NOVARKA: Różnice pomiędzy wersjami

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
(Poprawiona literówka)
(Znaczniki: Z internetu mobilnego, Wersja mobilna)
(Utworzono nową stronę "'''Sarkofag''' (ukr. Чорнобильський саркофаг) – masywna betonowa powłoka ochronna reaktora jądrowego nr 4 w elektrowni jądrowej w Czarnobylu,...")
(Nie pokazano 3 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
'''NOVARKA''' (ros. ''НОВАРКА'')'' -'' francuskie konsorcjum powstałe na czas budowy [[Arka|Arki]]. W jego skład wchodzą: spółki VINCI Construction oraz Bouygues Travaux Publics (Francja), Nukem Energy (Niemcy/Wielka Brytania), Hochtief (Niemcy) oraz mniejsze przedsiębiorstwa ukraińskie <ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.novarka.com/en/join-venture/|tytuł=Joint Venture|autor=|data dostępu=2016-11-30|opublikowany=novarka.com|język=}}</ref>. Główne zaplecze administracyjne mieści się w Sławutyczu na Ukrainie<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.novarka.com/en/working-for-novarka/|tytuł=Working for Novarka|autor=|data dostępu=2016-11-30|opublikowany=novarka.com|język=}}</ref> .
+
'''Sarkofag''' (ukr. Чорнобильський саркофаг) – masywna betonowa powłoka ochronna reaktora jądrowego nr 4 w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, zbudowana po katastrofie w 1986 w celu zabezpieczenia atmosfery przed promieniowaniem jonizującym. Oficjalną rosyjską nazwą jest „№ 4 укрытие” czyli „schronienie nr 4”. Sarkofag leży na 200 tonach radioaktywnego korium, 30 tonach pyłu i 16 tonach uranu i plutonu. Przeprowadzone w 1996 roku badania wykazały, że siła promieniowania wewnątrz konstrukcji wynosi 10&nbsp;000 [[Rentgen (jednostka)|rentgenów]] na godzinę (normalne promieniowanie naturalne w miastach wynosi 20–50 mikrorentgenów na godzinę). Podczas budowy sarkofagu zużyto ponad 400m³ betonu i 7300 ton metalowych elementów.
 +
 
 +
Do roku 2017 ma zostać zbudowany nowy sarkofag sfinansowany z pieniędzy pochodzących spoza Ukrainy: Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju przeznaczył 190 mln euro, Unia Europejska 110 mln euro, Stany Zjednoczone 85,5 mln euro, także Polska wyłożyła 1,5 mln euro na ten cel.
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
<references />
+
<references/>
[[Kategoria:Arka]]
+
 
 +
== Bibliografia ==
 +
* {{cytuj książkę|nazwisko=Ebel |imię=Robert E. |tytuł=Chernobyl and its aftermath: a chronology of events |rok=1994 |wydawca=CSIS| isbn=9780892063024}}
 +
* {{cytuj pismo|nazwisko=Marples |imię=David R. |nazwisko2=Risovanny |imię2=Yuri |data=1996-05 |tytuł=Revelations of a Chernobyl Insider |czasopismo=[[Bulletin of the Atomic Scientists]] |wolumin=52 |numer=3 |strony=64}}
 +
* {{cytuj pismo|nazwisko=Marples |imię= David R. |data=1996-05 |tytuł=The Decade of Despair |czasopismo=[[Bulletin of the Atomic Scientists]] |wolumin=52 |numer=3 |stron=64}}
 +
* {{cytuj książkę|nazwisko=Wood |imię=Janet |tytuł=Nuclear power: Volume 52 of Power engineer |rok=2007 |wydawca=IET |isbn=9780863416682}}

Wersja z 11:06, 29 lis 2016

Sarkofag (ukr. Чорнобильський саркофаг) – masywna betonowa powłoka ochronna reaktora jądrowego nr 4 w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, zbudowana po katastrofie w 1986 w celu zabezpieczenia atmosfery przed promieniowaniem jonizującym. Oficjalną rosyjską nazwą jest „№ 4 укрытие” czyli „schronienie nr 4”. Sarkofag leży na 200 tonach radioaktywnego korium, 30 tonach pyłu i 16 tonach uranu i plutonu. Przeprowadzone w 1996 roku badania wykazały, że siła promieniowania wewnątrz konstrukcji wynosi 10 000 rentgenów na godzinę (normalne promieniowanie naturalne w miastach wynosi 20–50 mikrorentgenów na godzinę). Podczas budowy sarkofagu zużyto ponad 400m³ betonu i 7300 ton metalowych elementów.

Do roku 2017 ma zostać zbudowany nowy sarkofag sfinansowany z pieniędzy pochodzących spoza Ukrainy: Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju przeznaczył 190 mln euro, Unia Europejska 110 mln euro, Stany Zjednoczone 85,5 mln euro, także Polska wyłożyła 1,5 mln euro na ten cel.

Przypisy


Bibliografia

  • Robert E. Ebel: Chernobyl and its aftermath: a chronology of events. CSIS, 1994. ISBN 9780892063024.
  • David R. Marples, Yuri Risovanny. Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".. „Bulletin of the Atomic Scientists”. 52 (3), s. 64, 1996-05. 
  • David R. Marples. Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".. „Bulletin of the Atomic Scientists”. 52 (3), 1996-05. 
  • Janet Wood: Nuclear power: Volume 52 of Power engineer. IET, 2007. ISBN 9780863416682.