WPCz-2: Różnice pomiędzy wersjami
m |
(Dodano stan osobowy jednostki podczas akcji gaśniczej 26 kwietnia 1986) |
||
| Linia 28: | Linia 28: | ||
== Historia == | == Historia == | ||
| − | 26 kwietnia 1986 roku o godzinie 1:26 została zaalarmowana o pożarze dachu bloku nr IV. Dwie minuty później po przybyciu na miejsce w składzie trzech pojazdów: autocysterna, autopompa i samochód wodno-pianowy AC-40 (Ural-375) pod dowództwem por. [[Władimir Prawik|Władimira Prawika]] w liczbie | + | 26 kwietnia 1986 roku o godzinie 1:26 została zaalarmowana o pożarze dachu bloku nr IV. Dwie minuty później po przybyciu na miejsce w składzie trzech pojazdów: autocysterna, autopompa i samochód wodno-pianowy AC-40 (Ural-375) pod dowództwem por. [[Władimir Prawik|Władimira Prawika]] w liczbie 12 strażaków jako pierwsza rozpoczęła akcję gaśniczą. Po wstępnej ocenie sytuacji i rozmiaru pożaru zostaje powiadomiona centrala centrum łączności przeciwpożarowej obwodu kijowskiego (CPPS) która kieruje na miejsce jednostkę z Prypeci ([[SWPCz-6]]), Czarnobyla (PPCz-17) oraz Polesia (PPCz-31) i Iwankowa. W wyniku działań gaśniczych kilku strażaków otrzymało wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u nich ostrą chorobę popromienną. Nad ranem wraz z innymi poszkodowanymi byli hospitalizowani w szpitalu miejskim w Prypeci gdzie udzielono im podstawowej pomocy medycznej. Tego samego dnia w godzinach popołudniowych osoby w najcięższym stanie zostały przetransportowane drogą lotniczą na oddział leczenia chorób popromiennych Instytutu Biofizyki (Szpital Kliniczny nr VI) w Moskwie. W przeciągu kilkunastu dni od zachorowania umrze Władimir Prawik. |
| + | |||
| + | === Stan osobowy<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.rubin01.ru/info/articles/mvd-podvig-v-chernobyle/lokalizatsiya-i-likvidatsiya-pozhara-na-aes-v-noch-na-26-04-86-g/|tytuł=Локализация и ликвидация пожара на АЭС в ночь на 26.04.86 г.|autor=|data dostępu=2020-01-27|opublikowany=rubin01.ru|język=}}</ref> === | ||
| + | * '''Autocysterna AC-40 (ZIŁ-130)''' | ||
| + | ** Dowódca: por. [[Władimir Prawik|Władimir P. Prawik]] (pełniący wówczas obowiązki naczelnika zmiany jednostki) | ||
| + | ** Kierowca: sierż. A. D. Korol | ||
| + | ** Strażacy: st. sierż. I. M. Szawriej, st. sierż. W. A. Priszczepa, mł. sierż. N. Ł. Nicziporienk | ||
| + | * '''Samochód z wężami pożarniczymi ANR-40 (ZIŁ-130)''' | ||
| + | ** Dowódcy drużyn: st. sierż. W. N. Legun, st. sierż. A. A. Zacharow (pełniący również rolę kierowcy) | ||
| + | ** Strażacy: mł. sierż. Ł. M. Szawriej, mł. sierż. S. N. Legun, mł. sierż. A. I. Pietrowski, szer. A. I. Połowinkin | ||
| + | * '''Samochód wodno-pianowy AC-40 (Ural-375)''' | ||
| + | ** Dowódca drużyny: st. sierż. I. A. Butrimienko (pełniący również rolę kierowcy) | ||
| + | |||
| + | == Przypisy == | ||
| + | <references /> | ||
Wersja z 17:07, 27 sty 2020
Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". WPCz-2 (ros. ВПЧ-2) Zmilitaryzowana Jednostka Pożarnicza nr 2 (Военизированная Пожарная Часть № 2) – jednostka straży pożarnej podległa Kijowskiemu Obwodowemu Urzędowi Spraw Wewnętrznych, odpowiadająca za ochronę przeciwpożarową Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.
Historia
26 kwietnia 1986 roku o godzinie 1:26 została zaalarmowana o pożarze dachu bloku nr IV. Dwie minuty później po przybyciu na miejsce w składzie trzech pojazdów: autocysterna, autopompa i samochód wodno-pianowy AC-40 (Ural-375) pod dowództwem por. Władimira Prawika w liczbie 12 strażaków jako pierwsza rozpoczęła akcję gaśniczą. Po wstępnej ocenie sytuacji i rozmiaru pożaru zostaje powiadomiona centrala centrum łączności przeciwpożarowej obwodu kijowskiego (CPPS) która kieruje na miejsce jednostkę z Prypeci (SWPCz-6), Czarnobyla (PPCz-17) oraz Polesia (PPCz-31) i Iwankowa. W wyniku działań gaśniczych kilku strażaków otrzymało wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u nich ostrą chorobę popromienną. Nad ranem wraz z innymi poszkodowanymi byli hospitalizowani w szpitalu miejskim w Prypeci gdzie udzielono im podstawowej pomocy medycznej. Tego samego dnia w godzinach popołudniowych osoby w najcięższym stanie zostały przetransportowane drogą lotniczą na oddział leczenia chorób popromiennych Instytutu Biofizyki (Szpital Kliniczny nr VI) w Moskwie. W przeciągu kilkunastu dni od zachorowania umrze Władimir Prawik.
Stan osobowy[1]
- Autocysterna AC-40 (ZIŁ-130)
- Dowódca: por. Władimir P. Prawik (pełniący wówczas obowiązki naczelnika zmiany jednostki)
- Kierowca: sierż. A. D. Korol
- Strażacy: st. sierż. I. M. Szawriej, st. sierż. W. A. Priszczepa, mł. sierż. N. Ł. Nicziporienk
- Samochód z wężami pożarniczymi ANR-40 (ZIŁ-130)
- Dowódcy drużyn: st. sierż. W. N. Legun, st. sierż. A. A. Zacharow (pełniący również rolę kierowcy)
- Strażacy: mł. sierż. Ł. M. Szawriej, mł. sierż. S. N. Legun, mł. sierż. A. I. Pietrowski, szer. A. I. Połowinkin
- Samochód wodno-pianowy AC-40 (Ural-375)
- Dowódca drużyny: st. sierż. I. A. Butrimienko (pełniący również rolę kierowcy)
Przypisy
- ↑ Локализация и ликвидация пожара на АЭС в ночь на 26.04.86 г.. rubin01.ru. [dostęp 2020-01-27].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
