DOSAAF: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | '''DOSAAF''' (ros. ДОСААФ – Добровольное общество содействия армии, авиации и флоту, pol. Dobrowolne Towarzystwo Współdziałania z Armią, Lotnictwem i Flotą) - paramilitarna samorządna organizacja sportowo-wojskowa ściśle współpracująca z armią oraz ministerstwem obrony | + | <div class="thumb tright"><div class="thumbinner" style="width:275px;">{{#display_map: |
| + | 51.40422193150824,30.046191215515137 | ||
| + | }} | ||
| + | </div></div> | ||
| + | '''DOSAAF''' (ros. ДОСААФ – Добровольное общество содействия армии, авиации и флоту, pol. Dobrowolne Towarzystwo Współdziałania z Armią, Lotnictwem i Flotą) - paramilitarna samorządna organizacja sportowo-wojskowa ściśle współpracująca z armią oraz ministerstwem obrony ZSRR działająca w latach 1951 - 1991 oraz po reaktywacji od 2009 roku. | ||
== Historia == | == Historia == | ||
| − | + | Początki organizacji sięgają 1927 roku kiedy to w ZSRR powstała organizacja OSOAWIACHIM (''ros. ОСОАВИАХИМ – Общество содействия обороне, авиационному и химическому строительству, pol. Towarzystwo Współdziałania z Obroną, Przemysłem Lotniczym i Chemicznym''). W 1948 na bazie tej organizacji powstały trzy oddzielne towarzystwa: DOSARM, DOSAW i DOSFLOT (ДОСАРМ, ДОСАВ, ДОСФЛОТ). W 1951 zostały one zjednoczone do postaci DOSAAF (''ros. ДОСААФ – Добровольное общество содействия армии, авиации и флоту, pol. Dobrowolne Towarzystwo Współdziałania z Armią, Lotnictwem i Flotą''). Oficjalnym celem organizacji było działanie na rzecz umacniania zdolności obronnej kraju i przygotowanie ludzi pracy do obrony socjalistycznej ojczyzny. Była to organizacja paramilitarna i patriotyczną o charakterze masowym i ściśle współpracującym z ówczesnym Ministerstwem Obrony ZSRR. Najlepsi członkowie organizacji zasilali doborowe i elitarne jednostki wojskowe ZSRR. Początkowo ważnym celem towarzystwa było również finansowe wsparcie wojska. Po II wojnie światowej cel ten już nie był istotny. Jednocześnie wspierane były sportowe obiekty DOSAAF: strzelnice, wieże spadochronowe, hale sportowe, stadiony, baseny. Oprócz funkcji wychowawczej organizowało szereg imprez sportowych, przede wszystkim w tych dziedzinach, które miały związek z umacnianiem bezpieczeństwa kraju. | |
| − | + | Organizacja posiadała własny sprzęt i pojazdy oraz dużą ilość samolotów, śmigłowców, szybowców, jednostek pływających itp. W grudniu 1991 roku organizację przemianowana na ROSTO (ros. ''РОСТО – Российская оборонная спортивно-техническая организация, pol. Rosyjska Obronna Sportowo-Techniczna Organizacja''). W grudniu 2009 roku ponownie przemianowano na DOSAAF. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | == Siedziba w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]] == | |
| − | + | Od początku lat 80-tych przy ulicy Łesi Ukrainki 9 w Prypeci swoją siedzibę miała organizacja DOSAAF. Po ewakuacji miasta w kwietniu 1986 roku budynek przeszedł pod zarząd przedsiębiorstwa KOMPLEKS który organizował tam warsztaty elektrotechniczne aż do połowy lat 2000. Przez pewien okres funkcjonowało tam także laboratorium dozymetrii wewnętrznej. Na najwyższej kondygnacji budynku pozbawionej otworów okiennych znajdowała się strzelnica z dziesięcioma 25-metrowymi torami<ref>{{Cytuj stronę|url=http://marciak.pl/dosaaf/|tytuł=DOSAAF|autor=Sebastian Marciak|data dostępu=2017-06-21|opublikowany=marciak.pl|język=}}</ref>. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | == | + | == Przypisy == |
| − | + | <references /> | |
Aktualna wersja na dzień 16:24, 21 cze 2017
51.40422193150824,30.046191215515137
}}
DOSAAF (ros. ДОСААФ – Добровольное общество содействия армии, авиации и флоту, pol. Dobrowolne Towarzystwo Współdziałania z Armią, Lotnictwem i Flotą) - paramilitarna samorządna organizacja sportowo-wojskowa ściśle współpracująca z armią oraz ministerstwem obrony ZSRR działająca w latach 1951 - 1991 oraz po reaktywacji od 2009 roku.
Historia[edytuj | edytuj kod]
Początki organizacji sięgają 1927 roku kiedy to w ZSRR powstała organizacja OSOAWIACHIM (ros. ОСОАВИАХИМ – Общество содействия обороне, авиационному и химическому строительству, pol. Towarzystwo Współdziałania z Obroną, Przemysłem Lotniczym i Chemicznym). W 1948 na bazie tej organizacji powstały trzy oddzielne towarzystwa: DOSARM, DOSAW i DOSFLOT (ДОСАРМ, ДОСАВ, ДОСФЛОТ). W 1951 zostały one zjednoczone do postaci DOSAAF (ros. ДОСААФ – Добровольное общество содействия армии, авиации и флоту, pol. Dobrowolne Towarzystwo Współdziałania z Armią, Lotnictwem i Flotą). Oficjalnym celem organizacji było działanie na rzecz umacniania zdolności obronnej kraju i przygotowanie ludzi pracy do obrony socjalistycznej ojczyzny. Była to organizacja paramilitarna i patriotyczną o charakterze masowym i ściśle współpracującym z ówczesnym Ministerstwem Obrony ZSRR. Najlepsi członkowie organizacji zasilali doborowe i elitarne jednostki wojskowe ZSRR. Początkowo ważnym celem towarzystwa było również finansowe wsparcie wojska. Po II wojnie światowej cel ten już nie był istotny. Jednocześnie wspierane były sportowe obiekty DOSAAF: strzelnice, wieże spadochronowe, hale sportowe, stadiony, baseny. Oprócz funkcji wychowawczej organizowało szereg imprez sportowych, przede wszystkim w tych dziedzinach, które miały związek z umacnianiem bezpieczeństwa kraju.
Organizacja posiadała własny sprzęt i pojazdy oraz dużą ilość samolotów, śmigłowców, szybowców, jednostek pływających itp. W grudniu 1991 roku organizację przemianowana na ROSTO (ros. РОСТО – Российская оборонная спортивно-техническая организация, pol. Rosyjska Obronna Sportowo-Techniczna Organizacja). W grudniu 2009 roku ponownie przemianowano na DOSAAF.
Siedziba w Prypeci[edytuj | edytuj kod]
Od początku lat 80-tych przy ulicy Łesi Ukrainki 9 w Prypeci swoją siedzibę miała organizacja DOSAAF. Po ewakuacji miasta w kwietniu 1986 roku budynek przeszedł pod zarząd przedsiębiorstwa KOMPLEKS który organizował tam warsztaty elektrotechniczne aż do połowy lat 2000. Przez pewien okres funkcjonowało tam także laboratorium dozymetrii wewnętrznej. Na najwyższej kondygnacji budynku pozbawionej otworów okiennych znajdowała się strzelnica z dziesięcioma 25-metrowymi torami[1].
