Władimir Szaszenok: Różnice pomiędzy wersjami

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
(Wiek w czasie śmierci)
m (Kategoria)
 
(Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika)
Linia 9: Linia 9:
  
 
== Śmierć ==
 
== Śmierć ==
Po przywiezieniu go do szpitala w Prypeci i udzielenia mu natychmiastowej pomocy medycznej zmarł 26 kwietnia 1986 roku w wieku 35 lat o godzinie 5:00 lub 6:00 w wyniku przerwania rdzenia kręgowego, licznych oparzeń i obrażeń wielonarządowych. Według lekarzy po odzyskaniu świadomości kazał odsunąć się od niego lekarzom krzycząc "''Odejdźcie precz! Ja z reaktora!''"<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://vlast.kz/obsshestvo/16926-perezit-cernobyl.html|tytuł=Пережить Чернобыль|autor=|data dostępu=2017-06-19|opublikowany=vlast.kz|język=}}</ref>. Tuż przed śmiercią przy łóżku czuwała jego żona. Został pochowany 29 kwietnia na cmentarzu we wsi [[Czystogłówka]]. 19 listopada 1988 roku jego ciało zostało ekshumowane i pochowane na [[Cmentarz Mitiński|cmentarzu Mitińskim]] w Moskwie<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Siwiński|imię=Waldemar|tytuł=Czernobyl. Od katastrofy do procesu|rok=1989|wydawca=Iskry|miejsce=Warszawa|strony=9|isbn=83-207-1179-7}}</ref><ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Medwedew|imię=Grigori|tytuł=Chernobyl Notebook|rok=1987|wydawca=Nowy Mir|miejsce=Moskwa|strony=|isbn=9781622800032}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://memory.chornobylmuseum.kiev.ua/print.php?id=10397|tytuł=ШАШЕНОК Володимир Миколайович|autor=|data dostępu=2018-10-09|opublikowany=memory.chornobylmuseum.kiev.ua|język=}}</ref>.
+
Po przywiezieniu go do szpitala w Prypeci i udzielenia mu natychmiastowej pomocy medycznej zmarł 26 kwietnia 1986 roku w wieku 35 lat o godzinie 5:00 lub 6:00 w wyniku przerwania rdzenia kręgowego, licznych oparzeń i obrażeń wielonarządowych jako 2 ofiara wypadku w [[Wypadek w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej|Wypadku w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]], został wymieniony na [[Pomnik w Sławutyczu|Pomniku w Sławutyczu]]. Według lekarzy po odzyskaniu świadomości kazał odsunąć się od niego lekarzom krzycząc "''Odejdźcie precz! Ja z reaktora!''"<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://vlast.kz/obsshestvo/16926-perezit-cernobyl.html|tytuł=Пережить Чернобыль|autor=|data dostępu=2017-06-19|opublikowany=vlast.kz|język=}}</ref>. Tuż przed śmiercią przy łóżku czuwała jego żona. Został pochowany 29 kwietnia na cmentarzu we wsi [[Czystogłówka]]. 19 listopada 1988 roku jego ciało zostało ekshumowane i pochowane na [[Cmentarz Mitiński|cmentarzu Mitińskim]] w Moskwie<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Siwiński|imię=Waldemar|tytuł=Czernobyl. Od katastrofy do procesu|rok=1989|wydawca=Iskry|miejsce=Warszawa|strony=9|isbn=83-207-1179-7}}</ref><ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Medwedew|imię=Grigori|tytuł=Chernobyl Notebook|rok=1987|wydawca=Nowy Mir|miejsce=Moskwa|strony=|isbn=9781622800032}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://memory.chornobylmuseum.kiev.ua/print.php?id=10397|tytuł=ШАШЕНОК Володимир Миколайович|autor=|data dostępu=2018-10-09|opublikowany=memory.chornobylmuseum.kiev.ua|język=}}</ref>.
  
 
== Odznaczenia ==
 
== Odznaczenia ==
Linia 22: Linia 22:
  
 
{{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}}
 
{{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}}
 +
[[Kategoria:Ofiary śmiertelne]]

Aktualna wersja na dzień 17:33, 26 kwi 2024

Szaszenok.jpg

Władimir Nikołajewicz Szaszenok (ros. Владимир Николаевич Шашенок; ur. 21 kwietnia 1951 w Szczucza Hrebla, zm. 26 kwietnia 1986 w Prypeci) - Inżynier systemów automatyzacji, pracownik Smolenskatomieniergo[1]. Był podwykonawcą konstruktora turbogeneratora, z Charkowa firmy Donergo. Realizował pomiary drgań turbiny w trakcie badania wybiegu generatora.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony 21 kwietnia 1951 roku we wsi Szczucza Hrebla w rejonie czernihowskim w Ukraińskiej SRR. W 1970 roku ukończył Technikum Przemysłu w Konotopie. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął w sierpniu 1980 roku.

26 kwietnia 1986 roku[edytuj | edytuj kod]

W momencie awarii przebywał w pomieszczeniu nr 604. Znaleziony nieprzytomny, przygnieciony belką ze złamanym kręgosłupem. połamanymi żebrami z ciężkimi oparzeniami termicznymi i popromiennymi. Od jego ciała napromieniowany został Petro Pałamarczuk, oraz kierowca karetki – Gumarow (który o 5:00 rano sam został pacjentem szpitala w Prypeci). Petro wynosił Szaszenoka z budynku elektrowni, zaś Gumarow transportował z karetki do szpitala.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Po przywiezieniu go do szpitala w Prypeci i udzielenia mu natychmiastowej pomocy medycznej zmarł 26 kwietnia 1986 roku w wieku 35 lat o godzinie 5:00 lub 6:00 w wyniku przerwania rdzenia kręgowego, licznych oparzeń i obrażeń wielonarządowych jako 2 ofiara wypadku w Wypadku w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, został wymieniony na Pomniku w Sławutyczu. Według lekarzy po odzyskaniu świadomości kazał odsunąć się od niego lekarzom krzycząc "Odejdźcie precz! Ja z reaktora!"[2]. Tuż przed śmiercią przy łóżku czuwała jego żona. Został pochowany 29 kwietnia na cmentarzu we wsi Czystogłówka. 19 listopada 1988 roku jego ciało zostało ekshumowane i pochowane na cmentarzu Mitińskim w Moskwie[3][4][5].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Orderem Czerwonego Sztandaru (pośmiertnie)
  • Order „Znak Honoru” (pośmiertnie)

Prywatnie[edytuj | edytuj kod]

Miał żonę Natalię[6] która pracowała jako pielęgniarka w szpitalu w Prypeci oraz syna[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Odgłosy”. Numer 34 (1482), 1986-08-23. Łódź. ISSN 0472-5042. 
  2. 2,0 2,1 Пережить Чернобыль. vlast.kz. [dostęp 2017-06-19].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  3. Waldemar Siwiński: Czernobyl. Od katastrofy do procesu. Warszawa: Iskry, 1989, s. 9. ISBN 83-207-1179-7.
  4. Grigori Medwedew: Chernobyl Notebook. Moskwa: Nowy Mir, 1987. ISBN 9781622800032.
  5. ШАШЕНОК Володимир Миколайович. memory.chornobylmuseum.kiev.ua. [dostęp 2018-10-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  6. Как хоронили первых жертв аварии на ЧАЭС. bbc.com. [dostęp 2018-10-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".