PWLRO Rosocha: Różnice pomiędzy wersjami
m |
|||
| Linia 20: | Linia 20: | ||
|header4 = Podstawowe informacje | |header4 = Podstawowe informacje | ||
| label5 = Rodzaj obiektu | | label5 = Rodzaj obiektu | ||
| − | | data5 = PWLRO | + | | data5 = [[:Kategoria:PWLRO|PWLRO]] |
| label6 = Lokalizacja | | label6 = Lokalizacja | ||
| data6 = [[Rosocha]] | | data6 = [[Rosocha]] | ||
| Linia 35: | Linia 35: | ||
}} | }} | ||
[[Plik:PWLRO Rosocha (2002-2017).jpg|mały|364x364px|Obszar PWLRO „Rosocha” w okresie 2002/2017.]] | [[Plik:PWLRO Rosocha (2002-2017).jpg|mały|364x364px|Obszar PWLRO „Rosocha” w okresie 2002/2017.]] | ||
| − | '''PWLRO „Rosocha”''' (ros. ПВЛРО „Россоха”) '''Punkt Tymczasowej Lokalizacji Odpadów Promieniotwórczych „Rosocha”''' (ros. Пунктов Временной Локализации Pадиоактивных Oтходов „Россоха”) – [[PWLRO | + | '''PWLRO „Rosocha”''' (ros. ПВЛРО „Россоха”) '''Punkt Tymczasowej Lokalizacji Odpadów Promieniotwórczych „Rosocha”''' (ros. Пунктов Временной Локализации Pадиоактивных Oтходов „Россоха”) – [[PZRO i PWLRO na obszarze Czarnobylskiej Strefy Wykluczenia|miejsce tymczasowego rozmieszczenia materiałów]] nisko i średnio promieniotwórczych które były wykorzystywane w czasie usuwania skutków wypadku w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej w 1986. |
== Historia == | == Historia == | ||
PWLRO został utworzony w końcu 1986, na południowym skraju wsi [[Rosocha]] (ewakuowanej 7 maja '86) jako tymczasowe miejsce rozmieszczenia pojazdów, statków powietrznych, maszyn oraz innych urządzeń zanieczyszczonych radionuklidem w stopniu niskim i średnim (do 1 R/h). | PWLRO został utworzony w końcu 1986, na południowym skraju wsi [[Rosocha]] (ewakuowanej 7 maja '86) jako tymczasowe miejsce rozmieszczenia pojazdów, statków powietrznych, maszyn oraz innych urządzeń zanieczyszczonych radionuklidem w stopniu niskim i średnim (do 1 R/h). | ||
| − | Pierwotnie zakładano włączenie pojazdów do ponownej eksploatacji po okresie naturalnej redukcji dawki do naturalnych wartości ale ze względów ekonomicznych został on porzucony. Punkt obejmował swym zasięgiem obszar blisko 20 ha. Wśród pojazdów i statków powietrznych znajdujących się na jego terenie było m. in. osiem śmigłowców Mi-6, dwa Mi-8, jeden Mi-26, pojazdy inżynieryjne IMR, opancerzone i pływające, kołowe transportery opancerzone, pojazdy rozpoznania skażeń, wozy strażackie, autobusy, ciężarówki, spychacze, buldożery i wiele innych. Szacuje się że w 1986 r. liczba pojazdów wahała się od 1350 do nawet 3000. Wedle kursu z 1986 (1 USD = 0.725 RUB), wartość techniki wynosiła ok. 46 milionów USD<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Paskiewicz|imię=S.|tytuł=Czernobyl. Riealnyj mir|rok=2010|wydawca=Eksmo|miejsce=|imię2=D.|nazwisko2=Wiszniewskij|strony=224|isbn=978-5-699-46150-9}}</ref>. Od 2005 roku składowane pojazdy były sukcesywnie poddawane recyklingowi. Pod koniec 2012 roku zostało ono całkowicie zlikwidowane. Część pojazdów została przeniesiona do [[PZRO | + | Pierwotnie zakładano włączenie pojazdów do ponownej eksploatacji po okresie naturalnej redukcji dawki do naturalnych wartości ale ze względów ekonomicznych został on porzucony. Punkt obejmował swym zasięgiem obszar blisko 20 ha. Wśród pojazdów i statków powietrznych znajdujących się na jego terenie było m. in. osiem śmigłowców Mi-6, dwa Mi-8, jeden Mi-26, pojazdy inżynieryjne IMR, opancerzone i pływające, kołowe transportery opancerzone, pojazdy rozpoznania skażeń, wozy strażackie, autobusy, ciężarówki, spychacze, buldożery i wiele innych. Szacuje się że w 1986 r. liczba pojazdów wahała się od 1350 do nawet 3000. Wedle kursu z 1986 (1 USD = 0.725 RUB), wartość techniki wynosiła ok. 46 milionów USD<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Paskiewicz|imię=S.|tytuł=Czernobyl. Riealnyj mir|rok=2010|wydawca=Eksmo|miejsce=|imię2=D.|nazwisko2=Wiszniewskij|strony=224|isbn=978-5-699-46150-9}}</ref>. Od 2005 roku składowane pojazdy były sukcesywnie poddawane recyklingowi. Pod koniec 2012 roku zostało ono całkowicie zlikwidowane. Część pojazdów została przeniesiona do [[PZRO Buriakowka|PZRO „Buriakowka”]] oraz [[Kompleks Przemysłowy Wektor|Kompleksu Przemysłowego „Wektor”]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://pikabu.ru/story/khranilishcha_chernobyilskoy_zonyi_ili_pochemu_khoyat__ne_mogilnik_4269920|tytuł="Хранилища" чернобыльской зоны или Почему ХОЯТ — не могильник|autor=|data dostępu=2019-02-22|opublikowany=pikabu.ru|język=}}</ref>. |
== Galeria == | == Galeria == | ||
| Linia 67: | Linia 67: | ||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
<references /> | <references /> | ||
| + | [[Kategoria:PWLRO]] | ||
Aktualna wersja na dzień 15:28, 12 wrz 2021
Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
PWLRO „Rosocha” (ros. ПВЛРО „Россоха”) Punkt Tymczasowej Lokalizacji Odpadów Promieniotwórczych „Rosocha” (ros. Пунктов Временной Локализации Pадиоактивных Oтходов „Россоха”) – miejsce tymczasowego rozmieszczenia materiałów nisko i średnio promieniotwórczych które były wykorzystywane w czasie usuwania skutków wypadku w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej w 1986.
Historia[edytuj | edytuj kod]
PWLRO został utworzony w końcu 1986, na południowym skraju wsi Rosocha (ewakuowanej 7 maja '86) jako tymczasowe miejsce rozmieszczenia pojazdów, statków powietrznych, maszyn oraz innych urządzeń zanieczyszczonych radionuklidem w stopniu niskim i średnim (do 1 R/h).
Pierwotnie zakładano włączenie pojazdów do ponownej eksploatacji po okresie naturalnej redukcji dawki do naturalnych wartości ale ze względów ekonomicznych został on porzucony. Punkt obejmował swym zasięgiem obszar blisko 20 ha. Wśród pojazdów i statków powietrznych znajdujących się na jego terenie było m. in. osiem śmigłowców Mi-6, dwa Mi-8, jeden Mi-26, pojazdy inżynieryjne IMR, opancerzone i pływające, kołowe transportery opancerzone, pojazdy rozpoznania skażeń, wozy strażackie, autobusy, ciężarówki, spychacze, buldożery i wiele innych. Szacuje się że w 1986 r. liczba pojazdów wahała się od 1350 do nawet 3000. Wedle kursu z 1986 (1 USD = 0.725 RUB), wartość techniki wynosiła ok. 46 milionów USD[1]. Od 2005 roku składowane pojazdy były sukcesywnie poddawane recyklingowi. Pod koniec 2012 roku zostało ono całkowicie zlikwidowane. Część pojazdów została przeniesiona do PZRO „Buriakowka” oraz Kompleksu Przemysłowego „Wektor”[2].
Galeria[edytuj | edytuj kod]
Październik 1986- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
- Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ S. Paskiewicz, D. Wiszniewskij: Czernobyl. Riealnyj mir. Eksmo, 2010, s. 224. ISBN 978-5-699-46150-9.
- ↑ "Хранилища" чернобыльской зоны или Почему ХОЯТ — не могильник. pikabu.ru. [dostęp 2019-02-22].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
.jpg){kind=link}