PZRO Burakówka: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 11: | Linia 11: | ||
Oprócz mogilnika gruntowego, PZRO „Buriakowka” posiada też plac – „osadnik” – dla skażonego sprzętu<ref name="">Informacja za FP 30HA, czyli projekt S.T.A.L.K.E.R. Socho</ref>. | Oprócz mogilnika gruntowego, PZRO „Buriakowka” posiada też plac – „osadnik” – dla skażonego sprzętu<ref name="">Informacja za FP 30HA, czyli projekt S.T.A.L.K.E.R. Socho</ref>. | ||
| − | W południowej części składowiska znajduje się około pół tysiąca skażonych radioaktywnie pojazdów używanych przy akcji neutralizacji skutków katastrofy. | + | W południowej części składowiska znajduje się około pół tysiąca skażonych radioaktywnie pojazdów używanych przy akcji neutralizacji skutków katastrofy.1dfg |
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
Wersja z 17:07, 23 lut 2016
Punkt składowania odpadów radioaktywnych "Burakówka" (ros. Пункт захоронения радиоактивных отходов (ПЗРО) "Буряковка") - punkt składowania odpadów nisko i średnio radioaktywnych które były wykorzystywane w czasie usuwania skutków Katastrofy w Czarnobylu.
Składowisko
Eksploatację składowiska rozpoczęto w lutym 1987 roku. Znajduje się ono 23 kilometry od Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Składowisko ma kształt prostokątnego placu o wymiarach 1200 x 700 metrów, na terenie którego wykonanych jest 30 wykopów o wymiarach 50 m x 150 m wyłożonych na dnie odpowiednią grubością gliny i piasku. Każdy wykop może pomieścić 30.000 m³ odpadów radioaktywnych (docelowo miało to być 22.000m³). Jest to składowisko odpadów nisko i średnio radioaktywnych (do 5 R/h) choć większość z odpadów znajdujących się tam jest nisko aktywna (do 1R/h). Nazwa składowiska pochodzi od nazwy wsi, położonej w pobliżu.
Oprócz mogilnika gruntowego, PZRO „Buriakowka” posiada też plac – „osadnik” – dla skażonego sprzętu[1].
W południowej części składowiska znajduje się około pół tysiąca skażonych radioaktywnie pojazdów używanych przy akcji neutralizacji skutków katastrofy.1dfg
Przypisy
- ↑ Informacja za FP 30HA, czyli projekt S.T.A.L.K.E.R. Socho
