Piołunowy las. Historia Czarnobyla: Różnice pomiędzy wersjami
m (Bagration przeniósł stronę Piołunowy las. Historia Czarnobyla. na Piołunowy las. Historia Czarnobyla, bez pozostawienia przekierowania pod starym tytułem) |
(fajna książka) |
||
| (Nie pokazano 2 wersji utworzonych przez 2 użytkowników) | |||
| Linia 4: | Linia 4: | ||
== Treść == | == Treść == | ||
Książka posiada narrację pierwszoosobową, z wieloma wtrąceniami tłumaczącymi prawa przyrody i nauki oraz licznymi dialogami. Większość fabuły, oprócz wstępu, dzieje się w samej Zonie Czarnobylskiej. Książka, zgodnie z nazwą, porusza historię terenów po wybuchu, głównie przyrody oraz przyszłości Czarnobyla. Wspólnie z autorką, zawodową dziennikarką, odwiedzamy zarówno ukraińską, jak i białoruską część strefy, możemy przeczytać o wodach, lasach i składowiskach w Zonie, zapoznajemy się także z historią populacji tamtejszych [[konie Przewalskiego|koni Przewalskiego]]. Tytuł pochodzi od nazwy [[Piołun]]u – biblijnej zapowiedzi apokalipsy. Powyższe walory książki oraz pisanie przystępnym, przekazującym wiele dociekliwych faktów, językiem sprawiło, iż książka jest jedną z najpopularniejszych książek o Czarnobylu na polskim rynku. Książka nie porusza zbytnio tematyki historycznej oraz posiada tylko osiem fotografii. | Książka posiada narrację pierwszoosobową, z wieloma wtrąceniami tłumaczącymi prawa przyrody i nauki oraz licznymi dialogami. Większość fabuły, oprócz wstępu, dzieje się w samej Zonie Czarnobylskiej. Książka, zgodnie z nazwą, porusza historię terenów po wybuchu, głównie przyrody oraz przyszłości Czarnobyla. Wspólnie z autorką, zawodową dziennikarką, odwiedzamy zarówno ukraińską, jak i białoruską część strefy, możemy przeczytać o wodach, lasach i składowiskach w Zonie, zapoznajemy się także z historią populacji tamtejszych [[konie Przewalskiego|koni Przewalskiego]]. Tytuł pochodzi od nazwy [[Piołun]]u – biblijnej zapowiedzi apokalipsy. Powyższe walory książki oraz pisanie przystępnym, przekazującym wiele dociekliwych faktów, językiem sprawiło, iż książka jest jedną z najpopularniejszych książek o Czarnobylu na polskim rynku. Książka nie porusza zbytnio tematyki historycznej oraz posiada tylko osiem fotografii. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
[[Kategoria:Książki]] | [[Kategoria:Książki]] | ||
Wersja z 19:43, 18 sie 2009
Piołunowy las. Historia Czarnobyla – książka autorstwa amerykańskiej dziennikarki ukraińskiego pochodzenia Mary Mycio. Książka wydana w 2005, dostępna na rynku jednak nie tak, jak przykładowo Spowiedź reportera. Dedykowana rodzicom autorki.
Treść
Książka posiada narrację pierwszoosobową, z wieloma wtrąceniami tłumaczącymi prawa przyrody i nauki oraz licznymi dialogami. Większość fabuły, oprócz wstępu, dzieje się w samej Zonie Czarnobylskiej. Książka, zgodnie z nazwą, porusza historię terenów po wybuchu, głównie przyrody oraz przyszłości Czarnobyla. Wspólnie z autorką, zawodową dziennikarką, odwiedzamy zarówno ukraińską, jak i białoruską część strefy, możemy przeczytać o wodach, lasach i składowiskach w Zonie, zapoznajemy się także z historią populacji tamtejszych koni Przewalskiego. Tytuł pochodzi od nazwy Piołunu – biblijnej zapowiedzi apokalipsy. Powyższe walory książki oraz pisanie przystępnym, przekazującym wiele dociekliwych faktów, językiem sprawiło, iż książka jest jedną z najpopularniejszych książek o Czarnobylu na polskim rynku. Książka nie porusza zbytnio tematyki historycznej oraz posiada tylko osiem fotografii.
