Nikołaj Fomin: Różnice pomiędzy wersjami
(Utworzono nową stronę "'''Nikołaj Maksymowicz Fomin''' (ros. Николай Максимович Фомин) - główny inżynier Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej w latach 1981-86. Zosta...") |
m (Dodano cytat W. G. Smagina) |
||
| (Nie pokazano 16 wersji utworzonych przez 2 użytkowników) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | + | {{Infobox | |
| + | |name = Nikołaj Fomin | ||
| + | |bodystyle = | ||
| − | Został aresztowany 19 sierpnia 1986 | + | |titlestyle = |
| + | |abovestyle = background:#cfe3ff; | ||
| + | |subheaderstyle = | ||
| + | |above = Nikołaj Fomin | ||
| + | |subheader = Nikołaj Maksymowicz Fomin | ||
| + | |imagestyle = | ||
| + | |captionstyle = | ||
| + | | image = [[Plik:Nikołaj Fomin w 1987.png|250px]] | ||
| + | |caption = Nikołaj Fomin podczas procesu (1987) | ||
| + | |||
| + | |headerstyle = background:#cfe3ff; | ||
| + | |labelstyle = background:#eeeeee; | ||
| + | |datastyle = | ||
| + | |||
| + | |header1 = Stanowisko | ||
| + | | data3 = Naczelny inżynier elektrowni | ||
| + | |header4 = Informacje biograficzne | ||
| + | | label5 = Imię i nazwisko | ||
| + | | data5 = Nikołaj Maksymowicz Fomin | ||
| + | | label6 = Data i miejsce urodzenia | ||
| + | | data6 = | ||
| + | | label7 = Data i miejsce śmierci | ||
| + | | data7 = | ||
| + | | label8 = Przyczyna śmierci | ||
| + | | data8 = | ||
| + | | label10 = Tytuł zawodowy | ||
| + | | data10 = Inżynier | ||
| + | | label11 = Edukacja | ||
| + | | data11 = | ||
| + | | label12 = Małżeństwo | ||
| + | | data12 = | ||
| + | |header13 = Kariera zawodowa | ||
| + | | label14 = Pracodawca | ||
| + | | data14 = [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa]] | ||
| + | | label15 = Okres | ||
| + | | data15 = 1972 - 15.06.1986 | ||
| + | | label16 = Stanowisko | ||
| + | | data16 = Naczelny inżynier elektrowni | ||
| + | | label17 = W momencie awarii | ||
| + | | data17 = W swoim mieszkaniu w Prypeci | ||
| + | }} | ||
| + | [[Plik:Nikołaj Fomin (1).jpg|mały|266x266px|Nikołaj Fomin (2007)]] | ||
| + | '''Nikołaj Maksymowicz Fomin''' (ros. Николай Максимович Фомин; ur. 1937 we wsi Nowoekonomiczne) –,naczelny inżynier [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]] w latach 1983-86. | ||
| + | |||
| + | == Życiorys == | ||
| + | Urodził się w 1937 we wsi Nowoekonomiczne w obwodzie Donieckim w Ukraińskiej SRR. Pracę w CEJ rozpoczął w końcu 1972. Wcześniej pracował w połtawskich sieciach energetycznych oraz Zaporowskiej TES<ref name=":1">{{Cytuj książkę|nazwisko=Grigori Medwedew|imię=Grigori|tytuł=The Truth About Chernobyl|rok=1991|wydawca=Basic Books|miejsce=Nowy Jork|strony=43|isbn=1-85403-331-3}}</ref>. Ukończył korespondencyjny kurs inżynierii atomowej. Na pytanie dotyczące niebezpieczeństwa awarii reaktora miał zwykle mawiać że "''Szansa awarii jest absolutnie minimalna, mniej więcej taka ze cię trafi meteoryt''"<ref name=":0">''Czarnobyl. Godzina Zero;'' film dokumentalny; reż. Renny Bartlett; 2004,</ref>. Jedna z osób wypowiadających się w filmie dokumentalnym Czarnobyl. Godzina Zero wysnuwa twierdzenie że Fomin awansował na stanowisko naczelnego inżyniera głównie za sprawą bycia sekretarzem partii<ref name=":0" />. W czerwcu 1983 został powołany na stanowisko naczelnego inżyniera elektrowni. W końcu 1985 przeżył poważny wypadek samochodowy gdzie doznał szeregu obrażeń i złamania kręgosłupa co doprowadziło do częściowego, czasowego paraliżu ciała. Do czynnej pracy powrócił 26 marca 1986<ref name=":1" />. Zatwierdził scenariusz programu testowego w wyniku którego doszło do wypadku. O awarii został powiadomiony przez naczelnika zmiany elektrowni [[Boris Rogożkin|Borisa Rogożkina]] około czwartej nad ranem<ref name=":2" />. Został aresztowany 19 sierpnia 1986<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.mn.ru/newspaper/zoom/68777|tytuł=Попали в историю по приговору|autor=|data dostępu=2017-06-19|opublikowany=mn.ru|język=}}</ref>. Pierwotnie tzw. [[Proces Czarnobylski]] miał odbyć się 24 marca 1987 ale z uwagi na doznanie załamania nerwowego w śledztwie w wyniku którego próbował popełnić samobójstwo, przecinając sobie żyły kawałkiem szkła za stłuczonych okularów został on przesunięty na 7 lipca<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Kostin|imię=Igor|tytuł=Czarnobyl. Spowiedź reportera|rok=2006|wydawca=Albatros|miejsce=Warszawa|strony=101|isbn=83-7359-458-2}}</ref>. W 1988 został przewieziony do Rybińskiego szpitala psychoneurologicznego dla osadzonych. Zgodnie z wnioskiem konsylium lekarzy z Jarosławskiego Instytutu Medycznego zdiagnozowano u niego psychozę reaktywną<ref name=":3">{{Cytuj stronę|url=https://www.mk.ru/social/2021/10/14/direktor-chernobylskoy-aes-bryukhanov-umer-ne-reabilitirovannym-otvetil-za-vsekh.html|tytuł=Diriektor Czernobylskoj AES Briuchanow umier nie rieabilitirowannym: otwietił za wsiech|autor=|data dostępu=2021-11-13|opublikowany=mk.ru|język=}}</ref>. 26 października 1990 po interwencji rodziny, został przewieziony do cywilnego szpitala psychiatrycznego w rejonie twerskim<ref name=":3" />. Po wyjściu na wolność został zatrudniony w Elektrowni Jądrowej Kalinin. W połowie lat dwutysięcznych przeszedł na emeryturę. Mieszka z żoną, dziećmi i wnukami w Udomli<ref name=":2">{{Cytuj stronę|url=http://www.mn.ru/newspaper/zoom/68777|tytuł=Попали в историю по приговору|autor=|data dostępu=2019-01.05|opublikowany=mn.ru|język=}}</ref>.{{CytatD|Zarzuca mi się wiele rzeczy. Myślę, że nie wszystko co o mnie mówią, jest sprawiedliwe. Ale obwiniam siebie za jedno: zawsze wierzyłem, że w pracy zakładu najważniejsza jest technologia, ale okazało się że najważniejsi są ludzie. Nie doceniłem ich znaczenia|Nikołaj M. Fomin<ref name=":2" />||width=x% | ||
| + | |align=left/center/right | ||
| + | |text=left/center/right | ||
| + | }} | ||
| + | == O Fominie == | ||
| + | {{CytatD|„Pracowity, dumny, energiczny, próżny, mściwy, gniewny, czasem sprawiedliwy. Jego głos był przyjemnym barytonem, w chwili ekscytacji czasem załamywał się do altu, ale w zasadzie zmieniał się w piękną barwę”|[[Wiktor Smagin]]||width=x% | ||
| + | |align=left/center/right | ||
| + | |text=left/center/right | ||
| + | }} | ||
| + | == Prywatnie == | ||
| + | W Prypeci mieszkał przy Alei Lenina 23 m. 39<ref>Książka telefoniczna miasta Prypeć z 1982 roku.</ref>. | ||
| + | |||
| + | == Przypisy == | ||
| + | <references /> | ||
| + | [[Kategoria:Ludzie]] | ||
| + | {{DEFAULTSORT:Fomin Nikołaj}} | ||
Aktualna wersja na dzień 19:15, 1 lis 2023
Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
Nikołaj Maksymowicz Fomin (ros. Николай Максимович Фомин; ur. 1937 we wsi Nowoekonomiczne) –,naczelny inżynier Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej w latach 1983-86.
Spis treści
Życiorys[edytuj | edytuj kod]
Urodził się w 1937 we wsi Nowoekonomiczne w obwodzie Donieckim w Ukraińskiej SRR. Pracę w CEJ rozpoczął w końcu 1972. Wcześniej pracował w połtawskich sieciach energetycznych oraz Zaporowskiej TES[1]. Ukończył korespondencyjny kurs inżynierii atomowej. Na pytanie dotyczące niebezpieczeństwa awarii reaktora miał zwykle mawiać że "Szansa awarii jest absolutnie minimalna, mniej więcej taka ze cię trafi meteoryt"[2]. Jedna z osób wypowiadających się w filmie dokumentalnym Czarnobyl. Godzina Zero wysnuwa twierdzenie że Fomin awansował na stanowisko naczelnego inżyniera głównie za sprawą bycia sekretarzem partii[2]. W czerwcu 1983 został powołany na stanowisko naczelnego inżyniera elektrowni. W końcu 1985 przeżył poważny wypadek samochodowy gdzie doznał szeregu obrażeń i złamania kręgosłupa co doprowadziło do częściowego, czasowego paraliżu ciała. Do czynnej pracy powrócił 26 marca 1986[1]. Zatwierdził scenariusz programu testowego w wyniku którego doszło do wypadku. O awarii został powiadomiony przez naczelnika zmiany elektrowni Borisa Rogożkina około czwartej nad ranem[3]. Został aresztowany 19 sierpnia 1986[4]. Pierwotnie tzw. Proces Czarnobylski miał odbyć się 24 marca 1987 ale z uwagi na doznanie załamania nerwowego w śledztwie w wyniku którego próbował popełnić samobójstwo, przecinając sobie żyły kawałkiem szkła za stłuczonych okularów został on przesunięty na 7 lipca[5]. W 1988 został przewieziony do Rybińskiego szpitala psychoneurologicznego dla osadzonych. Zgodnie z wnioskiem konsylium lekarzy z Jarosławskiego Instytutu Medycznego zdiagnozowano u niego psychozę reaktywną[6]. 26 października 1990 po interwencji rodziny, został przewieziony do cywilnego szpitala psychiatrycznego w rejonie twerskim[6]. Po wyjściu na wolność został zatrudniony w Elektrowni Jądrowej Kalinin. W połowie lat dwutysięcznych przeszedł na emeryturę. Mieszka z żoną, dziećmi i wnukami w Udomli[3].
| „ | Zarzuca mi się wiele rzeczy. Myślę, że nie wszystko co o mnie mówią, jest sprawiedliwe. Ale obwiniam siebie za jedno: zawsze wierzyłem, że w pracy zakładu najważniejsza jest technologia, ale okazało się że najważniejsi są ludzie. Nie doceniłem ich znaczenia |
” |
| — Nikołaj M. Fomin[3] | ||
O Fominie[edytuj | edytuj kod]
| „ | „Pracowity, dumny, energiczny, próżny, mściwy, gniewny, czasem sprawiedliwy. Jego głos był przyjemnym barytonem, w chwili ekscytacji czasem załamywał się do altu, ale w zasadzie zmieniał się w piękną barwę” |
” |
| — Wiktor Smagin | ||
Prywatnie[edytuj | edytuj kod]
W Prypeci mieszkał przy Alei Lenina 23 m. 39[7].
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ 1,0 1,1 Grigori Grigori Medwedew: The Truth About Chernobyl. Nowy Jork: Basic Books, 1991, s. 43. ISBN 1-85403-331-3.
- ↑ 2,0 2,1 Czarnobyl. Godzina Zero; film dokumentalny; reż. Renny Bartlett; 2004,
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Попали в историю по приговору. mn.ru. [dostęp 2019-01.05].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Попали в историю по приговору. mn.ru. [dostęp 2017-06-19].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Igor Kostin: Czarnobyl. Spowiedź reportera. Warszawa: Albatros, 2006, s. 101. ISBN 83-7359-458-2.
- ↑ 6,0 6,1 Diriektor Czernobylskoj AES Briuchanow umier nie rieabilitirowannym: otwietił za wsiech. mk.ru. [dostęp 2021-11-13].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Książka telefoniczna miasta Prypeć z 1982 roku.
.jpg){kind=link}