Szpital Kliniczny nr 6 w Moskwie: Różnice pomiędzy wersjami
| (Nie pokazano 5 wersji utworzonych przez 2 użytkowników) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Plik: | + | [[Plik:Szpital Kliniczny nr 6.png|mały]] |
<div class="thumb tright"><div class="thumbinner" style="width:275px;">{{#display_map: | <div class="thumb tright"><div class="thumbinner" style="width:275px;">{{#display_map: | ||
| − | 55. | + | 55.8054525,37.4564039 |
}} | }} | ||
</div></div> | </div></div> | ||
| − | '''Szpital Kliniczny nr 6''' (ros. клиническая больница № 6) - szpital w którym hospitalizowano osoby poszkodowane wskutek Awarii Czarnobylskiej znajdujący się w Moskwie przy ul. | + | '''Szpital Kliniczny nr 6''' (ros. клиническая больница № 6) - szpital w którym hospitalizowano osoby poszkodowane wskutek [[Wypadek w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej|Awarii Czarnobylskiej]] znajdujący się w Moskwie przy ul. Marszałka Nowikowa 23. |
| + | |||
| + | == Historia == | ||
| + | Rozwój technologii jądrowych w ZSRR w drugiej połowie lat czterdziestych stworzył zapotrzebowanie w specjalnej obsłudze medycznej, która zapewniłaby pracownikom branży jądrowej profilaktykę chorób zawodowych, tworzenie norm BHP i leczenie zatruć wynikających z procesów produkcyjnych. Z inicjatywy Awetika Burnaziana, twórcy radzieckiej medycyny wojskowej, w roku 1948 powstaje szpital obliczony na 200 łóżek, zadaniem którego staje się obsługa pracowników przemysłu jądrowego. W roku 1950 na podstawie tego szpitala zostaje utworzony Instytut Biofizyki Ministerstwa ochrony zdrowia ZSRR. W jego składzie w roku 1951 utworzono Oddział kliniczny medycyny radiacyjnej. W roku 1960 zmienia on nazwę na Szpital kliniczny nr 6. | ||
| + | |||
| + | Pierwsze osoby z wysokimi dawkami promieniowania trafiły do szpitala nr 6 we wrześniu 1953 roku. Następnie w marcu 1954 r. oraz w 1957 r., po katastrofie w zakładach "Majak". Dzięki temu instytut otrzymał duże doświadczenie w leczeniu patologii popromiennych i stał się wiodąca organizacją ds. medycyny radiacyjnej w ZSRR.<ref>{{Cytuj stronę|url=http://fmbafmbc.ru/about/about-the-center/the-history-of-the-centre/|tytuł=ИСТОРИЯ ЦЕНТРА|autor=|data dostępu=|opublikowany=|język=}}</ref> | ||
== Katastrofa w Czarnobylu == | == Katastrofa w Czarnobylu == | ||
| Linia 10: | Linia 15: | ||
W sumie na oddziale klinicznym śmierć poniosło: 6 strażaków, 19 pracowników elektrowni oraz 2 pracowników fabryki turbin biorących udział w w eksperymencie<ref>{{Cytuj stronę|url=http://members.upcpoczta.pl/m.luczkiewicz4/czarnobyl/akcja.html|tytuł=Akcja ratunkowa i likwidacja skutków katastrofy|autor=Maciej Luczkiewicz|data dostępu=2017-02-23|opublikowany=czarnobyl1986.info|język=}}</ref><ref>{{Cytuj pismo|nazwisko=Champlin|imię=Richard|tytuł=With the Chernobyl Victims : An American Doctor's Inside Report From Moscow's Hospital No. 6|url=http://articles.latimes.com/1986-07-06/magazine/tm-22973_1_bone-marrow-transplant|czasopismo=Los Angeles Times|wolumin=|wydanie=|strony=|data=1986-07-06|wydawca=|miejsce=|issn=}}</ref> | W sumie na oddziale klinicznym śmierć poniosło: 6 strażaków, 19 pracowników elektrowni oraz 2 pracowników fabryki turbin biorących udział w w eksperymencie<ref>{{Cytuj stronę|url=http://members.upcpoczta.pl/m.luczkiewicz4/czarnobyl/akcja.html|tytuł=Akcja ratunkowa i likwidacja skutków katastrofy|autor=Maciej Luczkiewicz|data dostępu=2017-02-23|opublikowany=czarnobyl1986.info|język=}}</ref><ref>{{Cytuj pismo|nazwisko=Champlin|imię=Richard|tytuł=With the Chernobyl Victims : An American Doctor's Inside Report From Moscow's Hospital No. 6|url=http://articles.latimes.com/1986-07-06/magazine/tm-22973_1_bone-marrow-transplant|czasopismo=Los Angeles Times|wolumin=|wydanie=|strony=|data=1986-07-06|wydawca=|miejsce=|issn=}}</ref> | ||
| + | |||
| + | == Obecnie == | ||
| + | W roku 2007 Instytut Biofizyki zjednoczono ze Szpitalem klinicznym nr 6 w Federalne medyczne centrum biofizyki im. A. I. Burnaziana. W składzie tej organizacji znajduje się mobilny szpital samochodowy oraz brygada reagowania kryzysowego.<ref>{{Cytuj stronę|url=http://fmbafmbc.ru/about/about-the-center/the-history-of-the-centre/|tytuł=ИСТОРИЯ ЦЕНТРА|autor=|data dostępu=|opublikowany=|język=}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://fmbafmbc.ru/clinics/hospital/mobile-hospital/|tytuł=МОБИЛЬНЫЙ ГОСПИТАЛЬ|autor=|data dostępu=|opublikowany=|język=}}</ref> | ||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
<references /> | <references /> | ||
Aktualna wersja na dzień 18:28, 2 sty 2024
55.8054525,37.4564039
}}
Szpital Kliniczny nr 6 (ros. клиническая больница № 6) - szpital w którym hospitalizowano osoby poszkodowane wskutek Awarii Czarnobylskiej znajdujący się w Moskwie przy ul. Marszałka Nowikowa 23.
Spis treści
Historia[edytuj | edytuj kod]
Rozwój technologii jądrowych w ZSRR w drugiej połowie lat czterdziestych stworzył zapotrzebowanie w specjalnej obsłudze medycznej, która zapewniłaby pracownikom branży jądrowej profilaktykę chorób zawodowych, tworzenie norm BHP i leczenie zatruć wynikających z procesów produkcyjnych. Z inicjatywy Awetika Burnaziana, twórcy radzieckiej medycyny wojskowej, w roku 1948 powstaje szpital obliczony na 200 łóżek, zadaniem którego staje się obsługa pracowników przemysłu jądrowego. W roku 1950 na podstawie tego szpitala zostaje utworzony Instytut Biofizyki Ministerstwa ochrony zdrowia ZSRR. W jego składzie w roku 1951 utworzono Oddział kliniczny medycyny radiacyjnej. W roku 1960 zmienia on nazwę na Szpital kliniczny nr 6.
Pierwsze osoby z wysokimi dawkami promieniowania trafiły do szpitala nr 6 we wrześniu 1953 roku. Następnie w marcu 1954 r. oraz w 1957 r., po katastrofie w zakładach "Majak". Dzięki temu instytut otrzymał duże doświadczenie w leczeniu patologii popromiennych i stał się wiodąca organizacją ds. medycyny radiacyjnej w ZSRR.[1]
Katastrofa w Czarnobylu[edytuj | edytuj kod]
Początkowo 26 kwietnia 1986 roku wszystkim poszkodowanym u których pojawiały się pierwsze objawy choroby popromiennej udzielono pierwszej pomocy w Miejskim Szpitalu w Prypeci. Niestety szpital ten nie był w stanie zapewnić im dalszej specjalistycznej opieki medycznej i w godzinach wieczornych tego samego dnia wszystkich przetransportowano drogą lotniczą z Kijowa (prócz Aleksandra Leleczenki, którego stan był zbyt poważny, by mógł zostać transportowany) do Szpitala Klinicznego nr 6 w Moskwie. Znajdował się tam bowiem najlepiej wyposażony w całym ZSRR oddział leczenie chorób popromiennych. Ordynatorem oddziału leczenie chorób popromiennych była dr Angelina Guskowa oraz dr. Aleksander Baranow. Mimo profesjonalnej opieki medycznej i wykonania przeszczepów szpiku kostnego u poszkodowanych, wykonanych przez amerykańskich specjalistów - dr Roberta Gale'a i dr Paula Terasaki oraz Armanda Hammer. Transplantacje szpiku przeprowadzono na 12 osobach z czego jedynie odniosła skutek w przypadku dwóch osób[2].
W sumie na oddziale klinicznym śmierć poniosło: 6 strażaków, 19 pracowników elektrowni oraz 2 pracowników fabryki turbin biorących udział w w eksperymencie[3][4]
Obecnie[edytuj | edytuj kod]
W roku 2007 Instytut Biofizyki zjednoczono ze Szpitalem klinicznym nr 6 w Federalne medyczne centrum biofizyki im. A. I. Burnaziana. W składzie tej organizacji znajduje się mobilny szpital samochodowy oraz brygada reagowania kryzysowego.[5][6]
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ ИСТОРИЯ ЦЕНТРА.Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ 102. Moskau, Hospital Nummer 6. rikart.de. [dostęp 2017-02-23].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Maciej Luczkiewicz: Akcja ratunkowa i likwidacja skutków katastrofy. czarnobyl1986.info. [dostęp 2017-02-23].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Richard Champlin. Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".. „Los Angeles Times”, 1986-07-06.
- ↑ ИСТОРИЯ ЦЕНТРА.Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ МОБИЛЬНЫЙ ГОСПИТАЛЬ.Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
