W momencie eksplozji 26 kwietnia 1986 znajdował się w swoim pokoju roboczym (w połowie odległości pomiędzy trzecim a czwartym blokiem na poziomie +12.5). Następnie bezskutecznie próbował dodzwonić się do [[Centrala sterowania blokiem|centrali sterowania blokiem]]. Kolejno otrzymał polecenie ze sterowni sąsiedniego bloku , aby zabrań zabrać nosze ratunkowe i udzielić pomocy poszkodowanym. Po drodze spotkał jedną z osób poszkodowanych, [[Wiktor Diegtiarienko|Wiktora Diegtiarienke]].<blockquote>Po drodze spotkałem człowieka, który był blisko epicentrum eksplozji. Nie rozpoznałem go. Jego ubranie było całe osmolone a jego twarz zniekształcona bo pokryta wrzodami od poparzeń. Rozpoznałem go tylko po głosie, był to mój operator Wiktor Diegtiarienko. Powiedział, bym dostał się na miejsce eksplozji, ponieważ jest wielu rannych i  żebym pomógł drugiemu operatorowi pomp Gienadijowi Rusanowskiemu. On sam został zabrany przez innych, a ja wziąłem latarkę i pobiegłem szukać tego operatora w pobliżu ogromnych zbiorników chłodniczych<ref>{{Cytuj stronę|url=https://czarnobyl.pl/artykuly/wywiady/aleksander-juwczenko|tytuł=Aleksander Juwczenko|autor=|data dostępu=2019-07-25|opublikowany=czarnobyl.pl|język=}}</ref>.</blockquote>