Ludmiła Ignatenko (ros. Людмилы Игнатенко) – żona Wasilija, strażaka uczestniczącego w akcji gaśniczej w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej 26 kwietnia 1986, jednej z ofiar śmiertelnych wypadku.
Według relacji zawartej w książce Krzyk Czarnobyla Swietłany Aleksijewicz podczas pogrzebu męża miała trzymać w rękach kwiaty (sześć czerwonych goździków) oraz jego buty w których nie mógł mieć założonych w wyniku opuchlizny stóp. W chwili wypadku była w szóstym miesiącu ciąży. Jej córka żyła tylko pięć dni po urodzeniu. Urodziła się z wadą serca i marskością wątroby. Ludmiła otrzymała dwupokojowe mieszkanie w jednym z dwudziestu bloków dla rodzin ofiar wypadku w Kijowie w dzielnicy Trojeszczyna (ul. Honoré de Balzaca). Po 1986 studiowała na kierunku technologia przemysłu spożywczego oraz pracowała w cukierni. Z kolejnego związku miała syna Tolję który również zmarł. Po tym wydarzeniu doznała mikroudaru i przeszła kilka operacji. Obecnie nadal mieszka w Kijowie[1].
Przypisy
- ↑ Как сложилась реальная жизнь главных героев сериала «Чернобыль». tjournal.ru. [dostęp 2019-06-18].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".