Władimir Prawik: Różnice pomiędzy wersjami

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linia 1: Linia 1:
[[Plik:Pravik.jpg|mały]]
+
{{Infobox
 +
|name        = Władimir Prawik
 +
|bodystyle    =
 +
 
 +
|titlestyle  =
 +
|abovestyle = background:#cfc;
 +
|subheaderstyle =
 +
|above        = Władimir Prawik
 +
|subheader    = Władimir Pawłowicz Prawik
 +
|imagestyle  =
 +
|captionstyle =
 +
|  image      = [[Plik:Pravik.jpg|250px]]
 +
|caption      = Władimir Prawik
 +
 
 +
|headerstyle  = background:#ccf;
 +
|labelstyle  =
 +
|datastyle    =
 +
 
 +
|header1 = Stanowisko
 +
|  data2 = Naczelnik [[WPCz-2]]
 +
|header3 = Informacje biograficzne
 +
| label4 = Imię i nazwisko
 +
|  data4 = Władimir Pawłowicz Prawik
 +
| label5 = Data i miejsce urodzenia
 +
|  data5 = 13 czerwca 1962<br /> [[Czarnobyl]]
 +
| label6 = Data i miejsce śmierci
 +
|  data6 = 11 maja 1986 († 23 l.) <br /> Moskwa
 +
| label7 = Miejsce spoczynku
 +
|  data7 = [[Cmentarz Mitiński]] <br /> Moskwa
 +
| label8 = Przyczyna śmierci
 +
|  data8 = Zespół ostrej choroby popromiennej
 +
| label9 = Partner
 +
|  data9 = Nadieżda Iwanowna (ur. 1965)
 +
| header10 = Przebieg służby
 +
| label11 = Lata służby
 +
|  data11 = 1982 - 1986
 +
| label12 = Formacja
 +
|  data12 = MWD ZSRR
 +
| label13 = Jednostki
 +
|  data13 = 2 Zmilitaryzowana Jednostka Pożarnicza Kijowskiego Obwodowego Zarządu Spraw Wewnętrznych
 +
|  label14 = Stanowisko
 +
|  data14 = Naczelnik
 +
|header15 = Odznaczenia
 +
|  data16 = [[Plik:Золотая Звезда Героя Советского Союза.svg|25px]] <br> [[Plik:Order of Lenin ribbon bar.png|30px]] [[Plik:Order for Bravery of Ukraine.png|30px]]
 +
}}
 
[[Plik:Погруддя Володимира Правика в Ірпені.jpg|mały|237x237px|Popiersie Władimira Prawika w parku jego imienia w Irpień.]]
 
[[Plik:Погруддя Володимира Правика в Ірпені.jpg|mały|237x237px|Popiersie Władimira Prawika w parku jego imienia w Irpień.]]
 
[[Plik:603px-ГЧ Правик.jpg|mały|178x178px|Marmurowa płyta upamiętniająca Władimira Prawika w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie.]]
 
[[Plik:603px-ГЧ Правик.jpg|mały|178x178px|Marmurowa płyta upamiętniająca Władimira Prawika w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie.]]
 
[[Plik:506497 900.jpg|mały|178x178px|Opinie lekarska porucznika Władimira Pawłowicza Prawika]]
 
[[Plik:506497 900.jpg|mały|178x178px|Opinie lekarska porucznika Władimira Pawłowicza Prawika]]
'''Władimir Pawłowicz Prawik''' (ros. Владимир Павлович Правик; ur. 13 czerwca 1962 w Czarnobylu, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) - porucznik, dowódca zmiany Zmilitaryzowanej Jednostki Straży Pożarnej nr 2<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Siwiński|imię=Waldemar|tytuł=Czernobyl. Od katastrofy do procesu|rok=1989|wydawca=Iskry|miejsce=Warszawa|strony=11|isbn=83-207-1179-7}}</ref>.
+
'''Władimir Pawłowicz Prawik''' (ros. Владимир Павлович Правик; ur. 13 czerwca 1962 w [[Czarnobyl|Czarnobylu]], zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – strażak, porucznik wojsk wewnętrznych MWD, naczelnik [[WPCz-2]], uczestnik akcji gaśniczej 26 kwietnia 1986 czwartego bloku energetycznego Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, jedna z ofiar śmiertelnych wypadku<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Siwiński|imię=Waldemar|tytuł=Czernobyl. Od katastrofy do procesu|rok=1989|wydawca=Iskry|miejsce=Warszawa|strony=11|isbn=83-207-1179-7}}</ref>.
  
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
Urodził się 13 czerwca 1962 w Czarnobylu w Obwodzie kijowskim Ukraińskiej SRR w rodzinie urzędniczej. W 1979 roku ukończył miejscową szkołę średnią. W tym samym roku rozpoczął naukę w Czerkaskiej Technicznej Szkole Pożarniczej MSW ZSRR (ob. Akademia Bezpieczeństwa Pożarniczego Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Ukrainy im. Bohaterów Czarnobyla). Od sierpnia 1982 roku, po ukończeniu szkoły, służył na stanowisku dowódcy zmiany w 2 Zmilitaryzowanej Jednostce Pożarniczej Kijowskiego Obwodowego Zarządu Spraw Wewnętrznych, stacjonującej w Prypeci, zajmującej się ochroną Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej<ref name=":0">{{Cytuj książkę|nazwisko=Siwiński|imię=Waldemar|tytuł=Czernobyl|rok=1989|wydawca=Iskry|miejsce=Warszawa|strony=266|isbn=83-207-1179-7}}</ref>.
+
Urodził się 13 czerwca 1962 w Czarnobylu w obwodzie kijowskim Ukraińskiej SRR w rodzinie urzędniczej. W 1979 roku ukończył miejscową szkołę średnią. W tym samym roku rozpoczął naukę w Czerkaskiej Technicznej Szkole Pożarniczej MSW ZSRR<ref>ob. ''Akademia Bezpieczeństwa Pożarniczego Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Ukrainy im. Bohaterów Czarnobyla.''</ref> Od sierpnia 1982 roku, po ukończeniu szkoły, służył w stopniu porucznika wojsk wewnętrznych MWD na stanowisku naczelnika w 2. Zmilitaryzowanej Jednostce Pożarniczej Kijowskiego Obwodowego Zarządu Spraw Wewnętrznych (WPCz-2), stacjonującej w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]], odpowiadającej za ochronę przeciwpożarową [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]<ref name=":0">{{Cytuj książkę|nazwisko=Siwiński|imię=Waldemar|tytuł=Czernobyl|rok=1989|wydawca=Iskry|miejsce=Warszawa|strony=266|isbn=83-207-1179-7}}</ref>.
  
W nocy z 25 na 26 kwietnia 1986 roku dowodził pierwszą grupą strażaków, którzy przybyli do walki z pożarem w IV reaktorze elektrowni. Porucznik Prawik na miejscu podjął decyzję o skierowaniu działań strażaków na ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru i zapobieżenie przeniesieniu się ognia na pozostałe reaktory. W wyniku długotrwałego przebywania w strefie zagrożenia otrzymał bardzo wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u niego ostrą chorobę popromienną. Zmarł 11 maja 1986 roku w 6 Szpitalu Klinicznym w Moskwie, dokąd został przetransportowany po katastrofie. Pochowany został w Moskwie na Cmentarzu Mitinskim<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=2522|tytuł=Правик Владимир Павлович|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=warheroes.ru|język=}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://chnpp.gov.ua/uk/?option=com_content&view=article&id=82&lang=ru|tytuł=Герои-ликвидаторы|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>
+
=== 26 kwietnia 1986 ===
 +
W nocy z 25 na 26 kwietnia 1986 roku dowodził pierwszą grupą strażaków, którzy uczestniczyli w akcji gaśniczej bloku energetycznego nr IV Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Jako dowódca akcji gaśniczej (do czasu objęcia dowodzenia przez mjr. [[Leonid Tielatnikow|Leonida Tielatnikowa]]) podjął decyzję o skierowaniu działań gaśniczych na ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru i zapobieżeniu przeniesieniu się ognia na sąsiedni blok. W wyniku długotrwałego przebywania w strefie zagrożenia otrzymał bardzo wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u niego ostrą chorobę popromienną<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=2522|tytuł=Правик Владимир Павлович|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=warheroes.ru|język=}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://chnpp.gov.ua/uk/?option=com_content&view=article&id=82&lang=ru|tytuł=Герои-ликвидаторы|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>.
 +
 
 +
== Śmierć ==
 +
Zmarł 11 maja 1986 roku w [[Szpital Kliniczny nr 6 w Moskwie|Szpitalu Klinicznym nr 6]] w Moskwie, dokąd został przetransportowany 27 kwietnia. Pochowany został w Moskwie na [[Cmentarz Mitiński|Cmentarzu Mitińskim]] (kwatera 162)<ref name=":1" />.
  
 
== Życie prywatne ==
 
== Życie prywatne ==
W 1984 roku wziął ślub z Nadieżdą Iwanowną (ur. 1965) z która miał córkę Natasza Władimirownę (ur. kwiecień 1986)<ref name=":0" />. Jego ojciec zmarł jesienią 2015 r<ref>{{Cytuj stronę|url=https://gp.by/category/special/only-in-gp/news89954.html|tytuł=Мать героя Чернобыля рассказала о сыне|autor=|data dostępu=2019-02-09|opublikowany=gp.by|język=}}</ref>.
+
W 1984 roku wziął ślub z Nadieżdą Iwanowną (ur. 1965) z która miał córkę Natasze Władimirownę (ur. kwiecień 1986)<ref name=":0" />. Jego ojciec zmarł jesienią 2015<ref>{{Cytuj stronę|url=https://gp.by/category/special/only-in-gp/news89954.html|tytuł=Мать героя Чернобыля рассказала о сыне|autor=|data dostępu=2019-02-09|opublikowany=gp.by|język=}}</ref>.
  
== 26 kwietnia 1986 roku ==
+
== Odznaczenia ==
Był dowódcą pierwszej grupy strażaków, która została skierowana do akcji gaszenia pożaru na dachu bloku IV w pierwszych godzinach po awarii.
+
* Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 roku "''za męstwo, odwagę i poświęcenie przy likwidacji następstw katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej''" został pośmiertnie odznaczony tytułem honorowym ''Bohatera Związku Radzieckiego'' oraz ''Orderem Lenina''<ref name=":1" />
 
 
== Śmierć ==
 
Zmarł 11 maja 1986 roku w wieku 23 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany na [[Cmentarz Mitinskoe|cmentarzu Mitino]] w Moskwie.
 
  
== Odznaczenia ==
+
* 26 kwietnia 1996 za wyjątkową osobistą odwagę i poświęcenie, oraz profesjonalizm, jakim wykazał się w czasie likwidacji skutków katastrofy w Czarnobylu został odznaczony gwiazdą "Za Odwagę"<ref>{{Cytuj stronę|url=http://zakon1.rada.gov.ua/laws/show/297/96|tytuł=Dekret Prezydent Ukrainy z 26 kwietnia 1986 roku o przyznaniu odznaczenia|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=zakon1.rada.gov.ua|język=}}</ref>.  
Tytułem Bohatera Związku Radzieckiego oraz Orderem Lenina (ZSRR). (dekret Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 roku.). 26 kwietnia 1996 za wyjątkową osobistą odwagę i poświęcenie, oraz profesjonalizm, jakim wykazał się w czasie likwidacji skutków Katastrofy w Czarnobylu został odznaczony orderem "Za Odwagę"<ref>{{Cytuj stronę|url=http://zakon1.rada.gov.ua/laws/show/297/96|tytuł=Dekret Prezydent Ukrainy z 26 kwietnia 1986 roku o przyznaniu odznaczenia|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=zakon1.rada.gov.ua|język=}}</ref>.  
 
  
 
== Upamiętnienie ==
 
== Upamiętnienie ==
W 2014 roku w mieście Irpień na Ukranie z inicjatywy burmistrza Władimira Karpluka został odnowiony i otwarty park miejski im. Władimira Prawika<ref>{{Cytuj stronę|url=http://wikimapia.org/#lang=pl&lat=50.526265&lon=30.238012&z=17&m=m|tytuł=Lokalizacja parku|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=wikimapia.org|język=}}</ref>, znajduje się tam również jego popiersie. Jego popiersie znajduje się także przy pomniki ku czci ofiar katastrofy w Czarnobylu w Kijowie. Jego osobę upamiętnia także marmurowa płyta w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie<ref>{{Cytuj stronę|url=https://uk.wikipedia.org/wiki/Правик_Володимир_Павлович|tytuł=Правик Володимир Павлович|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=wikipedia.org|język=}}</ref>.
+
W 2014 roku w mieście Irpień na Ukranie z inicjatywy burmistrza Władimira Karpluka został odnowiony i otwarty park miejski nazwany jego imieniem<ref>{{Cytuj stronę|url=http://wikimapia.org/#lang=pl&lat=50.526265&lon=30.238012&z=17&m=m|tytuł=Lokalizacja parku|autor=|data dostępu=2016-12-25|opublikowany=wikimapia.org|język=}}</ref>, znajduje się tam również jego popiersie. Jego popiersie znajduje się także przy Alei Bohaterów Czarnobyla w Kijowie. Jego osobę upamiętnia także marmurowa płyta w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie. Ponadto jego popiersia ustawiono w Kijowie w Alei Bohaterów Czarnobyla oraz w Czerkasach na terenie Akademii Bezpieczeństwa Pożarniczego Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Ukrainy im. Bohaterów Czarnobyla. Jego nazwisko znajduje się także na pamiątkowych tablicach w Kijowie i Symferopolu. Imieniem Władimira Prawika nazwano ponadto ulice w wielu miejscowościach Ukrainy W dniu 29 maja 1987 r. Ministerstwo Komunikacji ZSRR wydało kopertę artystyczną z wizerunkiem Władimira Pawłowicza Pravika.
  
 
== Literatura ==
 
== Literatura ==

Wersja z 02:00, 17 lut 2019

Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".

Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
Popiersie Władimira Prawika w parku jego imienia w Irpień.
Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
Marmurowa płyta upamiętniająca Władimira Prawika w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie.
Plik:506497 900.jpg
Opinie lekarska porucznika Władimira Pawłowicza Prawika

Władimir Pawłowicz Prawik (ros. Владимир Павлович Правик; ur. 13 czerwca 1962 w Czarnobylu, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – strażak, porucznik wojsk wewnętrznych MWD, naczelnik WPCz-2, uczestnik akcji gaśniczej 26 kwietnia 1986 czwartego bloku energetycznego Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, jedna z ofiar śmiertelnych wypadku[1].

Życiorys

Urodził się 13 czerwca 1962 w Czarnobylu w obwodzie kijowskim Ukraińskiej SRR w rodzinie urzędniczej. W 1979 roku ukończył miejscową szkołę średnią. W tym samym roku rozpoczął naukę w Czerkaskiej Technicznej Szkole Pożarniczej MSW ZSRR[2] Od sierpnia 1982 roku, po ukończeniu szkoły, służył w stopniu porucznika wojsk wewnętrznych MWD na stanowisku naczelnika w 2. Zmilitaryzowanej Jednostce Pożarniczej Kijowskiego Obwodowego Zarządu Spraw Wewnętrznych (WPCz-2), stacjonującej w Prypeci, odpowiadającej za ochronę przeciwpożarową Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej[3].

26 kwietnia 1986

W nocy z 25 na 26 kwietnia 1986 roku dowodził pierwszą grupą strażaków, którzy uczestniczyli w akcji gaśniczej bloku energetycznego nr IV Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Jako dowódca akcji gaśniczej (do czasu objęcia dowodzenia przez mjr. Leonida Tielatnikowa) podjął decyzję o skierowaniu działań gaśniczych na ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru i zapobieżeniu przeniesieniu się ognia na sąsiedni blok. W wyniku długotrwałego przebywania w strefie zagrożenia otrzymał bardzo wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u niego ostrą chorobę popromienną[4][5].

Śmierć

Zmarł 11 maja 1986 roku w Szpitalu Klinicznym nr 6 w Moskwie, dokąd został przetransportowany 27 kwietnia. Pochowany został w Moskwie na Cmentarzu Mitińskim (kwatera 162)[4].

Życie prywatne

W 1984 roku wziął ślub z Nadieżdą Iwanowną (ur. 1965) z która miał córkę Natasze Władimirownę (ur. kwiecień 1986)[3]. Jego ojciec zmarł jesienią 2015[6].

Odznaczenia

  • Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 roku "za męstwo, odwagę i poświęcenie przy likwidacji następstw katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej" został pośmiertnie odznaczony tytułem honorowym Bohatera Związku Radzieckiego oraz Orderem Lenina[4]
  • 26 kwietnia 1996 za wyjątkową osobistą odwagę i poświęcenie, oraz profesjonalizm, jakim wykazał się w czasie likwidacji skutków katastrofy w Czarnobylu został odznaczony gwiazdą "Za Odwagę"[7].

Upamiętnienie

W 2014 roku w mieście Irpień na Ukranie z inicjatywy burmistrza Władimira Karpluka został odnowiony i otwarty park miejski nazwany jego imieniem[8], znajduje się tam również jego popiersie. Jego popiersie znajduje się także przy Alei Bohaterów Czarnobyla w Kijowie. Jego osobę upamiętnia także marmurowa płyta w parku na bulwarze Rady Najwyższej w Kijowie. Ponadto jego popiersia ustawiono w Kijowie w Alei Bohaterów Czarnobyla oraz w Czerkasach na terenie Akademii Bezpieczeństwa Pożarniczego Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Ukrainy im. Bohaterów Czarnobyla. Jego nazwisko znajduje się także na pamiątkowych tablicach w Kijowie i Symferopolu. Imieniem Władimira Prawika nazwano ponadto ulice w wielu miejscowościach Ukrainy W dniu 29 maja 1987 r. Ministerstwo Komunikacji ZSRR wydało kopertę artystyczną z wizerunkiem Władimira Pawłowicza Pravika.

Literatura

Postać Władimira Prawika oraz jego żony Nadieżdy pojawiła się w książce Waldemara Siwińskiego Czernobyl, wyd. pol. Iskry 1989 oraz Swietłany Aleksijewicz Krzyk Czarnobyla, wyd. pol. Świat Książki 2000; Czarnobylska modlitwa wyd. pol. Czarne 2012 i 2015.

Przypisy

  1. Waldemar Siwiński: Czernobyl. Od katastrofy do procesu. Warszawa: Iskry, 1989, s. 11. ISBN 83-207-1179-7.
  2. ob. Akademia Bezpieczeństwa Pożarniczego Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Ukrainy im. Bohaterów Czarnobyla.
  3. 3,0 3,1 Waldemar Siwiński: Czernobyl. Warszawa: Iskry, 1989, s. 266. ISBN 83-207-1179-7.
  4. 4,0 4,1 4,2 Правик Владимир Павлович. warheroes.ru. [dostęp 2016-12-25].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  5. Герои-ликвидаторы. chnpp.gov.ua. [dostęp 2016-12-25].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  6. Мать героя Чернобыля рассказала о сыне. gp.by. [dostęp 2019-02-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  7. Dekret Prezydent Ukrainy z 26 kwietnia 1986 roku o przyznaniu odznaczenia. zakon1.rada.gov.ua. [dostęp 2016-12-25].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  8. Lokalizacja parku. wikimapia.org. [dostęp 2016-12-25].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".