Polityczne konsekwencje katastrofy czarnobylskiej

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj

Polityczne konsekwencje katastrofy czarnobylskiej – spis osób których spotkały reperkusje w wyniku katastrofy czarnobylskiej.

Polityczne konsekwencje katastrofy czarnobylskiej[1]
Imię i nazwisko Stanowisko Konsekwencje
Członkowie

KC KPZR

Anatolij Aleksandrow

(1903–1994)

Prezydent Akademii Nauk ZSRR (1975–1986) W wyniku zakulisowych działań sekretarza Generalna KPZR, Michaiła Gorbaczowa w październiku 1986 (w wieku 83 lat) został zastąpiony na stanowisku Prezydenta Akademii Nauk ZSRR. Było to konsekwencją spekulacji jakoby wypadek był spowodowany wadliwą konstrukcją reaktora RBMK. Podczas prac konstrukcyjnych był on głównym dyrektorem naukowym projektu.
Jefim Sławski (1898–1991) Minister Średniego Przemysłu Maszynowego ZSRR (1957–1986) W listopadzie 1986 przeszedł na emeryturę (w wieku 88 lat). Oficjalnym powodem był zły stan zdrowia. Był jednym z pierwszych członków KC KPZR, który widział z pokładu śmigłowca zniszczony blok nr IV.
Anatolij Majoriec (1929–2016) Minister Energetyki i Elektryfikacji ZSRR (1985–1989) Oficjalnie upomniany przez Biuro Polityczne w lipcu 1986. Nie zwolniony z powodu jego „krótkiej kadencji” w Ministerstwie Energii i Elektryfikacji. W czerwcu 1986 został skrytykowany na łamach gazety Prawda „za brak zainteresowania mieszkalnictwem, żywnością i usługami konsumenckimi w Czarnobylu”.
Aleksandr Ałtunin (1921–1989) Wiceminister Obrony ZSRR, Szef Obrony Cywilnej ZSRR (1972–1986) Odwołany ze stanowiska w lipcu 1986.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Directorate of Intelligence: The Chernobyl Accident: Social and Political Implications, s. 13-14, Grudzień 1987.