Czarnobyl. Spowiedź reportera.: Różnice pomiędzy wersjami
m (Wycofano edycje użytkownika 89.64.114.148 (dyskusja). Autor przywróconej wersji to Bagration.) |
m (ech... za szybko nacisnąłem ''zapisz'') |
||
| (Nie pokazano 5 wersji utworzonych przez 4 użytkowników) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Plik: | + | [[Plik:Spowiedź.jpg|thumb|right|200px|Okładka książki]] |
| − | '''''Czarnobyl. Spowiedź reportera''''' (fr. ''Tschernobyl. Confessions d'un reoprter'') – książka-album autorstwa [[Igor Kostin|Igora Kostina]], wydana przy współpracy z Thomasem Johnsonem w 2006. Dedykowana rodzicom autora – Nadieżdzie i Fiodorowi. | + | '''''Czarnobyl. Spowiedź reportera.''''' (fr. ''Tschernobyl. Confessions d'un reoprter.'') – książka-album autorstwa [[Igor Kostin|Igora Kostina]], wydana przy współpracy z Thomasem Johnsonem w 2006. Dedykowana rodzicom autora – Nadieżdzie i Fiodorowi. Najpopularniejsza książka o Czarnobylu na polskim rynku. W wersji amerykańskiej okłada utworzona jest w tonacji czerwonej. Gruba, sztywna, czarna okładka, zawiera obwolutę. |
== Fabuła i oprawa książki == | == Fabuła i oprawa książki == | ||
| − | + | [[Plik:Spowiedź en.jpg|thumb|150px|left|Amerykańska wersja okładki]] | |
| + | Tekst książki to przede wszystkim wspomnienia autora o wydarzeniach, jakich był świadkiem podczas [[akcja likwidacyjna|akcji likwidacyjnej]], podczas pożaru w 1991 oraz późniejszych wypraw do strefy zamkniętej. Fabuła książki porusza takie epizody życia likwidatorów, jak działalność ''dachowych kotów'', bio-robotów, pilotów śmigłowców, a także góry, jak [[Walerij Legasow|Walerija Legasowa]]. Negatywnie odnosi się do procesu skazania [[Anatolij Diatłow|Diatłowa]], [[Wiktor Briuchanow|Briuchanowa]] i [[Nikołaj Fomin|Fomina]], pisząc: ''Władza potrzebowała kozłów ofiarnych, dali się więc bez większego oporu zaprowadzić przez sąd. (...) Taki był cel procesu: nie pozwolić, by za dużo mówiono o katastrofie.'' Autor wspomina także o wydarzeniach w [[Szpital numer 6 w Moskwie|szpitali nr 6]] oraz strajkach ludności na Ukrainie, będąc przekonanym, że Czarnobyl przyczynił się w znacznej mierze do upadku Związku Radzieckiego. | ||
| − | Książka jednak jest przede wszystkim albumem. Znajduje się tam ogromna liczba unikatowych i niezwykle cennych fotografii, jak jedyne na świecie zdjęcie reaktora w dniu wybuchu, zdjęcie Konia Gorbaczowa, czy słynnego drzewa, na którym podczas II Wojny Światowej faszyści wieszali zbuntowana ludność. Są także zdjęcia z akcji sprzątania trzeciego bloku, budowy reaktora, zawieszenia czerwonego sztandaru na kominie, ewakuacji ludności czy staruszka, nie chcącego opuścić swojego domostwa. | + | Książka jednak jest przede wszystkim albumem. Znajduje się tam ogromna liczba unikatowych i niezwykle cennych fotografii, jak jedyne na świecie zdjęcie reaktora w dniu wybuchu, zdjęcie [[Koń Gorbaczowa|Konia Gorbaczowa]], czy słynnego drzewa, na którym podczas II Wojny Światowej faszyści wieszali zbuntowana ludność. Są także zdjęcia z akcji sprzątania trzeciego bloku, budowy reaktora, zawieszenia czerwonego sztandaru na kominie, ewakuacji ludności czy staruszka, nie chcącego opuścić swojego domostwa. |
== Postaci == | == Postaci == | ||
Wersja z 10:35, 20 sie 2009
Czarnobyl. Spowiedź reportera. (fr. Tschernobyl. Confessions d'un reoprter.) – książka-album autorstwa Igora Kostina, wydana przy współpracy z Thomasem Johnsonem w 2006. Dedykowana rodzicom autora – Nadieżdzie i Fiodorowi. Najpopularniejsza książka o Czarnobylu na polskim rynku. W wersji amerykańskiej okłada utworzona jest w tonacji czerwonej. Gruba, sztywna, czarna okładka, zawiera obwolutę.
Fabuła i oprawa książki
Tekst książki to przede wszystkim wspomnienia autora o wydarzeniach, jakich był świadkiem podczas akcji likwidacyjnej, podczas pożaru w 1991 oraz późniejszych wypraw do strefy zamkniętej. Fabuła książki porusza takie epizody życia likwidatorów, jak działalność dachowych kotów, bio-robotów, pilotów śmigłowców, a także góry, jak Walerija Legasowa. Negatywnie odnosi się do procesu skazania Diatłowa, Briuchanowa i Fomina, pisząc: Władza potrzebowała kozłów ofiarnych, dali się więc bez większego oporu zaprowadzić przez sąd. (...) Taki był cel procesu: nie pozwolić, by za dużo mówiono o katastrofie. Autor wspomina także o wydarzeniach w szpitali nr 6 oraz strajkach ludności na Ukrainie, będąc przekonanym, że Czarnobyl przyczynił się w znacznej mierze do upadku Związku Radzieckiego.
Książka jednak jest przede wszystkim albumem. Znajduje się tam ogromna liczba unikatowych i niezwykle cennych fotografii, jak jedyne na świecie zdjęcie reaktora w dniu wybuchu, zdjęcie Konia Gorbaczowa, czy słynnego drzewa, na którym podczas II Wojny Światowej faszyści wieszali zbuntowana ludność. Są także zdjęcia z akcji sprzątania trzeciego bloku, budowy reaktora, zawieszenia czerwonego sztandaru na kominie, ewakuacji ludności czy staruszka, nie chcącego opuścić swojego domostwa.
Postaci
- Igor Kostin – autor książki, reporter-fotograf, narrator pierwszoosobowy.
- Aleksander Jurczenko – jeden z likwidatorów-dozymetrystów, przyjaciel Igora.
- Załoga Mi-8 – piątka żołnierzy, którzy zginęli w wypadku śmigłowca nad reaktorem.
- Aleksander – dwumetrowy, nieznany z nazwiska pracownik elektrowni, którego Igor spotkał w szpitalu.
- Robert Gale – lekarz amerykański.
- Ałła Kostin – żona Igora, chciała z nim jechać do Zony, gdy dowiedziała się o pożarze w 1991.
- Gieorgij Reichtman – pracownik Sarkofagu, przewodnik Igora po CzAES.
- I wielu innych bezimiennych, epizodycznych postaci – likwidatorów, żołnierzy, zwykłych mieszkańców i naukowców.
