41
edycji
Zmiany
Znacznie poszerzono życiorys A.S. Diatłowa
[[Plik:Дятлов Анатолий Степанович.jpg|mały|Anatolij Diatłow na ławie oskarżonych podczas procesu]]'''Anatolij Stiepanowicz Diatłow''', (ros. Анатолий Степанович Дятлов (; ur. 3 marca 1931roku w Atamanowo, zm. 13 grudnia 1995roku) – radziecki uczony, zastępca naczelnego inżyniera w elektrowni jądrowej w Czarnobylu[[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]. Jedna z kluczowych postaci historii awarii czarnobylskiej elektrowniKatastrofy Czarnobylu.
== Życiorys ==
Urodził się 3 marca 1931 roku w siole Atamanowo, położonym w Kraju Krasnojarskim, 50 km na północny wschód od Krasnojarska. Jego ojciec był inwalidą wojennym, weteranem pierwszej wojny światowej pracującym jako latarnik doglądając boje na rzece Jenisej. Matka nie pracowała, zajmowała się domem. Po ukończeniu szkoły podstawowej w 1945 roku rozpoczął naukę w technikum górniczo-metalurgicznym o specjalności "Automatyka i Elektronika", której zostaje absolwentem pięć lat później uzyskując dyplom ukończenia technikum z wyróżnieniem. Przez kolejne trzy lata pracował za kołem podbiegunowym - w Norylsku, w jednym z zakładów, które później podporządkowano Ministerstwu Przemysłu Średniego. W latach 1953-1959 studiował na Moskiewskim Instytucie Inżynieryjno-Fizycznym, który także ukończył studia z wyróżnieniem, uzyskując dyplom inżyniera fizyka ze specjalnością w Moskwiedziedzinie automatyki i elektroniki. Pracował Po ukończeniu studiów otrzymał nakaz pracy w stoczni im. Leninowskiego Komsomołu w Komsomolsku jako inżynier montujący napędy jądrowe na łodziach podwodnychnad Amurem, gdzie również zdarzył się wypadek jądrowyobjął stanowisko starszego inżyniera, a on naczelnika fizycznego laboratorium i głównego mechanika instalacji napędów jądrowych w okrętach podwodnych. W tym też czasie był z nim powiązany (dostał uczestnikiem wypadku jądrowego kiedy to otrzymał dawkę 200 remów napromieniowania<ref group="uwagi">Zwykle po pochłonięciu przez organizm takiej dawki w krótkim czasie zaczynają pojawiać objawy lekkiej choroby popromiennej. Ogólne osłabienie, zmniejszenie ilości limfocytów we krwi obwodowej (limfopenia)występujące kilka dni po napromieniowaniu, później pojawia się niedokrwistość i obniżenie odporności ustroju, niekiedy skaza krwotoczna. Szacuje się że śmiertelność wynosi 25%.</ref><ref>Nolan, Dennis P. ''Loss Prevention and Safety Control: Terms and Definitions'', CRC Press,LLC (2016); Boca Raton, Florida; p. 225.</ref>. Wydarzenie to spowodowało zachorowanie jego syna na białaczkę która doprowadziła do jego śmierci. W 1973 roku ze względów rodzinnych (śmierci syna0 przeniósł się do Prypecipracy przy nowo budowanej [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]], gdzie początkowo objął stanowisko zastępcy kierownika działu reaktorów. W Wraz z rozbudową elektrowni awansuje obejmując w Czarnobylu pracował do 1986. Mimo otrzymania dawki 550 remów (5,5 Sv) przeżył jej awarię. Został osądzony i skazany na 10 początku lat więzienia jako jeden z winnych katastrofy80-tych stanowisko zastępcy naczelnego inżyniera ds. Zmarł w 1995 w wyniku ataku sercaeksploatacji elektrowni<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Diatłow|imię=Anatolij Stiepanowicz|tytuł=Czarnobyl. Do końca był przekonany o swojej niewinności, a za katastrofę winił załogę i wadliwą konstrukcję reaktoraJak to było|rok=|wydawca=|miejsce=|strony=|isbn=}}</ref>.
== 26 kwietnia 1986 roku ==
W dniu awarii pełnił służbę w sterowni reaktora nr IV na stanowisku zastępcy naczelnego inżyniera ds. eksploatacji elektrowni. W czasie awarii otrzymał dawkę promieniowania, wynoszącą co najmniej 550 remów (5,5 Sv)<ref group="uwagi">Niektóre źródła podają dawkę 390 remów (3,9 Sv).</ref>.