SWPCz-6: Różnice pomiędzy wersjami

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
m (Dodano informację sloganach propagandowych u mieszczonych na dachu remizy.)
(Ofiary śmiertelne: Lit)
(Znaczniki: Z internetu mobilnego, Wersja mobilna)
(Nie pokazano 6 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 21: Linia 21:
 
  |  data5 = Jednostka Straży Pożarnej
 
  |  data5 = Jednostka Straży Pożarnej
 
  | label6 = Naczelnik
 
  | label6 = Naczelnik
  |  data6 = st. lejt. Aleksandr Iwanowicz Jefmienko
+
  |  data6 = [[Wiktor Kibenok]]
 
  | label7 = Remiza
 
  | label7 = Remiza
 
  |  data7 = Prypeć, ul. Fabryczna.
 
  |  data7 = Prypeć, ul. Fabryczna.
| label8 = Obszar chroniony
 
|  data8 = Prypeć
 
 
}}
 
}}
'''SWPCz- 6''' (ros. ''СВПЧ-6'') '''Samodzielna Zmilitaryzowana Jednostka Pożarnicza nr 6''' (ros. ''Самостоятельная Военизированная Пожарная Часть № 6'', trb. ''Samostojatielnaja Wojenizirowannaja Pożarnaja Czast № 6'') – jednostka straży pożarnej podległa Kijowskiemu Obwodowemu Urzędowi Spraw Wewnętrznych, odpowiadająca za ochronę przeciwpożarową miasta [[Prypeć (miasto)|Prypeć]] oraz stanowiąca odwód operacyjny dla [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]] oraz rejonu czarnobylskiego. Remiza jednostki mieściła się przy ul. Fabrycznej w Prypeci.  
+
'''SWPCz- 6''' (ros. ''СВПЧ-6'') '''Samodzielna Zmilitaryzowana Jednostka Pożarnicza nr 6''' (ros. ''Самостоятельная Военизированная Пожарная Часть № 6'', trb. ''Samostojatielnaja Wojenizirowannaja Pożarnaja Czast № 6'') – jednostka straży pożarnej podległa Kijowskiemu Obwodowemu Urzędowi Spraw Wewnętrznych, odpowiadająca za ochronę przeciwpożarową miasta [[Prypeć (miasto)|Prypeć]] oraz w razie potrzeby [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]], mieszcząca się przy ul. Fabrycznej.
  
 
== Historia ==
 
== Historia ==
Do 1982 funkcjonowała jako Zawodowa Jednostka Straży Pożarnej nr 38<ref name=":0">{{Cytuj książkę|nazwisko=Marciak|imię=Sebastian|tytuł=Mapa Prypeci|wydanie=III|rok=2017|wydawca=Sebastian Marciak|miejsce=Warszawa|strony=|isbn=978-83-921-395-3-9}}</ref>. Do co najmniej 1987 roku na dachu remizy znajdował się napis: „''Grażdanie, budtie ostorożny s ogniem!” („Obywatele, bądźcie ostrożni z ogniem!”)'' oraz poniżej slogan propagandowy'': „Jedinstwo partii i naroda – załog wsiech naszych pobied!” („Jedność partii i narodu – gwarancją wszystkich naszych zwycięstw!”).'' 
+
Do 1982 roku funkcjonowała jako Zawodowa Jednostka Straży Pożarnej nr 38<ref name=":0">{{Cytuj książkę|nazwisko=Marciak|imię=Sebastian|tytuł=Mapa Prypeci|wydanie=III|rok=2017|wydawca=Sebastian Marciak|miejsce=Warszawa|strony=|isbn=978-83-921-395-3-9}}</ref>. 26. kwietnia 1986 roku dostała zadanie wsparcia [[WPCz-2]]. Na miejsce zdarzenia przybyła o godzinie 1:35 (11 minut po wybuchu) w składzie trzech pojazdów: dwóch autocystern AC-40 (ZIŁ-130) oraz samojezdnej drabiny pożarniczej AL-30 (ZIŁ-131) pod dowództwem por. [[Wiktor Kibenok|Wiktora Kibenok]]<nowiki/>a w łącznej liczbie ośmiu strażaków<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Siwiński|imię=Waldemar|tytuł=Czernobyl|rok=1989|wydawca=Iskry|miejsce=Warszawa|strony=|isbn=83-207-1179-7}}</ref>. W wyniku działań gaśniczych część strażaków otrzymała bardzo wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u nich ostrą chorobę popromienną. Nad ranem wraz z innymi poszkodowanymi byli hospitalizowani w szpitalu miejskim w Prypeci gdzie udzielono im podstawowej pomocy medycznej. Tego samego dnia w godzinach popołudniowych osoby w najcięższym stanie zostały przetransportowane drogą lotniczą na oddział leczenia chorób popromiennych Instytutu Biofizyki (Szpital Kliniczny nr VI) w Moskwie. Pięciu z nich zmarło w przeciągu kilkunastu dni (w okresie od 10. do 14. maja) od zachorowania.  
  
=== Akcja gaśnicza 26 kwietnia 1986 ===
+
== Ofiary śmiertelne ==
26 kwietnia 1986 jako odwód operacyjny dostała zadanie wsparcia [[WPCz-2]] w akcji gaśniczej bloku energetycznego nr IV Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Na miejsce zdarzenia przybyła o godzinie 1:35 (11 minut po wybuchu) w składzie trzech pojazdów: dwóch autocystern AC-40 (ZIŁ-130) oraz samojezdnej drabiny pożarniczej AL-30 (ZIŁ-131) pod dowództwem por. [[Wiktor Kibenok|Wiktora Kibenok]]<nowiki/>a w łącznej liczbie dziesięciu strażaków<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Siwiński|imię=Waldemar|tytuł=Czernobyl|rok=1989|wydawca=Iskry|miejsce=Warszawa|strony=|isbn=83-207-1179-7}}</ref>.  
+
* [[Władimir Tiszura|Władimir Iwanowicz Tiszura]] (26 l.)
 +
* [[Wiktor Kibenok|Wiktor Mikołajewicz Kibenok]] (23 l.)
 +
* [[Wasilij Ignatienko|Wasilij Iwanowicz Ignatienko]] (25 l.)
 +
* [[Nikołaj Waszczuk|Nikołaj Wasiljewicz Waszczuk]] (26 l.)
 +
* [[Nikołaj Titienok|Nikołaj Iwanowicz Titienok]] (23 l.)
  
W wyniku działań gaśniczych część strażaków otrzymała bardzo wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u nich ostrą chorobę popromienną. Nad ranem wraz z innymi poszkodowanymi byli hospitalizowani w [[MSCz-126|jednostce medycznej w Prypeci]] gdzie udzielono im podstawowej pomocy medycznej. Tego samego dnia w godzinach popołudniowych osoby w najcięższym stanie zostały przetransportowane drogą lotniczą na oddział leczenia chorób popromiennych Instytutu Biofizyki Szpitala Klinicznego nr VI w Moskwie. Pięciu z nich zmarło w przeciągu kilkunastu dni (w okresie od 10 do 14 maja). Ogółem w czasie akcji gaśniczej 50% pierwotnego stanu osobowego jednostki poniosło śmierć.
+
== Pozostali strażacy ==
===Stan osobowy<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.rubin01.ru/info/articles/mvd-podvig-v-chernobyle/lokalizatsiya-i-likvidatsiya-pozhara-na-aes-v-noch-na-26-04-86-g/|tytuł=Локализация и ликвидация пожара на АЭС в ночь на 26.04.86 г.|autor=|data dostępu=2020-01-27|opublikowany=rubin01.ru|język=}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.blog-gp.ru/blog/pozharnaja_okhrana_pripjat/2018-06-25-188|tytuł=Пожарная охрана. Припять|autor=|data dostępu=2020-01-27|opublikowany=blog-gp.ru|język=}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://rcforum.ru/showthread.php?t=53195&page=8|tytuł=Чернобыль. Первые сутки|autor=|data dostępu=2020-02-07|opublikowany=rcforum.ru|język=}}</ref>===
+
* sierż. Anatolij Najdiuk (kierowca wozu Wiktora Kibenoka)
* '''Autocysterna AC-40 (375) C1A'''
 
Kierowca: sierż. Anatolij Dmitrijewicz Najdiuk
 
 
 
Załoga: por. [[Wiktor Kibenok|Wiktor Nikołajewicz Kibenok]] (naczelnik jednostki)
 
* '''Autocysterna''' '''АC-30 (130) 63А'''
 
Kierowca: mł. sierż. Pietr Iwanowicz Piwowar
 
* '''AL-30 (131) L21'''
 
Kierowca: mł. sierż. Michaił Fiedorowicz Kryśko
 
 
 
Nie ustalono w jakich pojazdach na miejsce zdarzenia przybyli: 
 
* sierż. [[Nikołaj Waszczuk|Nikołaj Wasiljewicz Waszczuk]] (dowódca drużyny), 
 
* st. sierż. [[Wasilij Ignatienko|Wasilij Iwanowicz Ignatienko]], 
 
* sierż. [[Władimir Tiszura|Władimir Iwanowicz Tiszura]], 
 
* st. sierż. [[Nikołaj Titienok|Nikołaj Iwanowicz Titienok]], 
 
* mł. sierż. Wiktor Wasiljewicz Romaszewski, 
 
* mł. sierż. Anatolij Pietrowicz Iwanczenko
 
* st. lejt. Aleksandr Iwanowicz Jefmienko (naczelnik SWPCz-6, na miejscu od 1:56)  
 
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
 
<references />
 
<references />

Wersja z 23:15, 22 lis 2019

Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". SWPCz- 6 (ros. СВПЧ-6) Samodzielna Zmilitaryzowana Jednostka Pożarnicza nr 6 (ros. Самостоятельная Военизированная Пожарная Часть № 6, trb. Samostojatielnaja Wojenizirowannaja Pożarnaja Czast № 6) – jednostka straży pożarnej podległa Kijowskiemu Obwodowemu Urzędowi Spraw Wewnętrznych, odpowiadająca za ochronę przeciwpożarową miasta Prypeć oraz w razie potrzeby Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, mieszcząca się przy ul. Fabrycznej.

Historia

Do 1982 roku funkcjonowała jako Zawodowa Jednostka Straży Pożarnej nr 38[1]. 26. kwietnia 1986 roku dostała zadanie wsparcia WPCz-2. Na miejsce zdarzenia przybyła o godzinie 1:35 (11 minut po wybuchu) w składzie trzech pojazdów: dwóch autocystern AC-40 (ZIŁ-130) oraz samojezdnej drabiny pożarniczej AL-30 (ZIŁ-131) pod dowództwem por. Wiktora Kibenoka w łącznej liczbie ośmiu strażaków[2]. W wyniku działań gaśniczych część strażaków otrzymała bardzo wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u nich ostrą chorobę popromienną. Nad ranem wraz z innymi poszkodowanymi byli hospitalizowani w szpitalu miejskim w Prypeci gdzie udzielono im podstawowej pomocy medycznej. Tego samego dnia w godzinach popołudniowych osoby w najcięższym stanie zostały przetransportowane drogą lotniczą na oddział leczenia chorób popromiennych Instytutu Biofizyki (Szpital Kliniczny nr VI) w Moskwie. Pięciu z nich zmarło w przeciągu kilkunastu dni (w okresie od 10. do 14. maja) od zachorowania.

Ofiary śmiertelne

Pozostali strażacy

  • sierż. Anatolij Najdiuk (kierowca wozu Wiktora Kibenoka)

Przypisy

  1. Sebastian Marciak: Mapa Prypeci. Wyd. III. Warszawa: Sebastian Marciak, 2017. ISBN 978-83-921-395-3-9.
  2. Waldemar Siwiński: Czernobyl. Warszawa: Iskry, 1989. ISBN 83-207-1179-7.