Potoczna nazwa pojazdu została nadana przez likwidatorów. Był to jedyny załogowy pojazd wykorzystywany do oczyszczania górnych elementów konstrukcji dachu bloku nr III spośród wszystkich dziesięciu pojazdów różnego typu. Niewiele wiadomo o jego konstrukcji oraz specyfikacji. Kabina była obłożona ołowiowymi płytami które jedynie częściowo chroniły kabinę gdzie znajdował się operator przed niekorzystnym oddziaływaniem promieniowania. Ponadto pojazd wyposażono w pług czołowy służący do przemieszczania radioaktywnego gruzu do miejsc zrzutu. Łącznie Fedja był wykorzystywany w 3 z 15 stref roboczych na dachu. Należał do najbardziej efektywnych pojazdów, wydajnością dorównywały mu jedynie pojazdy bazujące na serii Łunochod.