Władimir Prawik: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Plik:Pravik.jpg| | + | {{Infobox |
| + | |name = Władimir Prawik | ||
| + | |bodystyle = | ||
| + | |||
| + | |titlestyle = | ||
| + | |abovestyle = background:#cfc; | ||
| + | |subheaderstyle = | ||
| + | |above = Władimir Prawik | ||
| + | |subheader = Władimir Pawłowicz Prawik | ||
| + | |imagestyle = | ||
| + | |captionstyle = | ||
| + | | image = [[Plik:Pravik.jpg|250px]] | ||
| + | |caption = Władimir Prawik | ||
| + | |||
| + | |headerstyle = background:#ccf; | ||
| + | |labelstyle = | ||
| + | |datastyle = | ||
| + | |||
| + | |header1 = Stanowisko | ||
| + | | data2 = Naczelnik [[WPCz-2]] | ||
| + | |header3 = Informacje biograficzne | ||
| + | | label4 = Imię i nazwisko | ||
| + | | data4 = Władimir Pawłowicz Prawik | ||
| + | | label5 = Data i miejsce urodzenia | ||
| + | | data5 = 13 czerwca 1962<br /> [[Czarnobyl]] | ||
| + | | label6 = Data i miejsce śmierci | ||
| + | | data6 = 11 maja 1986 († 23 l.) <br /> Moskwa | ||
| + | | label7 = Miejsce spoczynku | ||
| + | | data7 = [[Cmentarz Mitiński]] <br /> Moskwa | ||
| + | | label8 = Przyczyna śmierci | ||
| + | | data8 = Zespół ostrej choroby popromiennej | ||
| + | | label9 = Partner | ||
| + | | data9 = Nadieżda Iwanowna (ur. 1965) | ||
| + | | header10 = Przebieg służby | ||
| + | | label11 = Lata służby | ||
| + | | data11 = 1982 - 1986 | ||
| + | | label12 = Formacja | ||
| + | | data12 = MWD ZSRR | ||
| + | | label13 = Jednostki | ||
| + | | data13 = 2 Zmilitaryzowana Jednostka Pożarnicza Kijowskiego Obwodowego Zarządu Spraw Wewnętrznych | ||
| + | | label14 = Stanowisko | ||
| + | | data14 = Naczelnik | ||
| + | |header15 = Odznaczenia | ||
| + | | data16 = [[Plik:Золотая Звезда Героя Советского Союза.svg|25px]] <br> [[Plik:Order of Lenin ribbon bar.png|30px]] [[Plik:Order for Bravery of Ukraine.png|30px]] | ||
| + | }} | ||
[[Plik:Погруддя Володимира Правика в Ірпені.jpg|mały|237x237px|Popiersie Władimira Prawika w parku jego imienia w Irpień.]] | [[Plik:Погруддя Володимира Правика в Ірпені.jpg|mały|237x237px|Popiersie Władimira Prawika w parku jego imienia w Irpień.]] | ||
[[Plik:603px-ГЧ Правик.jpg|mały|178x178px|Marmurowa płyta upamiętniająca Władimira Prawika w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie.]] | [[Plik:603px-ГЧ Правик.jpg|mały|178x178px|Marmurowa płyta upamiętniająca Władimira Prawika w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie.]] | ||
[[Plik:506497 900.jpg|mały|178x178px|Opinie lekarska porucznika Władimira Pawłowicza Prawika]] | [[Plik:506497 900.jpg|mały|178x178px|Opinie lekarska porucznika Władimira Pawłowicza Prawika]] | ||
| − | '''Władimir Pawłowicz Prawik''' (ros. Владимир Павлович Правик; ur. 13 czerwca 1962 w Czarnobylu, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) | + | '''Władimir Pawłowicz Prawik''' (ros. Владимир Павлович Правик; ur. 13 czerwca 1962 w [[Czarnobyl|Czarnobylu]], zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – strażak, porucznik wojsk wewnętrznych MWD, naczelnik [[WPCz-2]], uczestnik akcji gaśniczej 26 kwietnia 1986 czwartego bloku energetycznego Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, jedna z ofiar śmiertelnych wypadku<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Siwiński|imię=Waldemar|tytuł=Czernobyl. Od katastrofy do procesu|rok=1989|wydawca=Iskry|miejsce=Warszawa|strony=11|isbn=83-207-1179-7}}</ref>. |
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Urodził się 13 czerwca 1962 | + | Urodził się 13 czerwca 1962 w Czarnobylu w obwodzie kijowskim Ukraińskiej SRR w rodzinie urzędniczej. W 1979 roku ukończył miejscową szkołę średnią. W tym samym roku rozpoczął naukę w Czerkaskiej Technicznej Szkole Pożarniczej MSW ZSRR<ref>ob. ''Akademia Bezpieczeństwa Pożarniczego Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Ukrainy im. Bohaterów Czarnobyla.''</ref> Od sierpnia 1982 roku, po ukończeniu szkoły, służył w stopniu porucznika wojsk wewnętrznych MWD na stanowisku naczelnika w 2. Zmilitaryzowanej Jednostce Pożarniczej Kijowskiego Obwodowego Zarządu Spraw Wewnętrznych (WPCz-2), stacjonującej w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]], odpowiadającej za ochronę przeciwpożarową [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]<ref name=":0">{{Cytuj książkę|nazwisko=Siwiński|imię=Waldemar|tytuł=Czernobyl|rok=1989|wydawca=Iskry|miejsce=Warszawa|strony=266|isbn=83-207-1179-7}}</ref>. |
| − | W nocy z 25 na 26 kwietnia 1986 roku dowodził pierwszą grupą strażaków, którzy | + | === 26 kwietnia 1986 === |
| + | W nocy z 25 na 26 kwietnia 1986 roku dowodził pierwszą grupą strażaków, którzy uczestniczyli w akcji gaśniczej bloku energetycznego nr IV Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Jako dowódca akcji gaśniczej (do czasu objęcia dowodzenia przez mjr. [[Leonid Tielatnikow|Leonida Tielatnikowa]]) podjął decyzję o skierowaniu działań gaśniczych na ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru i zapobieżeniu przeniesieniu się ognia na sąsiedni blok. W wyniku długotrwałego przebywania w strefie zagrożenia otrzymał bardzo wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u niego ostrą chorobę popromienną<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=2522|tytuł=Правик Владимир Павлович|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=warheroes.ru|język=}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://chnpp.gov.ua/uk/?option=com_content&view=article&id=82&lang=ru|tytuł=Герои-ликвидаторы|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>. | ||
| + | |||
| + | == Śmierć == | ||
| + | Zmarł 11 maja 1986 roku w [[Szpital Kliniczny nr 6 w Moskwie|Szpitalu Klinicznym nr 6]] w Moskwie, dokąd został przetransportowany 27 kwietnia. Pochowany został w Moskwie na [[Cmentarz Mitiński|Cmentarzu Mitińskim]] (kwatera 162)<ref name=":1" />. | ||
== Życie prywatne == | == Życie prywatne == | ||
| − | W 1984 roku wziął ślub z Nadieżdą Iwanowną (ur. 1965) z która miał córkę | + | W 1984 roku wziął ślub z Nadieżdą Iwanowną (ur. 1965) z która miał córkę Natasze Władimirownę (ur. kwiecień 1986)<ref name=":0" />. Jego ojciec zmarł jesienią 2015<ref>{{Cytuj stronę|url=https://gp.by/category/special/only-in-gp/news89954.html|tytuł=Мать героя Чернобыля рассказала о сыне|autor=|data dostępu=2019-02-09|opublikowany=gp.by|język=}}</ref>. |
| − | == | + | == Odznaczenia == |
| − | + | * Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 roku "''za męstwo, odwagę i poświęcenie przy likwidacji następstw katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej''" został pośmiertnie odznaczony tytułem honorowym ''Bohatera Związku Radzieckiego'' oraz ''Orderem Lenina''<ref name=":1" /> | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | * 26 kwietnia 1996 za wyjątkową osobistą odwagę i poświęcenie, oraz profesjonalizm, jakim wykazał się w czasie likwidacji skutków katastrofy w Czarnobylu został odznaczony gwiazdą "Za Odwagę"<ref>{{Cytuj stronę|url=http://zakon1.rada.gov.ua/laws/show/297/96|tytuł=Dekret Prezydent Ukrainy z 26 kwietnia 1986 roku o przyznaniu odznaczenia|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=zakon1.rada.gov.ua|język=}}</ref>. | |
| − | |||
== Upamiętnienie == | == Upamiętnienie == | ||
| − | W 2014 roku w mieście Irpień na Ukranie z inicjatywy burmistrza Władimira Karpluka został odnowiony i otwarty park miejski | + | W 2014 roku w mieście Irpień na Ukranie z inicjatywy burmistrza Władimira Karpluka został odnowiony i otwarty park miejski nazwany jego imieniem<ref>{{Cytuj stronę|url=http://wikimapia.org/#lang=pl&lat=50.526265&lon=30.238012&z=17&m=m|tytuł=Lokalizacja parku|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=wikimapia.org|język=}}</ref>, znajduje się tam również jego popiersie. Jego popiersie znajduje się także przy Alei Bohaterów Czarnobyla w Kijowie. Jego osobę upamiętnia także marmurowa płyta w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie. Ponadto jego popiersia ustawiono w Kijowie w Alei Bohaterów Czarnobyla oraz w Czerkasach na terenie Akademii Bezpieczeństwa Pożarniczego Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Ukrainy im. Bohaterów Czarnobyla. Jego nazwisko znajduje się także na pamiątkowych tablicach w Kijowie i Symferopolu. Imieniem Władimira Prawika nazwano ponadto ulice w wielu miejscowościach Ukrainy W dniu 29 maja 1987 r. Ministerstwo Komunikacji ZSRR wydało kopertę artystyczną z wizerunkiem Władimira Pawłowicza Pravika. |
== Literatura == | == Literatura == | ||
Wersja z 02:00, 17 lut 2019
Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
Władimir Pawłowicz Prawik (ros. Владимир Павлович Правик; ur. 13 czerwca 1962 w Czarnobylu, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – strażak, porucznik wojsk wewnętrznych MWD, naczelnik WPCz-2, uczestnik akcji gaśniczej 26 kwietnia 1986 czwartego bloku energetycznego Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, jedna z ofiar śmiertelnych wypadku[1].
Spis treści
Życiorys
Urodził się 13 czerwca 1962 w Czarnobylu w obwodzie kijowskim Ukraińskiej SRR w rodzinie urzędniczej. W 1979 roku ukończył miejscową szkołę średnią. W tym samym roku rozpoczął naukę w Czerkaskiej Technicznej Szkole Pożarniczej MSW ZSRR[2] Od sierpnia 1982 roku, po ukończeniu szkoły, służył w stopniu porucznika wojsk wewnętrznych MWD na stanowisku naczelnika w 2. Zmilitaryzowanej Jednostce Pożarniczej Kijowskiego Obwodowego Zarządu Spraw Wewnętrznych (WPCz-2), stacjonującej w Prypeci, odpowiadającej za ochronę przeciwpożarową Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej[3].
26 kwietnia 1986
W nocy z 25 na 26 kwietnia 1986 roku dowodził pierwszą grupą strażaków, którzy uczestniczyli w akcji gaśniczej bloku energetycznego nr IV Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Jako dowódca akcji gaśniczej (do czasu objęcia dowodzenia przez mjr. Leonida Tielatnikowa) podjął decyzję o skierowaniu działań gaśniczych na ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru i zapobieżeniu przeniesieniu się ognia na sąsiedni blok. W wyniku długotrwałego przebywania w strefie zagrożenia otrzymał bardzo wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u niego ostrą chorobę popromienną[4][5].
Śmierć
Zmarł 11 maja 1986 roku w Szpitalu Klinicznym nr 6 w Moskwie, dokąd został przetransportowany 27 kwietnia. Pochowany został w Moskwie na Cmentarzu Mitińskim (kwatera 162)[4].
Życie prywatne
W 1984 roku wziął ślub z Nadieżdą Iwanowną (ur. 1965) z która miał córkę Natasze Władimirownę (ur. kwiecień 1986)[3]. Jego ojciec zmarł jesienią 2015[6].
Odznaczenia
- Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 roku "za męstwo, odwagę i poświęcenie przy likwidacji następstw katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej" został pośmiertnie odznaczony tytułem honorowym Bohatera Związku Radzieckiego oraz Orderem Lenina[4]
- 26 kwietnia 1996 za wyjątkową osobistą odwagę i poświęcenie, oraz profesjonalizm, jakim wykazał się w czasie likwidacji skutków katastrofy w Czarnobylu został odznaczony gwiazdą "Za Odwagę"[7].
Upamiętnienie
W 2014 roku w mieście Irpień na Ukranie z inicjatywy burmistrza Władimira Karpluka został odnowiony i otwarty park miejski nazwany jego imieniem[8], znajduje się tam również jego popiersie. Jego popiersie znajduje się także przy Alei Bohaterów Czarnobyla w Kijowie. Jego osobę upamiętnia także marmurowa płyta w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie. Ponadto jego popiersia ustawiono w Kijowie w Alei Bohaterów Czarnobyla oraz w Czerkasach na terenie Akademii Bezpieczeństwa Pożarniczego Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Ukrainy im. Bohaterów Czarnobyla. Jego nazwisko znajduje się także na pamiątkowych tablicach w Kijowie i Symferopolu. Imieniem Władimira Prawika nazwano ponadto ulice w wielu miejscowościach Ukrainy W dniu 29 maja 1987 r. Ministerstwo Komunikacji ZSRR wydało kopertę artystyczną z wizerunkiem Władimira Pawłowicza Pravika.
Literatura
Postać Władimira Prawika oraz jego żony Nadieżdy pojawiła się w książce Waldemara Siwińskiego Czernobyl, wyd. pol. Iskry 1989 oraz Swietłany Aleksijewicz Krzyk Czarnobyla, wyd. pol. Świat Książki 2000; Czarnobylska modlitwa wyd. pol. Czarne 2012 i 2015.
Przypisy
- ↑ Waldemar Siwiński: Czernobyl. Od katastrofy do procesu. Warszawa: Iskry, 1989, s. 11. ISBN 83-207-1179-7.
- ↑ ob. Akademia Bezpieczeństwa Pożarniczego Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Ukrainy im. Bohaterów Czarnobyla.
- ↑ 3,0 3,1 Waldemar Siwiński: Czernobyl. Warszawa: Iskry, 1989, s. 266. ISBN 83-207-1179-7.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Правик Владимир Павлович. warheroes.ru. [dostęp 2016-12-25].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Герои-ликвидаторы. chnpp.gov.ua. [dostęp 2016-12-25].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Мать героя Чернобыля рассказала о сыне. gp.by. [dostęp 2019-02-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Dekret Prezydent Ukrainy z 26 kwietnia 1986 roku o przyznaniu odznaczenia. zakon1.rada.gov.ua. [dostęp 2016-12-25].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Lokalizacja parku. wikimapia.org. [dostęp 2016-12-25].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".