Czarnobyl. Spowiedź reportera.: Różnice pomiędzy wersjami

Wersja z 13:00, 11 cze 2019

Czarnobyl. Spowiedź reportera. (fr. Tschernobyl. Confessions d'un reoprter.) – książka-album autorstwa Igora Kostina, wydana przy współpracy z Thomasem Johnsonem w 2006. Dedykowana rodzicom autora – Nadieżdzie i Fiodorowi. Najpopularniejsza książka o Czarnobylu na polskim rynku. W wersji amerykańskiej okłada utworzona jest w tonacji czerwonej. Gruba, sztywna, czarna okładka, zawiera obwolutę.

Fabuła i oprawa książki

Tekst książki to przede wszystkim wspomnienia autora o wydarzeniach, jakich był świadkiem podczas akcji likwidacyjnej, podczas pożaru w 1991 oraz późniejszych wypraw do strefy zamkniętej. Fabuła książki porusza takie epizody życia likwidatorów, jak działalność dachowych kotów, bio-robotów, pilotów śmigłowców, a także góry, jak Walerija Legasowa. Negatywnie odnosi się do procesu skazania Diatłowa, Briuchanowa i Fomina, pisząc: Władza potrzebowała kozłów ofiarnych, dali się więc bez większego oporu zaprowadzić przez sąd. (...) Taki był cel procesu: nie pozwolić, by za dużo mówiono o katastrofie. Autor wspomina także o wydarzeniach w szpitali nr 6 oraz strajkach ludności na Ukrainie, będąc przekonanym, że Czarnobyl przyczynił się w znacznej mierze do upadku Związku Radzieckiego.

Książka jednak jest przede wszystkim albumem. Znajduje się tam ogromna liczba unikatowych i niezwykle cennych fotografii, jak jedyne na świecie zdjęcie reaktora w dniu wybuchu, zdjęcie Konia Gorbaczowa, czy słynnego drzewa, na którym podczas II Wojny Światowej faszyści wieszali zbuntowana ludność. Są także zdjęcia z akcji sprzątania trzeciego bloku, budowy reaktora, zawieszenia czerwonego sztandaru na kominie, ewakuacji ludności czy staruszka, nie chcącego opuścić swojego domostwa.

Postaci

• Igor Kostin – autor książki, reporter-fotograf, narrator pierwszoosobowy.
• Aleksander Jurczenko – jeden z likwidatorów-dozymetrystów, przyjaciel Igora.
• Załoga Mi-8 – piątka żołnierzy, którzy zginęli w wypadku śmigłowca nad reaktorem.
• Aleksander – dwumetrowy, nieznany z nazwiska pracownik elektrowni, którego Igor spotkał w szpitalu.
• Robert Gale – lekarz amerykański.
• Ałła Kostin – żona Igora, chciała z nim jechać do Zony, gdy dowiedziała się o pożarze w 1991.
• Gieorgij Reichtman – pracownik Sarkofagu, przewodnik Igora po CzAES.
• I wielu innych bezimiennych, epizodycznych postaci – likwidatorów, żołnierzy, zwykłych mieszkańców i naukowców.