Wasilij Ignatienko: Różnice pomiędzy wersjami

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
(Życiorys: ort.)
(Nie pokazano 5 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
 
{{Infobox
 
{{Infobox
  |name        = Wasilij Ignatienko
+
  |name        = Wasilij Ignatenko
 
  |bodystyle    =  
 
  |bodystyle    =  
  
Linia 6: Linia 6:
 
  |abovestyle = background:#cfe3ff
 
  |abovestyle = background:#cfe3ff
 
  |subheaderstyle =
 
  |subheaderstyle =
  |above        = Wasilij Ignatienko
+
  |above        = Wasilij Ignatenko
  |subheader    = Wasilij Iwanowicz Ignatienko
+
  |subheader    = Wasilij Iwanowicz Ignatenko
 
  |imagestyle  =  
 
  |imagestyle  =  
 
  |captionstyle =  
 
  |captionstyle =  
  |  image      = [[Plik:Wasilij Ignatienko.jpg|178px]]
+
  |  image      = [[Plik:Wasilij Ignatenko.jpg|178px]]
 
  |caption      =  
 
  |caption      =  
  
Linia 21: Linia 21:
 
  |header4 = Informacje biograficzne
 
  |header4 = Informacje biograficzne
 
  | label5 = Imię i nazwisko
 
  | label5 = Imię i nazwisko
  |  data5 = Wasilij Iwanowicz Ignatienko
+
  |  data5 = Wasilij Iwanowicz Ignatenko
 
  | label6 = Data i miejsce urodzenia
 
  | label6 = Data i miejsce urodzenia
 
  |  data6 = 13 marca 1961<br /> Spieriżje
 
  |  data6 = 13 marca 1961<br /> Spieriżje
Linia 37: Linia 37:
 
  |  label17 = W momencie awarii
 
  |  label17 = W momencie awarii
 
  }}
 
  }}
[[Plik:Wiktor Kibenok i Wasilij Ignatenko.jpg|mały|266x266px|23 lutego 1986. Tatiana i [[Wiktor Kibenok]] (po lewej) i Ludmiła i Wasilij Ignatienko (po prawej)]]
+
[[Plik:Wiktor Kibenok i Wasilij Ignatenko.jpg|mały|266x266px|23 lutego 1986. Tatiana i [[Wiktor Kibenok]] (po lewej) i Ludmiła i Wasilij Ignatenko (po prawej)]]
'''Wasilij Iwanowicz Ignatienko''' (ros. Василий Иванович Игнатенко; ur. 13 marca 1961 w Spieriżje, zm. 13 maja 1986 w Moskwie) – strażak, starszy sierżant wojsk wewnętrznych ZSRR, dowódca oddziału (drużyny) [[SWPCz-6]] biorącej udział w akcji gaśniczej 26 kwietnia 1986, jedna z ofiar śmiertelnych wypadku.
+
[[Plik:Tatjana Ignatenko.jpg|mały|399x399px|Matka Wasilija, Tatjana Pietrowna Ignatenko]]
 +
[[Plik:532938 509105982471862 75365442 n.jpg|mały|Ludmiła Ignatenko przy Pomnik w Sławutyczu podczas obchodów rocznicowych w 2012 roku|266x266px]]
 +
'''Wasilij Iwanowicz Ignatenko''' (ros. Василий Иванович Игнатенко; ur. 13 marca 1961 w Spieriżje, zm. 13 maja 1986 w Moskwie) – strażak, starszy sierżant wojsk wewnętrznych ZSRR, dowódca oddziału (drużyny) [[SWPCz-6]].
  
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
 
Urodził się 13 marca 1961 we wsi Spieriżje w rejonie brahińskim w obwodzie homelskim w Białoruskiej SRR. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął naukę w szkole zawodowej na kierunku elektrotechnika w Homlu. Następnie otrzymał nakaz pracy w Bobrujsku. Z uwagi na podjętą pracę przez dwa lata odraczano mu powołanie do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Trzeciego roku został powołany i służył w wojskach pożarniczych w Moskwie. Nie złożył przysięgi wojskowej. Po przejściu do cywila postanowił kontynuować pracę w straży. Bezskutecznie próbował dostać pracę w straży w Czernihowie. Dzięki protekcji sąsiada który pracował w elektrowni został przyjęty do straży<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://gp.by/category/special/only-in-gp/news89954.html|tytuł=Мать героя Чернобыля рассказала о сыне|autor=|data dostępu=2019-02-09|opublikowany=gp.by|język=}}</ref>. W 1982 rozpoczął służbę w organach ministerstwa spraw wewnętrznych<ref>{{Cytuj stronę|url=https://fireman.club/statyi-polzovateley/ignatenko-vasilij-ivanovich/|tytuł=Копирование доступно после регистрации на сайте.|autor=|data dostępu=2019-05-14|opublikowany=fireman.club|język=}}</ref>.  
 
Urodził się 13 marca 1961 we wsi Spieriżje w rejonie brahińskim w obwodzie homelskim w Białoruskiej SRR. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął naukę w szkole zawodowej na kierunku elektrotechnika w Homlu. Następnie otrzymał nakaz pracy w Bobrujsku. Z uwagi na podjętą pracę przez dwa lata odraczano mu powołanie do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Trzeciego roku został powołany i służył w wojskach pożarniczych w Moskwie. Nie złożył przysięgi wojskowej. Po przejściu do cywila postanowił kontynuować pracę w straży. Bezskutecznie próbował dostać pracę w straży w Czernihowie. Dzięki protekcji sąsiada który pracował w elektrowni został przyjęty do straży<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://gp.by/category/special/only-in-gp/news89954.html|tytuł=Мать героя Чернобыля рассказала о сыне|autor=|data dostępu=2019-02-09|opublikowany=gp.by|język=}}</ref>. W 1982 rozpoczął służbę w organach ministerstwa spraw wewnętrznych<ref>{{Cytuj stronę|url=https://fireman.club/statyi-polzovateley/ignatenko-vasilij-ivanovich/|tytuł=Копирование доступно после регистрации на сайте.|autor=|data dostępu=2019-05-14|opublikowany=fireman.club|język=}}</ref>.  
  
=== 26 kwietnia 1986 ===
+
== 26 kwietnia 1986 ==
 
W chwili wypadku pełnił dyżur bojowy.  O 1:35 jego jednostka jako druga przybyła na miejsce akcji gaśniczej wezwana jako wsparcie dla [[WPCz-2]]. Nad ranem z pierwszymi objawami choroby popromiennej został przewieziony na oddział szpitalny [[MSCz-126]] w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]]<nowiki/> gdzie otrzymał podstawową opiekę medyczną. 27 kwietnia został przewieziony na oddział radiologiczny Instytutu Biofizyki [[Szpital Kliniczny nr 6 w Moskwie|Szpitala Klinicznego nr 6 w Moskwie]] . Otrzymał najprawdopodobniej dawkę 1600 remów<ref name=":0" />.
 
W chwili wypadku pełnił dyżur bojowy.  O 1:35 jego jednostka jako druga przybyła na miejsce akcji gaśniczej wezwana jako wsparcie dla [[WPCz-2]]. Nad ranem z pierwszymi objawami choroby popromiennej został przewieziony na oddział szpitalny [[MSCz-126]] w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]]<nowiki/> gdzie otrzymał podstawową opiekę medyczną. 27 kwietnia został przewieziony na oddział radiologiczny Instytutu Biofizyki [[Szpital Kliniczny nr 6 w Moskwie|Szpitala Klinicznego nr 6 w Moskwie]] . Otrzymał najprawdopodobniej dawkę 1600 remów<ref name=":0" />.
  
=== Śmierć ===
+
== Śmierć ==
Mimo przeszczepu szpiku kostnego 2 maja od siostry Ludmiły zmarł 13 maja 1986 o godzinie 11:20 w wieku 25 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej IV stopnia. Został pochowany 15 maja na tamtejszym [[Cmentarz Mitiński|Cmentarzu Mitińskim]] (kwatera 162)<ref name=":0" />.
+
Mimo przeszczepu szpiku kostnego 2 maja od siostry Ludmiły zmarł 13 maja 1986 roku o godzinie 11:20 w wieku 25 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej IV stopnia. Został pochowany 15 maja na tamtejszym [[Cmentarz Mitiński|Cmentarzu Mitińskim]] (kwatera 162)<ref name=":0" />.
  
 
== Odznaczenia ==
 
== Odznaczenia ==
Linia 55: Linia 57:
  
 
== Życie prywatne<ref name=":0" /> ==
 
== Życie prywatne<ref name=":0" /> ==
{{Osobny artykuł|Ludmiła Ignatienko}}Wraz z małżonką mieszkał na pierwszym piętrze hotelu pracowniczego przeznaczonego dla członków straży znajdującego się w sąsiedztwie remizy.
+
Wraz z małżonką mieszkał na pierwszym piętrze hotelu pracowniczego przeznaczonego dla członków straży znajdującego się w sąsiedztwie remizy.
* Małżonka: [[Ludmiła Ignatienko|Ludmiła]] (ślub 24 września 1983), w momencie wypadku była w szóstym miesiącu ciąży
+
* Małżonka: Ludmiła (ślub 24 września 1983), w momencie wypadku była w szóstym miesiącu ciąży
 
* Dzieci: Natasza (córka †1986)<ref>W wyniku napromieniowania żyła jedynie cztery godziny. Pochowana w grobie Wasilija.</ref>
 
* Dzieci: Natasza (córka †1986)<ref>W wyniku napromieniowania żyła jedynie cztery godziny. Pochowana w grobie Wasilija.</ref>
 
* Matka: Tatjana Pietrowna<ref>zam. Berezyna, obw. miński</ref>
 
* Matka: Tatjana Pietrowna<ref>zam. Berezyna, obw. miński</ref>
Linia 63: Linia 65:
  
 
== Krzyk Czarnobyla ==
 
== Krzyk Czarnobyla ==
W książce "Czarnobylska modlitwa" autorka, Swietłana Aleksijewicz udokumentowała historię żony Wasilija Ignatienki - Ludmiły.
+
W książce "Czarnobylska modlitwa" autorka, Swietłana Aleksijewicz udokumentowała historię żony Wasilija Ignatenki - Ludmiły.
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==

Wersja z 03:59, 17 cze 2019

Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".

Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
23 lutego 1986. Tatiana i Wiktor Kibenok (po lewej) i Ludmiła i Wasilij Ignatenko (po prawej)
Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
Matka Wasilija, Tatjana Pietrowna Ignatenko
Błąd przy generowaniu miniatury Brak pliku
Ludmiła Ignatenko przy Pomnik w Sławutyczu podczas obchodów rocznicowych w 2012 roku

Wasilij Iwanowicz Ignatenko (ros. Василий Иванович Игнатенко; ur. 13 marca 1961 w Spieriżje, zm. 13 maja 1986 w Moskwie) – strażak, starszy sierżant wojsk wewnętrznych ZSRR, dowódca oddziału (drużyny) SWPCz-6.

Życiorys

Urodził się 13 marca 1961 we wsi Spieriżje w rejonie brahińskim w obwodzie homelskim w Białoruskiej SRR. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął naukę w szkole zawodowej na kierunku elektrotechnika w Homlu. Następnie otrzymał nakaz pracy w Bobrujsku. Z uwagi na podjętą pracę przez dwa lata odraczano mu powołanie do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Trzeciego roku został powołany i służył w wojskach pożarniczych w Moskwie. Nie złożył przysięgi wojskowej. Po przejściu do cywila postanowił kontynuować pracę w straży. Bezskutecznie próbował dostać pracę w straży w Czernihowie. Dzięki protekcji sąsiada który pracował w elektrowni został przyjęty do straży[1]. W 1982 rozpoczął służbę w organach ministerstwa spraw wewnętrznych[2].

26 kwietnia 1986

W chwili wypadku pełnił dyżur bojowy. O 1:35 jego jednostka jako druga przybyła na miejsce akcji gaśniczej wezwana jako wsparcie dla WPCz-2. Nad ranem z pierwszymi objawami choroby popromiennej został przewieziony na oddział szpitalny MSCz-126 w Prypeci gdzie otrzymał podstawową opiekę medyczną. 27 kwietnia został przewieziony na oddział radiologiczny Instytutu Biofizyki Szpitala Klinicznego nr 6 w Moskwie . Otrzymał najprawdopodobniej dawkę 1600 remów[1].

Śmierć

Mimo przeszczepu szpiku kostnego 2 maja od siostry Ludmiły zmarł 13 maja 1986 roku o godzinie 11:20 w wieku 25 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej IV stopnia. Został pochowany 15 maja na tamtejszym Cmentarzu Mitińskim (kwatera 162)[1].

Odznaczenia

  • Tytuł Bohater Ukrainy oraz medal Złota Gwiazda[3] (2006) (pośmiertnie)
  • Order Za Odwagę[4] (1996) (pośmiertnie)
  • Order Czerwonego Sztandaru (pośmiertnie)

Życie prywatne[1]

Wraz z małżonką mieszkał na pierwszym piętrze hotelu pracowniczego przeznaczonego dla członków straży znajdującego się w sąsiedztwie remizy.

  • Małżonka: Ludmiła (ślub 24 września 1983), w momencie wypadku była w szóstym miesiącu ciąży
  • Dzieci: Natasza (córka †1986)[5]
  • Matka: Tatjana Pietrowna[6]
  • Ojciec: Iwan Tarasowicz († 61 l. 1995)
  • Rodzeństwo: Ludmiła († lato 2015), Natasza (ur. 1971/72), Kolja, Witalij

Krzyk Czarnobyla

W książce "Czarnobylska modlitwa" autorka, Swietłana Aleksijewicz udokumentowała historię żony Wasilija Ignatenki - Ludmiły.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Мать героя Чернобыля рассказала о сыне. gp.by. [dostęp 2019-02-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  2. Копирование доступно после регистрации на сайте.. fireman.club. [dostęp 2019-05-14].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  3. dekret Prezydencki nr 328/2006 z dnia 21 kwietnia 2006 r.
  4. dekret prezydencki nr 346/1996 z dnia 8 maja 1996 r.
  5. W wyniku napromieniowania żyła jedynie cztery godziny. Pochowana w grobie Wasilija.
  6. zam. Berezyna, obw. miński