ISU-152

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
Działa pancerne ISU-152 były używane między do burzenia małych obiektów budowlanych na terenie przemysłowym elektrowni.

ISU-152 – ciężkie działo pancerne produkcji radzieckiej z okresu II wojny światowej. Kilkanaście egzemplarzy tego pojazdu zostało użytych w akcji usuwania skutków Katastrofy w Czarnobylu.

Zarys historyczny[edytuj | edytuj kod]

ISU-152 był ciężkim działem pancernym produkowanym seryjnie w latach 1943-1947 w Zakładach Kirowa w Czelabińsku i Leningradzie w ZSRR, ostatecznie działo zostało wycofane z uzbrojenia Armii Radzieckiej w 1972 roku.

Udział w akcji usuwania skutków Katastrofy[edytuj | edytuj kod]

W czasie akcji usuwania skutków awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej zostało użytych kilka pojazdów ISU-152[uwagi 1] najprawdopodobniej skierowanych tam celowo do pełnienia funkcji ciągników gąsienicowych oraz maszyn burzących z uwagi na dużą moc ich silnika (520 KM). Po zakończeniu wszystkich działań likwidacyjnych część z pojazdów została pozostawiona na kilku składowiskach pojazdów biorących udział w akcji likwidacyjnej.

Miejsca pozostawienia pojazdów
Lokalizacja Współrzędne Uwagi
Magazyn ropy naftowej 51°24'00.7"N 30°04'37.3"E Egzemplarz o numerze taktycznym 100
W pobliżu elektrownii Egzemplarz o numerze taktycznym 129
Punkt składowania odpadów radioaktywnych "Burakówka" 51°19'46.1"N 29°55'21.8"E Egzemplarz o numerze taktycznym 130

Hipotezy[edytuj | edytuj kod]

Istnieje wiele teorii i hipotez próbujących wyjaśnić prawdziwe powody skierowania w rejon elektrowni dział pancernych ISU-152. Dotychczas brak jest jakichkolwiek oficjalnych i wiarygodnych informacji na ten temat. Jedną z najbardziej rozpowszechnionych teorii dotyczących wykorzystania pojazdów przytoczony na łamach rosyjskiego magazynu Krylja Rodiny (Skrzydła ojczyzny) jest próba użycia ich do udrożniania zawalonych korytarzy w budynku bloku IV przy pomocy pocisków burzących. Pośrednie potwierdzenie tej teorii można znaleźć w książce J. W. Mironowa "Czernobyl: nieobjawlennaja wojna". Inna z hipotez mówi o planach strzelania pociskami burzącymi do górnych sekcji głównego budynku bloku którego celem miało być zawalenie się jego części i tym samym częściowe zakrycie krateru reaktora gruzem. Kolejna teoria głosi natomiast pogląd że maszyny zostały skierowane w rejon awarii w celu przetestowania nowej metody gaszenia pożaru polegającej na oddawaniu strzałów z armaty uzbrojonej w specjalne pociski zawierające substancję w postaci proszku który miał za zadanie ugasić płonący grafit. Najprawdopodobniej jednak co udokumentowano w postaci zdjęć maszyny te, wycofane z uzbrojenia Armii Radzieckiej w latach 70-tych, z uwagi na dużą moc ich silnika służyły do wyburzania obiektów budowlanych oraz w charakterze ciągników. Wydaje się to najbardziej racjonalnym powodem, zwłaszcza że koszt nowoczesnego w tamtym czasie pojazdu inżynieryjnego IMR-2 był o wiele wyższy niż przestarzałej broni samobieżnej.[1]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Bazując na materiałach zdjęciowych można potwierdzić jedynie obecność trzech pojazdów o numerach taktycznych: 100, 129 oraz 130.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Применение ИСУ-152 в Чернобыле. zen.yandex.ru. [dostęp 2018-04-29].