Wiktor Briuchanow

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj

Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".

Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
Wiktor Briuchanow wraz ze swoją żoną w mieszkaniu w Kijowie po zwolnieniu go z odbywania kary.
Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
Lata 80-te. Wiktor Briuchanow wraz małżonką oraz wnuczką.
Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
Wiktor Briuchanow (2007)

Wiktor Pietrowicz Briuchanow (ros. Виктор Петрович Брюханов; ur. 1 grudnia 1935 w Taszkiencie) - były dyrektor Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej (1970 - 1986).

Życiorys

Urodził się 1 grudnia 1935 w Taszkiencie w Uzbeckiej SRR. W 1959 roku ukończył Politechnikę w Taszkiencie[1]. Następnie ukończył z wyróżnieniem Instytut Energetyki. W połowie lat 60-tych przeniósł się do Słowiańska. W latach 1966-1970 pracował w tamtejszej elektrowni cieplnej na stanowisku starszego mistrza (starszego brygadzisty), zastępcy naczelnika wydziału turbinowo-kotłowego kolejno naczelnika tego wydziału oraz zastępcy naczelnego inżyniera . Z zawodu był operatorem turbiny. Od 1966 roku członek KPZR. Pod koniec lat 60-tych został nominowany przez wiceministra Ministertwa Energii i Elektryfikacji Ukrainy na stanowisko dyrektora budowanej elektrowni jądrowej[2]. Od kwietnia 1970 do 15 lipca 1986 roku był dyrektorem Czarnobylskiej elektrowni Jądrowej. Delegat XXVI Kongresu KPZR (1986) .

Katastrofa w Czarnobylu

W momencie awarii przebywał w swoim mieszkaniu w Prypeci. O godzinie 2:30 przybył do schronu pod budynkiem administracyjno-socjalnym nr 1. Akimow przedstawił mu sytuację elektrowni nie wiedząc w rzeczywistości do jakich uszkodzeń doszło oraz że pożar jest w trakcie gaszenia a druga awaryjna pompa jest gotowa do ochłodzenia reaktora. O godzinie 3:00 Briuchanow wezwał Marina, zastępce sekretarza ds. energetyki jądrowej i przedstawił mu ocenę sytuacji Akimowa. Marin przesłał informacje do Gorbaczowa. O godzinie 4:00 Moskwa wydała polecenie schłodzenia reaktora woda.

Proces

3 lipca 1986 roku decyzją Biura Politycznego KC KPZR wydalony z partii. Zwolniony dyscyplinarnie 15 lipca 1986 roku za "Nieodpowiedzialność oraz brak należytej kontroli". Aresztowany 13 sierpnia 1986. Następnie przez ponad rok przebywał w areszcie tymczasowym w Kijowie[3]. 29 lipca 1987 roku wyrokiem Sądu Najwyższego ZSRR w tzw. Procesie Czarnobylskim został skazany na 10 lat więzienia w kolonii karnej oraz dodatkowo 5 lat za nadużycia związane z pełnioną przez siebie funkcją. Zwolniony we wrześniu 1991 roku po odsiedzeniu 5 lat kary[4]. Mieszka w Kijowie[5].

(...) Zaprosili mnie do biura prokuratora generalnego 13 sierpnia o godzinie 10 rano. Rozmawiałem z prokuratorem do pierwszej po południu. Potem wyszedł on na obiad, a gdy wrócił oznajmił mi: "Jesteś aresztowany". Zapytałem, dlaczego powinienem zostać aresztowany, bo nie zamierzam nigdzie uciekać. Usłyszałem od niego odpowiedź: "Tak będzie lepiej dla ciebie". I wysłali mnie do więzienia KGB w Kijowie.

— autor, Wiktor Pietrowicz Briuchanow[6]

O Briuchanowie:

Dyrektor elektrowni był w szoku, od początku do końca (...) Widziałem go pierwszego dnia, jak przyjechałem (...) ostatni raz widziałem go na spotkaniu Biura Politycznego 14 lipca, gdzie został zaproszony kiedy rozważano przyczynę awarii. I przez cały ten czas wydawał się być w szoku. Nie mógł wypowiedzieć żadnych racjonalnych słów (...), był niezdolny do podjęcia jakichkolwiek działań.

— autor, Walerij Legasow, świadek Procesu Czarnobylskiego[7]

Prywatnie

Ma żonę, syna i córkę[1]. W Prypeci mieszkał od 1971 roku początkowo w jednym z pierwszych budynków pięciokondygnacyjnych w Prypeci przy Alei Lenina 6. Następnie przeprowadził się do tzw. "Białego domu" przy Alei Lenina 32/13-78[8]. Od sierpnia 1992 r. mieszka na terenie rejonu desniańskiego. Od lutego 1992 r. był pracownikiem przedsiębiorstwa państwowego Ukrinterenergo. Posiada status kategorii pierwszej Uczestnika likwidacji skutków awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej oraz II grupę inwalidztwa. Obecnie na emeryturze.

Odznaczenia[9]

  • Order Czerwonego Sztandaru Pracy (1978)
  • Nagroda Państwowa Ukraińskiej SRR (1978)
  • Order Rewolucji Październikowej (1983)
  • Medal jubileuszowy „W upamiętnieniu 100-lecia urodzin Władimira Iljicza Lenina”
  • Medal „Weteran pracy”

Przypisy

  1. 1,0 1,1 СМИ Авария Чернобыль: Интервью с Виктором Брюхановым, бывшим директором ЧАЭС. chernobil.info. [dostęp 2017-06-19].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  2. Grigorii Medwedew: Chernobyl Book. 1987.
  3. Judgment at Chernobyl. time.com. [dostęp 2017-06-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-02)].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  4. Chernobyl Officials Are Sentenced to Labor Camp. nytimes.com. [dostęp 2017-06-18].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  5. Интервью с бывшим директором ЧАЭС В.П.Брюхановым. pripyat-city.ru. [dostęp 2017-06-18].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  6. Интервью с Виктором Брюхановым. [dostęp 2018-04-01].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  7. Радиоактивный процесс. 30 лет назад обвиняемых по делу об аварии на Чернобыльской АЭС судили прямо в зоне отчуждения. [dostęp 2019-04-15].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  8. Квартиры А.С. Дятлова и В.П. Брюханова. pripyat-city.ru. [dostęp 2017-06-19].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Interpreter zakończył pracę ze statusem 127
  9. C предъявленными мне обвинениями не согласен.Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".