Władimir Szaszenok: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 6: | Linia 6: | ||
== Śmierć == | == Śmierć == | ||
| − | Po przywiezieniu go do szpitala w Prypeci i udzielenia mu natychmiastowej pomocy medycznej zmarł 26 kwietnia 1986 roku w wieku 35 lat. o godzinie 5:00 lub 6:00 w wyniku przerwania rdzenia kręgowego, licznych oparzeń i obrażeń wielonarządowych. Według lekarzy po odzyskaniu świadomości kazał odsunąć się od niego lekarzom krzycząc "''Odejdźcie precz! Ja z reaktora!''"<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://vlast.kz/obsshestvo/16926-perezit-cernobyl.html|tytuł=Пережить Чернобыль|autor=|data dostępu=2017-06-19|opublikowany=vlast.kz|język=}}</ref>. | + | Po przywiezieniu go do szpitala w Prypeci i udzielenia mu natychmiastowej pomocy medycznej zmarł 26 kwietnia 1986 roku w wieku 35 lat. o godzinie 5:00 lub 6:00 w wyniku przerwania rdzenia kręgowego, licznych oparzeń i obrażeń wielonarządowych. Według lekarzy po odzyskaniu świadomości kazał odsunąć się od niego lekarzom krzycząc "''Odejdźcie precz! Ja z reaktora!''"<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://vlast.kz/obsshestvo/16926-perezit-cernobyl.html|tytuł=Пережить Чернобыль|autor=|data dostępu=2017-06-19|opublikowany=vlast.kz|język=}}</ref>. Tuż przed śmiercią przy łóżku czuwała jego żona. Został pochowany 29 kwietnia<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Siwiński|imię=Waldemar|tytuł=Czernobyl. Od katastrofy do procesu|rok=1989|wydawca=Iskry|miejsce=Warszawa|strony=9|isbn=83-207-1179-7}}</ref>. |
== Odznaczenia == | == Odznaczenia == | ||
Wersja z 12:37, 1 wrz 2017
Władimir Nikołajewicz Szaszenok (ros. Владимир Николаевич Шашенок; ur. 21 kwietnia 1951 w Szczucha Hrebla , zm. 26 kwietnia 1986 w Czarnobylu) - kierownik systemu automatyzacji[1].
26 kwietnia 1986 roku
26 kwietnia 1986 roku znajdował się w pobliżu reaktora nr 4.
Śmierć
Po przywiezieniu go do szpitala w Prypeci i udzielenia mu natychmiastowej pomocy medycznej zmarł 26 kwietnia 1986 roku w wieku 35 lat. o godzinie 5:00 lub 6:00 w wyniku przerwania rdzenia kręgowego, licznych oparzeń i obrażeń wielonarządowych. Według lekarzy po odzyskaniu świadomości kazał odsunąć się od niego lekarzom krzycząc "Odejdźcie precz! Ja z reaktora!"[2]. Tuż przed śmiercią przy łóżku czuwała jego żona. Został pochowany 29 kwietnia[3].
Odznaczenia
Został pośmiertnie odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru.
Prywatnie
Miał żonę która pracowała jako pielęgniarka w szpitalu w Prypeci oraz syna[2].
Przypisy
- ↑ „Odgłosy”. Numer 34 (1482), 1986-08-23. Łódź. ISSN 0472-5042.
- ↑ 2,0 2,1 Пережить Чернобыль. vlast.kz. [dostęp 2017-06-19].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Waldemar Siwiński: Czernobyl. Od katastrofy do procesu. Warszawa: Iskry, 1989, s. 9. ISBN 83-207-1179-7.
