ISU-152: Różnice pomiędzy wersjami
m |
(→Galeria: aktualne zdjęcie ISU-152) |
||
| (Nie pokazano 3 wersji utworzonych przez 3 użytkowników) | |||
| Linia 2: | Linia 2: | ||
'''ISU-152''' – ciężkie działo pancerne produkcji radzieckiej z okresu II wojny światowej. Kilkanaście egzemplarzy tego pojazdu zostało użytych w akcji usuwania skutków Katastrofy w Czarnobylu. | '''ISU-152''' – ciężkie działo pancerne produkcji radzieckiej z okresu II wojny światowej. Kilkanaście egzemplarzy tego pojazdu zostało użytych w akcji usuwania skutków Katastrofy w Czarnobylu. | ||
| − | == | + | == Historia == |
ISU-152 był ciężkim działem pancernym produkowanym seryjnie w latach 1943-1947 w Zakładach Kirowa w Czelabińsku i Leningradzie w ZSRR, ostatecznie działo zostało wycofane z uzbrojenia Armii Radzieckiej w 1972 roku. | ISU-152 był ciężkim działem pancernym produkowanym seryjnie w latach 1943-1947 w Zakładach Kirowa w Czelabińsku i Leningradzie w ZSRR, ostatecznie działo zostało wycofane z uzbrojenia Armii Radzieckiej w 1972 roku. | ||
| − | == Udział w akcji usuwania skutków | + | == Udział w akcji usuwania skutków katastrofy == |
| − | W czasie akcji usuwania skutków awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej zostało użytych kilka pojazdów ISU- | + | W czasie akcji usuwania skutków awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej zostało użytych kilka pojazdów ISU-152M<ref group="uwagi">Bazując na materiałach zdjęciowych można potwierdzić jedynie obecność trzech pojazdów o numerach taktycznych: 100, 129 oraz 130. Wariant "M" był ostatnią modernizacją tych maszyn przeprowadzoną w 1959 roku w Zakładach Kirowa w Czelabińsku.</ref>. najprawdopodobniej skierowanych tam celowo do pełnienia funkcji ciągników gąsienicowych oraz maszyn burzących z uwagi na dużą moc ich silnika (520 KM). Po zakończeniu wszystkich działań likwidacyjnych część z pojazdów została pozostawiona na kilku składowiskach pojazdów biorących udział w akcji likwidacyjnej. |
{| class="wikitable" | {| class="wikitable" | ||
|+Miejsca pozostawienia pojazdów | |+Miejsca pozostawienia pojazdów | ||
| Linia 13: | Linia 13: | ||
!Uwagi | !Uwagi | ||
|- | |- | ||
| − | | | + | |Baza paliw |
|51°24'00.7"N 30°04'37.3"E | |51°24'00.7"N 30°04'37.3"E | ||
|Egzemplarz o numerze taktycznym 100 | |Egzemplarz o numerze taktycznym 100 | ||
|- | |- | ||
| − | | | + | |Kompleks przemysłowy elektrowni |
| | | | ||
|Egzemplarz o numerze taktycznym 129 | |Egzemplarz o numerze taktycznym 129 | ||
| Linia 27: | Linia 27: | ||
== Hipotezy == | == Hipotezy == | ||
| − | Istnieje wiele teorii i hipotez próbujących wyjaśnić prawdziwe powody skierowania w rejon | + | Istnieje wiele teorii i hipotez próbujących wyjaśnić prawdziwe powody skierowania w rejon Strefy Wykluczenia dział pancernych ISU-152. Dotychczas brak jest jakichkolwiek oficjalnych i wiarygodnych informacji na ten temat. Jedną z najbardziej rozpowszechnionych teorii dotyczących wykorzystania pojazdów przytoczony na łamach rosyjskiego magazynu ''Krylja Rodiny (Skrzydła ojczyzny)'' jest próba użycia ich do udrożniania zawalonych korytarzy w budynku reaktora bloku nr IV przy pomocy pocisków burzących. Pośrednie potwierdzenie tej teorii można znaleźć w książce J. W. Mironowa "''Czernobyl: nieobjawlennaja wojna''". Inna z hipotez mówi o planach strzelania pociskami burzącymi do górnych sekcji głównego budynku bloku którego celem miało być zawalenie się jego części i tym samym częściowe zakrycie krateru reaktora gruzem. Kolejna teoria głosi natomiast pogląd że maszyny zostały skierowane w rejon awarii w celu przetestowania nowej metody gaszenia pożaru polegającej na oddawaniu strzałów z armaty uzbrojonej w specjalne pociski zawierające substancję w postaci proszku który miał za zadanie ugasić płonący grafit. Najprawdopodobniej jednak co udokumentowano w postaci zdjęć maszyny te, wycofane z uzbrojenia Armii Radzieckiej w latach 70-tych, z uwagi na dużą moc ich silnika służyły do wyburzania obiektów budowlanych oraz w charakterze ciągników. Wydaje się to najbardziej racjonalnym powodem, zwłaszcza że koszt nowoczesnego w tamtym czasie pojazdu inżynieryjnego IMR-2 był o wiele wyższy niż przestarzałej broni samobieżnej.<ref>{{Cytuj stronę|url=https://zen.yandex.ru/media/warpig/primenenie-isu152-v-chernobyle-5a75c96aad0f22642ea371db|tytuł=Применение ИСУ-152 в Чернобыле|autor=|data dostępu=2018-04-29|opublikowany=zen.yandex.ru|język=}}</ref> |
== Galeria == | == Galeria == | ||
| Linia 37: | Linia 37: | ||
Plik:5.JPG| | Plik:5.JPG| | ||
Plik:8.JPG| | Plik:8.JPG| | ||
| + | Plik:ISU-152.jpg| | ||
</gallery> | </gallery> | ||
Aktualna wersja na dzień 00:24, 9 kwi 2022
ISU-152 – ciężkie działo pancerne produkcji radzieckiej z okresu II wojny światowej. Kilkanaście egzemplarzy tego pojazdu zostało użytych w akcji usuwania skutków Katastrofy w Czarnobylu.
Spis treści
HistoriaEdytuj
ISU-152 był ciężkim działem pancernym produkowanym seryjnie w latach 1943-1947 w Zakładach Kirowa w Czelabińsku i Leningradzie w ZSRR, ostatecznie działo zostało wycofane z uzbrojenia Armii Radzieckiej w 1972 roku.
Udział w akcji usuwania skutków katastrofyEdytuj
W czasie akcji usuwania skutków awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej zostało użytych kilka pojazdów ISU-152M[uwagi 1]. najprawdopodobniej skierowanych tam celowo do pełnienia funkcji ciągników gąsienicowych oraz maszyn burzących z uwagi na dużą moc ich silnika (520 KM). Po zakończeniu wszystkich działań likwidacyjnych część z pojazdów została pozostawiona na kilku składowiskach pojazdów biorących udział w akcji likwidacyjnej.
| Lokalizacja | Współrzędne | Uwagi |
|---|---|---|
| Baza paliw | 51°24'00.7"N 30°04'37.3"E | Egzemplarz o numerze taktycznym 100 |
| Kompleks przemysłowy elektrowni | Egzemplarz o numerze taktycznym 129 | |
| Punkt składowania odpadów radioaktywnych "Burakówka" | 51°19'46.1"N 29°55'21.8"E | Egzemplarz o numerze taktycznym 130 |
HipotezyEdytuj
Istnieje wiele teorii i hipotez próbujących wyjaśnić prawdziwe powody skierowania w rejon Strefy Wykluczenia dział pancernych ISU-152. Dotychczas brak jest jakichkolwiek oficjalnych i wiarygodnych informacji na ten temat. Jedną z najbardziej rozpowszechnionych teorii dotyczących wykorzystania pojazdów przytoczony na łamach rosyjskiego magazynu Krylja Rodiny (Skrzydła ojczyzny) jest próba użycia ich do udrożniania zawalonych korytarzy w budynku reaktora bloku nr IV przy pomocy pocisków burzących. Pośrednie potwierdzenie tej teorii można znaleźć w książce J. W. Mironowa "Czernobyl: nieobjawlennaja wojna". Inna z hipotez mówi o planach strzelania pociskami burzącymi do górnych sekcji głównego budynku bloku którego celem miało być zawalenie się jego części i tym samym częściowe zakrycie krateru reaktora gruzem. Kolejna teoria głosi natomiast pogląd że maszyny zostały skierowane w rejon awarii w celu przetestowania nowej metody gaszenia pożaru polegającej na oddawaniu strzałów z armaty uzbrojonej w specjalne pociski zawierające substancję w postaci proszku który miał za zadanie ugasić płonący grafit. Najprawdopodobniej jednak co udokumentowano w postaci zdjęć maszyny te, wycofane z uzbrojenia Armii Radzieckiej w latach 70-tych, z uwagi na dużą moc ich silnika służyły do wyburzania obiektów budowlanych oraz w charakterze ciągników. Wydaje się to najbardziej racjonalnym powodem, zwłaszcza że koszt nowoczesnego w tamtym czasie pojazdu inżynieryjnego IMR-2 był o wiele wyższy niż przestarzałej broni samobieżnej.[1]
GaleriaEdytuj
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
UwagiEdytuj
- ↑ Bazując na materiałach zdjęciowych można potwierdzić jedynie obecność trzech pojazdów o numerach taktycznych: 100, 129 oraz 130. Wariant "M" był ostatnią modernizacją tych maszyn przeprowadzoną w 1959 roku w Zakładach Kirowa w Czelabińsku.
PrzypisyEdytuj
- ↑ Применение ИСУ-152 в Чернобыле. zen.yandex.ru. [dostęp 2018-04-29].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".