Nikołaj Fomin: Różnice pomiędzy wersjami

'''Nikołaj Maksymowicz Fomin''' (ros. Николай Максимович Фомин; ur. 1937 we wsi Nowoekonomiczne) –,naczelny inżynier [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]] w latach 1973-86.

Urodził się w 1937 we wsi Nowoekonomiczne w obwodzie Donieckim w Ukraińskiej SRR. Pracę w CEJ rozpoczął w końcu 1972. Wcześniej pracował w połtawskich sieciach energetycznych oraz Zaporowskiej TES<ref name=":1">{{Cytuj książkę|nazwisko=Grigori Medwedew|imię=Grigori|tytuł=The Truth About Chernobyl|rok=1991|wydawca=Basic Books|miejsce=Nowy Jork|strony=43|isbn=1-85403-331-3}}</ref>. Ukończył korespondencyjny kurs inżynierii atomowej. Na pytanie dotyczące niebezpieczeństwa awarii reaktora miał zwykle mawiać że "''Szansa awarii jest absolutnie minimalna, mniej więcej taka ze cie trafi meteoryt''"<ref name=":0">''Czarnobyl. Godzina Zero;'' film dokumentalny; reż. Renny Bartlett; 2004,</ref>. Jedna z osób wypowiadających się w filmie dokumentalnym Czarnobyl. Godzina Zero wysnuwa twierdzenie że Fomin awansował na stanowisko naczelnego inżyniera głównie za sprawą bycia sekretarzem partii<ref name=":0" />. W końcu 1985 przeżył poważny wypadek samochodowy gdzie doznał szeregu obrażeń i złamania kręgosłupa co doprowadziło do częściowego, czasowego paraliżu ciała. Do czynnej pracy powrócił 26 marca 1986<ref name=":1" />. Zatwierdził scenariusz programu testowego w wyniku którego doszło do wypadku. O awarii został powiadomiony przez naczelnika zmiany elektrowni [[Boris Rogożkin|Borisa Rogożkina]] około czwartej nad ranem<ref name=":2" />. Został aresztowany 19 sierpnia 1986<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.mn.ru/newspaper/zoom/68777|tytuł=Попали в историю по приговору|autor=|data dostępu=2017-06-19|opublikowany=mn.ru|język=}}</ref>. Pierwotnie tzw. [[Proces Czarnobylski]] miał odbyć się 24 marca 1987 ale z uwagi na doznanie załamania nerwowego w śledztwie w wyniku którego próbował popełnić samobójstwo, przecinając sobie żyły kawałkiem szkła za stłuczonych okularów został on przesunięty na 7 lipca<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Kostin|imię=Igor|tytuł=Czarnobyl. Spowiedź reportera|rok=2006|wydawca=Albatros|miejsce=Warszawa|strony=101|isbn=83-7359-458-2}}</ref>. W 1988 został przewieziony do Rybińskiego szpitala psychoneurologicznego dla osadzonych. Zgodnie z wnioskiem konsylium lekarzy z Jarosławskiego Instytutu Medycznego zdiagnozowano u niego psychozę reaktywną<ref name=":3">{{Cytuj stronę|url=https://www.mk.ru/social/2021/10/14/direktor-chernobylskoy-aes-bryukhanov-umer-ne-reabilitirovannym-otvetil-za-vsekh.html|tytuł=Diriektor Czernobylskoj AES Briuchanow umier nie rieabilitirowannym: otwietił za wsiech|autor=|data dostępu=2021-11-13|opublikowany=mk.ru|język=}}</ref>. 26 października 1990 po interwencji rodziny, został przewieziony do cywilnego szpitala psychiatrycznego w rejonie twerskim<ref name=":3" />. Po wyjściu na wolność został zatrudniony w Elektrowni Jądrowej Kalinin. W połowie lat dwutysięcznych przeszedł na emeryturę. Mieszka z żoną, dziećmi i wnukami w Udomli<ref name=":2">{{Cytuj stronę|url=http://www.mn.ru/newspaper/zoom/68777|tytuł=Попали в историю по приговору|autor=|data dostępu=2019-01.05|opublikowany=mn.ru|język=}}</ref>.{{CytatD|Zarzuca mi się wiele rzeczy. Myślę, że nie wszystko co o mnie mówią, jest sprawiedliwe. Ale obwiniam siebie za jedno: zawsze wierzyłem, że w pracy zakładu najważniejsza jest technologia, ale okazało się że najważniejsi są ludzie. Nie doceniłem ich znaczenia|Nikołaj M. Fomin<ref name=":2" />||width=x%