PZRO i PWLRO na obszarze Czarnobylskiej Strefy Wykluczenia: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| + | Punkty składowania odpadów radioaktywnych, czyli po rosyjsku PZRO, oraz punkty tymczasowego rozmieszczenia odpadów radioaktywnych (PWLRO) szykowały w 1986-87 roku oddziały obrony cywilnej ZSRR podczas prowadzenia robót dezaktywacyjnych przy 4 Energobloku CzAES i pobliskiej okolicy. Wymuszone to było istniejącymi w tym czasie warunkami radiacyjnymi i realnymi możliwościami technicznymi i finansowymi, i tak już mocno nadszarpniętymi przez prace likwidatorskie. Aby obniżyć tło promieniowania w pobliżu najbardziej skażonych miejsc, zdecydowano o wykonaniu składów gruntowych w formie długich rowów, w których następnie zakopano najbardziej promieniotwórcze resztki organiczne i nieorganiczne – czyli właśnie osławionych „mogilników”. W sumie wykonano takich mogilników ponad 800 (!), z których zaledwie kilka większych jest „oficjalnie” uznawanych za PZRO – wystarczy wspomnieć „pole cudów” na zapleczu fabryki „Jupiter”, w którym zakopano samochody z garaży Prypeci… PZRO obliczone były na eksploatację (tymczasową, a jakże) na okres 30 lat – czyli zostało nam, z grubsza licząc, cztery lata. I tak wymagają one nieustannej kontroli, jako że wykonywano je w warunkach nadzwyczajnych (czytaj: „na chybcika”). Nawet najbliższy CzAES PZRO „Podliesnyj” pełny jest wad konstrukcyjnych, w związku z czym zaprzestano jego eksploatacji; prowadzone są oczywiście prace mające na celu „doprowadzenie PZRO do stanu odpowiadającego stawianym im wymaganiom”, ale można sobie wyobrazić, jak to rzeczywiście wygląda. Kilka bardziej znanych mogilników to: - PZRO „Podliesnyj” na wschodnich przedmieściach Prypeci - PZRO ”Buriakowka” 23km od CzAES - PZRO „3 kolej CzAES” („Kompleksowy”) - PWLRO «Kopaczi» powierzchnia 1250 tys. m2 - PWLRO «Prypeć» powierzchnia 700 tys. m2 - PWLRO «Czistogałowka» powierzchnia 60 tys. m2 - PWLRO «Piesczanoje płato» powierzchnia 880 tys. m2 - PWLRO «Nieftiebaza» powierzchnia 420 tys. m2 - PWLRO «Staraja strojbaza» powierzchnia 1220 tys. m2 - PWLRO «Nowaja strojbaza» powierzchnia 1250 tys. m2 - PWLRO «Poligon Korogod» powierzchnia 1250 tys. m2 - PWLRO «Stacja Janów» powierzchnia 1280 tys. m2 - PWLRO «Ryży las» powierzchnia 400 tys. m2 | ||
| + | |||
'''Punkty składowania odpadów radioaktywnych na terenie Czarnobylskiej Strefy Wykluczenia''' | '''Punkty składowania odpadów radioaktywnych na terenie Czarnobylskiej Strefy Wykluczenia''' | ||
* PSOR "Podleśny" | * PSOR "Podleśny" | ||
* [[Punkt składowania odpadów radioaktywnych "Burakówka"|PSOR "Burakówka"]] | * [[Punkt składowania odpadów radioaktywnych "Burakówka"|PSOR "Burakówka"]] | ||
* PSOR "Trzeci etap CEJ" | * PSOR "Trzeci etap CEJ" | ||
Wersja z 00:28, 27 maj 2018
Punkty składowania odpadów radioaktywnych, czyli po rosyjsku PZRO, oraz punkty tymczasowego rozmieszczenia odpadów radioaktywnych (PWLRO) szykowały w 1986-87 roku oddziały obrony cywilnej ZSRR podczas prowadzenia robót dezaktywacyjnych przy 4 Energobloku CzAES i pobliskiej okolicy. Wymuszone to było istniejącymi w tym czasie warunkami radiacyjnymi i realnymi możliwościami technicznymi i finansowymi, i tak już mocno nadszarpniętymi przez prace likwidatorskie. Aby obniżyć tło promieniowania w pobliżu najbardziej skażonych miejsc, zdecydowano o wykonaniu składów gruntowych w formie długich rowów, w których następnie zakopano najbardziej promieniotwórcze resztki organiczne i nieorganiczne – czyli właśnie osławionych „mogilników”. W sumie wykonano takich mogilników ponad 800 (!), z których zaledwie kilka większych jest „oficjalnie” uznawanych za PZRO – wystarczy wspomnieć „pole cudów” na zapleczu fabryki „Jupiter”, w którym zakopano samochody z garaży Prypeci… PZRO obliczone były na eksploatację (tymczasową, a jakże) na okres 30 lat – czyli zostało nam, z grubsza licząc, cztery lata. I tak wymagają one nieustannej kontroli, jako że wykonywano je w warunkach nadzwyczajnych (czytaj: „na chybcika”). Nawet najbliższy CzAES PZRO „Podliesnyj” pełny jest wad konstrukcyjnych, w związku z czym zaprzestano jego eksploatacji; prowadzone są oczywiście prace mające na celu „doprowadzenie PZRO do stanu odpowiadającego stawianym im wymaganiom”, ale można sobie wyobrazić, jak to rzeczywiście wygląda. Kilka bardziej znanych mogilników to: - PZRO „Podliesnyj” na wschodnich przedmieściach Prypeci - PZRO ”Buriakowka” 23km od CzAES - PZRO „3 kolej CzAES” („Kompleksowy”) - PWLRO «Kopaczi» powierzchnia 1250 tys. m2 - PWLRO «Prypeć» powierzchnia 700 tys. m2 - PWLRO «Czistogałowka» powierzchnia 60 tys. m2 - PWLRO «Piesczanoje płato» powierzchnia 880 tys. m2 - PWLRO «Nieftiebaza» powierzchnia 420 tys. m2 - PWLRO «Staraja strojbaza» powierzchnia 1220 tys. m2 - PWLRO «Nowaja strojbaza» powierzchnia 1250 tys. m2 - PWLRO «Poligon Korogod» powierzchnia 1250 tys. m2 - PWLRO «Stacja Janów» powierzchnia 1280 tys. m2 - PWLRO «Ryży las» powierzchnia 400 tys. m2
Punkty składowania odpadów radioaktywnych na terenie Czarnobylskiej Strefy Wykluczenia
- PSOR "Podleśny"
- PSOR "Burakówka"
- PSOR "Trzeci etap CEJ"
