Fedja: Różnice pomiędzy wersjami
m |
|||
| Linia 3: | Linia 3: | ||
== Opis == | == Opis == | ||
| − | Potoczna nazwa pojazdu została nadana przez [[Likwidatorzy|likwidatorów]]. Był to jedyny załogowy pojazd wykorzystywany do oczyszczania górnych elementów konstrukcji dachu bloku nr III spośród wszystkich dziesięciu pojazdów różnego typu. Niewiele wiadomo o jego konstrukcji oraz specyfikacji. Kabina była obłożona ołowiowymi płytami które jedynie częściowo chroniły kabinę gdzie znajdował się operator przed niekorzystnym oddziaływaniem promieniowania. Ponadto pojazd wyposażono w pług czołowy służący do przemieszczania radioaktywnego gruzu do miejsc zrzutu. Łącznie Fedja był wykorzystywany 3 z 15 stref na dachu. Należał do najbardziej efektywnych pojazdów, wydajnością dorównywały mu jedynie pojazdy bazujące na serii Łunochod. | + | Potoczna nazwa pojazdu została nadana przez [[Likwidatorzy|likwidatorów]]. Był to jedyny załogowy pojazd wykorzystywany do oczyszczania górnych elementów konstrukcji dachu bloku nr III spośród wszystkich dziesięciu pojazdów różnego typu. Niewiele wiadomo o jego konstrukcji oraz specyfikacji. Kabina była obłożona ołowiowymi płytami które jedynie częściowo chroniły kabinę gdzie znajdował się operator przed niekorzystnym oddziaływaniem promieniowania. Ponadto pojazd wyposażono w pług czołowy służący do przemieszczania radioaktywnego gruzu do miejsc zrzutu. Łącznie Fedja był wykorzystywany w 3 z 15 stref roboczych na dachu. Należał do najbardziej efektywnych pojazdów, wydajnością dorównywały mu jedynie pojazdy bazujące na serii Łunochod. |
Aktualna wersja na dzień 13:21, 6 wrz 2020
Fedja (ros. Федя) – potoczna nazwa pojazdu zbudowanego na bazie ciągnika rolniczego produkcji ZSRR, T-25A „Władimiriec” wykorzystywanego do oczyszczania górnych elementów konstrukcji dachu bloku energetycznego nr III we wrześniu 1986.
Opis[edytuj | edytuj kod]
Potoczna nazwa pojazdu została nadana przez likwidatorów. Był to jedyny załogowy pojazd wykorzystywany do oczyszczania górnych elementów konstrukcji dachu bloku nr III spośród wszystkich dziesięciu pojazdów różnego typu. Niewiele wiadomo o jego konstrukcji oraz specyfikacji. Kabina była obłożona ołowiowymi płytami które jedynie częściowo chroniły kabinę gdzie znajdował się operator przed niekorzystnym oddziaływaniem promieniowania. Ponadto pojazd wyposażono w pług czołowy służący do przemieszczania radioaktywnego gruzu do miejsc zrzutu. Łącznie Fedja był wykorzystywany w 3 z 15 stref roboczych na dachu. Należał do najbardziej efektywnych pojazdów, wydajnością dorównywały mu jedynie pojazdy bazujące na serii Łunochod.
