Nowe Szepielicze: Różnice pomiędzy wersjami
(Utworzono nową stronę "Nowe Szepielicze (ros. Новошепеличи trb. Nowoszepieliczi) - opuszczona wieś na terenie Czarnobylskiej Strefy Wykluczenia.") |
|||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | Nowe Szepielicze (ros. Новошепеличи trb. Nowoszepieliczi) - opuszczona wieś na terenie Czarnobylskiej Strefy Wykluczenia. | + | '''Nowe Szepielicze''' (ros. Новошепеличи trb. Nowoszepieliczi) - opuszczona wieś na terenie Czarnobylskiej Strefy Wykluczenia. |
| + | |||
| + | == Historia == | ||
| + | Pod koniec XIX wieku siedziba dawnej gminy Szepielicze w powiecie radomyskim a od roku 1919 w czarnobylskim w Ukraińskiej SRR<ref>[http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_XI/899 Szepelicze] w ''Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego''. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890.</ref>. W latach 70-tych w miejscowej szkole pracowała późniejsza laureatka nagrody im. Tarasa Szewczenki Nadia Oleksandrowna Wiszniew. W 1986 wieś zamieszkiwało 1 683 osób które zostały ewakuowane 3 maja 1986. Po awarii na terenie wsi na terenie byłego kołchozu im. M. Kalinina zlokalizowano eksperymentalne gospodarstwo rolne, w którym hodowano duże i małe bydło rogate a także prowadzono badania w celu oczyszczenia gleby z izotopów promieniotwórczych za pomocą robaków z Kalifornii. W 1987 do wsi powrócili jej rdzenni mieszkańcy tzw. [[samosioły]] małżeństwo Sawa (1929 - 2014) oraz Elena (1933) Obrażej. W 1996 roku wieś została usunięta ze spisu miejscowości. W 2006 małżeństwo samosiołów odwiedził ówczesny prezydent Wiktor Juszczenko i zainicjował dostarczenia im bezpłatnie drewna opałowego na zimę. W 2014 gdy zmarł Sawa Obrażej jego żona przeprowadziła się do Czarnobyla<ref>{{Cytuj stronę|url=https://czarnobyl.pl/artykuly/aktualnosci/zmarl-dziadek-sawa|tytuł=Zmarł Dziadek Sawa|autor=|data dostępu=2019-02-07|opublikowany=czarnobyl.pl|język=}}</ref>. | ||
| + | |||
| + | == Przypisy == | ||
| + | <references /> | ||
Aktualna wersja na dzień 02:17, 7 lut 2019
Nowe Szepielicze (ros. Новошепеличи trb. Nowoszepieliczi) - opuszczona wieś na terenie Czarnobylskiej Strefy Wykluczenia.
Historia[edytuj | edytuj kod]
Pod koniec XIX wieku siedziba dawnej gminy Szepielicze w powiecie radomyskim a od roku 1919 w czarnobylskim w Ukraińskiej SRR[1]. W latach 70-tych w miejscowej szkole pracowała późniejsza laureatka nagrody im. Tarasa Szewczenki Nadia Oleksandrowna Wiszniew. W 1986 wieś zamieszkiwało 1 683 osób które zostały ewakuowane 3 maja 1986. Po awarii na terenie wsi na terenie byłego kołchozu im. M. Kalinina zlokalizowano eksperymentalne gospodarstwo rolne, w którym hodowano duże i małe bydło rogate a także prowadzono badania w celu oczyszczenia gleby z izotopów promieniotwórczych za pomocą robaków z Kalifornii. W 1987 do wsi powrócili jej rdzenni mieszkańcy tzw. samosioły małżeństwo Sawa (1929 - 2014) oraz Elena (1933) Obrażej. W 1996 roku wieś została usunięta ze spisu miejscowości. W 2006 małżeństwo samosiołów odwiedził ówczesny prezydent Wiktor Juszczenko i zainicjował dostarczenia im bezpłatnie drewna opałowego na zimę. W 2014 gdy zmarł Sawa Obrażej jego żona przeprowadziła się do Czarnobyla[2].
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ Szepelicze w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890.
- ↑ Zmarł Dziadek Sawa. czarnobyl.pl. [dostęp 2019-02-07].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
