WPCz-2: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 28: | Linia 28: | ||
== Historia == | == Historia == | ||
| − | 26 kwietnia 1986 roku o godzinie 1:26 została zaalarmowana o pożarze dachu bloku nr IV. Dwie minuty później po przybyciu na miejsce w składzie trzech pojazdów: autocysterna, autopompa i samochód wodno-pianowy AC-40 (Ural-375) pod dowództwem por. [[Władimir Prawik|Władimira Prawika]] w liczbie 14 strażaków jako pierwsza rozpoczęła akcję gaśniczą. Po wstępnej ocenie sytuacji i rozmiaru pożaru zostaje powiadomiona centrala centrum łączności przeciwpożarowej obwodu kijowskiego (CPPS) która kieruje na miejsce jednostkę z Prypeci ([[SWPCz-6]]), Czarnobyla (PPCz-17) oraz Polesia (PPCz-31) i Iwankowa. W wyniku działań gaśniczych | + | 26 kwietnia 1986 roku o godzinie 1:26 została zaalarmowana o pożarze dachu bloku nr IV. Dwie minuty później po przybyciu na miejsce w składzie trzech pojazdów: autocysterna, autopompa i samochód wodno-pianowy AC-40 (Ural-375) pod dowództwem por. [[Władimir Prawik|Władimira Prawika]] w liczbie 14 strażaków jako pierwsza rozpoczęła akcję gaśniczą. Po wstępnej ocenie sytuacji i rozmiaru pożaru zostaje powiadomiona centrala centrum łączności przeciwpożarowej obwodu kijowskiego (CPPS) która kieruje na miejsce jednostkę z Prypeci ([[SWPCz-6]]), Czarnobyla (PPCz-17) oraz Polesia (PPCz-31) i Iwankowa. W wyniku działań gaśniczych kilku strażaków otrzymało wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u nich ostrą chorobę popromienną. Nad ranem wraz z innymi poszkodowanymi byli hospitalizowani w szpitalu miejskim w Prypeci gdzie udzielono im podstawowej pomocy medycznej. Tego samego dnia w godzinach popołudniowych osoby w najcięższym stanie zostały przetransportowane drogą lotniczą na oddział leczenia chorób popromiennych Instytutu Biofizyki (Szpital Kliniczny nr VI) w Moskwie. W przeciągu kilkunastu dni od zachorowania umrze Władimir Prawik. |
Wersja z 03:14, 2 mar 2019
Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". WPCz-2 (ros. ВПЧ-2, Военизированная Пожарная Часть № 2; pol. Zmilitaryzowana Jednostka Pożarnicza nr 2) – jednostka straży pożarnej podległa Kijowskiemu Obwodowemu Urzędowi Spraw Wewnętrznych, odpowiadająca za ochronę przeciwpożarową Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.
Historia
26 kwietnia 1986 roku o godzinie 1:26 została zaalarmowana o pożarze dachu bloku nr IV. Dwie minuty później po przybyciu na miejsce w składzie trzech pojazdów: autocysterna, autopompa i samochód wodno-pianowy AC-40 (Ural-375) pod dowództwem por. Władimira Prawika w liczbie 14 strażaków jako pierwsza rozpoczęła akcję gaśniczą. Po wstępnej ocenie sytuacji i rozmiaru pożaru zostaje powiadomiona centrala centrum łączności przeciwpożarowej obwodu kijowskiego (CPPS) która kieruje na miejsce jednostkę z Prypeci (SWPCz-6), Czarnobyla (PPCz-17) oraz Polesia (PPCz-31) i Iwankowa. W wyniku działań gaśniczych kilku strażaków otrzymało wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u nich ostrą chorobę popromienną. Nad ranem wraz z innymi poszkodowanymi byli hospitalizowani w szpitalu miejskim w Prypeci gdzie udzielono im podstawowej pomocy medycznej. Tego samego dnia w godzinach popołudniowych osoby w najcięższym stanie zostały przetransportowane drogą lotniczą na oddział leczenia chorób popromiennych Instytutu Biofizyki (Szpital Kliniczny nr VI) w Moskwie. W przeciągu kilkunastu dni od zachorowania umrze Władimir Prawik.
