Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny: Różnice pomiędzy wersjami
m |
(Dodano informację na temat obostrzeń związanych z poruszaniem się po obszarze rezerwatu i wyjątku jakim jest święto Radunica.) |
||
| (Nie pokazano 3 wersji utworzonych przez jednego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Plik:421999 511086825622925 1101643780 n.png|mały|Obecne granice rezerwatu]] | [[Plik:421999 511086825622925 1101643780 n.png|mały|Obecne granice rezerwatu]] | ||
| − | + | '''Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny''' (biał. Палескі дзяржаўны радыяцыйна-экалагічны запаведнік) - rezerwat utworzony 18 lipca 1988 roku na mocy decyzji Komunistycznej Partii Białorusi oraz Rady Ministrów BSRR w białoruskiej części 30-kilometrowej strefy zamkniętej, na terenie trzech rejonów; obwodu Homelskiego, Brahińskiego, Chojnickiego i Narowelskiego. W 1993 roku przyłączono do rezerwatu 849 km<sup>2</sup> obszarów sklasyfikowanych jako tereny o znacznym skażeniu radionuklidem. Obecnie powierzchnia rezerwatu wynosi 2166 km<sup>2</sup>. | |
| − | '''Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny''' (biał. Палескі дзяржаўны радыяцыйна-экалагічны запаведнік | ||
== Historia == | == Historia == | ||
| − | Przed awarią w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, na terenach obecnego rezerwatu znajdowało się 96 miejscowości zamieszkanych przez 22 tysiące osób. Mieszkańcy zajmowali się głównie hodowlą bydła mlecznego. Obszar ten należał do najbardziej skażonych rejonów po awarii w Elektrowni Jądrowej w Czarnobylu m.in. izotopami; cezu-137, strontu-90 a także plutonu. W 1986 roku prawie wszyscy mieszkańcy zostali wysiedleni, a wszelkie działalności gospodarcze zakazane. Niektóre ze wsi najbardziej skażonych zostały zburzone i zakopane. Po wysiedleniu mieszkańców, w celu kontroli dozymetrycznej na obszarze utworzono w łącznej liczbie 11 punktów kontrolnych ( m.in. we wsiach Babczyk, | + | Przed awarią w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, na terenach obecnego rezerwatu znajdowało się 96 miejscowości zamieszkanych przez 22 tysiące osób. Mieszkańcy zajmowali się głównie hodowlą bydła mlecznego. Obszar ten należał do najbardziej skażonych rejonów po awarii w Elektrowni Jądrowej w Czarnobylu m.in. izotopami; cezu-137, strontu-90 a także plutonu. W 1986 roku prawie wszyscy mieszkańcy zostali wysiedleni, a wszelkie działalności gospodarcze zakazane. Niektóre ze wsi najbardziej skażonych zostały zburzone i zakopane. Po wysiedleniu mieszkańców, w celu kontroli dozymetrycznej na obszarze utworzono w łącznej liczbie 11 punktów kontrolnych ( m.in. we wsiach Babczyk, Багушы , Верхне-Слабодскае, Глухавічы , Піркі , Цешкаў). We wsi Babczyk zostało umieszczone główne zaplecze do badań i eksperymentów na terenie rezerwatu. W 1996 roku w dawnej wsi Вёска Масаны założono stację badawczą. Niemal równocześnie z chwilą opuszczenia obszaru przez ludzi odnotowano wzmożoną aktywność dzikich zwierząt. Aktywna ich działalność doprowadziła do niezwykłej różnorodności gatunkowo-roślinnej na terenie rezerwatu (jak dotąd odnotowano obecność 1251 gatunków roślin, co stanowi 2/3 od wszystkich gatunków flory na Białorusi). Na terenie rezerwatu obowiązuje podwyższony rygor bezpieczeństwa, przebywanie na jego terenie jest możliwe tylko i wyłącznie po uzyskaniu odpowiednich zezwoleń. Wyjątek stanowi święto Radunicy (dzień pamięci zmarłych), jest to jedyny dzień w roku kiedy wjazd na teren rezerwatu jest możliwy bez stosownych zezwoleń. Ma to na celu umożliwienie byłym mieszkańcom odwiedzenie dawnych cmentarzy <ref group="uwaga">Na Białorusi Radunica to święto państwowe i dzień wolny od pracy. Przypada w drugi wtorek po prawosławnej Wielkanocy.</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://potocki.blox.pl/2013/04/27-lat-po-Czarnobylu.html|tytuł=27 lat po Czarnobylu|autor=Michał Potocki|data dostępu=2016-12-04|opublikowany=potocki.blox.pl|język=}}</ref>. Na obszarze rezerwatu zabronione jest łowienie ryb, łowiectwo oraz uprawa wszelkich płodów rolnych. |
== Obecny stan skażenia == | == Obecny stan skażenia == | ||
[[Plik:164941 511086725622935 926329556 n.jpg|mały|Stan skażenia w roku 2009]] | [[Plik:164941 511086725622935 926329556 n.jpg|mały|Stan skażenia w roku 2009]] | ||
Gęstość skażenia różnymi izotopami promieniotwórczymi na stan obecny przedstawia się następująco; skażenie cezem-137 do 1000 Ci/km<sup>2</sup>, strontem-90 do 20 Ci/km<sup>2</sup>, plutonem-238-240 do 5 Ci/km<sup>2</sup>. Grunty skażone tymi izotopami nie będą nadawały się do użytkowania przez najbliższe 300 lat, a grunty skażone pierwiastkami uranowymi w przyszłości nie będą mogły być użytkowane. Obecnie głównym zagrożeniem jest izotop ameryku 241, produkt rozpadu plutonu-241. Jego zawartość w glebie będzie się jeszcze zwiększała do 2060 roku. Ze względu na jego właściwości fizyczno-chemiczne (rozpad alfa) jest bardziej niebezpieczny niż pluton-241 i stront-90 (rozpad beta). 20 lat po wypadku jego zawartość w środowisku podwoiła się, a przez następne 50 lat wzrośnie dziesięciokrotnie. | Gęstość skażenia różnymi izotopami promieniotwórczymi na stan obecny przedstawia się następująco; skażenie cezem-137 do 1000 Ci/km<sup>2</sup>, strontem-90 do 20 Ci/km<sup>2</sup>, plutonem-238-240 do 5 Ci/km<sup>2</sup>. Grunty skażone tymi izotopami nie będą nadawały się do użytkowania przez najbliższe 300 lat, a grunty skażone pierwiastkami uranowymi w przyszłości nie będą mogły być użytkowane. Obecnie głównym zagrożeniem jest izotop ameryku 241, produkt rozpadu plutonu-241. Jego zawartość w glebie będzie się jeszcze zwiększała do 2060 roku. Ze względu na jego właściwości fizyczno-chemiczne (rozpad alfa) jest bardziej niebezpieczny niż pluton-241 i stront-90 (rozpad beta). 20 lat po wypadku jego zawartość w środowisku podwoiła się, a przez następne 50 lat wzrośnie dziesięciokrotnie. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
== Struktura i cele rezerwatu == | == Struktura i cele rezerwatu == | ||
| Linia 35: | Linia 20: | ||
* Ochrona przed nielegalnym przebywaniem na terenie rezerwatu osób bez odpowiednich zezwoleń; | * Ochrona przed nielegalnym przebywaniem na terenie rezerwatu osób bez odpowiednich zezwoleń; | ||
* Przeciwdziałanie nielegalnym próbom przekroczenia granicy | * Przeciwdziałanie nielegalnym próbom przekroczenia granicy | ||
| − | |||
== Uwagi == | == Uwagi == | ||
| Linia 42: | Linia 26: | ||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
<references /> | <references /> | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
Wersja z 18:35, 4 gru 2016
Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny (biał. Палескі дзяржаўны радыяцыйна-экалагічны запаведнік) - rezerwat utworzony 18 lipca 1988 roku na mocy decyzji Komunistycznej Partii Białorusi oraz Rady Ministrów BSRR w białoruskiej części 30-kilometrowej strefy zamkniętej, na terenie trzech rejonów; obwodu Homelskiego, Brahińskiego, Chojnickiego i Narowelskiego. W 1993 roku przyłączono do rezerwatu 849 km2 obszarów sklasyfikowanych jako tereny o znacznym skażeniu radionuklidem. Obecnie powierzchnia rezerwatu wynosi 2166 km2.
Historia
Przed awarią w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, na terenach obecnego rezerwatu znajdowało się 96 miejscowości zamieszkanych przez 22 tysiące osób. Mieszkańcy zajmowali się głównie hodowlą bydła mlecznego. Obszar ten należał do najbardziej skażonych rejonów po awarii w Elektrowni Jądrowej w Czarnobylu m.in. izotopami; cezu-137, strontu-90 a także plutonu. W 1986 roku prawie wszyscy mieszkańcy zostali wysiedleni, a wszelkie działalności gospodarcze zakazane. Niektóre ze wsi najbardziej skażonych zostały zburzone i zakopane. Po wysiedleniu mieszkańców, w celu kontroli dozymetrycznej na obszarze utworzono w łącznej liczbie 11 punktów kontrolnych ( m.in. we wsiach Babczyk, Багушы , Верхне-Слабодскае, Глухавічы , Піркі , Цешкаў). We wsi Babczyk zostało umieszczone główne zaplecze do badań i eksperymentów na terenie rezerwatu. W 1996 roku w dawnej wsi Вёска Масаны założono stację badawczą. Niemal równocześnie z chwilą opuszczenia obszaru przez ludzi odnotowano wzmożoną aktywność dzikich zwierząt. Aktywna ich działalność doprowadziła do niezwykłej różnorodności gatunkowo-roślinnej na terenie rezerwatu (jak dotąd odnotowano obecność 1251 gatunków roślin, co stanowi 2/3 od wszystkich gatunków flory na Białorusi). Na terenie rezerwatu obowiązuje podwyższony rygor bezpieczeństwa, przebywanie na jego terenie jest możliwe tylko i wyłącznie po uzyskaniu odpowiednich zezwoleń. Wyjątek stanowi święto Radunicy (dzień pamięci zmarłych), jest to jedyny dzień w roku kiedy wjazd na teren rezerwatu jest możliwy bez stosownych zezwoleń. Ma to na celu umożliwienie byłym mieszkańcom odwiedzenie dawnych cmentarzy [uwaga 1][1]. Na obszarze rezerwatu zabronione jest łowienie ryb, łowiectwo oraz uprawa wszelkich płodów rolnych.
Obecny stan skażenia
Gęstość skażenia różnymi izotopami promieniotwórczymi na stan obecny przedstawia się następująco; skażenie cezem-137 do 1000 Ci/km2, strontem-90 do 20 Ci/km2, plutonem-238-240 do 5 Ci/km2. Grunty skażone tymi izotopami nie będą nadawały się do użytkowania przez najbliższe 300 lat, a grunty skażone pierwiastkami uranowymi w przyszłości nie będą mogły być użytkowane. Obecnie głównym zagrożeniem jest izotop ameryku 241, produkt rozpadu plutonu-241. Jego zawartość w glebie będzie się jeszcze zwiększała do 2060 roku. Ze względu na jego właściwości fizyczno-chemiczne (rozpad alfa) jest bardziej niebezpieczny niż pluton-241 i stront-90 (rozpad beta). 20 lat po wypadku jego zawartość w środowisku podwoiła się, a przez następne 50 lat wzrośnie dziesięciokrotnie.
Struktura i cele rezerwatu
Administracja rezerwatu znajduje się w miejscowości Chojniki. Obszar rezerwatu został podzielony na trzy rejony administracyjne; Brahiński (powierzchnia 64.602 ha), Narowelski (63.645 ha), Chojnicki (88.331 ha) oraz 16 nadleśnictw. Na stan obecny w rezerwacie pracuje około 700 osób, roczny koszt utrzymania szacuje się na 4 mln dolarów.
Cele rezerwatu:
- Wprowadzanie w zabiegów i środków mających na celu zapobieganie rozprzestrzeniania się radionuklidu na obszary poza rezerwatem;
- Kontrola i nadzór nad monitorowaniem stężenia radionuklidu w glebie, wodzie i powietrzu;
- Ochrona od pożarów, szkodników oraz erozji wodnej i wietrznej;
- Prowadzenie badań i prac badawczych oraz ocena wpływu zanieczyszczenia środowiska radionuklidem;
- Ochrona przed nielegalnym przebywaniem na terenie rezerwatu osób bez odpowiednich zezwoleń;
- Przeciwdziałanie nielegalnym próbom przekroczenia granicy
Uwagi
- ↑ Na Białorusi Radunica to święto państwowe i dzień wolny od pracy. Przypada w drugi wtorek po prawosławnej Wielkanocy.
Przypisy
- ↑ Michał Potocki: 27 lat po Czarnobylu. potocki.blox.pl. [dostęp 2016-12-04].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
