobylu.

== Życiorys ==
Urodził się 3 marca 1931 roku w siole Atamanowo, położonym w Kraju Krasnojarskim, 50 km na północny wschód od Krasnojarska. Jego ojciec był inwalidą wojennym, weteranem pierwszej wojny światowej pracującym jako latarnik doglądając boje na rzece Jenisej. Matka nie pracowała, zajmowała się domem. Po ukończeniu szkoły podstawowej w 1945 roku rozpoczął naukę w technikum górniczo-metalurgicznym o specjalności "Automatyka i Elektronika", której zostaje absolwentem pięć lat później uzyskując dyplom ukończenia technikum z wyróżnieniem. Przez kolejne trzy lata pracował za kołem podbiegunowym - w Norylsku, w jednym z zakładów, które później podporządkowano Ministerstwu Przemysłu Średniego. W latach 1953-1959 studiował na Moskiewskim Instytucie Inżynieryjno-Fizycznym, który także ukończył z wyróżnieniem, uzyskując dyplom inżyniera fizyka ze specjalnością w dziedzinie automatyki i elektroniki. Po ukończeniu studiów otrzymał nakaz pracy w stoczni im. Leninowskiego Komsomołu w Komsomolsku nad Amurem, gdzie objął stanowisko starszego inżyniera, naczelnika fizycznego laboratorium i głównego mechanika instalacji napędów jądrowych w okrętach podwodnych. W tym też czasie był uczestnikiem wypadku jądrowego kiedy to otrzymał dawkę 200 remów<ref group="uwagi">Zwykle po pochłonięciu przez organizm takiej dawki w krótkim czasie zaczynają pojawiać objawy lekkiej choroby popromiennej. Ogólne osłabienie, zmniejszenie ilości limfocytów we krwi obwodowej (limfopenia) występujące kilka dni po napromieniowaniu, później pojawia się niedokrwistość i obniżenie odporności ustroju, niekiedy skaza krwotoczna. Szacuje się że śmiertelność wynosi 25%.</ref><ref>Nolan, Dennis P. ''Loss Prevention and Safety Control: Terms and Definitions'', CRC Press,LLC (2016); Boca Raton, Florida; p. 225.</ref>. Wydarzenie to spowodowało zachorowanie jego syna na białaczkę która doprowadziła do jego śmierci. W 1973 roku ze względów rodzinnych (śmierci syna0 przeniósł się do pracy przy nowo budowanej [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]], gdzie początkowo objął stanowisko zastępcy kierownika działu reaktorów. Wraz z rozbudową elektrowni awansuje obejmując w początku lat 80-tych stanowisko zastępcy naczelnego inżyniera ds. eksploatacji elektrowni<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Diatłow|imię=Anatolij Stiepanowicz|tytuł=Czarnobyl. Jak to było|rok=|wydawca=|miejsce=|strony=|isbn=}}</ref>.

== 26 kwietnia 1986 roku ==
W dniu awarii pełnił służbę w sterowni reaktora nr IV na stanowisku zastępcy naczelnego inżyniera ds. eksploatacji elektrowni. W czasie awarii otrzymał dawkę promieniowania, wynoszącą co najmniej 550 remów (5,5 Sv)<ref group="uwagi">Niektóre źródła podają dawkę 390 remów (3,9 Sv).</ref>.

== Proces ==
Według orzeczenia Sądu Najwyższego ZSRR został uznany za jednego z winnych katastrofy i skazany na karę 10 lat kolonii karnej. Początkowo został osadzony w więzieniu Łukianiwka w Kijowie a następnie zostaje przeniesiony do kolonii karnej niedaleko miejscowości Kriukowo, w Obwodzie Połtawskim. Wskutek wielu apeli rożnych organizacji, przyjaciół a nawet osobistego wstawiennictwa Andrieja Sacharowa i jego żony Jeleny Boner, 1 października 1990 roku ze względu na zły stan zdrowia został przedterminowo zwolniony z odbywania kary.

== Śmierć ==
Postęp choroby popromiennej był jednak tak szybki, że mimo pomocy niemieckich lekarzy (od 1991 r. dwukrotnie w ciągu roku przebywał na oddziale oparzeń uniwersyteckiej kliniki w Monachium) Zmarł 13. grudnia 1995 w wieku 56 lat w wyniku ataku serca. Miejsce pochówku nie jest znane.

== Prywatnie ==
Miał żonę Izabelę Iwanownę. Syn zmarł pod koniec lat 60-tych na białaczkę.

== Odznaczenia ==
Został wyróżniony "Orderem Honoru" oraz Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.

== Uwagi ==
<references group="uwagi" />

== Przypisy ==
<references />

== Bibliografia ==
* A. S. Diatłow: "''Czarnobyl. Jak to było"'' (ros. Дятлов А.С., "''Чернобыль. Как это было''.")

Kalendarium katastrofy w Czarnobylu

2017-01-30T19:39:42Z

Adar:

'''Kalendarium Katastrofy w Czarnobylu''' – uporządkowany chronologicznie, począwszy od czasów planów budowy elektrowni jądrowej aż do współczesności, wykaz dat i wydarzeń powiązanych z tematyką Katastrofy w Czarnobylu.

== 1960 - 1969 ==

=== Plany budowy nowej elektrowni jądrowej. ===
* '''18 stycznia 1967''' - Państwowy Komitet Planowania ZSRR zaleca usytuowanie przyszłej elektrowni jądrowej mającej wykorzystywać reaktory typu RBMK w rejonie wsi Kopaczi na północ od Kijowa. Znajduje się ona na bezproduktywnych terenach na prawy brzegu rzeki Prypeć, 12 km od miasta Czarnobyl. Wybrana lokalizacja spełnia wszystkie kryteria dotyczące lokalizacji tego rodzaju obiektów tj. odległość od zbiorników wodnych, rozbudowana sieć dróg oraz bliskie sąsiedztwo Kijowa. Miejsce budowy elektrowni zostało wybrane po dokonaniu badań i ekspertyz geologicznych ponad 16 innych lokalizacji w rejonie Kijowa między innymi Winnicy i Żytomierza<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=http://pripyat.com/en/chronology.html|tytuł=Prypeć - Chronologia|autor=|data dostępu=2017-01-20|opublikowany=pripyat.com|język=}}</ref>.

* '''2 lutego 1967''' - Uchwałą Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego i Rady Ministrów ZSRR zatwierdzono i przyjęto zalecenia Państwowego Komitetu Planowania ZSRR dotyczące lokalizacji i budowy elektrowni jądrowej zlokalizowanej w rejonie wsi Kopaczi na północ od Kijowa na terenie USRR. Przyszłej elektrowni nadano nazwę [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa]]<ref name=":0" />.
* '''1969''' - Podjęto decyzję o zlokalizowaniu w rejonie przyszłej elektrowni jądrowej instalacji radzieckiego strategicznego radaru pozahoryzontalnego systemu Duga<ref>{{Cytuj stronę|url=http://fakty.ua/100838-vsevidyacshee-oko-sverhsekretnogo-obekta-quot-chernobyl-2-quot-fiksirovalo-uchebnye-zapuski-amerikanskih-raket-starty-quot-shattlov-quot-i-dazhe-meteority|tytuł=Всевидящее око сверхсекретного объекта «чернобыль-2» фиксировало учебные запуски американских ракет, старты «шаттлов» и даже метеориты|autor=Игорь ОСИПЧУК|data dostępu=2017-01-20|opublikowany=fakty.ua|język=}}</ref>.

* '''Czerwiec 1969''' - Podjęto decyzję o wykorzystaniu w budowie przyszłej elektrowni reaktorów typu RBMK 1000 zostało to określone na mocy wspólnej decyzji Ministerstwa Energetyki ZSRR i Ministerstwa Średniego Przemysłu Maszynowego ZSRR na podstawie opracowania Uralskiego Oddziału Instytutu Teploenergoproekt oraz projektu Instytutu Hydroproject<ref name=":0" />.

== 1970 - 1979 ==

=== Budowa [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]] oraz miasta [[Prypeć (miasto)|Prypeć]]. ===
* '''1 stycznia 1970''' - Powołano dyrekcję przyszłej [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]].
* '''4 lutego 1970''' - Rozpoczęto budowę miasta [[Prypeć (miasto)|Prypeć]]<ref name=":0" /><ref group="uwagi">Za datę rozpoczęcia budowy przyjmuje się wmurowanie kamienia węgielnego przy budowie Hostelu nr 1 przy ul. Przyjaźni Narodów 10, rozpoczęcia budowy biura zarządzania budowy, stołówki nr 1 oraz założenia "Leśnego osiedla" dla pracowników budowy miasta i elektrowni. </ref>.
* '''Kwiecień 1970''' - Mianowano dyrektora budowanej [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]], został nim [[Wiktor Briuchanow|Wiktor Briuchanow]].
* '''Maj 1970''' - Rozpoczęto prace budowlane pod budowę fundamentów bloku nr 1 [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]<ref name=":0" />.
* '''Czerwiec 1971''' - Oddano do użytku pierwszy blok dziewięćdziesięcio-mieszkaniowy w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]]<ref name=":0" />.
* '''Lipiec 1971''' - Zakończono budowę linii przesyłowych 110 kV podstacji Czarnobyl<ref name=":0" />.
* '''Sierpień 1971''' - Oddano do użytku podstawowe udogodnienia w mieście: sieć wodociągową, kanalizacyjną i ciepłowniczą<ref name=":0" />.
* '''14 kwietnia 1972''' - Zgodnie z dekretem Prezydium Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR nowo powstałemu miastu nadano nazwę "[[Prypeć (miasto)|Prypeć]]" na cześć rzeki nad która zostało zbudowane.
* '''Grudzień 1972''' - Oddano do użytku pierwszą szkołę w mieście - [[Szkoła Średnia nr 1|Szkołę Średnią nr 1]].
* '''Październik 1976''' - Rozpoczęto napełnianie zbiornika chłodzącego<ref name=":1" />.
* '''1979''' - Miasto [[Prypeć (miasto)|Prypeć]] uzyskuje prawa miejskie<ref name=":1" />.

== 1980 - 1989 ==
* '''Listopad 1985''' - Ostatni spis ludności [[Prypeć (miasto)|Prypeci]].
* '''25 kwietnia 1986'''
** '''2:30''' - Rozpoczyna się proces zmniejszania mocy reaktora nr 4 z 3200 MW do 1700 MW.
** '''13:50''' - Moc reaktora osiąga 1700 MW, w związku z czym technicy wyłączają awaryjny system chłodzenia z uwagi na to że mógłby on zakłócić przebieg testu.
** '''14:00''' - Organ kontrolny Ukraińskich sieci energetycznych powiadamia telefoniczne dyrekcję elektrowni o zwiększenie mocy wytwórczej<ref name=":2" />.
** '''23:00''' - Dyrekcja otrzymuje ponowną zgodę na przeprowadzenie testu bezpieczeństwa.
** '''23:59''' - Nocna zmiana rozpoczyna pracę.

* '''26 kwietnia 1986'''
** '''0:15''' - Pełnię obowiązków przejmuje nocna zmiana. Moc reaktora utrzymuje się na poziomie 700 MW.
** '''0:28''' - Reaktora osiąga 500 MW, technicy ze zmiany wyłączają automatyczny system kontroli mocy; przez wadliwy stabilizator nie można ustalić docelowej wartości mocy wyjściowej; moc reaktora spada do poziomu 30 megawatów, co w tym typie reaktora oznacza wzrost stężenia izotopu ksenonu-135 zmniejszenie reaktywność reaktora przez wzrost stężenia ksenonu-135
** '''0:32''' - Aby zwiększyć moc wyjściową reaktora, niektóre z prętów regulacyjnych zostają usunięte; jednakże można uzyskać 7 procent mocy wyjściowej reaktora, czyli 200 megawatów [jest to spowodowane drastycznym wzrostem zatrucia ksenonowego]; przepisy nakazują wyłączenie reaktora, jeżeli moc znajdzie się poniżej 20%, niestety obsługa techniczna ignoruje ten fakt, oraz to że w rdzeniu nie ma wystarczającej liczby prętów regulacyjnych; zostaje podjęta decyzja o przejściu do kolejnej fazy testów
** '''1:03''' - Postanawiano wyłączyć dodatkowe chłodzenie reaktora w postaci czterech głównych pomp chłodzących. Zmiana temperatury powoduje nieprzewidziany spadek mocy.
** '''1:18''' - Komputer nakazuje bezwarunkowo wyłączyć reaktor. Technicy ignorują go, wyłączając systemy bezpieczeństwa i wyciągając kilka kolejnych prętów kontrolnych
** '''1:21''' - Moc reaktora stabilizuje się na poziomie 200 MW.
** '''1:23:04''' - Rozpoczyna się główny test. Obsługa techniczna zamyka zawór zasilający głównej turbiny, a przez to odcinają dopływ energii do reaktora; technicy zamykają kanały paliwowe, aby dokonać pomiarów wytwarzanego prądu; następuje kolejny wzrost emisji neutronów, który oznacza przyspieszenie reakcji rozszczepiania w rdzeniu reaktora, a jednocześnie dalszy wzrost aktywności; atomowa reakcja łańcuchowa wymyka się spod kontroli
** '''1:23:35''' - wydanie polecenia o natychmiastowym wyłączeniu reaktora; w tego typu reaktorach procedura zamknięcia wymaga wstawienia z powrotem wszystkich prętów paliwowych; najpoważniejszą wadą techniczną czarnobylskiego reaktora było zwiększenie reaktywności bloków grafitowych [które są głównym czynnikiem spowalniającym] podczas wstawiania prętów do rdzenia
** '''1:23:40''' - Reaktor samoczynnie rozpędza się, a w jego wnętrzu wytrąca się wodór. Prowadnice prętów wyginają się od ciepła. Ktoś wciska przycisk "skram"<ref group="uwagi">Jest to procedura, polegająca na jak najszybszym wsunięciu prętów grafitowych do środka reaktora, by wyłapać neutrony i zatrzymać reakcje łańcuchowe. Wyłączenie tym sposobem trwało zwykle 20 sekund. Przycisk "skram" został wciśnięty o 13 sekund za późno.</ref>. Na chwilę przed wybuchem, moc reaktora osiąga 30000 MW.
** '''1:23:44''' - umieszczenie z powrotem w rdzeniu reaktora 250 prętów paliwowych, które podniosły emisję neutronów; reaktywność atomowa osiąga poziom, w którym neutrony natychmiastowe mogą zapoczątkować atomową reakcję łańcuchową [jest to tak zwana reakcja krytyczna na neutronach natychmiastowych]; moc reaktora nagle wzrasta sto razy od wartości roboczej; następuje wykrzywienie prętów paliwowych przez wysoką temperaturę, co uniemożliwia ich pełne zanurzenie w rdzeniu reaktora; w wysokiej temperaturze elementy paliwowe topią się , uwalniając wodór, który łącząc się z tlenem z powietrza, tworzy mieszankę piorunującą; kilka sekund później gaz zapala się powodując eksplozję; związki promieniotwórcze zostają wyrzucone wysoko w powietrze, za sprawą palącego się grafitu; jod-131 i cez-137 tworzą śmiertelne aerozole i w postaci radioaktywnych chmur, pokonują tysiące kilometrów
** '''1:23:47''' - Mieszanina wodoru i innych gazów zapala się i rozsadza ważącą 2000 ton kopułę przeciwradiacyjną, która burzy budynek bloku czwartego. W całej elektrowni gaśnie światło<ref group="uwagi">Gdyby na tym się skończyło, skażeniu uległby obszar bezpośrednio sąsiadujący z elektrownią.</ref>.
** '''1:24''' - następuje druga eksplozja, wyrzucając szczątki reaktora w powietrze. Gorący grafit, w połączeniu z tlenem, momentalnie zapala się. Po reaktorze czwartym zostaje tylko krater. Cały budynek 3 i 4 bloku momentalnie staje w ogniu.
** '''1:26''' - Centrala telefoniczna elektrowni powiadamia straż pożarną o pożarze dachu reaktora nr 4.
** '''1:28''' - Na miejsce zdarzenia docierają jednostki przyzakładowej straży pożarnej pod dowództwem por. [[Władimir Prawik|Władimira Prawika]]<ref name=":2">[https://www.nirs.org/wp-content/uploads/mononline/nm724.pdf Nuclear Monitor: Chernobyl: Chronology of a disaster]; 11.03.2011.</ref>.
** '''1:35''' - Na miejsce zdarzenia docierają jednostki straży pożarnej z [[Prypeć (miasto)|Prypeci]] pod dowództwem por. [[Wiktor Kibenok|Wiktora Kibenoka]].
** '''1:40''' - Na miejsce zdarzenia docierają jednostki straży pożarnej z [[Czarnobyl|Czarnobyla]] pod dowództwem mjr. [[Leonida Tielatnikowa]].
** '''1:56''' - Dowództwo nad akcją przejmuje mjr. [[Leonida Tielatnikowa|Leonid Tielatnikow]].
** '''2:10''' - Ugaszono pożar na dachu hali turbin.
** '''2:30''' - Ugaszono pożar w budynku głównym hali reaktora.
** '''3:30''' - Na miejsce zdarzenia docierają jednostki straży pożarnej z Kijowa.
** '''4:50''' - Zlokalizowano główne ognisko pożaru.
** '''5:00''' - Ze względów bezpieczeństwa wyłączono z eksploatacji blok energetyczny nr 3<ref name=":2" />.
** '''6:35''' - Zakończenie akcji gaśniczej. Ugaszono wszystkie pożary.
** '''8:00 - 9:00''' - Żądanie dyrektora elektrowni, [[Wiktor Briuchanow|Wiktora Briuchanowa]] o przeprowadzenie ewakuacji ludności z [[Prypeć (miasto)|Prypeci]].
** '''22:30''' - Poza granicami miasta rozpoczęto gromadzenie środków transportu w przypadku podjęcia decyzji o ewakuacji ludności.
** '''23:00''' - Rozpoczęto posiedzenie rządowej komisji na temat możliwość ewakuacji ludności z [[Prypeć (miasto)|Prypeci]].

* '''27 kwietnia 1986'''
** '''1:13''' - Ze względów bezpieczeństwa wyłączono z eksploatacji blok energetyczny nr 1<ref name=":2" />.
** '''2:00''' - Zakończono gromadzenie środków transportu. Łącznie na granicach miasta zgromadzono 1225 autobusów (w tym 144 autobusów do przewozu sanitarnego zaopatrzenia), 360 samochodów ciężarowych, dodatkowo na stacji kolejowej Janów podstawiono dwa pociągi mogące pomieścić 1500 osób.
** '''2:13''' - Ze względów bezpieczeństwa wyłączono z eksploatacji blok energetyczny nr 2<ref name=":2" />.
** '''7:00''' - Przewodniczący komisji rządowej publicznie obwieszcza decyzję o przeprowadzeniu (w założeniach czasowej) ewakuacji [[Prypeć (miasto)|Prypeci]].
** '''11:00''' - Przyjazd autobusów do miasta.
** '''13:10''' - Nadanie komunikatu z miejskiego radiowęzła o czasowej ewakuacji miasta<ref>{{Cytuj stronę|url=http://wiki.czarnobyl.pl/wiki/Prypeć_(miasto)#Ewakuacja|tytuł=Prypeć|autor=|data dostępu=2017-01-20|opublikowany=Czarnobyl Wiki|język=}}</ref><ref group="uwagi">Mieszkańcom polecono przygotować się do ewakuacji prowadzonej od godziny 14:00 – mieli zabrać ze sobą tylko niezbędne przedmioty, w tym dokumenty i niewielki zapas żywności.</ref>.
** '''13:50''' - Sprawdzanie domów przez oddziały milicji.
** '''14:00''' - Przyjazd autobusów do miejsc zbiórek i rozpoczęcie właściwej ewakuacji.
** '''16:30''' - Zakończenie ewakuacji. W sumie ewakuowano 49 360 osób w tym 15 500 dzieci oraz 254 osoby z sąsiedniego Janowa.
** '''18:20''' - Ponowne sprawdzenie domów przez oddziały milicji. Znaleziono 20 osób, które chciały uniknąć ewakuacji.

* '''28 kwietnia 1986'''
** '''9:30''' - Personel szwedzkiej elektrowni jądrowej "Forsmark" odnotowuje gwałtowny wzrost promieniowania radioaktywnego<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://chernobylgallery.com/chernobyl-disaster/timeline/|tytuł=Chernobyl nuclear disaster - Timeline|autor=|data dostępu=2017-01-20|opublikowany=chernobylgallery.com|język=}}</ref>.
* '''10 październik 1986''' - Wznowiono prace przy budowie bloków V i VI<ref name=":2" />.
* '''24 kwietnia 1987''' - Wstrzymano prace przy budowie budowie bloków V i VI<ref name=":2" />.
* '''23 maj 1987''' - Zdecydowano ostateczne anulowanie budowy bloków V i VI<ref name=":2" />.
== 1990 - 1999 ==
== 2000 - 2009 ==
== 2010 - 2020 ==

== Uwagi ==
<references group="uwagi" />

== Przypisy ==
<references />

NOVARKA

2016-11-29T10:06:37Z

Adar: Utworzono nową stronę "'''Sarkofag''' (ukr. Чорнобильський саркофаг) – masywna betonowa powłoka ochronna reaktora jądrowego nr 4 w elektrowni jądrowej w Czarnobylu,..."

'''Sarkofag''' (ukr. Чорнобильський саркофаг) – masywna betonowa powłoka ochronna reaktora jądrowego nr 4 w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, zbudowana po katastrofie w 1986 w celu zabezpieczenia atmosfery przed promieniowaniem jonizującym. Oficjalną rosyjską nazwą jest „№ 4 укрытие” czyli „schronienie nr 4”. Sarkofag leży na 200 tonach radioaktywnego korium, 30 tonach pyłu i 16 tonach uranu i plutonu. Przeprowadzone w 1996 roku badania wykazały, że siła promieniowania wewnątrz konstrukcji wynosi 10 000 [[Rentgen (jednostka)|rentgenów]] na godzinę (normalne promieniowanie naturalne w miastach wynosi 20–50 mikrorentgenów na godzinę). Podczas budowy sarkofagu zużyto ponad 400m³ betonu i 7300 ton metalowych elementów.

Do roku 2017 ma zostać zbudowany nowy sarkofag sfinansowany z pieniędzy pochodzących spoza Ukrainy: Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju przeznaczył 190 mln euro, Unia Europejska 110 mln euro, Stany Zjednoczone 85,5 mln euro, także Polska wyłożyła 1,5 mln euro na ten cel.

== Przypisy ==
<references/>

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|nazwisko=Ebel |imię=Robert E. |tytuł=Chernobyl and its aftermath: a chronology of events |rok=1994 |wydawca=CSIS| isbn=9780892063024}}
* {{cytuj pismo|nazwisko=Marples |imię=David R. |nazwisko2=Risovanny |imię2=Yuri |data=1996-05 |tytuł=Revelations of a Chernobyl Insider |czasopismo=[[Bulletin of the Atomic Scientists]] |wolumin=52 |numer=3 |strony=64}}
* {{cytuj pismo|nazwisko=Marples |imię= David R. |data=1996-05 |tytuł=The Decade of Despair |czasopismo=[[Bulletin of the Atomic Scientists]] |wolumin=52 |numer=3 |stron=64}}
* {{cytuj książkę|nazwisko=Wood |imię=Janet |tytuł=Nuclear power: Volume 52 of Power engineer |rok=2007 |wydawca=IET |isbn=9780863416682}}

Arka

2016-11-29T09:58:27Z

Adar:

[[Plik:Chernobylskaya-aes-arka-2.jpg|mały]]
<div class="thumb tright"><div class="thumbinner" style="width:302px;">{{#display_map:
51.3892895,30.094639
}}
</div></div>
'''Arka''' (ukr. ''Арка''; oficjalnie: ''НБК'' – ''Новый Безопасный Конфайнмент'', pol. ''NBK/NBP''<ref group="uwaga">Pierwszy skrótowiec to transkrypcja z cyrylicy, drugi zaś to skrótowiec od nazwy polskiej. Oba występują w użyciu.</ref>. – ''Nowa Bezpieczna Powłoka'') – budowany projekt zastępczy dla przestarzałego [[Sarkofag]]u. Zleceniobiorcą przedsięwzięcia jest francuska spółka „[[NOVARKA]]”, utworzona specjalnie dla tego projektu. Obecnie trwają przygotowania do realizacji kolejnego dużego etapu jakim będzie nasunięcie całej konstrukcji na obecny Sarkofag.

== Konieczność przedsięwzięcia ==

Stary Sarkofag, wybudowany w 1986 roku, był stawiany w nadzwyczajnym pośpiechu. Ogromne elementy, całe odcinki konstrukcji, w postaci półfabrykatów przywożono pod reaktor, gdzie za pomocą dźwigów montowano je z nieodpowiednią precyzją. Głównym zadaniem Sarkofagu było jak najszybsze odizolowanie materiałów promieniotwórczych od atmosfery, a zwłaszcza nie dopuścić do przenikania opadów atmosferycznych. Niestety, próba czasu pokazała, że materiały oraz konstrukcja okazały się niewystarczające. Postępująca korozja i rozszczelniona betonowa osłona zmusiły do podjęcia decyzji o budowie nowego Sarkofagu. W wypadku zniszczenia Sarkofagu mogłoby dojść do zanieczyszczenia sieci rzecznej. Pierwsze decyzje legislacyjne zostały podjęte w 1997 roku, przy czym duży wkład w projekt miała społeczność międzynarodowa, nie tylko byłych republik ZSRR.

Problemem starego Sarkofagu były również wymiary. Łuk ma zabezpieczać większą powierzchnie, także część bloku trzeciego, w którym obecnie znajduje się składowisko odpadów.

== Projekt ==
Pierwsze projektu zostały stworzone w grupie składającej się z kompanii Bechtel&Battele z USA, EDF z Francji, ukraińskim KSK, Kijowskim Instytutem „Energoprojekt” oraz Instytutem Problemów Bezpieczeństwa Elektrowni Atomowych. Został on poddany zatwierdzony 5 lipca 2004 roku.

17 września 2007 roku przetarg na budowę Nowej Bezpiecznej Powłoki wygrał koncern francuski NOVARKA. Zgodnie z założeniami prawnymi, NBK ma za zadanie nie tylko izolować czwarty blok, ale i posiadać system usuwania materiałów w nim zawartych. Główna budowla ma mieć rozpiętość 257,44 m (kierunek północ-południe), wysokość 108,39 m i długość 162 m. Zbudowany zostanie także system ochrony, pomocy i demontażu starego Sarkofagu. Łuk będzie maksymalnie zautomatyzowany. W projekcie zainstalowany ma być również system kontroli stanu budowlanego, kontroli sejsmologicznej, system kanalizacyjno-wentylacyjny oraz system kontroli radiacyjnej.

Głównymi celami projektu Nowej Bezpiecznej Powłoki są:
* Ochrona ludności, środowiska i personelu przed anormalnymi zjawiskami związanymi z przetrzymywaniem, przebudowywaniem i oczyszczaniem z materiałów promieniotwórczych.
* Hamowanie rozprzestrzeniania promieniowania jonizującego i radionuklidów.
* Wydobywanie materiałów promieniotwórczych, odprowadzanie wody oraz demontaż starego Sarkofagu.
* Kontrola zmian zachodzących wewnątrz zniszczonego reaktora.
* Tzw. ''obrona fizyczna'', czyli niedopuszczenie, aby materiały dostały się w niepowołane ręce.

Projekt wedle założeń ma przetrwać przynajmniej sto lat.

== Rozwiązania konstrukcyjne ==
Wznoszenie budowli ochronnej tego typu jest przedsięwzięciem pionierskim na skalę światową. Według projektu, Łuk będzie zbudowany na specjalnych „szynach”, które zostaną stworzone w trakcie projektu. Szyny wybudowane przed reaktorem, pozwolą wznieść Nową Bezpieczną Powłokę w miejscu oddalonym od przeszkadzających budynków, drzew i starego sprzętu, którego na CzAES nie brakuje. Następnie przez system hydrauliczny Łuk przez szyny zostanie nasunięty na czwarty blok.

Sam Łuk zostanie wzniesiony w dwóch etapach. Pierwszy, to ustawienie konstrukcji głównej Łuku. Za pomocą specjalnego rusztowania z dźwigami, jak pokazano na filmiku obok, kolejne odcinki konstrukcji będą wznoszone po trzy żebra i przesuwane dalej, robiąc miejsce dla trzech kolejnych elementów. Drugi, to pokrycie rusztowania ''tarczami'' z wytrzymałego materiału. Wewnątrz zostanie także zamontowany specjalny, zautomatyzowany system rozbiórki starego Sarkofagu.

== Realizacja projektu ==
=== Prace przygotowawcze ===
Prace te obejmują działania związane z przygotowaniami do budowy właściwego obiektu. Do tych prac należy m.in.:
* Oczyszczanie placów pod budowę ze starych, pozostawionych konstrukcji (zakończono w kwietniu 2008 roku). Wykonane przez „Ukrtransbud”.
* Oczyszczanie placów z materiałów promieniotwórczych (zakończenie planowane na pierwszą połowę 2010 roku). Wykonywane przez „UTEM-Engineering”.
* Tworzenie infrastruktury drogowej, szkolenia personelu, zagospodarowanie budynków i przygotowywanie ''czystego'' placu do budowy. Wykonywane przez koncern NOVARKA.
* Prace związane z wentylacją (NWT). Stary system musi zostać poddany demontażowi, zaś obiekt ten jest konieczny do poprawnego funkcjonowania składowiska w trzecim bloku. Trwa przetarg na wykonawcę prac.
=== Projektowanie i wznoszenie Nowej Bezpiecznej Powłoki ===
Roboty te obejmują bezpośrednie realizowanie obiektu Łuku, testy popranego działania oraz użytkowanie. Do najważniejszych przedsięwzięć tego etapu zalicza się:
* Budowanie fundamentów, głównej konstrukcji Łuku oraz główny system dźwigów (SOK).
* Pokrywanie poszycia NBK, montaż wewnętrznych.
* Instalowanie systemów kontroli oraz wprowadzenie do użytku.
* Demontaż ''szyn''.
* Jednocześnie będą prowadzone działania ku zainstalowaniu systemu demontażu Sarkofagu, infrastruktura dla personelu, zakup sprzętu, analizy oraz konieczne zmiany legislacyjne.
=== Demontaż Sarkofagu ===
Po wykonaniu powyższych prac będzie można zacząć demontaż niestabilnych elementów OU oraz substancji promieniotwórczych. W tym etapie zostaną użyte mechanizmy zainstalowane wraz z NBK.

{{Uwagi}}

== Przypisy ==
<references />

Plik:14.PNG

2016-11-27T18:58:53Z

Adar:

Plik:12.PNG

2016-11-27T18:58:28Z

Adar:

Plik:Belaz 06.jpg

2016-11-15T00:35:27Z

Adar:

Plik:Edd1848s-960.jpg

2016-11-15T00:31:30Z

Adar:

Plik:1fd1848s-960.jpg

2016-11-15T00:30:59Z

Adar:

Plik:C84e848s-960.jpg

2016-11-15T00:30:25Z

Adar:

Plik:F231848s-960.jpg

2016-11-15T00:30:00Z

Adar:

Plik:1c4e848s-960.jpg

2016-11-15T00:29:22Z

Adar:

Plik:Bielazpho.jpg

2016-11-15T00:25:06Z

Adar:

Plik:Bielazras.jpeg

2016-11-15T00:23:02Z

Adar:

Plik:Belaz.jpg

2016-11-14T23:07:44Z

Adar:

GSP CPORO

2016-08-11T16:03:18Z

Adar: Utworzono nową stronę "<div class="thumb tright"><div class="thumbinner" style="width:302px;">{{#display_map: 51.2863649,30.2024543 }} </div></div> '''PPS "Centralne Przedsiębiorstwo ds. Zar..."

<div class="thumb tright"><div class="thumbinner" style="width:302px;">{{#display_map:
51.2863649,30.2024543
}}
</div></div>
'''PPS "Centralne Przedsiębiorstwo ds. Zarządzania Odpadami Promieniotwórczymi“''' (ros. Государственное специализированное предприятие "Централизованное Предприятие по Обращению с Радиоактивными Отходами" (ГСП "ЦПОРО")) - państwowe przedsiębiorstwo specjalistyczne zajmujące się zarządzaniem odpadami promieniotwórczymi na terytorium Ukrainy.

== Historia ==
23 lutego 1996 zgodnie z rozporządzeniem nr 27 Ministerstwa Ukrainy ds. Ochrony Ludności przed Następstwami Katastrofy Czarnobylskiej w Czarnobylu powołano Państwowe Przedsiębiorstwo Specjalistyczne "Technocentrum" (PPS "Technocentrum") które zgodnie z rozporządzeniem nr 1086 Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych z 9 grudnia 2010 roku zostało przekształcone w Państwowe Przedsiębiorstwo Specjalistyczne "Centralne Przedsiębiorstwo ds. Zarządzania Odpadami Promieniotwórczymi“ (PPS "CPZOP")<ref>{{Cite web|url=http://stalker-tour.com/forum/viewtopic.php?f=62&t=1125&start=10|title=Предприятия ЧЗО|website=stalker-tour.com|access-date=2016-08-11}}</ref>.

== Główne zadania PPS "CPZOP"<ref>{{Cite web|url=http://15064.b-i.com.ua|title=Техноцентр, ГСП|website=15064.b-i.com.ua|access-date=2016-08-11}}</ref>. ==
* Prowadzenie prac badawczo-rozwojowych w celu opracowania urządzeń i technologi do zarządzania odpadami promieniotwórczymi i innymi odpadami
* Wprowadzenie do produkcji sprzętu i technologii w zakresie gospodarowania odpadami promieniotwórczymi i innymi odpadami
* Opracowywanie standardów technicznych dotyczących problematyki zarządzania odpadami promieniotwórczymi i innymi odpadami
* Badanie i opracowywanie zasad dotyczących składowania, przetwarzania i neutralizacji odpadów promieniotwórczych i innych odpadów
* Opracowywanie projektów budowy, eksploatacji zakładów przetwarzania, przechowywania i unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych i innych odpadów

== Kontakt<ref>{{Cite web|url=http://chornobyl.in.ua/predpriatiya-chernobyl-zone.html|title=Предприятия Зоны отчуждения ЧАЭС (по состоянию 2013 год)|website=chornobyl.in.ua|access-date=2016-08-11}}</ref>. ==
Telefon: (04593) 5-19-24, (04593) 5-18-85, (044) 246-58-95, fax (04593) 5-17-08.
Adres: 07270, obwód kijowski, Czarnobyl, ul. Kirowa 52. Email: cemrw@ukr.ua

== Przypisy ==
<references/>

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.cemrw.com Oficjalna strona internetowa PPS "CPZOP"]

[[Kategoria:Czarnobyl]]

Port rzeczny w Czarnobylu

2016-08-11T14:59:00Z

Adar: Poprawki redakcyjne

[[Plik:ChREB.jpg|mały|Port rzeczny w 1946 roku. © Chornobyl.in.ua]]
<div class="thumb tright"><div class="thumbinner" style="width:302px;">{{#display_map:
51.284561,30.220728
}}
</div></div>
'''Port rzeczny w Czarnobylu''' - port żeglugi śródlądowej, położony w zatoce rzeki Prypeć w [[Czarnobyl|Czarnobylu]], obecnie niewykorzystywany.

== Historia ==
Na początku XX wieku mieścił się tu mały port rzeczny oraz warsztat specjalizujący się w naprawach barek i łodzi pływających po rzece Prypeć i Dniepr. Przez kolejne lata warsztat rozbudowywano powiększając go o kolejne budynki. 27 kwietnia 1920 roku w czasie trwania wojny polsko-bolszewickiej port odgrywał ważną rolę w czasie bitwy pod Czarnobylem<ref>{{Cite web|url=http://blogpublika.com/2016/05/02/27-kwietnia-1920-r-bitwa-pod-czarnobylem-zwyciestwo-rzecznej-flotylli-pinskiej/|title=27 kwietnia 1920 r. – bitwa pod Czarnobylem. Zwycięstwo rzecznej Flotylli Pińskiej|date=2016-05-02|website=blogpublika.com|publisher=Historia w aspektach różnych|access-date=2016-08-04}}</ref>. W 1921 roku warsztaty remontowe zatrudniały ok. 200 pracowników stając się tym samym jednym z największych zakładów przemysłowych w regionie. W 1932 roku warsztaty przekształcono w stocznie remontową jako zaplecze remontowe dla floty żeglugowej Dnieprowskiego Przedsiębiorstwa Żeglugowego<ref name=":0">{{Cite web|url=http://wikimapia.org/24532141/ru/Судоремонтный-завод|title=Судоремонтный завод|website=wikimapia.org|access-date=2016-08-04}}</ref>.

== Stan po 1986 roku ==
Po katastrofie w pobliskiej elektrowni jądrowej stocznia została zlikwidowana a sąsiadujące z nią tereny ewakuowane. Po akcji usuwania skutków awarii część jednostek biorących w niej udział została zatopiona w porcie i pozostaje tam do dziś. W kolejnych latach teren ten został włączony do zasobu kombinatu [["Puszcza Czarnobylska"]] (dawniej "Czarnobylski Las")<ref name=":0" />. Od 1996 roku na tym terenie znajduje się zaplecze badawczo-produkcyjne [[PPS "CPZOP"|PPS "CPZOP" (dawniej PPS "Technocentrum")]].

== Stan obecny ==
Na stan obecny część z pozostawionych barek jest w większości zatopiona. Do 2009 roku obowiązywał całkowity zakaz przebywania osób postronnych na terenie portu<ref>{{Cite web|url=http://andrzej56urbanski.blogspot.com/2013/03/druga-wyprawa-marzec-2011.html|title=Wyprawa druga do Czarnobyla - marzec 2011|date=2013-03-09|website=andrzej56urbanski.blogspot.com|publisher=Andrzej Urbański|access-date=2016-08-04}}</ref>.

== Galeria ==
Stocznia remontowa w 1976 roku<ref>{{Cite web|url=http://ochernobyle.at.ua/publ/11-1-0-5|title=Документальные фото города|date=2010-08-01|website=ochernobyle.at.ua|access-date=2016-08-11}}</ref>.

<gallery mode="traditional" widths=200px heights=150px>
Image:Chernobyl-shipyard-1976.jpg
Image:Chernobyl-shipyard-1.jpg|
Image:Chernobyl-shipyard-2.jpg|
Image:Chernobyl-shipyard-3.jpg|
Image:Chernobyl-shipyard-4.jpg|
Image:Chernobyl-shipyard-5.jpg|
</gallery>

== Przypisy ==
<references/>
[[Kategoria:Czarnobyl]]

Plik:Chernobyl-shipyard-5.jpg

2016-08-11T13:49:10Z

Adar:

Plik:Chernobyl-shipyard-4.jpg

2016-08-11T13:48:53Z

Adar:

Plik:Chernobyl-shipyard-3.jpg

2016-08-11T13:48:39Z

Adar:

Plik:Chernobyl-shipyard-2.jpg

2016-08-11T13:48:19Z

Adar:

Plik:Chernobyl-shipyard-1.jpg

2016-08-11T13:47:58Z

Adar:

Port rzeczny w Czarnobylu

2016-08-04T19:48:07Z

Adar:

[[Plik:ChREB.jpg|mały|Port rzeczny w 1946 roku. © Chornobyl.in.ua]]
[[Plik:Chernobyl-shipyard-1976.jpg|mały|Port rzeczny w 1976 roku. © Chornobyl.in.ua]]
'''Port rzeczny w Czarnobylu''' - port żeglugi śródlądowej, położony w zatoce rzeki Prypeć w Czarnobylu, obecnie niewykorzystywany.

== Historia ==
Na początku XX wieku mieścił się tu mały port rzeczny oraz warsztat specjalizujący się w naprawach barek i łodzi pływających po rzece Prypeć i Dniepr. Przez kolejne lata warsztat rozbudowywano powiększając go o kolejne budynki. 27 kwietnia 1920 roku w czasie trwania wojny polsko-bolszewickiej port odgrywał ważną rolę w czasie bitwy pod Czarnobylem<ref>{{Cite web|url=http://blogpublika.com/2016/05/02/27-kwietnia-1920-r-bitwa-pod-czarnobylem-zwyciestwo-rzecznej-flotylli-pinskiej/|title=27 kwietnia 1920 r. – bitwa pod Czarnobylem. Zwycięstwo rzecznej Flotylli Pińskiej|date=2016-05-02|website=blogpublika.com|publisher=Historia w aspektach różnych|access-date=2016-08-04}}</ref>. W 1921 roku warsztaty remontowe zatrudniały ok. 200 pracowników stając się tym samym jednym z największych zakładów przemysłowych w regionie. W 1932 roku warsztaty przekształcono w stocznie remontową która była wykorzystywana przez Dnieprowskie Przedsiębiorstwo Żeglugowe<ref name=":0">{{Cite web|url=http://wikimapia.org/24532141/ru/Судоремонтный-завод|title=Судоремонтный завод|website=wikimapia.org|language=ru|access-date=2016-08-04}}</ref>.

== Stan po 1986 roku ==
Po katastrofie w pobliskiej elektrowni jądrowej stocznia została zlikwidowana a sąsiadujące z nią tereny ewakuowane. Po akcji usuwania skutków awarii część barek biorących w niej udział została zacumowana w porcie i pozostawiona tam do dziś. W kolejnych latach teren portu został włączony do zasobu kombinatu "Puszcza Czarnobylska" (wcześniejsza nazwa "Czarnobylski Las")<ref name=":0" />.

== Stan obecny ==
Na stan obecny część z pozostawionych barek jest w większości zatopiona. Do 2009 roku obowiązywał całkowity zakaz przebywania osób postronnych na terenie portu<ref>{{Cite web|url=http://andrzej56urbanski.blogspot.com/2013/03/druga-wyprawa-marzec-2011.html|title=Wyprawa druga do Czarnobyla - marzec 2011|date=2013-03-09|website=andrzej56urbanski.blogspot.com|publisher=Andrzej Urbański|access-date=2016-08-04}}</ref>.

== Przypisy ==
<references/>
[[Kategoria:Czarnobyl]]

Port rzeczny w Czarnobylu

2016-08-04T19:40:01Z

Adar: Dodano brakujące przypisy

Port rzeczny w Czarnobylu

2016-08-04T16:21:04Z

Adar:

[[Plik:ChREB.jpg|mały|Port rzeczny w 1946 roku. © Chornobyl.in.ua]]
[[Plik:Chernobyl-shipyard-1976.jpg|mały|Port rzeczny w 1976 roku. © Chornobyl.in.ua]]
'''Port rzeczny w Czarnobylu''' - port żeglugi śródlądowej, położony w zatoce rzeki Prypeć w Czarnobylu, obecnie niewykorzystywany.

== Historia ==
Na początku XX wieku mieścił się tu mały port rzeczny oraz warsztat specjalizujący się w naprawach barek i łodzi pływających po rzece Prypeć i Dniepr. Przez kolejne lata warsztat rozbudowywano powiększając go o kolejne budynki. 27 kwietnia 1920 roku w czasie trwania wojny polsko-bolszewickiej port odgrywał ważną rolę w czasie bitwy pod Czarnobylem<ref name="27 kwietnia 1920 r. – bitwa pod Czarnobylem.">{{cytuj książkę|tytuł=27 kwietnia 1920 r. – bitwa pod Czarnobylem. Zwycięstwo rzecznej Flotylli Pińskiej|url=http://blogpublika.com/2016/05/02/27-kwietnia-1920-r-bitwa-pod-czarnobylem-zwyciestwo-rzecznej-flotylli-pinskiej/|wydawca=http://blogpublika.com}}</ref>. W 1921 roku warsztaty remontowe zatrudniały ok. 200 pracowników stając się tym samym jednym z największych zakładów przemysłowych w regionie. W 1932 roku warsztaty przekształcono w stocznie remontową która była wykorzystywana przez Dnieprowskie Przedsiębiorstwo Żeglugowe.

== Stan po 1986 roku ==
Po katastrofie w pobliskiej elektrowni jądrowej stocznia została zlikwidowana a sąsiadujące z nią tereny ewakuowane. Po akcji usuwania skutków awarii część barek biorących w niej udział została zacumowana w porcie i pozostawiona tam do dziś. W kolejnych latach teren portu został włączony do zasobu kombinatu "Puszcza Czarnobylska" (wcześniejsza nazwa "Czarnobylski Las").

== Stan obecny ==
Na stan obecny część z pozostawionych barek jest w większości zatopiona. Do 2009 roku obowiązywał całkowity zakaz przebywania osób postronnych na terenie portu<ref name="Wyprawa druga do Czarnobyla - marzec 2011.">{{cytuj książkę|tytuł=Wyprawa druga do Czarnobyla - marzec 2011.|url=http://andrzej56urbanski.blogspot.com/2013/03/druga-wyprawa-marzec-2011.html|wydawca=http://andrzej56urbanski.blogspot.com}}</ref>.

== Przypisy ==
<references/>

UserWiki:Adar

2016-08-03T22:09:39Z

Adar: import user wiki

Port rzeczny w Czarnobylu

2016-08-03T18:41:54Z

Adar:

[[Plik:ChREB.jpg|mały|Port rzeczny w 1946 roku. © Chornobyl.in.ua]]
[[Plik:Chernobyl-shipyard-1976.jpg|mały|Port rzeczny w 1976 roku. © Chornobyl.in.ua]]
'''Port rzeczny w Czarnobylu''' - port żeglugi śródlądowej, położony w zatoce rzeki Prypeć w Czarnobylu, obecnie niewykorzystywany.

== Historia ==
Na początku XX wieku mieścił się tu mały port rzeczny oraz warsztat specjalizujący się w naprawach barek i łodzi pływających po rzece Prypeć i Dniepr. Przez kolejne lata warsztat rozbudowywano powiększając go o kolejne budynki. 27 kwietnia 1920 roku w czasie trwania wojny polsko-bolszewickiej port odgrywał kluczową rolę w czasie bitwy pod Czarnobylem <ref name="27 kwietnia 1920 r. – bitwa pod Czarnobylem.">{{cytuj książkę|tytuł=27 kwietnia 1920 r. – bitwa pod Czarnobylem. Zwycięstwo rzecznej Flotylli Pińskiej|url=http://blogpublika.com/2016/05/02/27-kwietnia-1920-r-bitwa-pod-czarnobylem-zwyciestwo-rzecznej-flotylli-pinskiej/|wydawca=http://blogpublika.com}}</ref>. W 1921 zakład zatrudniał ok. 200 pracowników stając się jednym z większych zakładów przemysłowych w rejonie. W 1932 zakład przekształcono w stocznie remontową która była wykorzystywana przez Dnieprowskie Przedsiębiorstwo Żeglugowe.

== Stan po 1986 roku ==
Po katastrofie w pobliskiej elektrowni jądrowej stocznia została zlikwidowana a sąsiadujące z nią tereny ewakuowane. Po akcji usuwania skutków awarii część barek biorących w niej udział została zacumowana w porcie i pozostawiona do dziś. Następnie teren portu został włączony do zasobu kombinatu "Puszcza Czarnobylska" (wcześniejsza nazwa "Czarnobylski Las").

== Stan obecny ==
Na stan obecny część z pozostawionych barek jest w większość zatopiona. Do 2009 roku obowiązywał całkowity zakaz przebywania osób postronnych na terenie portu <ref name="Wyprawa druga do Czarnobyla - marzec 2011.">{{cytuj książkę|tytuł=Wyprawa druga do Czarnobyla - marzec 2011.|url=http://andrzej56urbanski.blogspot.com/2013/03/druga-wyprawa-marzec-2011.html|wydawca=http://andrzej56urbanski.blogspot.com}}</ref>.

== Przypisy ==
<references/>

Port rzeczny w Czarnobylu

2016-08-03T18:18:51Z

Adar: Utworzono nową stronę "Port rzeczny w Czarnobylu 1946. © Chornobyl.in.ua Port rzeczny w Czarnobylu 1976. © Chornobyl.in.ua..."

[[Plik:ChREB.jpg|mały|Port rzeczny w Czarnobylu 1946. © Chornobyl.in.ua]]
[[Plik:Chernobyl-shipyard-1976.jpg|mały|Port rzeczny w Czarnobylu 1976. © Chornobyl.in.ua]]
'''Port rzeczny w Czarnobylu''' - port żeglugi śródlądowej, położony w zatoce rzeki Prypeć w Czarnobylu, obecnie niewykorzystywany.

== Historia ==
Na początku XX wieku mieścił się tu mały port rzeczny oraz warsztat specjalizujący się w naprawach barek i łodzi pływających po rzece Prypeć i Dniepr. Przez kolejne lata warsztat rozbudowywano powiększając go o kolejne budynki. 27 kwietnia 1920 roku w czasie trwania wojny polsko-bolszewickiej port odgrywał kluczową rolę w czasie bitwy pod Czarnobylem <ref name="27 kwietnia 1920 r. – bitwa pod Czarnobylem.">{{cytuj książkę|tytuł=27 kwietnia 1920 r. – bitwa pod Czarnobylem. Zwycięstwo rzecznej Flotylli Pińskiej|url=http://blogpublika.com/2016/05/02/27-kwietnia-1920-r-bitwa-pod-czarnobylem-zwyciestwo-rzecznej-flotylli-pinskiej/|wydawca=http://blogpublika.com}}</ref>. W 1921 zakład zatrudniał ok. 200 pracowników stając się jednym z większych zakładów przemysłowych w rejonie. W 1932 zakład przekształcono w stocznie remontową która była wykorzystywana przez Dnieprowskie Przedsiębiorstwo Żeglugowe.

== Stan po 1986 roku ==
Po katastrofie w pobliskiej elektrowni jądrowej stocznia została zlikwidowana a sąsiadujące z nią tereny ewakuowane. Po akcji usuwania skutków awarii część barek biorących w niej udział została zacumowana w porcie i pozostawiona do dziś. Następnie teren portu został włączony do zasobu kombinatu "Puszcza Czarnobylska" (wcześniejsza nazwa "Czarnobylski Las").

== Stan obecny ==
Na stan obecny część z pozostawionych barek jest w większość zatopiona. Do 2009 roku obowiązywał całkowity zakaz przebywania osób postronnych na terenie portu <ref name="Wyprawa druga do Czarnobyla - marzec 2011.">{{cytuj książkę|tytuł=Wyprawa druga do Czarnobyla - marzec 2011.|url=http://andrzej56urbanski.blogspot.com/2013/03/druga-wyprawa-marzec-2011.html|wydawca=http://andrzej56urbanski.blogspot.com}}</ref>.

== Przypisy ==
<references/>

Plik:Chernobyl-shipyard-1976.jpg

2016-08-03T18:17:16Z

Adar:

Plik:ChREB.jpg

2016-08-03T17:53:57Z

Adar:

Igor Gramotkin

2016-07-16T16:08:57Z

Adar:

[[Plik:Gramotkin Igor.jpg|mały|Igor Gramotkin]]
'''Igor Iwanowicz Gramotkin''' (ur. 17 lipca 1964) - od 11 sierpnia 2005 roku dyrektor generalny Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej <ref name=CAES>[http://chnpp.gov.ua/en/component/content/article?id=35 Krótka notka biograficzna Igora Gramotkina na oficjalnej stronie CEJ].</ref>

==Biografia==
===Edukacja===
W 1988 ukończył Politechnikę w Tomsku uzyskując tytuł inżyniera.<ref name=CAES/>

===Aktywność zawodowa===
Od 1988 do 1995 roku pracował w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.

Od 1995 do 2001 roku pracował na stanowisku oficjalnego przedstawiciela Polskiego Przedsiębiorstwa Budowlano-Handlowego "Załubski" na Ukrainie i Wspólnocie Niepodległych Państw.. W tym czasie pełnił także obowiązki przewodniczącego rady nadzorczej "Technical Center Energy".

Od 2001 do lutego 2005 pełnił obowiązki wicedyrektora zasobów ludzkich w Zaporowskiej Elektrowni Jądrowej.

od 11 sierpnia 2005 roku pełni obowiązki dyrektora generalnego Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.<ref name=CAES/>

==Pezypisy==
{{Reflist}}

Plik:Gramotkin Igor.jpg

2016-07-16T16:07:47Z

Adar:

Igor Gramotkin

2016-07-16T16:02:00Z

Adar:

'''Igor Iwanowicz Gramotkin''' (ur. 17 lipca 1964) - od 11 sierpnia 2005 roku dyrektor generalny Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej <ref name=CAES>[http://chnpp.gov.ua/en/component/content/article?id=35 Krótka notka biograficzna Igora Gramotkina na oficjalnej stronie CEJ].</ref>

==Biografia==
===Edukacja===
W 1988 ukończył Politechnikę w Tomsku uzyskując tytuł inżyniera.<ref name=CAES/>

===Aktywność zawodowa===
Od 1988 do 1995 roku pracował w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.

Od 1995 do 2001 roku pracował na stanowisku oficjalnego przedstawiciela Polskiego Przedsiębiorstwa Budowlano-Handlowego "Załubski" na Ukrainie i Wspólnocie Niepodległych Państw.. W tym czasie pełnił także obowiązki przewodniczącego rady nadzorczej "Technical Center Energy".

Od 2001 do lutego 2005 pełnił obowiązki wicedyrektora zasobów ludzkich w Zaporowskiej Elektrowni Jądrowej.

od 11 sierpnia 2005 roku pełni obowiązki dyrektora generalnego Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.<ref name=CAES/>

==Pezypisy==
{{Reflist}}

Igor Gramotkin

2016-07-16T16:01:26Z

Adar: Utworzono nową stronę "'''Igor Iwanowicz Gramotkin''' (ur. 17 lipca 1964) - od 11 sierpnia 2005 roku dyrektor generalny Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej <ref name=CAES>[http://chnpp.gov.ua/..."

'''Igor Iwanowicz Gramotkin''' (ur. 17 lipca 1964) - od 11 sierpnia 2005 roku dyrektor generalny Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej <ref name=CAES>[http://chnpp.gov.ua/en/component/content/article?id=35 Krótka notka biograficzna Igora Gramotkina na oficjalnej stronie CEJ.</ref>

==Biografia==
===Edukacja===
W 1988 ukończył Politechnikę w Tomsku uzyskując tytuł inżyniera.<ref name=CAES/>

===Aktywność zawodowa===
Od 1988 do 1995 roku pracował w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.

Od 1995 do 2001 roku pracował na stanowisku oficjalnego przedstawiciela Polskiego Przedsiębiorstwa Budowlano-Handlowego "Załubski" na Ukrainie i Wspólnocie Niepodległych Państw.. W tym czasie pełnił także obowiązki przewodniczącego rady nadzorczej "Technical Center Energy".

Od 2001 do lutego 2005 pełnił obowiązki wicedyrektora zasobów ludzkich w Zaporowskiej Elektrowni Jądrowej.

od 11 sierpnia 2005 roku pełni obowiązki dyrektora generalnego Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.<ref name=CAES/>

==Pezypisy==
{{Reflist}}