[[Plik:Ruiny remizy straży pożarnej.jpg|mały|Pozostałości po jednostce straży pożarnej ]]Nazwa ''Zielenyj Mys'' odnosi się do dwóch miejsc. Jednym z nich jest wieś [[Stracholesie]] (taką nazwę posiadała ona do roku 1989<ref>{{Cytuj stronę|url=https://zakon.rada.gov.ua/cgi-bin/laws/main.cgi?nreg=8230-11|tytuł=Про відновлення селам Зелений Мис і Красне Друге Київської області колишніх найменувань Страхолісся і Германівка|autor=|data dostępu=|opublikowany=|język=}}</ref>), a drugim to obóz dla pracowników zmianowych Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej oraz [[Likwidatorzy|likwidatorów]] położony 2,5 km od wsi, W obozie wybudowano całą niezbędną infrastrukturę m.in.: sklep, skwer, basen, boisko, stołówkę oraz dyskotekę "Edison-2". Obóz składał się z kilkunastujednokondygnacyjnych kilkunastu jednokondygnacyjnych domków prefabrykowanych produkcji fińskiej<ref>Lub też t.zw. "domków fińskich", czyli produkowanych w ZSRR prefabrykowanych konstrukcji opartych na rozwiązaniach powstałych w Finlandii</ref>, Przy wejściu na teren wioski znajdował się dozymetryczny punkt kontroli. Także obóz posiadał jednostkę straży pożarnej tego samego typowego projektu architektonicznego co jednostka [[SWPCz-6]], własną kotłownię oraz oczyszczalnię ścieków. Podczas usuwania skutków wypadku w osadzie gościli m.in: piosenkarki Ałła Pugaczowa (wrzesień 1986) i Sofia Rotaru oraz Walerij Leontjew. Na początku XXI wieku Zielenyj Mys został zburzony z uwagi na zaprzestanie działalności.  Obok znajduje się punkt kontrolny KPP "Zielenyj Mys", od którego prowadzi poszerzona w roku 1986 droga do m. [[Czarnobyl]].