Wbrew obiegowej opinii pisemne zeznania personelu obecnego w centrali sterowania blokiem podczas feralnej nocy, wskazują jednoznacznie że w pełni samodzielne podejmował wszystkie kluczowe decyzje. Jako pełniący obowiązki naczelnika zmiany bloku był odpowiedzialny za przeprowadzenie testu. Po nieoczekiwanym gwałtownym spadku mocy reaktora z 1500 MWt to do 30 MWt poparł stanowisko operatora [[Leonid Toptunow|Leonida Toptunowa]] o wygaszeniu zatrutego ksenonem reaktora. Pod naciskiem obecnego zastępcy naczelnego inżyniera [[Anatolij Diatłow|Anatolija Diatłowa]]<ref group="uwaga">Według zeznań [[Anatolij Diatłow|Anatolija Diatłowa]] w czasie spadku mocy nie był on obecny w sterowni z powodu rutynowego obchodu bloku, jak to zawsze miał w zwyczaju rutynowo czynić.</ref> nie przerwał testu oraz nakazał zwiększyć moc do 200 MWt a nie jak napisano w programie testu do 700 MWt<ref>{{Cytuj stronę|url=http://rrc2.narod.ru/book/app7.html|tytuł=Oficjalny program eksperymentu|autor=|data dostępu=2019-04-21|opublikowany=rrc2.narod.ru|język=}}</ref> aby zaoszczędzić stracony czas. Bezspornym i oczywistym zdaje się fakt że według ówczesnego regulaminu, naczelnik zmiany bloku miał całkowitą autonomię i nie podlegał bezpośrednio zastępcy naczelnego inżyniera jakim był Diatłow.