Dotychczasowy obiekt ochronny tzw. ''Sarkofag (ofc. Schronienie nr 4)'' był budowany w dużym pośpiechu w okresie od maja do listopada 1986 roku. Ogromne elementy, całe odcinki konstrukcji, w postaci półfabrykatów przywożono pod główny budynek hali reaktora gdzie za pomocą dźwigów montowano je z nieodpowiednią precyzją. Główną ideą która przyświecała konstruktorom sarkofagu było jak najszybsze odizolowanie materiałów promieniotwórczych znajdujących się w budynku hali rektora reaktora od atmosfery. Podjęcie działań zabezpieczających miało m. in. nie dopuścić do przenikania opadów atmosferycznych do wnętrza reaktora. Postępująca korozja, słaba jakość materiałów budowlanych i rozszczelniona konstrukcja osłony zmusiły do podjęcia decyzji o budowie nowego obiektu ochronnego. Pierwsze decyzje legislacyjne zostały podjęte w 1997 roku, przy czym duży wkład w projekt miała społeczność międzynarodowa.