'''Prypeć''' (ukr. Прип'ять, Prypjat, ros. Припять, Pripiat’) - opuszczone miasto po awarii w pobliskiej elektrowni jądrowej w 1986 roku w obwodzie kijowskim, rejonie iwanowskim w północnej Ukrainie przy granicy z Białorusią, 94 km od Kijowa. Obecnie miasto pełni funkcje turystyczne i należy do rezerwatu przyrody.

Miasto zostało założone 4 lutego 1970 roku jako osiedle dla pracowników pobliskiej [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]], w odległości około czterech kilometrów od samej elektrowni. Było 9 miastem zamkniętym w ZSRR. Za początek budowy miasta uważa się rozpoczęcie budowy hostelu nr 1, biura kierownictwa budowy oraz jadali nr 1<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=http://pripyat.com/chronology.html|tytuł=Хронология событий|autor=|data dostępu=2017-01-03|opublikowany=pripyat.com|język=}}</ref>. 14 kwietnia 1972 roku dekretem Prezydium Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR miastu nadano nazwę Prypeć - na cześć rzeki, w pobliżu której zostało zbudowanezlokalizowane<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://goroda-prizraki.narod.ru/goroda.html|tytuł=Припять|autor=|data dostępu=2017-01-03|opublikowany=goroda-prizraki.narod.ru|język=}}</ref>. W grudniu 1972 roku oddano do użytku pierwszą szkołę w mieście - [[Szkoła Średnia nr 1|Szkołę średnia nr 1]]. "Prawa miejskie zyskuje dopiero w 1979 roku<ref name=":0" />. W połowie 1980 roku populacja Prypeci osiąga 48 000 osób. Każdego roku liczba mieszkańców rośnie w tempie o ponad pół tysiąca osób, z których prawie połowa jest wieku niemowlęcym<ref name=":1" />. Liczba mieszkańców według stanu na listopad 1985 rok wynosi 47 500 osób ponad 25 różnych narodowości. Średnik wiek mieszkańców miasta wynosił 26 lat<ref>{{Cytuj stronę|url=http://chornobyl.in.ua/en/pripyat-evacuation-1986.html|tytuł=Pripyat – evacuation after nuclear accident|autor=|data dostępu=2017-01-03|opublikowany=chornobyl.in.ua|język=}}</ref>..

W Prypeci zastosowano tak zwaną zasadę „trójkątnej” zabudowy. Zasada ta polegała na odpowiedniej proporcji stawiania wysokich budynków o średniej wysokości (4-8) pięter, oraz o projektowaniu przestrzeni wolnej między budynkami która tworzyła tzw. wizualną przestrzeń. Budynki zostały zaprojektowane przez zespół moskiewskich architektów pod kierownictwem Nikolaja Ostozhenki przy współpracy z kijowskimi architektami. Układ urbanistyczny miasta charakteryzuje się specyficznym układem dzielnic, rozmieszczonych koliście wokół centrum miasta. Charakterystyczną cechą miasta była jego oprawa która charakteryzowała się podświetlonymi reklamami, jasnymi panelami dekoracyjnymi i mozaikami na fasadach budynków<ref>{{Cytuj stronę|url=http://zona86.pl/8-faktow-na-temat-czarnobyla-o-ktorych-mogles-nie-wiedziec/|tytuł=8 faktów na temat Czarnobyla, o których mogliście nie wiedzieć|autor=|data dostępu=2017-01-03|opublikowany=zona86.pl|język=}}</ref>. Miasto zostało podzielone na V dzielnic.

Nazwy ulic i alej nawiązują w większości do historii ZSRR. Oprócz czysto ideologicznych nazw jak Aleja Włodzimierza Ilicza Lenina, ulica Przyjaźni Narodów i Bohaterów Stalingraduczy Ogoniewa, Ogoniewa w Prypeci były również nazwy ulic mniej nacechowane propagandowo jak ulica Entuzjastów, Sportowa, Nadbrzeżna, Fabryczna czy aleja Budowniczych, nawiązująca do wyburzonej podczas budowy miasta wsi Semichody ulica Semichodzkaczy to Instytutu Hydroprojekt - ulica Hydroprojektowa. W Prypeci nie zabrakło również nawiązań do narodowo-kulturalnego oblicza Republiki Ukrainy, jedną z najdłuższych ulic nazwano imieniem Ukrainki Łesi (była to ukraińska poetka ukraińskiej poetki i pisarka)pisarki. Jak w każdym "atomowym" mieście miał też ulicę radziecki fizyk jądrowy, uznawany za ojca radzieckiej bomby atomowej - Igor Kurczatow.

Na terenie parku miejskiego wybudowano park rozrywki z diabelskim młynem, karuzelą i elektrycznym torem samochodzikowym, oraz stadion miejski z 5000 miejscami siedzącymi otwarcie zostało zaplanowane na 1 maja 1986 roku. W przyszłości na terenie półwyspu w północnej części Zalewu Janowskiego planowano wybudować V dzielnicę miasta<ref group="uwagi">Przed budową miasta znajdowały się tu zabudowania wsi Semichody które w trakcje budowy wyburzono. Do awarii teren ten wraz z zatoką Janowską stanowił zaplecze rekreacyjne dla mieszkańców Prypeci. Po awarii w 1986 roku teren ten został przekształcony w Punkt Tymczasowego Rozmieszczenia Odpadów Radioaktywnych "Piaszczysty Płaskowyż".</ref>. Docelowo miasto miało mieć 75 - 78 tys. mieszkańców. Pod koniec 1988 roku planowano również otwarcie dwóch dużych domów handlowych<ref group="uwagi">Jeden z nich miał zostać nazwany "Prypecki Świt".</ref>, Pałacu Pionierów, kinoteatrkinoteatru z dwoma salami projekcyjnymi, Pałac Pałacu Sztuki "Jubileuszowy", dwa kompleksy sportowedwóch kompleksów sportowych, hotel hotelu "Październik", szkoły zawodowej, szkoły średniej, klubu jachtowego, linii kolejowej, dworca autobusowego, kliniki stomatologicznej i sklepu z zabawkami<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20110209010612/http://pripyat.com/en/city/2006/12/21/1567.html|tytuł=Near the cradles of Pripyat history|autor=|data dostępu=2017-01-04|opublikowany=pripyat.com|język=}}</ref>. U zbiegu ulicy Ukrainki Łesi i Aleji Budowniczych planowano budowę 52 metrowej wieży telewizyjnej<ref>{{Cytuj stronę|url=http://c7s.ru/publ/chernobyl/chernobyl_gorod_legenda/5-1-0-521|tytuł=Чернобыль- город Легенда|autor=|data dostępu=2017-01-03|opublikowany=c7s.ru|język=}}</ref>.

Miasto położone jest obwodzie kijowskim, rejonie iwanowskim w północnej Ukrainie przy granicy z Białorusią, 94 km od Kijowa, 4 km (w linii prostej) od Czarnobylskiej Elektrownii Jądrowejnad rzeką Prypeć. == 26 kwietnia 1986 roku ==[[Plik:Radiomap 11.gif|mały]]W godzinach wieczornych 26 kwietnia poziom promieniowania w Prypeci przekroczył 1000 razy (0,1 mS /h) normalne promieniowanie tła<ref>{{Cytuj stronę|url=http://chornobyl.in.ua/en/pripyat-evacuation-1986.html|tytuł=Pripyat – evacuation after nuclear accident|autor=|data dostępu=2017-01-04|opublikowany=chornobyl.in.ua|język=}}</ref>.

W godzinach nocnych 27 kwietnia 1986 r., dzień po awarii, zapadła decyzja o (w pierwotnych zamiarach czasowej) ewakuacji miasta. Do południa 27 kwietnia Następnie na rogatkach miasta zgromadzono 1200 autobusów i 200 ciężarówek, a na pobliską stację kolejową Janów podstawiono dwa składy dla 1500 osób. O godzinie 7 rano przewodniczący komisji rządowej potwierdził decyzję o ewakuacji mieszkańców Prypeci. Polecenie przygotowania do ewakuacji nadano przez lokalny radiowęzeł o godzinie 13:10. Mieszkańcom polecono przygotować się do ewakuacji prowadzonej od godziny 14:00 – mieli zabrać ze sobą tylko niezbędne przedmioty, w tym dokumenty i niewielki zapas żywności. Do 16:30 przebiegła właściwa ewakuacja Prypeci (49 360 w tym 15 500 dzieci) i sąsiedniego Janowa (254 osób).  Dla pracowników elektrowni i ich rodzin w latach 1986-1988 zbudowano nowe miasto Sławutycz.

== Usuwanie skutków katasrofy katastrofy ==W pierwszej fazie, w 1986 rokuusuwanie skutków awarii, maju i czerwcu zewnętrznej 1986 roku dokonano oczyszczenia wierzchniej części powierzchni dróg i zewnętrznych elewacji budynków przemywa się kilkakrotnie, do . Do końca czerwca dezaktywacja miasta została zakończona w około 70% miasta zostało przeprowadzone<ref>[http://www-ns.iaea.org/downloads/rw/projects/emras-urban-draft-pripyat-May06.pdf Scenario for modeling changes in radiological conditions in contaminated urban environments.]</ref>. Kolejny etap w 1986 roku rozpoczęła rozpoczął się we wrześniu, które obejmowały poszczególne dzielnice pełne odkażaniaobejmował on akcje dezaktywacyjne poszczególnych dzielnic miasta. W rezultacie, w grudniu spadła do części zanieczyszczeń. Prace kontynuowane 1986 znacząco obniżył się poziom promieniowania w mieście w innych dzielnicach związku z tym prace dezaktywacyjne kontynuowano w nadchodzącym roku. W 1988 począwszy od ciągłych pomiarów przeprowadzonych roku zaprzestano stałego monitorowania poziomu promieniowania w mieście, i co najmniej . Przez kolejne 10 lat ze specjalną techniką regularnie myte myto główne drogi po wypadku. Z biegiem czasu, trawa i ziemia zostanie wymieniona. Prypeć symbolem, stojąca naprzeciwko kina Prometeusz -szobrot, [24] , nawet w 1987 roku w elektrowni jądrowej zostały przeniesionemieście. [25]

Soviet Army używane pojazdy ratunkowe helikoptery i gumowych kołach, inne techniki W sąsiedztwie miasta stworzono Punkt Tymczasowego Rozmieszczenia Odpadów Radioaktywnych "EasyPrypeć" razem - jak stało się mocno zanieczyszczona - Strefa zewnętrzna Rozszoha wrak cmentarz obok miasta o tej samej nazwie umieszczonej z autobusów wykorzystywanych do ewakuacji. Najbardziej zanieczyszczone mieszkańcy miasta i właściciele pojazdów silnikowych prywatne zebrane [26] i pochowano w okolicy, nawet gdzie w latach 1986-/87. Miasto sąsiaduje z dawnym Burjakivka oprócz rozliczenia istnieje ogromne składowisko odpadów, pochowano pod warstwą ziemi pojazdy biorące udział w ewakuacji a także, co w znacznym stopniu śledzone i ciężkie urządzenia, na wysokim poziomie i ruiny radioaktywne szczątki złożone w konstrukcji sarkofaguwiele pojazdów pozostawionych przez ewakuowanych mieszkańców miasta.

Teraz Obecnie maksymalna moc dawki rejestrowana w Prypeci jest mniejsza niż wartość tła naturalnego występującego w wielu miejscach na świecie, np. w wielu rejonach Iranu, Finlandii, Szwecji, Francji czy Hiszpanii. Prypeć jest również nadzorowane przez ukraińskiego Ministerstwa Spraw Nadzwyczajnych , który zarządza zajęcia dla całej czarnobylskiej strefy wyłączonej .

*[[Hotel Polesie]], ul. Kurczatowa 8 (Готель Полісся, ул. Курчатова, д. 8)

*[[Zakłady Jupiter|Zakłady przemysłowe Jupiter]], ul. Fabryczna 11( Завод „Юпитер” , ул. Заводская, д. 11)

*Szpital, ul. Przyjaźni Narodów 18(ул. Дружбы Народов, д. 18)