Władimir Prawik: Różnice pomiędzy wersjami
m |
|||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Plik:Pravik.jpg|mały]] | [[Plik:Pravik.jpg|mały]] | ||
| − | [[Plik:Погруддя Володимира Правика в Ірпені.jpg|mały]] | + | [[Plik:Погруддя Володимира Правика в Ірпені.jpg|mały|237x237px|Popiersie Władimira Prawika w parku jego imienia w Irpień.]] |
| − | [[Plik:603px-ГЧ Правик.jpg|mały]] | + | [[Plik:603px-ГЧ Правик.jpg|mały|178x178px|Marmurowa płyta upamiętniająca Władimira Prawika w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie.]] |
'''Władimir Pawłowicz Prawik''' (ros. Владимир Павлович Правик; ur. 13 czerwca 1962 w Czarnobylu, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) - porucznik, dowódca 2-ej przyzakładowej paramilitarnej jednostki straży pożarnej. | '''Władimir Pawłowicz Prawik''' (ros. Владимир Павлович Правик; ur. 13 czerwca 1962 w Czarnobylu, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) - porucznik, dowódca 2-ej przyzakładowej paramilitarnej jednostki straży pożarnej. | ||
| Linia 20: | Linia 20: | ||
== Upamiętnienie == | == Upamiętnienie == | ||
| − | W 2014 roku w mieście Irpień na Ukranie z inicjatywy burmistrza Władimira Karpluka został odnowiony i otwarty park miejski im. Władimira Prawika, znajduje się tam również jego popiersie. Jego popiersie znajduje się także przy pomniki ku czci ofiar katastrofy w Czarnobylu w Kijowie. Jego osobę upamiętnia także marmurowa płyta w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie<ref>{{Cytuj stronę|url=https://uk.wikipedia.org/wiki/Правик_Володимир_Павлович|tytuł=Правик Володимир Павлович|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=wikipedia.org|język=}}</ref>. | + | W 2014 roku w mieście Irpień na Ukranie z inicjatywy burmistrza Władimira Karpluka został odnowiony i otwarty park miejski im. Władimira Prawika<ref>{{Cytuj stronę|url=http://wikimapia.org/#lang=pl&lat=50.526265&lon=30.238012&z=17&m=m|tytuł=Lokalizacja parku|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=wikimapia.org|język=}}</ref>, znajduje się tam również jego popiersie. Jego popiersie znajduje się także przy pomniki ku czci ofiar katastrofy w Czarnobylu w Kijowie. Jego osobę upamiętnia także marmurowa płyta w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie<ref>{{Cytuj stronę|url=https://uk.wikipedia.org/wiki/Правик_Володимир_Павлович|tytuł=Правик Володимир Павлович|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=wikipedia.org|język=}}</ref>. |
== Literatura == | == Literatura == | ||
Wersja z 03:05, 25 gru 2016
Władimir Pawłowicz Prawik (ros. Владимир Павлович Правик; ur. 13 czerwca 1962 w Czarnobylu, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) - porucznik, dowódca 2-ej przyzakładowej paramilitarnej jednostki straży pożarnej.
Spis treści
Życiorys
Urodził się 13 czerwca 1962 w Czarnobylu. W 1979 roku ukończył szkołę podstawową następnie zostając słuchaczem w Czerkaskiej Wyższej Szkole Pożarniczej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR którą ukończył w 1982 roku w stopniu porucznika służby wewnętrznej. W sierpniu 1982 roku rozpoczął służę w Czarnobylu[1]. Pełnił funkcję dowódcy 2-ej przyzakładowej paramilitarnej jednostki straży pożarnej[2][3].
Życie prywatne
W 1984 roku wziął ślub z Nadieżdą Iwanowną (ur. 1965) z która miał córkę Natasza Władimirownę (ur. kwiecień 1986)[1].
26 kwietnia 1986 roku
Był dowódcą pierwszej grupy strażaków, która została skierowana do akcji gaszenia pożaru na dachu bloku IV w pierwszych godzinach po awarii.
Śmierć
Zmarł 11 maja 1986 roku w wieku 23 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany na cmentarzu Mitino w Moskwie.
Odznaczenia
Został pośmiertnie odznaczony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego oraz Orderem Lenina (ZSRR). (dekret Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 roku.). 26 kwietnia 1996 za wyjątkową osobistą odwagę i poświęcenie, oraz profesjonalizm, jakim wykazał się w czasie likwidacji skutków Katastrofy w Czarnobylu został odznaczony orderem "Za Odwagę"[4].
Upamiętnienie
W 2014 roku w mieście Irpień na Ukranie z inicjatywy burmistrza Władimira Karpluka został odnowiony i otwarty park miejski im. Władimira Prawika[5], znajduje się tam również jego popiersie. Jego popiersie znajduje się także przy pomniki ku czci ofiar katastrofy w Czarnobylu w Kijowie. Jego osobę upamiętnia także marmurowa płyta w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie[6].
Literatura
Postać Władimira Prawika oraz jego żony Nadieżdy pojawiła się w książce Waldemara Siwińskiego Czernobyl, wyd. pol. Iskry 1989 oraz Swietłany Aleksijewicz Krzyk Czarnobyla, wyd. pol. Świat Książki 2000; Czarnobylska modlitwa wyd. pol. Czarne 2012 i 2015.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Waldemar Siwiński: Czernobyl. Warszawa: Iskry, 1989, s. 266. ISBN 83-207-1179-7.
- ↑ Правик Владимир Павлович. warheroes.ru. [dostęp 2016-12-25].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Герои-ликвидаторы. chnpp.gov.ua. [dostęp 2016-12-25].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Dekret Prezydent Ukrainy z 26 kwietnia 1986 roku o przyznaniu odznaczenia. zakon1.rada.gov.ua. [dostęp 2016-12-25].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Lokalizacja parku. wikimapia.org. [dostęp 2016-12-25].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Правик Володимир Павлович. wikipedia.org. [dostęp 2016-12-25].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
