PZRO Burakówka: Różnice pomiędzy wersjami
| (Nie pokazano 6 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Plik:208724 498231083575166 1829578805 n.jpg|mały|Brama wjazdowa do składowiska]] | [[Plik:208724 498231083575166 1829578805 n.jpg|mały|Brama wjazdowa do składowiska]] | ||
| − | [[Plik: | + | [[Plik:487652 498231086908499 219132280 n.jpg|mały]] |
| − | '''Punkt | + | '''PZRO „Burakówka”''' (ros. ПЗРО „Буряковка”), '''Punkt Składowania Odpadów Promieniotwórczych „Burakówka”''' (ros. Пункт Захоронения Радиоактивных Отходов „Буряковка”) – punkt składowania odpadów nisko i średnio promieniotwórczych które były wykorzystywane w czasie usuwania skutków [[Wypadek w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej|wypadku w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]. |
| − | == | + | == Historia == |
| − | + | Budowę PZRO rozpoczęto we wrześniu 1986 a jego eksploatację w lutym 1987. Nazwa składowiska pochodzi od nazwy wsi, położonej w pobliżu. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| + | == Specyfikacja == | ||
| + | PZRO przeznaczone jest do przechowywania niepalnych odpadów stałych I. i II. grupy według klasyfikacji SPORO-85<ref>SPORO-85 (ros. ''Sanitarnyje prawiła obraszczenija s radioaktiwnymi otchodami)'' – Przepisy sanitarne dotyczące postępowania z odpadami promieniotwórczymi przyjęte 31 sierpnia 1985.</ref> na okres do 300 lat. Za projekt składowiska odpowiadał [[Skrótowce|WNIIPIET]]. Składowisko ma kształt prostokątnego placu o wymiarach 1200 x 700 metrów (84 ha). Na jego obszarze wykonanych jest 30 wykopów o wymiarach 50 m x 150 m wyłożonych na dnie warstwami gliny i piasku o grubości 1 metra<ref>{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ru/infotsentr/neofitsialno/193-press-tsentr/neofitsialno/4840-khranilishcha-chernobylskoj-zony-ili-pochemu-khoyat-ne-mogilnik-ru|tytuł=«Хранилища» чернобыльской зоны или Почему ХОЯТ — не могильник|autor=|data dostępu=2021-11-10|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>. Każdy wykop może pomieścić 20-25 tys. m³ odpadów radioaktywnych. Jest to składowisko odpadów nisko i średnio radioaktywnych (do 5 R/h) choć większość z odpadów znajdujących się tam jest nisko aktywna (do 1R/h). Od początku eksploatacji składowano 1330,5 tys. ton (665,25 tys. m³) odpdów pochodzenia czarnobylskiego. Oprócz mogilnika gruntowego, PZRO „Burakówka” posiada także plac – „osadnik” – dla zanieczyszczonego radionuklidem sprzętu. W południowej części składowiska znajduje się około pół tysiąca skażonych radioaktywnie pojazdów używanych przy akcji neutralizacji skutków katastrofy. W 2012 [[GSP CPORO|GSP „CPORO”]] w porozumieniu z Urzędem Dozoru Jądrowego Ukrainy (SNRC), rozpoczął demontaż i fragmentację tego sprzętu. | ||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
| − | <references/ | + | <references /> |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
Aktualna wersja na dzień 23:22, 10 lis 2021
PZRO „Burakówka” (ros. ПЗРО „Буряковка”), Punkt Składowania Odpadów Promieniotwórczych „Burakówka” (ros. Пункт Захоронения Радиоактивных Отходов „Буряковка”) – punkt składowania odpadów nisko i średnio promieniotwórczych które były wykorzystywane w czasie usuwania skutków wypadku w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.
Historia[edytuj | edytuj kod]
Budowę PZRO rozpoczęto we wrześniu 1986 a jego eksploatację w lutym 1987. Nazwa składowiska pochodzi od nazwy wsi, położonej w pobliżu.
Specyfikacja[edytuj | edytuj kod]
PZRO przeznaczone jest do przechowywania niepalnych odpadów stałych I. i II. grupy według klasyfikacji SPORO-85[1] na okres do 300 lat. Za projekt składowiska odpowiadał WNIIPIET. Składowisko ma kształt prostokątnego placu o wymiarach 1200 x 700 metrów (84 ha). Na jego obszarze wykonanych jest 30 wykopów o wymiarach 50 m x 150 m wyłożonych na dnie warstwami gliny i piasku o grubości 1 metra[2]. Każdy wykop może pomieścić 20-25 tys. m³ odpadów radioaktywnych. Jest to składowisko odpadów nisko i średnio radioaktywnych (do 5 R/h) choć większość z odpadów znajdujących się tam jest nisko aktywna (do 1R/h). Od początku eksploatacji składowano 1330,5 tys. ton (665,25 tys. m³) odpdów pochodzenia czarnobylskiego. Oprócz mogilnika gruntowego, PZRO „Burakówka” posiada także plac – „osadnik” – dla zanieczyszczonego radionuklidem sprzętu. W południowej części składowiska znajduje się około pół tysiąca skażonych radioaktywnie pojazdów używanych przy akcji neutralizacji skutków katastrofy. W 2012 GSP „CPORO” w porozumieniu z Urzędem Dozoru Jądrowego Ukrainy (SNRC), rozpoczął demontaż i fragmentację tego sprzętu.
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ SPORO-85 (ros. Sanitarnyje prawiła obraszczenija s radioaktiwnymi otchodami) – Przepisy sanitarne dotyczące postępowania z odpadami promieniotwórczymi przyjęte 31 sierpnia 1985.
- ↑ «Хранилища» чернобыльской зоны или Почему ХОЯТ — не могильник. chnpp.gov.ua. [dostęp 2021-11-10].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
