SWPCz-6: Różnice pomiędzy wersjami

Wersja z 18:36, 17 mar 2019

Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". SWPCz- 6 (ros. СВПЧ-6, Самостоятельная Военизированная Пожарная Часть № 6, pol. Samodzielna Zmilitaryzowana Jednostka Pożarnicza nr 6) - jednostka straży pożarnej podległa Kijowskiemu Obwodowemu Urzędowi Spraw Wewnętrznych, odpowiadająca za ochronę przeciwpożarową miasta Prypeć oraz w razie potrzeby Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, mieszcząca się przy ul. Fabrycznej.

Historia

Do 1982 roku funkcjonowała jako Zawodowa Jednostka Straży Pożarnej nr 38^[1]. 26 kwietnia 1986 roku dostała zadanie wsparcia WPCz-2. Na miejsce zdarzenia przybyła o godzinie 1:35 (11 minut po wybuchu) w składzie trzech pojazdów: dwóch autocystern AC-40 (ZIŁ-130) oraz samojezdnej drabiny pożarniczej AL-30 (ZIŁ-131) pod dowództwem por. Wiktora Kibenoka w łącznej liczbie ośmiu strażaków^[2]. W wyniku działań gaśniczych część strażaków otrzymała bardzo wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u nich ostrą chorobę popromienną. Nad ranem wraz z innymi poszkodowanymi byli hospitalizowani w szpitalu miejskim w Prypeci gdzie udzielono im podstawowej pomocy medycznej. Tego samego dnia w godzinach popołudniowych osoby w najcięższym stanie zostały przetransportowane drogą lotniczą na oddział leczenia chorób popromiennych Instytutu Biofizyki (Szpital Kliniczny nr VI) w Moskwie. W przeciągu kilkunastu dni od zachorowania pięciu umrze w okresie od 10 do 14 maja.

Ofiary śmiertelne

• Władimir Iwanowicz Tiszura (26 l.)
• Wiktor Mikołajewicz Kibenok (23 l.)
• Wasilij Iwanowicz Ignatenko (25 l.)
• Nikołaj Wasiljewicz Waszczuk (26 l.)
• Nikołaj Iwanowicz Titienok (23 l.)

Pozostali strażacy

• sierż. Anatolij Najdiuk (kierowca wozu Wiktora Kibenoka)

Przypisy

1. ↑ Sebastian Marciak: Mapa Prypeci. Wyd. III. Warszawa: Sebastian Marciak, 2017. ISBN 978-83-921-395-3-9.
2. ↑ Waldemar Siwiński: Czernobyl. Warszawa: Iskry, 1989. ISBN 83-207-1179-7.