SWPCz-6: Różnice pomiędzy wersjami
(→Historia: Drobna korekta stylistyczna ostatniego zdania (całość artykułu w czasie przeszłym, tu też powinien być czas przeszły)) |
m |
||
| Linia 25: | Linia 25: | ||
| data7 = Prypeć, ul. Fabryczna. | | data7 = Prypeć, ul. Fabryczna. | ||
}} | }} | ||
| − | '''SWPCz- 6 | + | '''SWPCz- 6''' (ros. ''СВПЧ-6''), ''''''Samodzielna Zmilitaryzowana Jednostka Pożarnicza nr 6'''''' (ros. ''Самостоятельная Военизированная Пожарная Часть № 6'', trb. ''Samostojatielnaja Wojenizirowannaja Pożarnaja Czast № 6'') – jednostka straży pożarnej podległa Kijowskiemu Obwodowemu Urzędowi Spraw Wewnętrznych, odpowiadająca za ochronę przeciwpożarową miasta [[Prypeć (miasto)|Prypeć]] oraz w razie potrzeby [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]], mieszcząca się przy ul. Fabrycznej. |
== Historia == | == Historia == | ||
Wersja z 16:45, 14 lip 2019
Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". SWPCz- 6 (ros. СВПЧ-6), 'Samodzielna Zmilitaryzowana Jednostka Pożarnicza nr 6' (ros. Самостоятельная Военизированная Пожарная Часть № 6, trb. Samostojatielnaja Wojenizirowannaja Pożarnaja Czast № 6) – jednostka straży pożarnej podległa Kijowskiemu Obwodowemu Urzędowi Spraw Wewnętrznych, odpowiadająca za ochronę przeciwpożarową miasta Prypeć oraz w razie potrzeby Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, mieszcząca się przy ul. Fabrycznej.
Spis treści
Historia
Do 1982 roku funkcjonowała jako Zawodowa Jednostka Straży Pożarnej nr 38[1]. 26. kwietnia 1986 roku dostała zadanie wsparcia WPCz-2. Na miejsce zdarzenia przybyła o godzinie 1:35 (11 minut po wybuchu) w składzie trzech pojazdów: dwóch autocystern AC-40 (ZIŁ-130) oraz samojezdnej drabiny pożarniczej AL-30 (ZIŁ-131) pod dowództwem por. Wiktora Kibenoka w łącznej liczbie ośmiu strażaków[2]. W wyniku działań gaśniczych część strażaków otrzymała bardzo wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u nich ostrą chorobę popromienną. Nad ranem wraz z innymi poszkodowanymi byli hospitalizowani w szpitalu miejskim w Prypeci gdzie udzielono im podstawowej pomocy medycznej. Tego samego dnia w godzinach popołudniowych osoby w najcięższym stanie zostały przetransportowane drogą lotniczą na oddział leczenia chorób popromiennych Instytutu Biofizyki (Szpital Kliniczny nr VI) w Moskwie. Pięciu z nich zmarło w przeciągu kilkunastu dni (w okresie od 10. do 14. maja) od zachorowania.
Ofiary śmiertelne
- Władimir Iwanowicz Tiszura (26 l.)
- Wiktor Mikołajewicz Kibenok (23 l.)
- Wasilij Iwanowicz Ignatenko (25 l.)
- Nikołaj Wasiljewicz Waszczuk (26 l.)
- Nikołaj Iwanowicz Titienok (23 l.)
Pozostali strażacy
- sierż. Anatolij Najdiuk (kierowca wozu Wiktora Kibenoka)
