|
(Znaczniki: Z internetu mobilnego, Wersja mobilna) |
| (Nie pokazano 20 wersji utworzonych przez 4 użytkowników) |
| Linia 1: |
Linia 1: |
| − | {{Infobox
| + | [[Plik:Ignatenko.jpg|mały]] |
| − | |name = Wasilij Ignatienko
| + | '''Wasilij Iwanowicz Ignatenko''' (ros. Василий Иванович Игнатенко; ur. 13 marca 1961 w BSRR, zm. 13 maja 1986 w Moskwie) - dowódca samodzielnej zmilitaryzowanej jednostki pożarniczej nr 6 w Prypeci. Jego jednostka jako pierwsza przybyła na miejsce wypadku w nocy 26 kwietnia 1986 roku. |
| − | |bodystyle =
| |
| − | | |
| − | |titlestyle =
| |
| − | |abovestyle = background:#cfe3ff
| |
| − | |subheaderstyle =
| |
| − | |above = Wasilij Ignatienko
| |
| − | |subheader = Wasilij Iwanowicz Ignatienko
| |
| − | |imagestyle =
| |
| − | |captionstyle =
| |
| − | | image = [[Plik:Wasilij Ignatienko.jpg|178px]]
| |
| − | |caption =
| |
| − | | |
| − | |headerstyle = background:#cfe3ff;
| |
| − | |labelstyle = background:#eeeeee;
| |
| − | |datastyle =
| |
| − | | |
| − | |header1 = Stanowisko
| |
| − | | data3 = Strażak, starszy sierżant wojsk wewnętrznych
| |
| − | |header4 = Informacje biograficzne
| |
| − | | label5 = Imię i nazwisko
| |
| − | | data5 = Wasilij Iwanowicz Ignatienko
| |
| − | | label6 = Data i miejsce urodzenia
| |
| − | | data6 = 13 marca 1961<br /> Spieriżje
| |
| − | | label7 = Data i miejsce śmierci
| |
| − | | data7 = 13 maja 1986 († 25 l.) <br /> Moskwa
| |
| − | | label8 = Przyczyna śmierci
| |
| − | | data8 = Ostra choroba popromienna
| |
| − | | label9 = Miejsce spoczynku
| |
| − | | data9 = [[Cmentarz Mitiński]] (Moskwa)
| |
| − | | label10 = Tytuł zawodowy
| |
| − | | label11 = Edukacja
| |
| − | | label14 = Pracodawca
| |
| − | | label15 = Okres
| |
| − | | label16 = Wydział
| |
| − | | label17 = W momencie awarii
| |
| − | }}
| |
| − | [[Plik:Wiktor Kibenok i Wasilij Ignatenko.jpg|mały|266x266px|23 lutego 1986. Tatiana i [[Wiktor Kibenok]] (po lewej) i Ludmiła i Wasilij Ignatienko (po prawej)]]
| |
| − | '''Wasilij Iwanowicz Ignatienko''' (ros. Василий Иванович Игнатенко; ur. 13 marca 1961 w Spieriżje, zm. 13 maja 1986 w Moskwie) – strażak, starszy sierżant wojsk wewnętrznych ZSRR, dowódca oddziału (drużyny) [[SWPCz-6]] biorącej udział w akcji gaśniczej 26 kwietnia 1986, jedna z ofiar śmiertelnych wypadku. | |
| | | | |
| | == Życiorys == | | == Życiorys == |
| − | Urodził się 13 marca 1961 we wsi Spieriżje w rejonie brahińskim w obwodzie homelskim w Białoruskiej SRR. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął naukę w szkole zawodowej na kierunku elektrotechnika w Homlu. Następnie otrzymał nakaz pracy w Bobrujsku. Z uwagi na podjętą pracę przez dwa lata odraczano mu powołanie do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Trzeciego roku został powołany i służył w wojskach pożarniczych w Moskwie. Nie złożył przysięgi wojskowej. Po przejściu do cywila postanowił kontynuować pracę w straży. Bezskutecznie próbował dostać pracę w straży w Czernihowie. Dzięki protekcji sąsiada który pracował w elektrowni został przyjęty do straży<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://gp.by/category/special/only-in-gp/news89954.html|tytuł=Мать героя Чернобыля рассказала о сыне|autor=|data dostępu=2019-02-09|opublikowany=gp.by|język=}}</ref>. W 1982 rozpoczął służbę w organach ministerstwa spraw wewnętrznych<ref>{{Cytuj stronę|url=https://fireman.club/statyi-polzovateley/ignatenko-vasilij-ivanovich/|tytuł=Копирование доступно после регистрации на сайте.|autor=|data dostępu=2019-05-14|opublikowany=fireman.club|język=}}</ref>. | + | Urodził się 5 czerwca 1959 na Białorusi w obwodzie homelskim. Po odbyciu służby w Armii Radzieckiej w 1982 roku objął funkcję, dowódcy samodzielnej zmilitaryzowanej jednostki pożarniczej nr 6 w Prypeci. |
| | | | |
| − | === 26 kwietnia 1986 ===
| + | == 26 kwietnia 1986 roku == |
| − | W chwili wypadku pełnił dyżur bojowy. O 1:35 jego jednostka jako druga przybyła na miejsce akcji gaśniczej wezwana jako wsparcie dla [[WPCz-2]]. Nad ranem z pierwszymi objawami choroby popromiennej został przewieziony na oddział szpitalny [[MSCz-126]] w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]]<nowiki/> gdzie otrzymał podstawową opiekę medyczną. 27 kwietnia został przewieziony na oddział radiologiczny Instytutu Biofizyki [[Szpital Kliniczny nr 6 w Moskwie|Szpitala Klinicznego nr 6 w Moskwie]] . Otrzymał najprawdopodobniej dawkę 1600 remów<ref name=":0" />.
| + | 26 kwietnia 1986 roku o około godziny 1:35 w nocy jego jednostka przybyła na miejsce zdarzenia. Po wstępnej ocenie sytuacji i po przydzieleniu zadań oddziałom gaśniczym podjął decyzję o skierowaniu części strażaków na dach bloku IV oraz III. |
| | | | |
| − | === Śmierć ===
| + | Zmarł 14 maja 1986 roku w wieku 27 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany na cmentarzu Mitino w Moskwie. |
| − | Mimo przeszczepu szpiku kostnego 2 maja od siostry Ludmiły zmarł 13 maja 1986 o godzinie 11:20 w wieku 25 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej IV stopnia. Został pochowany 15 maja na tamtejszym [[Cmentarz Mitiński|Cmentarzu Mitińskim]] (kwatera 162)<ref name=":0" />.
| |
| | | | |
| − | == Odznaczenia ==
| + | Pośmiertnie uhonorowany tytułem Bohatera Ukrainy, odznaczony medalem "Złota Gwiazda". (dekret Prezydencki nr 328/2006 z dnia 21 kwietnia 2006 r.) oraz Orderem "Za Odwagę" (dekret prezydencki nr 346/1996 z dnia 8 maja 1996) oraz Orderem Czerwonego Sztandaru |
| − | * Tytuł ''Bohater Ukrainy'' oraz medal ''Złota Gwiazda''<ref>dekret Prezydencki nr 328/2006 z dnia 21 kwietnia 2006 r.</ref> (2006) (pośmiertnie)
| |
| − | * Order ''Za Odwagę''<ref>dekret prezydencki nr 346/1996 z dnia 8 maja 1996 r.</ref> (1996) (pośmiertnie)
| |
| − | * Order Czerwonego Sztandaru (pośmiertnie)
| |
| | | | |
| − | == Życie prywatne<ref name=":0" /> == | + | == Krzyk Czarnobyla == |
| − | {{Osobny artykuł|Ludmiła Ignatienko}}Wraz z małżonką mieszkał na pierwszym piętrze hotelu pracowniczego przeznaczonego dla członków straży znajdującego się w sąsiedztwie remizy.
| + | [[Plik:532938 509105982471862 75365442 n.jpg|mały|Ludmiła Ignatenko przy Pomnik w Sławutyczu.]] |
| − | * Małżonka: [[Ludmiła Ignatienko|Ludmiła]] (ślub 24 września 1983), w momencie wypadku była w szóstym miesiącu ciąży
| + | W książce "Czarnobylska modlitwa" autorka, Swietłana Aleksijewicz udokumentowała historię żony Wasilija Ignatenki - Ludmiły. |
| − | * Dzieci: Natasza (córka †1986)<ref>W wyniku napromieniowania żyła jedynie cztery godziny. Pochowana w grobie Wasilija.</ref>
| |
| − | * Matka: Tatjana Pietrowna<ref>zam. Berezyna, obw. miński</ref>
| |
| − | * Ojciec: Iwan Tarasowicz († 61 l. 1995)
| |
| − | * Rodzeństwo: Ludmiła († lato 2015), Natasza (ur. 1971/72), Kolja, Witalij
| |
| | | | |
| − | == Krzyk Czarnobyla ==
| |
| − | W książce "Czarnobylska modlitwa" autorka, Swietłana Aleksijewicz udokumentowała historię żony Wasilija Ignatienki - Ludmiły.
| |
| | | | |
| − | == Przypisy == | + | <!-- ============================================================ --> |
| − | <references /> | + | <!-- NIE DODAWAJ WIĘCEJ LINKÓW. CZARNOBYL WIKI NIE JEST ZBIOREM LINKÓW --> |
| − | {{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}}
| + | <!-- Jeżeli sądzisz, że Twój link może się przydać, zamiast tutaj --> |
| − | [[Kategoria:Ludzie]]
| + | <!-- umieść go najpierw na stronie dyskusji tego artykułu. Linki --> |
| − | [[Kategoria:Ofiary śmiertelne]]
| + | <!-- umieszczone bez przeprowadzonej weryfikacji zostaną usunięte --> |
| − | [[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Mitińskim]]
| + | <!-- ============================================================ --> |
| − | [[Kategoria:Hospitalizowani w Szpitalu Klinicznym nr 6]]
| |
| − | [[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]
| |
| − | [[Kategoria:Strażacy]]
| |
| − | [[Kategoria:SWPCz-6]]
| |
| − | {{DEFAULTSORT:Ignatenko Wasilij}}
| |
Urodził się 5 czerwca 1959 na Białorusi w obwodzie homelskim. Po odbyciu służby w Armii Radzieckiej w 1982 roku objął funkcję, dowódcy samodzielnej zmilitaryzowanej jednostki pożarniczej nr 6 w Prypeci.
26 kwietnia 1986 roku o około godziny 1:35 w nocy jego jednostka przybyła na miejsce zdarzenia. Po wstępnej ocenie sytuacji i po przydzieleniu zadań oddziałom gaśniczym podjął decyzję o skierowaniu części strażaków na dach bloku IV oraz III.
Zmarł 14 maja 1986 roku w wieku 27 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany na cmentarzu Mitino w Moskwie.
Pośmiertnie uhonorowany tytułem Bohatera Ukrainy, odznaczony medalem "Złota Gwiazda". (dekret Prezydencki nr 328/2006 z dnia 21 kwietnia 2006 r.) oraz Orderem "Za Odwagę" (dekret prezydencki nr 346/1996 z dnia 8 maja 1996) oraz Orderem Czerwonego Sztandaru
W książce "Czarnobylska modlitwa" autorka, Swietłana Aleksijewicz udokumentowała historię żony Wasilija Ignatenki - Ludmiły.
