Stary Sarkofag, wybudowany w 1986 roku, był stawiany w nadzwyczajnym pośpiechu. Ogromne elementy, całe odcinki konstrukcji, w postaci półfabrykatów przywożono pod reaktor, gdzie za pomocą dźwigów montowano je z nieodpowiednią precyzją. Głównym zadaniem Sarkofagu było jak najszybsze odizolowanie materiałów promieniotwórczych od atmosfery, a zwłaszcza nie dopuścić do przenikania opadów atmosferycznych. Niestety, próba czasu pokazała, że materiały oraz konstrukcja okazały się niewystarczające. Postępująca korozja i rozszczelniona betonowa osłona zmusiły do podjęcia decyzji o budowie nowego Sarkofagu. W wypadku zniszczenia Sarkofagu mogłoby dość dojść do zanieczyszczenia sieci rzecznej. Pierwsze decyzje legislacyjne zostały podjęte w 1997 roku, przy czym duży wkład w projekt miała społeczność międzynarodowa, nie tylko byłych republik ZSRR.

Pierwsze projektu zostały stworzone w grupie składającej się z kompanii Bechtel&Battele z USA, EDF z Francji, ukraińskim KSK, Kijowskim Instytutem „Energoprojekt” oraz Instytutem Problemów Bezpieczeństwa Elektrowni Atomowych. Został on poddany zatwierdzony 5 lipca 2004 roku.

17 września 2007 roku przetarg na budowę Nowej Bezpiecznej Powłoki wygrał koncern francuski NOVARKA. Zgodnie z założeniami prawnymi, NBK ma za zadanie nie tylko izolować czwarty blok, ale i posiadać system usuwania materiałów w nim zawartych. Główna budowla ma mieć rozpiętość 257,44 m (kierunek północ-południe), wysokość 108,39 m i wysokość 150 m. Zbudowany zostanie także system ochrony, pomocy i demontażu starego Sarkofagu. Łuk będzie maksymalnie zautomatyzowany. W projekcie zainstalowany ma być również system kontroli stanu budowlanego, kontroli sejsmologicznej, system kanalizacyjno-wentylacyjny oraz system kontroli radiacyjnej.

* Ochrona ludności, środowiska i personelu przed anormalnymi zjawiskami związanymi z przetrzymywaniem, przebudowywaniem i oczyszczaniem z materiałów promieniotwórczych.

* Demontaż ''szyn''.