ISU-152: Różnice pomiędzy wersjami

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
(Galeria: aktualne zdjęcie ISU-152)
 
(Nie pokazano 4 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
[[Plik:2.JPG|mały|Działa pancerne ISU-152 były używane między do burzenia małych obiektów budowlanych.]]
+
[[Plik:2.JPG|mały|Działa pancerne ISU-152 były używane między do burzenia małych obiektów budowlanych na terenie przemysłowym elektrowni. ]]
 
'''ISU-152''' – ciężkie działo pancerne produkcji radzieckiej z okresu II wojny światowej. Kilkanaście egzemplarzy tego pojazdu zostało użytych w akcji usuwania skutków Katastrofy w Czarnobylu.
 
'''ISU-152''' – ciężkie działo pancerne produkcji radzieckiej z okresu II wojny światowej. Kilkanaście egzemplarzy tego pojazdu zostało użytych w akcji usuwania skutków Katastrofy w Czarnobylu.
  
== Zarys historyczny ==
+
== Historia ==
 
ISU-152 był ciężkim działem pancernym produkowanym seryjnie w latach 1943-1947 w Zakładach Kirowa w Czelabińsku i Leningradzie w ZSRR, ostatecznie działo zostało wycofane z uzbrojenia Armii Radzieckiej w 1972 roku.
 
ISU-152 był ciężkim działem pancernym produkowanym seryjnie w latach 1943-1947 w Zakładach Kirowa w Czelabińsku i Leningradzie w ZSRR, ostatecznie działo zostało wycofane z uzbrojenia Armii Radzieckiej w 1972 roku.
  
== Udział w akcji usuwania skutków Katastrofy ==
+
== Udział w akcji usuwania skutków katastrofy ==
W czasie akcji usuwania skutków awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej zostało użytych kilka pojazdów ISU-152<ref group="uwagi">Bazując na materiałach zdjęciowych można potwierdzić jedynie obecność trzech pojazdów o numerach taktycznych: 100, 129 oraz 130.</ref> najprawdopodobniej skierowanych tam celowo do pełnienia funkcji ciągników gąsienicowych oraz maszyn burzących z uwagi na dużą moc ich silnika (520 KM). Po zakończeniu wszystkich działań likwidacyjnych część z pojazdów została pozostawiona na kilku składowiskach pojazdów biorących udział w akcji likwidacyjnej.  
+
W czasie akcji usuwania skutków awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej zostało użytych kilka pojazdów ISU-152M<ref group="uwagi">Bazując na materiałach zdjęciowych można potwierdzić jedynie obecność trzech pojazdów o numerach taktycznych: 100, 129 oraz 130. Wariant "M" był ostatnią modernizacją tych maszyn przeprowadzoną w 1959 roku w Zakładach Kirowa w Czelabińsku.</ref>. najprawdopodobniej skierowanych tam celowo do pełnienia funkcji ciągników gąsienicowych oraz maszyn burzących z uwagi na dużą moc ich silnika (520 KM). Po zakończeniu wszystkich działań likwidacyjnych część z pojazdów została pozostawiona na kilku składowiskach pojazdów biorących udział w akcji likwidacyjnej.  
 
{| class="wikitable"
 
{| class="wikitable"
 
|+Miejsca pozostawienia pojazdów
 
|+Miejsca pozostawienia pojazdów
 
!Lokalizacja
 
!Lokalizacja
 +
!Współrzędne
 
!Uwagi
 
!Uwagi
 
|-
 
|-
|Magazyn ropy naftowej
+
|Baza paliw
 +
|51°24'00.7"N 30°04'37.3"E
 
|Egzemplarz o numerze taktycznym 100
 
|Egzemplarz o numerze taktycznym 100
 
|-
 
|-
|W pobliżu elektrownii
+
|Kompleks przemysłowy elektrowni
 +
|
 
|Egzemplarz o numerze taktycznym 129
 
|Egzemplarz o numerze taktycznym 129
 
|-
 
|-
 
|[[Punkt składowania odpadów radioaktywnych "Burakówka"]]
 
|[[Punkt składowania odpadów radioaktywnych "Burakówka"]]
 +
|51°19'46.1"N 29°55'21.8"E
 
|Egzemplarz o numerze taktycznym 130
 
|Egzemplarz o numerze taktycznym 130
 
|}
 
|}
  
 
== Hipotezy ==
 
== Hipotezy ==
Istnieje wiele teorii i hipotez próbujących wyjaśnić prawdziwe powody skierowania w rejon elektrowni dział pancernych ISU-152. Dotychczas brak jest jakichkolwiek oficjalnych i wiarygodnych informacji na ten temat. Jedną z najbardziej rozpowszechnionych teorii dotyczących wykorzystania pojazdów przytoczony na łamach rosyjskiego magazynu ''Krylja Rodiny (Skrzydła ojczyzny)'' jest próba użycia ich do udrożniania zawalonych korytarzy w budynku bloku IV przy pomocy pocisków burzących. Pośrednie potwierdzenie tej teorii można znaleźć w książce J. W. Mironowa "''Czernobyl: nieobjawlennaja wojna''". Inna z hipotez mówi o planach strzelania pociskami burzącymi do górnych sekcji głównego budynku bloku którego celem miało być zawalenie się jego części i tym samym częściowe zakrycie krateru reaktora guzem. Kolejna teoria głosi natomiast pogląd że maszyny zostały skierowane w rejon awarii w celu przetestowania nowej metody gaszenia pożaru polegającej na oddawaniu strzałów z armaty uzbrojonej w specjalne pociski zawierające substancję w postaci proszku który miał za zadanie ugasić płonący grafit. Najprawdopodobniej jednak co udokumentowano w postaci zdjęć maszyny te, wycofane z uzbrojenia Armii Radzieckiej w latach 70-tych, z uwagi na dużą moc ich silnika służyły do wyburzania obiektów budowlanych oraz w charakterze ciągników. Wydaje się to najbardziej racjonalnym powodem, zwłaszcza że koszt nowoczesnego w tamtym czasie pojazdu inżynieryjnego IMR-2 był o wiele wyższy niż przestarzałej broni samobieżnej.<ref>{{Cytuj stronę|url=https://zen.yandex.ru/media/warpig/primenenie-isu152-v-chernobyle-5a75c96aad0f22642ea371db|tytuł=Применение ИСУ-152 в Чернобыле|autor=|data dostępu=2018-04-29|opublikowany=zen.yandex.ru|język=}}</ref>
+
Istnieje wiele teorii i hipotez próbujących wyjaśnić prawdziwe powody skierowania w rejon Strefy Wykluczenia dział pancernych ISU-152. Dotychczas brak jest jakichkolwiek oficjalnych i wiarygodnych informacji na ten temat. Jedną z najbardziej rozpowszechnionych teorii dotyczących wykorzystania pojazdów przytoczony na łamach rosyjskiego magazynu ''Krylja Rodiny (Skrzydła ojczyzny)'' jest próba użycia ich do udrożniania zawalonych korytarzy w budynku reaktora bloku nr IV przy pomocy pocisków burzących. Pośrednie potwierdzenie tej teorii można znaleźć w książce J. W. Mironowa "''Czernobyl: nieobjawlennaja wojna''". Inna z hipotez mówi o planach strzelania pociskami burzącymi do górnych sekcji głównego budynku bloku którego celem miało być zawalenie się jego części i tym samym częściowe zakrycie krateru reaktora gruzem. Kolejna teoria głosi natomiast pogląd że maszyny zostały skierowane w rejon awarii w celu przetestowania nowej metody gaszenia pożaru polegającej na oddawaniu strzałów z armaty uzbrojonej w specjalne pociski zawierające substancję w postaci proszku który miał za zadanie ugasić płonący grafit. Najprawdopodobniej jednak co udokumentowano w postaci zdjęć maszyny te, wycofane z uzbrojenia Armii Radzieckiej w latach 70-tych, z uwagi na dużą moc ich silnika służyły do wyburzania obiektów budowlanych oraz w charakterze ciągników. Wydaje się to najbardziej racjonalnym powodem, zwłaszcza że koszt nowoczesnego w tamtym czasie pojazdu inżynieryjnego IMR-2 był o wiele wyższy niż przestarzałej broni samobieżnej.<ref>{{Cytuj stronę|url=https://zen.yandex.ru/media/warpig/primenenie-isu152-v-chernobyle-5a75c96aad0f22642ea371db|tytuł=Применение ИСУ-152 в Чернобыле|autor=|data dostępu=2018-04-29|opublikowany=zen.yandex.ru|język=}}</ref>
  
 
== Galeria ==
 
== Galeria ==
Linia 33: Linia 37:
 
Plik:5.JPG|  
 
Plik:5.JPG|  
 
Plik:8.JPG|
 
Plik:8.JPG|
 +
Plik:ISU-152.jpg|
 
</gallery>
 
</gallery>
  

Aktualna wersja na dzień 00:24, 9 kwi 2022

Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
Działa pancerne ISU-152 były używane między do burzenia małych obiektów budowlanych na terenie przemysłowym elektrowni.

ISU-152 – ciężkie działo pancerne produkcji radzieckiej z okresu II wojny światowej. Kilkanaście egzemplarzy tego pojazdu zostało użytych w akcji usuwania skutków Katastrofy w Czarnobylu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

ISU-152 był ciężkim działem pancernym produkowanym seryjnie w latach 1943-1947 w Zakładach Kirowa w Czelabińsku i Leningradzie w ZSRR, ostatecznie działo zostało wycofane z uzbrojenia Armii Radzieckiej w 1972 roku.

Udział w akcji usuwania skutków katastrofy[edytuj | edytuj kod]

W czasie akcji usuwania skutków awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej zostało użytych kilka pojazdów ISU-152M[uwagi 1]. najprawdopodobniej skierowanych tam celowo do pełnienia funkcji ciągników gąsienicowych oraz maszyn burzących z uwagi na dużą moc ich silnika (520 KM). Po zakończeniu wszystkich działań likwidacyjnych część z pojazdów została pozostawiona na kilku składowiskach pojazdów biorących udział w akcji likwidacyjnej.

Miejsca pozostawienia pojazdów
Lokalizacja Współrzędne Uwagi
Baza paliw 51°24'00.7"N 30°04'37.3"E Egzemplarz o numerze taktycznym 100
Kompleks przemysłowy elektrowni Egzemplarz o numerze taktycznym 129
Punkt składowania odpadów radioaktywnych "Burakówka" 51°19'46.1"N 29°55'21.8"E Egzemplarz o numerze taktycznym 130

Hipotezy[edytuj | edytuj kod]

Istnieje wiele teorii i hipotez próbujących wyjaśnić prawdziwe powody skierowania w rejon Strefy Wykluczenia dział pancernych ISU-152. Dotychczas brak jest jakichkolwiek oficjalnych i wiarygodnych informacji na ten temat. Jedną z najbardziej rozpowszechnionych teorii dotyczących wykorzystania pojazdów przytoczony na łamach rosyjskiego magazynu Krylja Rodiny (Skrzydła ojczyzny) jest próba użycia ich do udrożniania zawalonych korytarzy w budynku reaktora bloku nr IV przy pomocy pocisków burzących. Pośrednie potwierdzenie tej teorii można znaleźć w książce J. W. Mironowa "Czernobyl: nieobjawlennaja wojna". Inna z hipotez mówi o planach strzelania pociskami burzącymi do górnych sekcji głównego budynku bloku którego celem miało być zawalenie się jego części i tym samym częściowe zakrycie krateru reaktora gruzem. Kolejna teoria głosi natomiast pogląd że maszyny zostały skierowane w rejon awarii w celu przetestowania nowej metody gaszenia pożaru polegającej na oddawaniu strzałów z armaty uzbrojonej w specjalne pociski zawierające substancję w postaci proszku który miał za zadanie ugasić płonący grafit. Najprawdopodobniej jednak co udokumentowano w postaci zdjęć maszyny te, wycofane z uzbrojenia Armii Radzieckiej w latach 70-tych, z uwagi na dużą moc ich silnika służyły do wyburzania obiektów budowlanych oraz w charakterze ciągników. Wydaje się to najbardziej racjonalnym powodem, zwłaszcza że koszt nowoczesnego w tamtym czasie pojazdu inżynieryjnego IMR-2 był o wiele wyższy niż przestarzałej broni samobieżnej.[1]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Bazując na materiałach zdjęciowych można potwierdzić jedynie obecność trzech pojazdów o numerach taktycznych: 100, 129 oraz 130. Wariant "M" był ostatnią modernizacją tych maszyn przeprowadzoną w 1959 roku w Zakładach Kirowa w Czelabińsku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Применение ИСУ-152 в Чернобыле. zen.yandex.ru. [dostęp 2018-04-29].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".