Wiaczesław Brażnik: Różnice pomiędzy wersjami
m |
|||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Image:Brazhnik.jpg|mały]] | [[Image:Brazhnik.jpg|mały]] | ||
| − | '''Wiaczesław Stiepanowicz Brażnik''' (ros. Бражник, Вячеслав Степанович; ur. 3 | + | '''Wiaczesław Stiepanowicz Brażnik''' (ros. Бражник, Вячеслав Степанович; ur. 3 marca 1957 na Ukrainie, zm. 14 maja 1986 w Moskwie) - operator turbiny w hali nr. 2. Pełni służbę w nocy 26 kwietnia 1986 roku. |
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Urodził się 3 maja 1957 roku na Ukrainie. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął | + | Urodził się 3 maja 1957 roku na Ukrainie. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął 2 kwietnia 1979 roku<ref>[http://pripyat-city.ru/engine/download.php?id=3 Lista pierwszych 30 osób, które zmarły w wyniku awarii Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej w okresie od 26.04.1986 do 31.07.1986.]</ref>. Objął stanowisko elektromontera. W październiku 1980 roku został przeniesiony do hali turbin, gdzie pracował jako mechanik i operator turbin parowych. |
== 26 kwietnia 1986 roku == | == 26 kwietnia 1986 roku == | ||
| − | W chwili katastrofy znajdował się na terenie hali turbin. Jako jeden z pierwszych brał udział w lokalizacji awarii oraz dołożył wszelkich starań zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się ognia. Zmarł 14 maja 1986 roku w wieku 29 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany na [[Cmentarz Mitinskoe|cmentarzu | + | W chwili katastrofy znajdował się na terenie hali turbin. Jako jeden z pierwszych brał udział w lokalizacji awarii oraz dołożył wszelkich starań zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się ognia. Zmarł 14 maja 1986 roku w wieku 29 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany na [[Cmentarz Mitinskoe|cmentarzu Mitino]] w Moskwie. |
== Odznaczenia == | == Odznaczenia == | ||
Został pośmiertnie odznaczony orderem "Znak Honoru" oraz orderem "Za Odwagę" III klasy (dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r) | Został pośmiertnie odznaczony orderem "Znak Honoru" oraz orderem "Za Odwagę" III klasy (dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r) | ||
| − | + | == Przypisy == | |
| − | + | <references /> | |
| − | < | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
Wersja z 20:09, 17 mar 2018
Wiaczesław Stiepanowicz Brażnik (ros. Бражник, Вячеслав Степанович; ur. 3 marca 1957 na Ukrainie, zm. 14 maja 1986 w Moskwie) - operator turbiny w hali nr. 2. Pełni służbę w nocy 26 kwietnia 1986 roku.
Spis treści
Życiorys
Urodził się 3 maja 1957 roku na Ukrainie. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął 2 kwietnia 1979 roku[1]. Objął stanowisko elektromontera. W październiku 1980 roku został przeniesiony do hali turbin, gdzie pracował jako mechanik i operator turbin parowych.
26 kwietnia 1986 roku
W chwili katastrofy znajdował się na terenie hali turbin. Jako jeden z pierwszych brał udział w lokalizacji awarii oraz dołożył wszelkich starań zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się ognia. Zmarł 14 maja 1986 roku w wieku 29 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany na cmentarzu Mitino w Moskwie.
Odznaczenia
Został pośmiertnie odznaczony orderem "Znak Honoru" oraz orderem "Za Odwagę" III klasy (dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r)
