Nikołaj Fomin: Różnice pomiędzy wersjami

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
m (Dodano cytat W. G. Smagina)
 
(Nie pokazano 10 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
[[Plik:Nikołaj Fomin w 1987.png|mały|Nikołaj Fomin podczas procesu]]
+
{{Infobox
 +
|name        = Nikołaj Fomin
 +
|bodystyle    =
  
'''Nikołaj Maksymowicz Fomin''' (ros. Николай Максимович Фомин) - główny inżynier Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej w latach 1981-86.
+
|titlestyle  =
 +
|abovestyle = background:#cfe3ff;
 +
|subheaderstyle =
 +
|above        = Nikołaj Fomin
 +
|subheader    = Nikołaj Maksymowicz Fomin
 +
|imagestyle  =
 +
|captionstyle =
 +
|  image      = [[Plik:Nikołaj Fomin w 1987.png|250px]]
 +
|caption      = Nikołaj Fomin podczas procesu (1987)
 +
 
 +
|headerstyle  = background:#cfe3ff;
 +
|labelstyle  = background:#eeeeee;
 +
|datastyle    =
 +
 
 +
|header1 = Stanowisko
 +
|  data3 = Naczelny inżynier elektrowni
 +
|header4 = Informacje biograficzne
 +
| label5 = Imię i nazwisko
 +
|  data5 = Nikołaj Maksymowicz Fomin
 +
| label6 = Data i miejsce urodzenia
 +
|  data6 =
 +
| label7 = Data i miejsce śmierci
 +
|  data7 =
 +
| label8 = Przyczyna śmierci
 +
|  data8 =
 +
| label10 = Tytuł zawodowy
 +
|  data10 = Inżynier
 +
| label11 = Edukacja
 +
|  data11 =
 +
| label12 = Małżeństwo
 +
|  data12 = 
 +
|header13 = Kariera zawodowa
 +
|  label14 = Pracodawca
 +
|  data14 = [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa]]
 +
|  label15 = Okres
 +
|  data15 = 1972 - 15.06.1986
 +
|  label16 = Stanowisko
 +
|  data16 = Naczelny inżynier elektrowni
 +
|  label17 = W momencie awarii
 +
|  data17 = W swoim mieszkaniu w Prypeci
 +
}}
 +
[[Plik:Nikołaj Fomin (1).jpg|mały|266x266px|Nikołaj Fomin (2007)]]
 +
'''Nikołaj Maksymowicz Fomin''' (ros. Николай Максимович Фомин; ur. 1937 we wsi Nowoekonomiczne) –,naczelny inżynier [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]] w latach 1983-86.
  
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
Pracę w CEJ rozpoczął w 1972 roku. Wcześniej pracował w połtawskich sieciach energetycznych oraz Zaporowskiej TES. Ukończył korespondencyjny kurs inżynierii atomowej. Na pytanie dotyczące niebezpieczeństwa awarii reaktora miał zwykle mawiać że "''Szansa awarii jest absolutnie minimalna, mniej więcej taka ze cie trafi meteoryt''"<ref name=":0">''Czarnobyl. Godzina Zero;'' film dokumentalny; reż. Renny Bartlett; 2004,</ref>. Jedna z osób wypowiadających się w filmie dokumentalnym Czarnobyl. Godzina Zero wysnuwa twierdzenie że Fomin awansował na stanowisko naczelnego inżyniera głównie za sprawą sekretarzem partii<ref name=":0" />. W końcu 1985 roku przeżył poważny wypadek samochodowy gdzie doznał szeregu obrażeń i złamania kręgosłupa. Wydał dyrektywę aby przeprowadzić test. Został aresztowany 19 sierpnia 1986 roku<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.mn.ru/newspaper/zoom/68777|tytuł=Попали в историю по приговору|autor=|data dostępu=2017-06-19|opublikowany=mn.ru|język=}}</ref>. Pierwotnie tzw. [[Proces Czarnobylski]] miał odbyć się 24 marca 1987 ale z uwagi na doznanie załamania nerwowego w śledztwie w wyniku którego próbował popełnić samobójstwo, przecinając sobie żyły kawałkiem szkła za stłuczonych okularów został on przesunięty na 7 lipca<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Kostin|imię=Igor|tytuł=Czarnobyl. Spowiedź reportera|rok=2006|wydawca=Albatros|miejsce=Warszawa|strony=101|isbn=83-7359-458-2}}</ref>. W 1988 został przewieziony do Rybińskiego szpitala psychiatrycznego dla więźniów. Został uznany za osobę chorą psychicznie i częściowo zwolniony z odbywania kary pozbawienia wolności. 26 października 1990 został przewieziony do cywilnego szpitala psychiatrycznego Po wyjściu na wolność został zatrudniony w Elektrowni Jądrowej Kalinin. W połowie lat dwutysecznych przeszedł na emeryturę. Mieszka z żoną, dziećmi i wnukami w Udomli<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.mn.ru/newspaper/zoom/68777|tytuł=Попали в историю по приговору|autor=|data dostępu=2019-01.05|opublikowany=mn.ru|język=}}</ref>.
+
Urodził się w 1937 we wsi Nowoekonomiczne w obwodzie Donieckim w Ukraińskiej SRR. Pracę w CEJ rozpoczął w końcu 1972. Wcześniej pracował w połtawskich sieciach energetycznych oraz Zaporowskiej TES<ref name=":1">{{Cytuj książkę|nazwisko=Grigori Medwedew|imię=Grigori|tytuł=The Truth About Chernobyl|rok=1991|wydawca=Basic Books|miejsce=Nowy Jork|strony=43|isbn=1-85403-331-3}}</ref>. Ukończył korespondencyjny kurs inżynierii atomowej. Na pytanie dotyczące niebezpieczeństwa awarii reaktora miał zwykle mawiać że "''Szansa awarii jest absolutnie minimalna, mniej więcej taka ze cię trafi meteoryt''"<ref name=":0">''Czarnobyl. Godzina Zero;'' film dokumentalny; reż. Renny Bartlett; 2004,</ref>. Jedna z osób wypowiadających się w filmie dokumentalnym Czarnobyl. Godzina Zero wysnuwa twierdzenie że Fomin awansował na stanowisko naczelnego inżyniera głównie za sprawą bycia sekretarzem partii<ref name=":0" />. W czerwcu 1983 został powołany na stanowisko naczelnego inżyniera elektrowni. W końcu 1985 przeżył poważny wypadek samochodowy gdzie doznał szeregu obrażeń i złamania kręgosłupa co doprowadziło do częściowego, czasowego paraliżu ciała. Do czynnej pracy powrócił 26 marca 1986<ref name=":1" />. Zatwierdził scenariusz programu testowego w wyniku którego doszło do wypadku. O awarii został powiadomiony przez naczelnika zmiany elektrowni [[Boris Rogożkin|Borisa Rogożkina]] około czwartej nad ranem<ref name=":2" />. Został aresztowany 19 sierpnia 1986<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.mn.ru/newspaper/zoom/68777|tytuł=Попали в историю по приговору|autor=|data dostępu=2017-06-19|opublikowany=mn.ru|język=}}</ref>. Pierwotnie tzw. [[Proces Czarnobylski]] miał odbyć się 24 marca 1987 ale z uwagi na doznanie załamania nerwowego w śledztwie w wyniku którego próbował popełnić samobójstwo, przecinając sobie żyły kawałkiem szkła za stłuczonych okularów został on przesunięty na 7 lipca<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Kostin|imię=Igor|tytuł=Czarnobyl. Spowiedź reportera|rok=2006|wydawca=Albatros|miejsce=Warszawa|strony=101|isbn=83-7359-458-2}}</ref>. W 1988 został przewieziony do Rybińskiego szpitala psychoneurologicznego dla osadzonych. Zgodnie z wnioskiem konsylium lekarzy z Jarosławskiego Instytutu Medycznego zdiagnozowano u niego psychozę reaktywną<ref name=":3">{{Cytuj stronę|url=https://www.mk.ru/social/2021/10/14/direktor-chernobylskoy-aes-bryukhanov-umer-ne-reabilitirovannym-otvetil-za-vsekh.html|tytuł=Diriektor Czernobylskoj AES Briuchanow umier nie rieabilitirowannym: otwietił za wsiech|autor=|data dostępu=2021-11-13|opublikowany=mk.ru|język=}}</ref>. 26 października 1990 po interwencji rodziny, został przewieziony do cywilnego szpitala psychiatrycznego w rejonie twerskim<ref name=":3" />. Po wyjściu na wolność został zatrudniony w Elektrowni Jądrowej Kalinin. W połowie lat dwutysięcznych przeszedł na emeryturę. Mieszka z żoną, dziećmi i wnukami w Udomli<ref name=":2">{{Cytuj stronę|url=http://www.mn.ru/newspaper/zoom/68777|tytuł=Попали в историю по приговору|autor=|data dostępu=2019-01.05|opublikowany=mn.ru|język=}}</ref>.{{CytatD|Zarzuca mi się wiele rzeczy. Myślę, że nie wszystko co o mnie mówią, jest sprawiedliwe. Ale obwiniam siebie za jedno: zawsze wierzyłem, że w pracy zakładu najważniejsza jest technologia, ale okazało się że najważniejsi są ludzie. Nie doceniłem ich znaczenia|Nikołaj M. Fomin<ref name=":2" />||width=x%
 +
|align=left/center/right
 +
|text=left/center/right
 +
}}
 +
== O Fominie ==
 +
{{CytatD|„Pracowity, dumny, energiczny, próżny, mściwy, gniewny, czasem sprawiedliwy. Jego głos był przyjemnym barytonem, w chwili ekscytacji czasem załamywał się do altu, ale w zasadzie zmieniał się w piękną barwę”|[[Wiktor Smagin]]||width=x%
 +
|align=left/center/right
 +
|text=left/center/right
 +
}}
 +
== Prywatnie ==
 +
W Prypeci mieszkał przy Alei Lenina 23 m. 39<ref>Książka telefoniczna miasta Prypeć z 1982 roku.</ref>.
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
 
<references />
 
<references />
 +
[[Kategoria:Ludzie]]
 +
{{DEFAULTSORT:Fomin Nikołaj}}

Aktualna wersja na dzień 19:15, 1 lis 2023

Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".

Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
Nikołaj Fomin (2007)

Nikołaj Maksymowicz Fomin (ros. Николай Максимович Фомин; ur. 1937 we wsi Nowoekonomiczne) –,naczelny inżynier Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej w latach 1983-86.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1937 we wsi Nowoekonomiczne w obwodzie Donieckim w Ukraińskiej SRR. Pracę w CEJ rozpoczął w końcu 1972. Wcześniej pracował w połtawskich sieciach energetycznych oraz Zaporowskiej TES[1]. Ukończył korespondencyjny kurs inżynierii atomowej. Na pytanie dotyczące niebezpieczeństwa awarii reaktora miał zwykle mawiać że "Szansa awarii jest absolutnie minimalna, mniej więcej taka ze cię trafi meteoryt"[2]. Jedna z osób wypowiadających się w filmie dokumentalnym Czarnobyl. Godzina Zero wysnuwa twierdzenie że Fomin awansował na stanowisko naczelnego inżyniera głównie za sprawą bycia sekretarzem partii[2]. W czerwcu 1983 został powołany na stanowisko naczelnego inżyniera elektrowni. W końcu 1985 przeżył poważny wypadek samochodowy gdzie doznał szeregu obrażeń i złamania kręgosłupa co doprowadziło do częściowego, czasowego paraliżu ciała. Do czynnej pracy powrócił 26 marca 1986[1]. Zatwierdził scenariusz programu testowego w wyniku którego doszło do wypadku. O awarii został powiadomiony przez naczelnika zmiany elektrowni Borisa Rogożkina około czwartej nad ranem[3]. Został aresztowany 19 sierpnia 1986[4]. Pierwotnie tzw. Proces Czarnobylski miał odbyć się 24 marca 1987 ale z uwagi na doznanie załamania nerwowego w śledztwie w wyniku którego próbował popełnić samobójstwo, przecinając sobie żyły kawałkiem szkła za stłuczonych okularów został on przesunięty na 7 lipca[5]. W 1988 został przewieziony do Rybińskiego szpitala psychoneurologicznego dla osadzonych. Zgodnie z wnioskiem konsylium lekarzy z Jarosławskiego Instytutu Medycznego zdiagnozowano u niego psychozę reaktywną[6]. 26 października 1990 po interwencji rodziny, został przewieziony do cywilnego szpitala psychiatrycznego w rejonie twerskim[6]. Po wyjściu na wolność został zatrudniony w Elektrowni Jądrowej Kalinin. W połowie lat dwutysięcznych przeszedł na emeryturę. Mieszka z żoną, dziećmi i wnukami w Udomli[3].

Zarzuca mi się wiele rzeczy. Myślę, że nie wszystko co o mnie mówią, jest sprawiedliwe. Ale obwiniam siebie za jedno: zawsze wierzyłem, że w pracy zakładu najważniejsza jest technologia, ale okazało się że najważniejsi są ludzie. Nie doceniłem ich znaczenia

— Nikołaj M. Fomin[3]

O Fominie[edytuj | edytuj kod]

„Pracowity, dumny, energiczny, próżny, mściwy, gniewny, czasem sprawiedliwy. Jego głos był przyjemnym barytonem, w chwili ekscytacji czasem załamywał się do altu, ale w zasadzie zmieniał się w piękną barwę”

Wiktor Smagin

Prywatnie[edytuj | edytuj kod]

W Prypeci mieszkał przy Alei Lenina 23 m. 39[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Grigori Grigori Medwedew: The Truth About Chernobyl. Nowy Jork: Basic Books, 1991, s. 43. ISBN 1-85403-331-3.
  2. 2,0 2,1 Czarnobyl. Godzina Zero; film dokumentalny; reż. Renny Bartlett; 2004,
  3. 3,0 3,1 3,2 Попали в историю по приговору. mn.ru. [dostęp 2019-01.05].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  4. Попали в историю по приговору. mn.ru. [dostęp 2017-06-19].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  5. Igor Kostin: Czarnobyl. Spowiedź reportera. Warszawa: Albatros, 2006, s. 101. ISBN 83-7359-458-2.
  6. 6,0 6,1 Diriektor Czernobylskoj AES Briuchanow umier nie rieabilitirowannym: otwietił za wsiech. mk.ru. [dostęp 2021-11-13].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  7. Książka telefoniczna miasta Prypeć z 1982 roku.